PINK_ZONE
facebook-icon

เรื่องนี้เฮียแกจะดูจิตๆและแอบมีSMหน่อยๆ ฝากตามเฮียไคกับหนูวีคนงามกันด้วยนะคะ 1เม้น1ไลค์=1ล้านกำลังใจนะคะ 💕

ชื่อตอน : Special Part : YUTA

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ม.ค. 2561 17:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Special Part : YUTA
แบบอักษร

YUTA 

“อย่ารังแกน้องนะ!!!”

“นายเป็นใครมายุ่งอะไรด้วย”

“เป็นใครงั้นหรอ นี่แหนะๆๆๆ”...ปึกก


เด็กชายวัย6ขวบแต่กลับมีใบหน้าคมได้รูป ผมหนาสีดำขวับขัดกับนัยน์ตาสีนิลทำให้เด็กน้อยดูจะหล่อเหลาเกินอายุ เขาเข้ามาขวางเด็กสาวอีกคนเอาไว้ก่อนที่มือน้อยขว้างหินใส่เหล่าเด็กเกเรไม่หยุด

“ถอยไป แล้วอย่ามายุ่งกับน้องอีก”

“โอ๊ยย ฮึกๆ ฝากไว้ก่อนเหอะ!!”  เด็กอีกฝ่ายร้องไห้โฮเมื่อถูกหินปาใส่หัว พวกเขาหันมาค้อนเด็กชายใจกล้าตาเขียวก่อนจากันวิ่งไปคนล่ะทางออกจากสนามเด็กเล่น


“ฮือออ....งื้ออ”

“ไม่เป็นไรแล้วเด็กดี อ่ะเอามาให้แล้ว”

มือเล็กของเด็กหนุ่มวางบนผมนุ่มแล้วออกแรงขยี้เบาๆด้วยความอ่อนโยน นัยน์ตาใสแจ๋วที่มีน้ำท่วมเอ่อเงยหน้ามองอีกฝ่ายตาใส่ก่อนจะยื่นมือป้อมๆไปรับตุ๊กตาของตัวเองในมืออีกฝ่าย

“ไม่ร้องน้า น้องชื่ออะไรเหรอ”  ใบหน้าคมยื่นเข้าหาแก้มแดงๆของฝ่าย เขาจ้องแก้มนวลตาไม่กระพริบ เด็กสาวได้แต่กอดพี่หมีตัวใหญ่ไว้แน่นพร้อมเหลือบตามองพี่ชายตัวโตเป็นระยะ

“น้องชื่อแก้มนุ่มค่ะ”

“แก้มนุ่มเหรอ”  เด็กหนุ่มเอียงคอถาม มุมปากหยักกระตุกยิ้มชอบใจก่อนจะใช้มือหยิกแก้มอีกฝ่ายเบาๆเพราะความหมั่นไส้ หนูน้อยนัยน์ตาใสแจ๋วได้แต่ยื่นนิ่งให้เด็กชายเล่นแก้มของตัวเองไม่หยุด

“ขอบคุณที่ช่วยน้องไว้นะ แล้วพี่ชายตัวโตชื่ออะไรหรอ...?” 

“พี่ชื่อ.....”


“ยูตะ อยู่ไหน พ่อมารับแล้วนะ”

“ชิ...”  เด็กหนุ่มเบ้ปากเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเข้มอันคุ้นหูขัดขึ้นมาก่อน  เขาหันมาร่างบางอีกครั้งก่อนจะใส่มือลูบหัวของเธอเบาๆด้วยความเอ็นดู ร่างสูงหันมาพูดกับหนูน้อยเสียงแผ่วก่อนเจ้าตัวจะวิ่งหายไปปล่อยให้เด็กสาวมองตามจนลับสายตา

“ไว้เจอกันอีกครั้งแล้วพี่จะมาบอกนะ..”


“หายไปไหนมา พ่อตามหาตั้งนาน มาเร็วเด็กดี”

โยไคย่อตัวลงให้อยู่ในระดับเดียวกับเด็กน้อย เขาอ้าแขนกว้างหวังว่าจะให้อีกฝ่ายโผล่เข้ากอด แต่ผิดคาดเด็กน้อยกลับยืนนิ่ง พร้อมหันซ้ายหันขวามองไปรอบๆสนามเด็กเล่นอย่างหวาดระแวง

“ยูตะ...”

“ถอยไปนะ!!!”  เด็กชายตะโกนขัดขึ้นเมื่อเห็นร่างสูงกำลังเดินเข้ามาใกล้ เด็กน้อยกวาดตามองไปรอบกายอีกครั้งก่อนจะวิ่งหนีไปทางกลับบ้านโดยที่ไม่รอโยไค ร่างแกร่งยืนขึ้นพร้อมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างไม่เข้า ก่อนเขาจะเดินคอตกตามลูกน้อยออกไปเช่นกัน


“ยูตะล่ะ?”

โยไคเอ่ยปากถามคนรักตัวเองอย่างอ่อนใจเมื่อกลับมาถึง มือหนาค่อยๆสวมกอดเอวบางจากเดินหลังพร้อมซุกหน้าลงไหล่เล็ก

“เข้าห้องไปเล่นเกมส์แล้วล่ะ”

“ทำไมช่วงนี้ยูตะเมินพี่ก็ไม่รู้”   ชายหนุ่มกระชับเอวเล็กให้แน่นขึ้นพร้อมกับสันจมูกโด่งที่คอยถูไถไหล่เล็กไปมา ไม่รู้อยู่ๆทำให้เจ้าลูกชายตัวน้อยของเขาถึงได้ทำท่าตีตัวออกห่างขนาดนี้ ทั้งที่อยากอยู่ใกล้ๆ อยากดูแล แต่เหมือนว่าลูกน้อยของเขาไม่ต้องการ…

“พี่โยไคเป็นไรรึเปล่า?”

“ถ้าสมมุติว่าลูกเกลียดพี่ล่ะวี”  เสียงเข้มอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ร่างเล็กรีบหันหน้ากลับมาก็พบว่านัยน์ตาแวววับของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความกังวล มือน้อยจับมือใหญ่ไว้แน่นพร้อมกับมืออีกข้างคอยลูบใบหน้าคมเบาๆ

“พี่โยไคอย่าคิดมากนะ เราลองไปคุยกับลูกด้วยกันเถอะ” วีส่งยิ้มให้กำลังใจคนรักอีกครั้ง จากนั้นทั้งคู่ก็จูงมือกันมาหยุดที่ประตูห้องบานเล็ก ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ก่อนจะค่อยๆบิดลูกประตูออกอย่างใจเย็น


“ยูตะครับ มานี่หน่อยสิคนเก่ง”

เด็กน้อยที่กำลังน้อยเกือกกลิ่งอยู่บนเตียงลายอีโร่รีบกระเด้งตัวขึ้นเมื่อได้ยินเสียงหวานของคุณแม่พร้อมกลิ่นคุกกี้หอมๆลอยมาเตะจมูก มุมปากเล็กยิ้มกว้างแต่จากนั้นใบหน้าหล่อใสหงิกขึ้นทันทีเมื่อเห็นใครอีกคนเดินเข้ามาในห้องด้วย เด็กน้อยรีบหันหน้าหนีก่อนจะมุดตัวเข้าใต้ผ้านวลผืนใหญ่

“ยูตะหันมาคุยกับพ่อหน่อยนะครับ”

“แงง ฟอดดด”  เด็กน้อยดิ้นเร้าๆเมื่อถูกมือใหญ่อุ้มตัวขึ้นมาวางไว้บนตัก เขาพยายามจะดิ้นตัวออกแต่ถูกโยไคกอดรัดตัวไว้แน่นแล้วโดยขโมยหอมแก้มนุ่มซ้ำๆ

“ปล่อยนะ ออกไปไกลๆเลย!!” เด็กน้อยตะโกนขึ้นเสียงดังจนทำให้ทั้งโยไคและวีต่างตกใจ ร่างแกร่งหันหน้าไปสบตากับคนเล็กน้อย นัยน์ตาคมสลดลงก่อนที่มือหนาจะค่อยๆคลายอ้อมกอดจากลูกชายตัวเองออก

“ยูตะไม่รักพ่อหรอครับ”

“.....”

ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจนทำให้โยไครู้สึกใจแป้ว เขาหวังเอาไว้ว่าเลี้ยงดูลูกน้อยให้ดีเพราะจะได้ไม่เป็นแบบตัวเองอีก ชายหนุ่มส่ายหน้าเล็กน้อย เขาลูบหัวลูกชายตัวเองเบาๆพร้อมลุกขึ้นเพื่อจะเดินออกจากห้อง...


“พ่อโยไค...”

ร่างแกร่งหันมามองอีกครั้งรู้สึกถึงแรงกระตุกตรงชายเสื้อเบาๆ หนูน้อยหน้าบึงเมื่อครู่ทำเสียงแผ่วจนโยไคต้องช้อนตัวขึ้นมาวางไว้บนตักอีกครั้ง

“ไหนยูตะบอกแม่สิคะ ว่าทำไมหนูต้องเมินพ่อด้วย” วีนั่งลงข้างๆทั้งสองก่อนจะลูบหน้าลูกน้อยด้วยความรัก

“......” เด็กน้อยก้มหน้าลงด้วยความลังเลเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าตัวจะตัดสินใจพูดต่อ

“ก็พ่อโยไคชอบหอมแก้มยูตะตอนอยู่ข้างนอกนิ ยูตะโตแล้วนะครับ ถ้าน้องเห็นจะว่าไง!!”

“หืมม น้องไหนห้ะ?” โยไคหรี่ตามองอย่างจับผิดแล้วกระตุกยิ้มขึ้น เด็กน้อยรีบยกมือป้องปากก่อนจะหลุบตาหนี ยูตะก้มหน้าลงก่อนจะยกนิ้วชี้ทั้งสองข้างแล้วทำท่าจิ้มๆกัน

“จะบอกว่าโกธรพ่อที่ชอบหอมแก้มว่างั้น”

“งืมม...ฟอดดด” โยไคฟัดแก้มนุ่มของเจ้าตัวเล็กด้วยความหมั้นเขี้ยวอีกครั้ง โดยที่หญิงสาวที่นั่งข้างๆระบายยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู

"ฟังนะ พ่อรักหนูมากที่สุด ถ้ายูตะมีอะไรต้องบอกพ่อนะครับ”

หนูน้อยพนักหน้าหน่อยๆอย่างเข้าใจ แววตาใสแจ๋วเงยหน้ามองโยไคที่กำลังยกยิ้มแล้วทำท่าชี้แก้มตัวเองกับปากของตัวเอง ยูตะทำท่าลังเลเล็กน้อยก่อนจะยืดตัวขึ้นมาแล้วยอมทำตามอย่างว่าง่าย

“ฟอดด จุ๊บบ..ยูตะก็รักพ่อ รักแม่วีด้วยฮะ”  

หนูน้อยหันไปบอกหญิงสาวก่อนจะซุกตัวเข้าหาร่างแกร่ง ทั้งคู่เล่นกอดรักฟัดเหวี่ยงและไล่หอมลูกชายอยู่บนเตียงก่อนที่มือหนาของโยไคจะฉุดแขนเรียวของวีให้ล่มตัวลงมาด้วย โยไคนอนแผหลาไปบนเตียงโดยที่มีวีและน้องยูตะซบอกกันไว้คนล่ะข้างอย่างมีความสุข ถึงแม้ที่นี้จะเป็นห้องเล็กๆแต่บรรยากาศกับอัดแน่นไปด้วยความสุข....เหมือนที่ชายหนุ่มเคยวาดฝันมาทั้งชีวิต


“จุ๊บบ...พ่อรักยูตะมากนะ”

โยไคหันไปจุ๊บปากน้อยๆแล้วขยี้หัวของลูกชายเล่น เขาหันกับมาสบตากับคนรักแล้วระบายยิ้มออกมาก่อนจะโน้มตัวเข้าหาริมฝีปากบางแล้วจูบลงอย่างแผ่วเบาเช่นกัน

.

"พี่ก็รักวีมากนะ ขอบคุณที่มาเป็นความสุขในชีวิตพี่นะ"

"พี่โยไคก็เป็นความสุขของวีเหมือนกัน..จุ๊บบ"

**Animated GIF​ **

PinkTalk : ถึงแม้เราจะดราม่ามาทั้งเรื่อง อย่างน้อยตอนจบมันก็จะแฮปปี้แบบนี้แหละ ตอนนี้เป็นตอนพิเศษของน้องบูตะ สตอรี่น้องนี้ดูคุ้นๆม่ะ มีความเหมือนพ่อไม่มีผิด เดี๋ยวเหลือตอนพิเศษนุ้งวินอีกนิดหน่อยนะคะ ฝากรอด้วยจ้า^^


#ขอบพระคุณ

เรื่องนี้ดำเนินมาถึงตอนจบแล้วนะคะ ถ้าใครติดตามมาตั่งแต่แรกจะรู้ว่าเรื่องนี้เกือบไปไม่รอด ทั้งล้มลุกคลุกคลาน ท้อแท้จนเกือบถอดใจแต่ง แต่เพราะทุกคนจริงๆนะคะที่ทำให้Pinkมีแรงฮึดสู้ ทุกคอมเม้นท์ ทุกแรงใจ ทุกคำติชม Pinkได้อ่านหมดและขอน้อมรับทุกความเห็น Pinkจะนำไปปรับปรุงในเรื่องต่อไปในอนาคต ฝากติดตามผลงานอื่นๆต่อๆไปด้วยนะคะ #รักและขอบคุณจากใจจริง

#ฝากตัวโตๆ


นิยายเรื่องที่ผิดจะแต่งต่อไป กดที่รูปโปรไฟล์และเข้าไปติดตามกันได้เลยนะคะ

1.Love Broken : หัวใจกระหายแค้น

2.Love Depraved : บังคับให้รัก(ทราม)


ฝากแฟนเพจด้วยนะคะ เข้าไปติดตามความเคลื่อนไหวและการอัพเดทผลงานของPinkกันได้ สุดท้ายท้ายสุด ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนจบนะคะ^^ ​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น