ROSEQUEEN

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

No.35 เกิดเรื่อง (100%)

ชื่อตอน : No.35 เกิดเรื่อง (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 658

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ม.ค. 2561 03:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
No.35 เกิดเรื่อง (100%)
แบบอักษร



"ว่าไงทุกอย่างพร้อมหมดแล้วใช่ไหม?" พริกถามเพื่อความแน่ใจหลังจากมาถึงจุดหมายที่นัดหมายมะลิพร้อมผู้ชายอีกสองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ


"พร้อมละ ตามที่เธอให้ฉันไปสื่อมาพี่คิงอยู่กับยัยโรสนั้นตลอดเวลา24ชั่วโมงแทบจะไม่มีช่วงว่างเลยแต่ก็ยังดีที่ตอนเย็นวันนี้ที่ฉันไปสืบมาพี่คิงจะไปดูงานรีสอร์ตที่เกาะข้างๆนี่แต่ยัยป้าโรสอะไรนั้นไม่ได้ตามไปด้วย เรามีเวลาไม่มากแต่ก็พอสำหรับแผนการ" มะลิบอกลายละเอียดที่ตัวเองนั้นแอบตามสืบวิถีชีวิตคู่รักตามแผนที่เพลงชื่อปลอมที่พริกได้บอกให้เธอเอาไว้


"ดี แล้วได้มาแค่สองคนนี้เท่านั้นเหรอ?" พริกมองดูชายผิวเข้มหุ่นคนงานก่อสร้างหน้าเหมือนพวกก่อการร้ายที่มีคดีติดตัวมาแล้ว


"ป่าว ยังมีอีกสองคนกำลังตามมา ว่าแต่ป้าเถอะจะทำยังไงต่อ?" มะลิมองคนคิดแผนการที่ไม่ทำอะไรนอกจากเป็นผู้สั่งการเท่านั้น


"ไม่ต้องห่วงว่าฉันจะไม่ทำอะไรหรอกหน่า ฉันเตรียมการให้เธอไว้หมดแล้วที่รีสอร์ตที่คิงเค้าจะไปดูงานที่นั้น เธอก็แค่ใช้เสน่ห์ของเธอดึงเวลาให้ได้อยู่กับเค้าให้มากที่สุดก็พอ ส่วนทางนี้ฉันจัดการเองที่เหลือเอง" พริกเตรียมอีกแผนการที่รีสอร์ตที่ตัวเองไปนอนพักรอเวลาเอาแรงไว้ จากที่ไปกลับรีสอร์ตก็ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงเธอต้องหาคนดึงเวลาคิงเอาไว้ตอนแรกก็คิดว่าจะให้ตัวเองรับหน้าที่นี้แต่คิดไปคิดมาให้ยัยเด็กแก่แดดนี่ทำแทนดีกว่าเพราะเธอต้องการเห็นจุดจบของยัยโรสผู้หญิงที่มาแย่งของๆเธอไป


"แล้วเวลาที่เหลือน้องมะลิจะให้พวกพี่ทำอะไรละจ๊ะ?" ชายคนหนึ่งพูดขัดขึ้นมาเดินเข้าหามะลิจับปลายคางมองด้วยสายตาหื่นกระหาย


"หึ ยังไงพวกพี่ก็จะได้เงินอยู่แล้วนิค่ะถ้าทำงานสำเร็จ รออีกแค่อึดใจเดียวเท่านั้นเอง^^" มะลิมองชายหนุ่มที่เคยมีอะไรกันมาก่อน มันไม่ยากเลยที่จะหาคนมาช่วยในแผนการครั้งนี้เพราะผู้ชายที่เธอพามาต่างก็เคยนอนกับเธอมาแล้วด้วยกันทั้งนั้นเธอจึงป้อนคำหวานกับการมีเซ็กส์ด้วยเพื่อให้พวกเขายอมทำตามที่เธอสั่งทุกอย่าง แต่ถึงแม้เธอจะนอนกับผู้ชายหลายคนก็เป็นได้แค่ที่ระบายความใคร่ที่เธอสนุกไปกับมันเท่านั้นเองคนเดียวที่เธอต้องการอยากได้มาเป็นผัวจริงๆก็คือเจ้าของเกาะนี้ที่พ่อเธอทำงานให้เขาอยู่ต่างหาก


"แล้วถ้าบอกว่ารอไม่ได้ละ?" ชายหนุ่มยิ้มร้ายสื่อความหมายว่าต้องการอะไร


"งั้นฉันออกไปรอข้างนอกก่อนแล้วกัน อยากทำอะไรก็ตามสบาย" พริกมองดูชายหนุ่มปากจูบกับเด็กสาวที่จูบตอบกับเขาเช่นกันก่อนที่เพื่อนอีกคนจะเอามาก่อนทางด้านหลังนัวเนียร่างเด็กสาวกันอยู่สองคนในกระท่อมเล็ก พริกปิดประตูเดินออกจากกระท่อมพร้อมเสียงครางที่ทำให้เธอต้องเบะปากหันไปมองด้วยสายตาที่น่าเกลียดขยะแขยง


"แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้ว่ายน้ำเนี่ย? ได้ข่าวว่าพามาว่ายน้ำไม่ใช่เหรอค่ะคุณคิง?" อันคุ้นหูที่ทำให้พริกต้องหยุดเดินรีบไปแอบหลังต้นไม้มองดูคู่รักที่ฝ่ายหญิงขี่หลังกอดฝ่ายชายแน่นคุยกันหวานหูเห็นแล้วทำให้เธอต้องเบะปากมองบนด้วยความหมั่นไส้


"ที่ต้องนั้นมันควรจะเป็นของฉัน......แกทำแบบนั้นได้อีกไม่นานหรอกนางโรส......แล้วแกจะเสียใจที่คิดเป็นศัตรูกับแกคนนี้ หึ" สายตาแห่งความเลวพร้อมกับรอยยิ้มชั่วที่คิดถึงอนาคตของผู้หญิงที่เธอเกลียดในสมองอย่างสะใจ


"ก็บอกว่ารอให้ร่างกายดีขี้นว่านี้ก่อน" เสียงหนุ่มหล่อเดินพูดไปแต่ใบหน้ากลับหันมามองคนรักที่เขากำลังอุ้มขี่หลังอยู่ตอนนี้


"แล้วเมื่อไหร่จะได้เดินสักที? ขาก็ไม่ได้หักเอวก็ไม่ได้ปวดแล้วให้เดินลงหยิบทรายบ้างก็ได้นะ จะเป็นง่อยแดกอยู่แล้วเนี่ย" โรสแอบบ่นเพราะตั้งแต่มาเกาะเธอเอาเท้าแตะทรายแค่วันเดียวเท่านั้นหลังจากนั้นมาก็ถูกอุ้มมาตลอดไม่ให้เธอได้แตะหรือทำอะไรเลยคิงอาสาหรือเรียกอีกอย่างคือบังคับเอาแต่ใจป้อนข้าวป้อนน้ำอุ้มไปไหนมาไหนตลอดอีกทั้งยังอาบน้ำใส่เสื้อผ้าให้เธออีกเธอไม่ได้ทำอะไรให้ความรู้สึกเหมือนหมานอกตัวเล็กๆราคาแพงที่คนรวยมักจะอุ้มไปเที่ยวด้วยบ่อยๆ


"ง่อยก็รักนะคร้าบบบ^^ ถ้าไฟแดงเปลี่ยนเป็นไฟเขียวเมื่อไหร่จะได้ทำทุกอย่างเลยสัญญา" คิงแอบเหงาอยู่ในใจที่หลังจากคืนวันต่อมาหลังจากพาโรสมานอนเกาะด้วยแล้วดันเกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ในคืนที่อยากจะดื่มด่ำน้ำหวานสุดที่รักแต่ก็ต้องหยุดความคิดลงเพราะโรสดันบอกว่าเธอติดไฟแดง


"สมน้ำหน้าหื่นกามบ่อยดีนัก รอไปอีกสองวันเถอะย่ะ^^" หึ ใครจะบอกนายว่าประจำเดือนฉันหมดวันนี้ปล่อยให้หิวไปนะดีแล้ว โรสยิ้มอย่างสดใสสนุกใจที่ได้เห็นใครบ้างคนถูกปล่อยให้เหี่ยวเฉาเหมือนดอกไม้ที่ไม่ได้สัมผัสน้ำมาเป็นแรมปี


"ไม่ต้องทำหน้าเศร้าขนาดนั้นก็ได้ไหม โม้กให้ทุกคืนจนกรามจะหลุดออกจากปากอยู่แล้วเนี่ยยังไม่พอใจอีกหรือไง คนบ้าอะไรจะขยับใหญ่ขนาดนั้นว่ะ" ประโยคสุดท้ายโรสแอบพูดเบาๆแต่ก็ยังทำให้คิงได้ยินอยู่แล้วยิ้มออกมาทันทีภูมิใจในขนาดของตนที่แม้ฝรั่งบ้างคนยังสู้เขาไม่ได้


"ช่วยไม่ได้ก็คนมันใหญ่ตั้งแต่เกินนะครับเขาเรียกว่าผลส่งต่อทางกรรมพันธุ์ แต่คืนนี้โม้กให้อีกนะอมเก่งขนาดเนี่ยผัวหนีไม่ไหนไม่รอดหรอกมีเมียลีลาเด็ดขนาดนั้นนะ^^" ความจริงแค่ดูดเล่นส่วนหัวเขาก็แทบใจจะขาดอยู่ที่ลิ้นกับปากเล็กๆตวัดลีลารักไม่หยุดทำใจตัวเขาเองสุขกายสบายใจไปหลายน้ำเลยแถมโรสยังไม่ยอมให้น้ำเขาเล็ดลอดออกจากปากได้แม้แต่หยดเดียวดูดกลืนน้ำเข้าลำคอจนหมด


"ทะลึ่งละๆ แล้วเย็นนี้จะกลับกี่โมงจะได้รอทานข้าวพร้อมกัน?"


"อืม...... ไม่เกินสองทุ่มแน่นอนครับแล้วคิงจะรีบไปรีบกลับนะ แน่ใจจริงๆเหรอว่าไม่อยากไปด้วยกันนะ? รีสอร์ตบนเกาะของพ่อสวยมากเลยนะหิ่งห้อยดูด้วย" คิงพูดถึงรีสอร์ตของตัวเองที่ทำเอาไว้เวลาที่เขามาที่เกาะนี้ทีไรพ่อมักจะบอกว่าให้ช่วยไปดูแลแทนพ่อหน่อยเพราะรายนั้นเขาบินไปทำงานต่างประเทศบ่อยถึงแม้จะมีผู้จัดการคอยดูแลจัดการให้ตลอดพ่อก็ยังใช้เขาไปดูแลรีสอร์ตให้อยู่ดี ก็นะธุรกิจครอบครัวจะไว้ใจคนนอกมากนักก็ไม่ได้เพราะมันวงการธุรกิจที่คนพร้อมหยิบเก้าไปข้างหน้าเสมอ


"ไม่ละ รีบกลับมาเร็วๆแล้วกัน"


"คิดถึงเค้าละสิ^^"


"ป่าว หิว" เสียงตอบแบบนิ่งๆเล่นเอารอยยิ้มหวานของคุยหายไปเลย ทั้งคู่ได้ใช้เวลาร่วมกันจนถึงตอนเย็นที่คิงนั่งเรือไปดูงานปล่อยหญิงสาวอันเป็นที่รักให้ลำพังโรสเห็นว่ามันพึ่ง4-5โมงเลยคิดไปเดินเล่นที่ริมดูพระอาทิตย์ตกทะเลสวยๆจะได้ถ่ายรูปไว้ลงไอจีด้วย


"นั้นคุณโรสจะไปไหนค่ะ?" ป้าใจดีทักขึ้นมาเห็นโรสเดินออกจากบังกะโลที่ตัวเองกำลังเอวผลไม้ไปให้ทานแก้เบื่อรอเวลารอคิงกลับมาทานข้าวด้วย


"โรสจะไปเดินเล่นหน่อยนะค่ะ เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว"


"ค่า อย่าเดินไปไกลมากนะค่ะยังไงที่นี้ก็เป็นป่ายังสร้างอะไรไม่เสร็จดีนักอันตรายมันมีเยอะแถวตอนเย็นลมก็พัดเย็นระวังจะไม่สบายเอาได้นะค่ะ" ป้าใจดีเตือนด้วยความเป็นห่วงเพราะด้านหลังเกาะมันเป็นป่าจริงๆป้าแกกลัวงูจะมากัดนายหญิงของเกาะเข้า


"ค่าาา แล้วโรสจะรีบกลับนะค่ะไม่ต้องเป็นห่วง" โรสเดินลงไปที่ชายหาดรีบถอดรองเท้าแตะมาถือเดินให้ร่างกายได้สัมผัสธรรมชาติทันที


"เฮ้อออ ในที่สุดตีนก็แตะทรายสักที ถ้าอีก2-3นี้ไม่ได้เดินอีกขาคงเดินไปเป็นแน่ๆ" โรสสูดหายใจเข้าปอดพร้อมกับแขนที่ยกขึ้นสุดรู้สึกสดชื่นที่ได้มาเดินเล่นริมทะเลแบบนี้ เดินไปเดินมารู้ตัวอีกทีตัวเองก็เดินห่างบ้างมากันซะละ


"เผลอแป๊บเดียวเดินมาไกลขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย กลับดีกว่า อื้ออ!!!! อืม!!!!" โรสหันหลังจะเดินกลับที่พักแต่จู่ๆก็เกิดมีหนามาปิดปากแล้วลากเธอเข้าป่าไปที่กระท่อมแห่งหนึ่ง


และอีกด้านหนึ่ง

"คุณคิงโอเคนะครับ?" ลุงดำถามหลังจากขับเรือออกจากเกาะจะไปรีสอร์ต


"รู้สึกใจคอไม่ดีเลยลุง ใจหวิวๆแปลกๆยังไงบอกไม่ถูก" คิงจับน่าอกตัวเองนึกถึงผู้หญิงที่อยู่บนเกาะคนเดียว ไอ้คิงเอ๋ยป้าใจดีเขาก็อยู่จะกังวลทำไมว่ะ


"แค่ห่างจากคุณโรสเธอก็เป็นถึงขนาดนี้เลยเหรอครับคุณคิง ระวังเธอจะเบื่อเอานะครับ55" ลุงดำแซวหัวเราะเบาๆที่เห็นนายตัวเองทำท่าทางอยู่ไม่เป็นสุขหลังออกมาจากเกาะได้ไม่ถึงชั่วโมง


"คนมันรักมากนิลุงให้ทำไงได้ละ เดี๋ยวลุงไปรอผมที่บาร์ก่อนก็ได้นะครับเดี๋ยวผมรีบดูงานแล้วเรารีบกลับกันเลย" จอดเรือปุ๊บคิงหันมาบอกลุงดำให้ไปพักที่บาร์หน้าหาดก่อนแล้วรีบวิ่งเข้าไปที่ห้องทำงานทันที


"อะไรเนี่ย? ตกแต่งห้องใหม่เหรอ ชังเถอะๆรีบดูงานดีกว่าไอ้คิง" คิงเปิดประตูห้องทำงานเข้ามาเจอการตกแต่งที่แปลกตาโดยเฉพาะเตียงนอนที่มองผ่านโต๊ะทำงานเข้าไปเจอดอกกุหลาบโรยอยู่ทั่วเตียงนอนแต่ก็ไม่สามารถดึงความสนใจพอได้ คิงนั่งเก้าอี้รีบดูเอกสารในแฟ้มที่วางเป็นกองอยู่ใช้เวลาแค่20นาทีคิงรีบกว้างตาอ่านตัวอักษรอย่างเร็วและละเอียดมีเซ็นชื่อบ้างเขียนให้ไปแก้บ้างจนเสร็จ คิงโน้นตัวปิดตาเอ็นหลังพักสายตาที่จ้องมองตัวหนังสือจนหนัก


"พี่คิงค่าาาาา"


"เฮ้ย มะลิ เข้ามาได้ไงทำไมพี่ไม่ได้ยินเสียงกิ่งแล้วนี่มายังไง?" คิงตกใจที่อยู่มีมือเล็กมาปิดตาเขาจากด้านหลัง คิงรีบดึงมือออกกระชักมาดูว่าเป็นใครแต่ก็ไม่ได้ตกใจอะไรพอเห็นว่าใครที่ปิดจาเขาคือคนรู้จัก


"มะลิมารอพี่คิงนานแล้วค่ะ^^ หลังจากมาเกาะพี่คิงไม่ได้มาเล่นกับมะลิเลยนะค่ะ" มะลิทำเสียงอ้อนๆ


"พี่พาแฟนมาด้วยพี่ก็ต้องอยู่กับแฟนพี่สิ"


"แฟนที่คิง? เหมือนกับคนก่อนที่พี่คิงพามาเที่ยวที่รีสอร์ตนี้รึป่าวค่ะ"


"คนนี้พี่จริงจัง" คิงตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นหน้าตาบงบอกว่าเขาจริงจังกับผู้หญิงคนนี้จริงๆ


"ทำไมต้องผู้หญิงคนนี้ด้วยค่ะ มะลิเห็นมีดีแค่สวยกว่าผู้หญิงคนอื่นที่พี่คิงมานอนด้วยเองนอกจากนั้นไม่เห็นมีดีอะไร" มะลิกอดอกชักสีหน้าไม่พอใจ


"พูดให้ดีๆนะมะลิ ระวังคำพูดคำจาบ้างก็ดี เราตัวแล้วนะหัดมีความเคารพรักถือผู้ใหญ่กันด้วยถึงแม้พี่จะเอ็นดูเราเหมือนน้องแต่ใช่ว่าเราจะมาพูดจาไม่ดีกับคนรักของพี่ได้นะ" คิงเห็นมะลิเหมือนน้องสาวเพราะเธอขอบขี้อ้อนใส่เคยเลยเอ็นดูเป็นพิเศษ


"พี่คิงเปลี่ยนไปอ่า พี่เปลี่ยนไปตั้งแต่มานี้เพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียวพี่ก็รู้ว่ามะลิคิดยังไงกับพี่ มะลิรักพี่คิง รักมาก่อนนางโรสอะไรนั้น" มะลิหน้าเสียที่โดนคิงด่าเริ่มขึ้นเสียงใส่คิงกลับ


"มะลิ! พี่บอกแล้วให้ใช่ให้พูดถึงโรสเธอดีๆพี่บอกไว้ก่อนเลยนะพี่ไม่ชอบให้ใครมาพูดแบบนี้กับคนที่พี่รัก แล้วพี่ก็แสดงออกอย่างชัดเจนแล้วนะว่าพี่ไม่ได้คิดอะไรกับเธอเลยเกินกว่าคำว่าพี่น้อง"


"มะลิไม่เชื่อ! มะลิจะทำให้พี่คิงรักมะลิเอง" เด็กสาวยืนถอดเสื้อผ้าเปลือยกายเปล่าต่อหน้าชายหนุ่ม


"หยุดนะมะลิ....." เด็กสาวขึ้นคร่อมตักเริ่มไซร้คอ


"มะลิรักพี่คิงนะค่ะ" มะลิเริ่มเลื่อนมือปลดกระดุมเม็ดแรก


"หยุดมะลิ บอกว่าให้หยุดไงว่ะ!! ฟังภาษาคนไม่รู้รึไง!" มือหนาจับแขนทั้งสองข้างเด็กสาวดึงออกห่างจากตัวเขา


"พี่รักโรส! ไม่ได้รักมะลิ ชาตินี้ทั้งชาติพี่ไม่มีวันจะรักมะลิได้หรอกคนเดียวที่พี่จะให้คำว่ารักได้มีเพียงโรสคนเดียว แล้วถึงแม้เธอจะแก้ผ้ารึอ้าขาให้พี่เอาฟรีพี่ก็ไม่เอาอยู่ดี หยุดทำตัวต่ำแล้วใช้สมองคิดสักนิดว่าพี่จะเอาผู้หญิงที่ยืนแก้ผ้าขึ้นหาผู้ชายแบบนี้ไหมมองตัวเองในกระจกซะบ้างนะว่ามันดูไร้ค่าขนาดไหน โรสเขาไม่ทำตัวแบบนี้หรอกนะ" คำพูดออกจากปากเข้มเล่นเอาเด็กน้อยนิ่งอึ้งไปสักพักก่อนน้ำตาจะไหลลงมาที่แก้มทั้งสอง


"แล้วนางนั้นมันเคยรักพี่คิงจริงรึป่าว หรือว่าแค่เล่นๆเพื่อหวังเงินพี่กันแน่บ้างทีมันอาจไปอ่อยผู้ชายคนอื่นแล้วพามานอนบนเกาะพี่ก็ได้" มะลิพูดด้วยความเจ็บแค้นยิ่งคิงพูดเข้าข้างโรสมากเท่าไรเธอยิ่งเกลียดผู้หญิงชื่อโรสมากขึ้นเท่านั้นคิงฟังแล้วถึงกับอึ้งไปแป๊บหนึ่ง


"พูดงี่หมายความว่าไง?" คิงขมวดคิ้วถาม


"หึ จะไปรู้ได้ไง" มะลิยิ้มมุมปาก


"เธอคิดจะทำอะไรมะลิ?"


"ไม่ได้คิดจะทำอะไรสักหน่อย แฟนพี่ต่างหากตอนที่พี่ไม่หยุดอาจจะสอมเขานอนกอดผู้ชายอยู่ตอนนี้ก็ได้ใครจะไปรู้" มะลิยิ้มสะใจ


"โรสไม่มีวันทำแบบนั้น" สายตาชายหนุ่มไม่มีทีท่าจะหวั่นไหวกับคำพูดยุยงให้ความรักเขาแตกหักได้เลยเขาเชื่อใจโรส100%ว่าผู้คนนี้ไม่ทำให้เขาผมหวังแน่นอน


"แล้วถ้าเธอทำละ?" มะลิยิ้มมุมปากตอบกลับใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจและมีอะไรแอบแฝงอยู่


"เธอมีแผนใช่ไหมคิดจะทำอะไร ตอบ....เธอทำอะไรโรส!!!!" คิงรู้สึกใจไม่สู้ดีกับความเงียบของมะลิลุกขึ้นยืนตะโกนถามดังลั่นห้องจนคนโดนตะคอกสะดุ้งตัวสั่นกลัวไปหมดไม่เคยเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่เหมือนจะฆ่าเธอได้แบบนี้มาก่อน


"มะ...มะ....มะลิป่าว" เด็กสาวตัวสั่นจนเดินแทบไม่หยุดน้ำตาไหลมากกว่าเดิมพูดติดๆขัดๆ


"ตอบกูมา!! มึงทำอะไรโรส!!!!" มือหนาจับแขนเล็กแน่นเสียงดังจนจับสติตัวเองไม่ได้พูดไม่รู้ความหมายละแล้วความคิดจังไรก็เข้ามาในหัวสมองเขาความคิดเลวต่างๆที่โรสโดดทำร้ายเหมือนตอนอยู่มอปลายก็ลอยเข้ามาเรื่อยๆ


"แม่งเอ้ย! ถ้าเมียกูเป็นอะไรไปละก็มึงไม่ตายดีแน่!!" คิงใจร้อนไม่รอคำตอบมะลิวิ่งออกจากห้องไปทันทีตะโกนเรียกลุงดำลงเรือขับกลับเกาะอย่างเร็วที่สุดเท่าที่เครื่องจะเร่งได้ ได้โปรดอย่าเป็นอย่างที่ผมคิดเลยนะ..โรส..เธอต้องไม่เป็นอะไรนะ อย่าเป็นอะไรไปนะ ทันทีเรือกำลังจะดับจอดเทียบท่าคิงกระโดดลงเรือไม่กลัวตกน้ำวิ่งตรงไปบังกะโลเหมือนแข่งวิ่ง4x100


"คุณคิงค่ะ!!!!" ป้าใจดีทักขึ้นก่อนที่คิงจะถึงบังกะโลข้างหน้าเขานี่เอง


"ป้าใจ! โรสละ! โรสอยู่ไหน!?" คิงหยุดวิ่งหันไปถามบอกใจดีทันทีหวังในใจป้าใจแกจะบอกอยู่ที่ห้องไม่ก็ที่บ้านรอเขาทานข้าวอยู่ริมหน้าบ้านเหมือนอย่างเคย


"ปะ ป้า ป้าขอโทษค่ะ คุณโรสเธอหายตัวไป ป้าหาคุณโรสไม่เจอเธอบอกจะออกไปเดินเล่นเดี๋ยวจะกลับมาแต่ป้าเห็นว่าเธอออกไปนานแล้วเลยไปตามแต่ก็หาตัวเธอไม่เจอ" ป้าใจดีเริ่มร้องไห้มือสั่นระรัว แค่คำว่าโรสหายตัวไปหูคิงก็ดับลงทันทียืนอึ้งไม่หายใจเหมือนหัวใจที่หยุดเดิน


"เกิดอะไรใจ?" ลุงดำถามภรรยาตัวเองไม่รู้เรื่องอะไรจนเมียเล่าเรื่องให้ฟัง


"อะไรนะคุณโรสหายไป!!!" เสียงตะโกนลุงดำเรียกสติคิงขึ้นมาได้อีกครั้ง


"ลุงดำป้าใจ เรียกคนงามารวมตัวกันให้หมดแล้วหาตัวโรสให้เจอ ไม่ว่าจะมุมไหนซอกอะไรหามันให้ทั่วเกาะนี้ละ!!" คิงวิ่งเข้าห้องเอาปืนสั้นใต้ออกมารีบวิ่งตามหายัยตัวแสบทันที สายตาคมตบตากับรองเท้าแตะข้างเดียวซึ่งเห็นแล้วรู้ได้ทันทีว่าเป็นของใครเพราะเขาเป็นคนเลือกซื้อให้เธอกับมือ


"โรส........." คิงจับรองเท้ามองดูไปทางป่าที่ที่รองเท้าแตะตกอยู่เขารีบวิ่งเข้าป่าไปทันทีวิ่งไปใจก็เสียไปความคิดต่างๆลอยเข้ามาในหัวไม่หยุดโดยเฉพาะภาพที่เขาไม่อยากจะเห็นมันอีกเป็นครั้งที่สอง ขออย่าเป็นอย่างที่คิดเลย คิงเจอกับกระท่อมเสียงหัวใจเต้นดังขึ้นเรื่อยรีบวิ่งเข้าไปเปิดประตูแล้วภาพที่เห็นเอาเขาหยุดหายใจจริงๆ


".........โรส" คิงเรียกชื่อคนรักอย่างแผ่วเบารู้สึกหายใจไม่ออกชาไปทั้งตัว มองดูร่างบางนั่งอยู่ตรงพื้นมุมหนึ่งของกระท่อมเสื้อผ้าฉีกขาดเปื้อนดินสายตาเหม่อลอยเหมือนคนไร้วิญญาณไม่รับรู้ด้วยซ้ำว่าเขาเดินเข้ามาใกล้เธอแล้ว


".....โรสส..." คิงเรียกชื่อเธออีกครั้ง


"......คิง......เหรอ" ร่างบางรู้สึกตัวหันมามองตามต้นเสียงเจอกับร่างหนาที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอน้ำตาที่ไหลรินออกมาเป็นสายน้ำของดวงตากลมโตร่างบางยังคงร่องรอยอยู่พูดเสียงออกมาอย่างแผ่วเบาเรียกชื่อคนที่เธอร้องอยากให้ช่วยก่อนหน้านี้ คิงเอื้อมมือที่สั่นไปเช็ดน้ำตาที่แก้มขาวเนียนซึ่งตอนนี้มีรอยมือแดงอยู่บนใบหน้าของเธอ


============================

บรรยากาศรู้สึกอึดอัดใจ...บรรยายไม่ถูกเลย......อยากจะร้องไห้TT

.................รอติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะT^T

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น