miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ม.ค. 2561 00:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7
แบบอักษร

ขิงที่รู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้น ก็มองไปรอบๆห้องแล้วขมวดคิ้ว นี่มันห้องคุณกรนี่ ขิงคิดได้อย่างนั้นก็ลุกขึ้นลงจากเตียง มันปวดเหมื่อยไปทั้งตัว ขิงออกมาจากห้องยังไม่ทันได้เดินไปไหน

“ ออกมาทำไม กลับเข้าไปในห้อง ถ้าเดินได้ขนาดนี้แล้วก็อาบน้ำซะ อย่าให้ต้องพูดรอบสองนะขิง ” ขิงที่กำลังจะก้าวขาต่อไปก็ต้องกลับเข้าห้อง ขิงไม่เข้าใจกรเลย ทำไมต้องให้มาอยู่ที่นี่ด้วย ขิงเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวและเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำชำระร่างกาย ขิงทำความสะอาดและคิดถึงเรื่องเมื่อคืนนี้ ขิงรู้สึกหน้าร้อนที่พูดอะไรแบบนั้นออกไป

“ ทำไมเรารู้สึกปั่นป่วนแบบนี้นะ มันคืออะไรกัน ” ขิงยืนหน้านิ่วคิ้วขมวด ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเอง ขิงออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูพันรอยเอวไว้ผืนเดียว

“ แล้วเสื้อผ้าจะเอาที่ไหนใส่ล่ะ ถ้ายืมของเขาใส่ก่อนจะเป็นอะไรมั๊ยนะ ” ขิงพูดคนเดียวและเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวของกร เลือกเอาเสื้อตัวที่เล็กที่สุดออกมาใส่ แต่มันก็ใหญ่สำหรับขิงอยู่ดี และมันก็มีชั้นในสีขาวที่ยังไม่ได้ใส่ ขิงถือวิสาสะเอามาใส่

“ กางเกงใส่ไม่ได้สักตัวแฮะ จะไม่ใส่ก็หวิวๆ ” ขิงบ่นงัมงำคนเดียว ขิงใส่เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มแขนยาวและช่วงตัวยาวไปถึงหน้าขา ส่วนกางเกงยังหาใส่ไม่ได้

“ ถ้ารีบเดินกลับห้องคงไม่มีใครเห็น ” ขิงพูดกับตัวเองในกระจกแล้วก็หมุนตัวเดินออกจากห้องแต่งตัว พอออกมาก็เจอกับกรที่นั่งอยู่โซฟาในห้องนั้นแหละ

“ จะไปไหน ” กรถามขิงเสียงเรียบ เพราะขิงทำท่าจะเดินผ่านกรไปและออกไปนอกห้อง

“ กะ กลับห้องครับ อ๊ะ! ” ขิงหันมาตอบกร แต่ยังไม่ทันได้เดินต่อกรก็ดึงแขนขิงจนเซเข้าหากรและขิงก็ล้มลงนั่งทับตักกร กรคว้าเอวขิงไว้ทันที

“ คิดจะแต่งตัวแบบนี้เดินออกจากห้องฉันไปรึไงขิง เธอคิดว่าฉันจะให้เธอแต่งตัวแบบนี้ยั่วคนในบ้านรึไง ” กรกระซิบถามขิงเสียงเย็น แถมยังสูดดมท้ายทอยขิงไปด้วย ทั้งที่ครีมอาบน้ำกลิ่นนี้กรก็ใช้มันทุกวัน แต่ทำไมวันนี้มันถึงหอมจังนะ กรคิดในใจ

“ ผมไม่มีชุดใส่นี่ครับ คุณปล่อยผมก่อนเถอะไม่หนักรึไง แล้วอีกอย่างผมไม่ได้คิดจะยั่วใครด้วย ” ขิงดิ้นเพื่อที่จะลุกออกจากตักกร กรไม่มีทีท่าจะปล่อยขิงเลย

“ อย่าดิ้นสิ ถ้าไม่หยุดฉันจับเธอกดนะ ” ขิงหยุดดิ้นในทันที และก็รู้สึกว่ามีอะไรดุนดันก้นอยู่ กรไม่เคยระงับอารมณ์ทางเพศเลยรึไง

“ ผมขอถามอะไรหน่อยสิครับ ได้มั้ย? ” ขิงจะลองถามดู

“ ว่ามาสิ ฉันจะตอบให้ แต่ในหนึ่งคำถามแลกกับหนึ่งจูบเพื่อคำตอบ ” กรทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่ขิง ตอนนี้ขิงนั่งบนตักกรโดยนั่งหันด้านข้างเข้าหากร ทำให้มองหน้ากรได้ง่าย และหน้าของขิงก็อยู่สูงกว่ากรนิดหน่อย

“ ผมจะถามคำถามเดียว ถ้าคุณเบื่อผมแล้ว จะปล่อยผมไปมั๊ย ปล่อยให้เป็นอิสระจากทุกอย่าง ” ขิงตัดสินใจถามกร เพราะอย่างน้องก็ขอให้ได้มีหวังที่จะเป็นอิสระสักนิดก็ยังดี ขิงมองกรอย่างรอคำตอบ

“ จูบก่อน แล้วฉันจะตอบเธอ ” ขิงประกบปากจูบกร ขิงเอามือจับไหล่ของกรไว้ กรเองก็ไม่รู้ว่าจะเบื่อขิงตอนไหนแต่ตอนนี้ยังไม่มีท่าทีจะเบื่อเลย แถมรู้สึกรุ่มหลงเข้าไปอีก กรคิดว่ากรชอบร่างกายและเซ็กส์ที่ได้จากขิง

“ อื้มมมมม จุ๊บ ฉันยังไม่เบื่อเธอเร็วๆนี้หรอก เพราะฉะนั้นเธอต้องอยู่กับฉัน ส่วนถ้าฉันเบื่อฉันก็จะปล่อยเธอไปเอง ” กรตอบขิงไป ขิงจะยอมเป็นของเล่นรอกรเบื่อ เพราะขิงไม่ชอบความรู้สึกในตอนนี้เท่าไหร่ ขิงกลัวใจตัวเอง ว่าจะรักกรและทรมานกับความรักที่เกิดขึ้นมาในใจของขิงแค่ฝ่ายเดียว

“ ขอบคุณครับ อย่างน้อยก็ขอบคุณที่ให้ความหวังกับผม ” กรได้ยินขิงพูดแบบนั้นแล้วก็ปล่อยขิงให้เป็นอิสระ ขิงลุกขึ้นยืน

ก๊อกๆ

“ คุณกรครับ เด็กใหม่กำลังอาละวาดครับ ” เอกเปิดประตูเข้ามารายงานกร ทำไม่ไม่เชื่อฟังกันนะ

“ ปลาเก๋านั่นหรอ แล้วทำไมปล่อยให้เป็นแบบนั้นล่ะ จับไปขังไว้ ” สิ้นคำสั่งของกรเอกก็ทำตามอย่างว่องไว

“ ครับ ” ขิงที่ได้ยินสองคนคุยกันก็ได้แต่ทำหน้างง กรเห็นขิงที่ยืนนิ่งอยู่ก็นึกขึ้นได้ว่าจะให้ขิงอยู่กับปลาเก๋า

“ ไม่ต้องงงหรอก พวกที่ถูกขายมาเหมือนกันกับเธอนั่นแหละขิง ” กรไขข้อสงสัยให้ขิง ขิงได้แต่คิดในใจว่ามีคนโชคร้ายแบบตัวเองด้วยหรอ

“ คุณจะทำอะไรเขารึเปล่า ” เป็นไปได้ขิงไม่อยากให้ใครโดนแบบตัวขิงเอง แต่ขิงมันโดนไปแล้วเลยรู้ซึ้งถึงความรู้สึกนั้น

“ ทำไม ฉันก็ว่าจะเอาเขามาแทนที่เธอนะ ไม่ดีใจหรอ เธอจะได้เป็นอิสระจากฉันไง ” กรบอกกับขิง ที่จริงก็ไม่ได้พิศวาสปลาเก๋าเท่าไหร่ แค่อยากจะเห็นขิงเป็นคนเห็นแก่ตัว ว่ามันจะเป็นยังไง

“ คุณอย่าทำแบบนั้นเลยนะครับ ถึงผมจะอยากเป็นอิสระแต่ผมก็ไม่อยากให้คนอื่นมาเจ็บปวดแทนผม ถ้าจะเอาคนมาแทนที่ผม ผมขอให้คนนั้นเต็มใจจะดีกว่า ถ้าเขาไม่เต็มใจ ผมจะอยู่ทำให้คุณพอใจเอง อย่าเอาเขามาทำร้ายเลย ถือว่าผมขอ ” กรไม่คิดว่าขิงจะตอบแบบนี้ กรอยากจะเห็นด้านมืดของขิง

“ โลกสวยจังเลยนะขิง แต่โลกที่ฉันอยู่มันมีแต่แก่งแย่งและดำมืด ถ้าเธอไม่เหยียบคนอื่นเพื่อจุดสูงสุด เธอก็จะถูกเหยียบเอง ” กรพูดออกมา การที่เราเดินอยู่บนเส้นทางที่มีแต่ปืนจ่อ ถ้าเราถูกยิงก่อนเราก็ตาย แต่ถ้าเรายิงมันก่อนเราก็รอด

“ ........... ” ขิงไม่โต้ตอบอะไร

ก๊อกๆ

“ ขอโทษครับนาย ตอนนี้ไอ้แซมมันส่งคนมาป่วนโกดังเก็บอาวุธของเราครับนาย ตอนนี้คุณธันกำลังล่วงหน้าไปก่อนแล้วครับ ” กรได้ยินดังนั้นก็โกรธจัด

“ ไปที่นั่นเดี๋ยวนี้ และให้คนตามไป20คนเร็ว!! ” ขิงที่เห็นกรอารมณ์เสียและโกรธเป็นอย่างมาก กรอาจจะใจร้อนจนทำอะไรพลาดก็ได้

“ ระวังตัวด้วยนะครับ ” ขิงแค่อยากจะพูดเตือนสติกร เพราะแซมดูอันตรายเกินไป ไม่อยากให้ใครเป็นอะไรหรอกรวมถึงกรด้วย ถึงจะไม่ชอบกรก็เถอะ

“ ฉันไม่เป็นอะไรง่ายๆหรอก ” กรตอบทั้งๆที่ยังยืนหันหลังให้อยู่และเดินออกไป

“ หวังว่าคุณจะปลอดภัย ” ขิงพูดหลังจากที่กรเดินออกไปแล้ว


ทางด้านโกดัง

ธันที่กำลังปะทะกับคนของแซมเสียงปืนดังลั่น แซมส่งคนมาป่วนสิบกว่าคน และโกดังก็โดนไฟไหม้เป็นบางส่วน

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงปืนไม่รู้ว่าฝ่ายไหนเป็นฝ่ายไหน ฝั่งของธันเสียเปรียบเพราะแซมส่งคนมาเป็นไส้ศึกอยู่นายร่วมเดือน กว่าจะรู้มันก็ก่อความวุ่นวายขึ้นซะแล้ว

“ คุณธันครับ พวกที่จะมาช่วยพวกเรายังไม่มาเลย ผมว่าเราเริ่มเสียเปรียบมากแล้ว คุณธันหลบไปก่อนเถอะครับ ” ลูกน้องคนสนิทของธันที่อยู่กันมานานเอ่ยปากบอกธันขึ้น เขาจะสกัดไว้ให้ธันก่อน

“ ฉันจะไม่ทิ้งใครไว้ที่นี่หรอก ” ธันพูดขึ้นพร้อมกับลูกน้องของกรมาเพิ่ม และช่วยกันยิ่งถล่มจนพวกนั้นเสียเปรียบบ้าง แต่ก่อนที่มันจะหนีไป มันได้เล็งปืนและยิงมาที่กร

ปัง!

“ คุณกร!! ” ธันที่เห็นกรโดนยิงก็ยิงสวนไอ้คนนั้นเข้ากลางกระบาลอย่างแม่นยำ

ปัง!

“ คุณกรเป็นยังไงบ้างครับ ผมจะพาคุณไปที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้ พวกมึงไปเอารถมาเร็ว!! ” ลูกน้องของกรรีบวิ่งออกไปเอารถมารับกรตามคำสั่งของธัน

“ อึก!! ” กรที่เจ็บจนกัดฟัน คราวนี้เขาพลาดเองที่ไม่ระวังตัว

“ คุณพลครับ เตรียมห้องผ่าตัดด่วน คุณกรโดนยิง ” ธันโทรหาพลให้เตรียมตัวรอผ่าตัดกร กรถูกยิงที่หัวไหล่ข้างขวา เลือดออกเยอะพอสมควร กรถูกลูกน้องหามขึ้นรถ ธันขับรถอย่างรวดเร็วเพื่อพากรไปโรงพยาบาล พอมาถึงบุรุษพยาบาลก็นำเตียงคนไข้มารับกร และพาเข็นเข้าห้องผ่าตัดด่วน

“ เดี๋ยวเราค่อยคุยกันนะธัน ไอ้กรมันไม่เป็นอะไรง่ายๆหรอก อย่าโทษตัวเองล่ะ ” ธันเป็นคนจริงจังกับงาน ธันคงโทษตัวเองที่ไม่สามารถช่วยกรได้

“ ครับ ” ธันตอบรับพลเสียงเบา และคิดถึงข้อบบพล่องของตัวเองอยู่


ที่บ้านกร

ขิงรู้สึกไม่สบายใจยังไงไม่รู้ ได้แต่เดินวนไปวนมาในห้องของกร ขิงตัดสินใจเดินกลับที่พักของตนเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกรอบ ตอนนี้ก็เริ่มเย็นแล้ว ใช่พวกแซมเล่นงานกรกลางวันแสกๆ ขิงเดินลงมาจากข้างบน และเดินลัดไปทางหลังบ้านทันที

“ ปล่อยกูสิโว๊ยยย ” เสียงโวยวายที่ดังมาจากห้องของขิงเอง ขิงไม่รู้ว่าใครอยู่ในนั้น

แกร็ก แอดดดด

ขิงเปิดประตูเข้าไปก็เจอกับผู้ชายตัวพอๆกับขิง แต่ดูจะสูงกว่าขิงนิดหน่อย หุ่นเพรียวหน้าสวย ทำหน้าหงุดหงิดมองมาที่ขิง

“ มึงเป็นใคร!! เข้ามาทำไมวะ ไอ้มาเฟียนั่งส่งมึงมาใช่มั๊ย กูไม่กลัวมึงหรอก ” ขิงเดินเข้าไปในสภาพที่ไม่สามารถทำร้ายใครได้หรอก แต่ปลาเก๋าก็ระแวงขิงอยู่ดี

“ ผมก็อยู่ในฐานะไม่ต่างจากคุณหรอกครับ แต่ที่ต่างคงตรงที่ผมโดนขืนใจไปแล้ว ” ขิงตอบคนตรงหน้า เขาพอจะเข้าใจคนๆนี้ เพราะไม่ได้เต็มใจมา

“ มะ มึงถูกบังคับให้ขายตัวหรอ? ” ปลาเก๋าที่ได้รู้ว่าคนตรงหน้ามีสถานะไม่ต่างกันเลยถามออกไป

“ ครับ ผมถูกแม่เลี้ยงขายให้คุณกร ผมไม่มีทางเลือกใดๆเลย และถูกจับมาที่นี่ ผมชื่อขิงนะ แล้วคุณล่ะชื่ออะไร ” ชิงคลายข้อสงสัยให้ปลาเก๋า

“ กูชื่อปลาเก๋า แม่งเอ๊ย แม่เลี้ยงมันเหี้ยกันทุกคนเลยรึไงวะ ทำไมกูต้องมาเจอแม่เลี้ยงเหี้ยๆด้วย โว้ยยยย ” ปลาเก๋าระเบิดออกมาอีกรอบ เพราะจะออกไปก็ไม่ได้ ช่วงเช้าเล่นไปปล่อยลมรถทุกคันเลย โดนธันต่อว่ายกใหญ่ แล้วทุกคนก็ต้องมาเติมใหม่ เสร็จก็ไปเอาเกลือใส่เข้าไปในข้าวต้มอีก กินไม่ได้เลยทั้งบ้าน เลยโดนเขม่นสุดท้ายก็มีเรื่องตบกับสาวใช้ เพราะไปเดินขัดขาเขา

“ ผมว่าเราหน้าจะอายุเท่ากันนะ ผมเรียกคุณว่าปลาเฉยๆก็แล้วกัน ” ขิงบอกกับปลาเก๋าไป

“ เออๆ แล้วทำไมกูถึงพึ่งเห็นหน้ามึงวะไอ้ขิง ” ขิงมองหน้าปลาเก๋านิดหน่อยค่อยตอบออกมา

“ กูเพิ่งจะกลับจากห้องคุณกรน่ะ อยากได้อะไรอีกรึป่าว พอดีจะอาบน้ำแล้วเข้าครัวไปช่วยแม่บ้านเขา ” ขิงตอบปลาเก๋ากลับไป

“ ไม่ล่ะ ว่าแต่ไอ้มาเฟียกรมันไปไหนซะล่ะ ถึงได้ปล่อยมึงกลับมา ” ชิงชะงัก เพราะกรก็ออกไปนานแล้ว แต่ดูเหมือนว่ายังไม่กลับมาง่ายๆ

“ ออกไปจัดการธุระด่วนน่ะ เดี๋ยวคงกลับ ” ขิงตอบแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป


ทางด้านกร

“ กูไม่นอนที่นี่นะ กูจะกลับบ้านเลย ” หลังจากที่กรฟื้นขึ้นมา ก็บอกกับพลว่าไม่นอนโรงพยาบาล และไม่ยอมใส่ผ้าคาดดามแขนด้วย(เราไม่รู้ว่าเข้าเรียกอะไร) กรยืนยันจะกลับท่าเดียว

“ มึงนอนพักสักคืนสิวะ กูเป็นหมอนะมึงไม่เชื่อหมอแล้วจะไปเชื่อหมาที่ไหน ตั้งแต่ตื่นมามึงก็เอาแต่จะกลับท่าเดียว มึงจะกลับไปหาใครห๊ะ ” พลไม่เข้าใจเพื่อนที่เอาแต่จะกลับอย่างเดียว ทั้งที่เจ็บจะตายอยู่แล้ว

“ เรื่องของกู กูจะกลับบ้าน ไอ้ธันอยู่ไหน บอกมันมารับกูด่วน ” กรอยากกลับเพราะกลัวใครบางคนที่อยู่บ้านเป็นห่วง ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

“ เออๆ แม่งดื้อกว่าเด็กอีกนะมึง รอ10นาที ” พลว่ากรอย่างเอือมๆ ก็พอจะรู้ว่าจะรีบกลับไปทำไม แต่มันจะรู้ตัวมั๊ยว่ามันห่วงคนทางโน้นมากกว่าตัวเองแล้วตอนนี้

“ เออ กูอยากกลับบ้าน ” กรบอกแค่นั้นก็นั่งรอธันเข้ามารับ





มาแล้วเด้อ รู้สึกว่ามันจะออกทะเลไปไกลพอสมควร แล้วอีพัตจะคัมแบล็คตอนไหนเราจะหาใส่ได้มั้ยหน้อ เหมือนขุดหลุมฝังตัวเองเลย 5555 ยังไงก็ฝากติดตามต่อไปเถอะนะ เราอยากถามอีกเรื่อง ระหว่างให้เราเล่าความรู้สึกเอง กับให้ตัวละครเล่าอันไหนดีกว่ากันอะ คือตัวละครมันเยอะ? เราก็อยากจะแสดงความรู้สึกทั้งสองฝ่ายออกมาพร้อมกัน หรือถ้าใครชอบแบบนายเอกพระเอกเล่าความรู้สึกก็บอกเราด้วยเด้อ อยากให้นิยายสร้างอรรถรสแก่คนอ่าน หรืออยากให้อินนั่นล่ะ มาสั้นไปหน่อย เจอกันตอนหน้าจ้าาา สวัสดีปีใหม่เด้อ ^3^

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น