สูญองศา
facebook-icon Twitter-icon

ทักทายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ทุกคนค่ะ

บทที่ 9 เข้ามาถูกเวลา 30 %

ชื่อตอน : บทที่ 9 เข้ามาถูกเวลา 30 %

คำค้น : นิยายโรมานส์ นิยายรัก นิยายโรเมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ม.ค. 2561 18:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 9 เข้ามาถูกเวลา 30 %
แบบอักษร

บทที่ 9

คริสโตเฟอร์ตื่นมาในช่วงเที่ยงวันเขามองไปรอบๆแล้วต้องฉงน เธอไปไหนแล้วสาวน้อยที่นอนเคียงข้าง เขาลุกขึ้นมากุมขมับเพราะรู้สึกมันนิดหน่อย บิดเอี้ยวตัวไล่ขี้เกียจ

ชายหนุ่มเหยียบย่างพื้นกระเบื้องเรียบออกมายังภายนอก อยากชำระร่างกายเต็มทน และเริ่มปรับสายตาเข้ากับแสงสว่างไปพร้อมกัน

“ไปไหนของเขานะ” เดินออกจากห้องทันใด เป็นครั้งแรกที่ร่วมเตียงกับเพศตรงข้าม ยิ่งกว่านั้นแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งที่ระยะใกล้ชิดของเขาและเธอยังชวนให้ขืนใจขนาดนั้นกลับไม่ทำ หรือเขากลายเป็นโจรกลับใจเสียแล้ว

ถ้าถามหาความเลวในตัวอย่าให้พูดถึง เขานี่แหละทรามตัวพ่อทว่าไม่อยากทำกับเธอ อยู่ก็มีสำนึกดีฝืนความชั่วเอาไว้ซะงั้น 

ไม่อยากเป็นตัวลดทอนความสดใสที่พร่างพราวกระจ่างตานั่น ไม่อาจสบถต่อหน้าเพราะกลัวว่าเธอหาว่าเขาถ่อย

ชายหนุ่มเปลือยกายเดินเข้าหาฝักบัว น้ำอุ่นราดลงมาเนิบช้า เขาไม่เคยทานข้าวผิดเวลาและนี่เป็นครั้งแรกที่มันเกินขึ้น ทว่าคนระเบียบจัดไม่เอ่ยปากทักท้วงหรือหัวเสียแต่ประการใด 

กลับกันคือสบายใจมากกว่าที่เมษาไม่เป็นอะไรมากกว่านั้น ชายหนุ่มยังจำกลิ่นอายบางเบาเคลื่อนมาติดจมูกได้ เขาสูดมันเข้าปอดขณะที่มีเธออยู่ในอ้อมแขน

เขามองลงมายังแก่นกายที่ตื่นตึงขึงขัง มันต้องการถูกรีดของในนั้นออกมาแน่นอน ทว่ามือหนาไม่ยอมจัดการมันทิ้ง ความชูชันของเขารอการสัมผัสจากเธอเสมอ ฉงนแทบบ้าทำไมต้องเป็นเธอคนนี้ 

ในรอบสามเดือนก็ไม่ได้รับความกระทบกระเทือนของสมองเลย อาจเป็นความหลักแหลมที่เปร่งประกายจากแววตาเรียวรีนั่น เขาไม่ใช่คนที่คิดอะไรง่ายๆยังไม่ชัวร์ถ้าสมมุติฐานนี้ยังไม่ได้รับการพิสูจน์แน่ชัด

เขาเดินออกจากห้องน้ำผ้าขนหนูผืนสะอาดถูกดึงจากบั้นเอวมาซับลำตัว กระจกหนายังสะท้อนกายแกร่งที่อวดทรง กล้ามเป็นมัด อกกว้างมั่นคงแข็งแกร่งรอให้เธอลูบไล้ไซร้ซอก ทำไมเขาไม่เข้าไปหาเธอแล้วอ้าขาแหวกทางเข้าไปเลยนะ แต่คิดอีกทีก็

“ไม่ละไม่ได้อารมณ์” คนอย่างเขาไม่เคยฝืนใจใครที่มากกว่านั้นไม่อาจฝืนใจเธอ แต่ก็อยากได้วะทำไงดี

เธอเดินเข้ามาในห้องโดยเจ้านายหนุ่มพละการ หญิงสาวมองไปรอบๆเพื่อตรวจตราหาเจ้าของ เธอรับอาสาขึ้นมาเรียกเขาผู้ชายที่กล้ากอดเธอทั้งคืน 

และการกระทำนี้อาจจะถูกดุว่าเป็นเด็กเมื่อวานซืนมารยาทแย่ แต่คิดอีกทีเคาะประตูตั้งหลายครั้งแล้วนี่นา ไปหาที่ห้องเธอก็ไม่เจอ จึงมาหาที่ห้องเขาแทน

“เจ้านายค่ะ”

“เออ มาจากไหน”  เขายังไร้อาภรณ์และยิ่งหว่านั้นตัวตนที่ตื่นตึงมันกลับชี้หน้าเธอตรงๆ สถานการณ์นี้คนมีแผนหัวสมองตีบตันคิดอะไรไม่ออก

แต่ไม่ทันได้ยินเสียงกรี๊ดคนไวว่องก็ถลาเอาตัวเข้ามาขวางกั้น ฉับพลันปิดปากเล็กด้วยมือใหญ่รวดเร็ว หญิงสาวอยู่ภายใต้ร่างหนาที่กำลังทิ่มตำเธอลงมาเหมาะเจาะ แท่งอุ่นร้อนสอดเข้าหว่างขา 

หญิงสาวรู้ถึงบางอย่างที่กระแทกเข้ามาอย่างจังเธอหนีบมันไว้กับที่ไม่ให้ขยับเขยื้อนได้ เธอที่สวมสกินนี่เนื้อบางเฉียบ จึงทำให้ได้ใกล้ชิดสนิทเนื้อมากจนน่ากลัว

“อย่าดิ้นสิ” ยิ่งบอกเธอยิ่งอยู่ไม่สุข

“อืกไออะ อื๊อ” เธอดิ้นหนักขึ้นเพราะตกใจเขาก็ยังเข้ามาใกล้อยู่ได้ เอามือปิดปากอีก

“ใจเย็นๆ”

“อื๊อ” เขาเริ่มเหนื่อยและเธอก็ยังตีโพยตีพาย

“นับหนึ่งสองสาม แล้วจะปล่อย อย่าร้อง! โอเค!” พยายามหาทางลงทั้งสองฝ่ายแต่แต่ต้องขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเธอเริ่มมีบางอย่างผิดแปลก

“อือ” เธอเงียบบ้างระหว่างที่ขยับกายหน่ายหนี เธอกลับถากเอาบางอย่างของเขาจนตัวเองเริ่มทรมานขึ้นมา ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าอาการนี้มันคืออะไรแต่เธอเริ่มไม่สบายตัว วูบวาบแปลๆ

“เป็นอะไรไหม”

“หึ!ไม่” เธอปฏิเสธ เขารับรู้แน่นอนแต่อยากถามเอาความจริงจากเธอเท่านั้น

“แต่ผมเป็นนะ” เธอและเขากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“ปล่อยค่ะ” เธอพยายามผลักทว่าความได้เปรียบทางสรีระทำให้เขายังอยู่ที่เดิม

“แน่ใจว่าให้ลุก” ทำทีเป็นชำเลืองลงล่าง แก้มก้นยังตระหง่านแน่นหนึบ ก้อนก้นขึ้นเอ็นจนเห็นได้ชัด “เข้ามาถูกเวลาจังเลยนะ”

“...” 


ความคิดเห็น