HmanHentai

ดรอปเรื่องนี้ยาวๆ เบื่อดราม่า อย่าเสียเหรียญทองซื้ออ่านเด็ดขาด

ตอนที่ 8 Hman-Idol 5 พบผู้ว่า

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 Hman-Idol 5 พบผู้ว่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 945

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ธ.ค. 2560 00:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 Hman-Idol 5 พบผู้ว่า
แบบอักษร

ตอนที่ 8 Hman-Idol 5 พบผู้ว่า

9 โมงเช้า เมืองคาโทริ เขตเมืองเก่าซาวาริ

เมืองเก่าซาวาริ ถ้าใครเคยดูละครย้อนยุค สมัยเอโดะ ผมว่ายังไงๆ ก็ต้องคุ้นกับเมืองนี้ ฉากเรียบคูในเมืองซาวาริ ถ้าไม่บอกคงไม่มีใครรู้ว่าอยู่ในยุคปัจจุบัน ไอ้แก่หัวล้านโมริทากะ ถึงมันจะหื่นชอบฉวยโอกาส แต่ผมชื่นชมมันอยู่อย่างหนึ่ง มันเป็นคนชิบะ และมันก็อาศัย KTR 38 โปรโมตเมืองที่มันอยู่ ของดีชิบะ ซาวาริเมืองเก่า

ในMV บทของผมพัฒนา เด็กเนิร์ดขี้อายในตอนแรก วันนี้ 3สาว The Sister มาเจอผมอีกทีในเมือง และเห็นผมเปลี่ยนไป

“เยี่ยมๆ เท็ตคุง เท่ห์มากฉากนี้” วันนี้คุณมัตสึไม่มีออร่าโชคร้าย ...หมดคิวของผมแล้ว ขอนอนต่อเลยแล้วกัน

“ต่อไป KTR 38 ริเอะ” .................

ผมนอนอยู่หลังกอง พวกทีมงานบางคนนั่งพัก บางคนทานข้าว ส่วนผมอิ่มทิพย์ เห้อ....ไม่มีอะไรเหมาะกับการนอนในวันที่อากาศดีๆ แบบนี้หรอก คุณไอโกะต้องไปดูแลจิอากิ คุณอาสุกะก็ต้องไปดูคานะ คุณยูกินี่พองานมาเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย ถึงเรื่องบนเตียงจะขี้อาย พออยู่หน้ากล่องความมั่นใจของเธอเกินร้อย ผมเห็นคนเดินผ่านไปผ่านมา แวะมาขอลายเซ็นขอถ่ายรูปด้วย เธอไม่เคยปฏิเสธเลยนะ เยี่ยม ผมต้องทำอย่างนั้นสินะ ตลอด1เดือนต่อจากนี้

“อรุณสวัสดิ์ เท็ตสึยะคุง” เสียงเอริกะ ...ลืมไปมีอีกคน ผู้จัดการของยูกิ

“ครับ คุณเอริกะ” ผมตอบ แค่หรี่ตามองหนังตาหนักไม่อยากลืมตา

“มีข่าวมาบอกน่ะ” เธอพูด พูดแล้วอมยิ้ม...ข่าวไรหว่า ข่าวดี ...ผมจะได้กลับบ้านแล้ว ..สินะ เห้อ...

“ฮ้าววว ข่าวอะไรครับ” ผมถาม

“ทีมงานNWโทรมาบอก จบนี่ให้พาThe Sister ไปเข้าพบผู้ว่าชิบะ ไปด้วยกันไหมเท็ตสึยะ” คุณอาสิกะพูดเสียงสูง ต้องมีอะไรมากกว่านี้สิ

“ทำเสียงแบบนี้ หรือว่าไอ้ผู้ว่าคนนี้......”

“ใช่ คนของพรรคเสรีนิยม คนสนิทของพ่อคุณน่ะ”

พรรคเสรีนิยม ที่นั่งในสภา 71 ที่เป็นพรรคฝ่ายค้าน ที่เกิดมาจากกลุ่มการเมือง2ฝ่ายคืออดีตสมาชิกในพรรคPPD พรรคผู้นำรัฐบาล กับ สมาชิกพรรค LTD บางส่วน นโยบายพรรค นำประเทศไปสู่ยุคใหม่

สำหรับพรรคนี้ในความคิดผม ...พรรคนี้เน้นหน้าตาพรรคมากกว่าการกระทำ อาศัยคนดังในการหาเสียง และมีอดีตดาราบางคนสังกัดอยู่ แน่นอนถ้ามีคำว่าดารา ต้องมีชื่อพ่อของผมอยู่ในลิสต์เสมอ ถึงจะไม่ใช่สมาชิก แต่ดาราในพรรคมักจะมาหาพ่อผมอยู่เสมอ

“สัญญากับฉันก่อนว่าจะไม่ทำอะไรวู่วาม ..อนาคตของคานะ จิอากิ ยังอยู่ในมือของผู้ว่าชิบะ เขาเป็นคนออกทุน 40%เพื่อKTR และ 10% สำหรับ The sister เธอคงเข้าใจความหมายนะ” เอริกะจ้องตาผม รอผมให้คำมั่น

“แค่อยากไปน่ะ ผมไม่ต้องพูดอะไรหรอก ...คุณเอริกะก็รู้ผมเป็นใคร ฉากหน้าคือเท็ตสึยะ ผมจะไม่ยอมให้มันแปดเปื้อนไปถึงคุณแม่กับพี่เรย์นะเด็ดขาด ส่วนฉากหลัง....ถ้ามันสมควรผมไม่เอาไว้”

“อย่างน้อย ขอให้ช่วงโปรโมตไปก่อน สัญญากับฉันสิ” เอริกะยังคงพูดคำเดิม

“ได้ครับ” ผมตอบ

“งั้นฉันจะบอกอีกอย่าง วันนี้ ....คุณจะเจอคาเคชิที่นั่นด้วย”

มิน่าล่ะ เอริกะถึงให้ผมสัญญา ...ไอ่คาเคชิ ไอ้มนุษย์หน้าหมูตัวเมียเอ๊ย แม่งนี่แหละ แม่งเป็นคนวิ่งหนีไปตอนเกิดเรื่อง ถ้ามันช่วยพี่เรย์นะ.... ฮึ่มมมม สัสเอ้ย อยากอัดแม่งขึ้นมาตงิดๆ คันมือฉิบหายเลยว่ะ

“เท็ตสึยะ” เฮ๊ะ “ใจเย็นๆ นะ หน้าคุณบอกหมดแล้วนะว่ากำลังคิดอะไร” เอริกะกอดผมจากด้านหลัง โชคดีนะที่มีผ้าใบคลุมอยู่ ไม่งั้นผมได้เป็นข่าวแน่ กิ๊กใหม่ เอริกะ นายแบบโนเนม ...ฟู้ววว ต้องขอบคุณเธอแหละ เมื่อกี้ผมเผลอตัวไป ....การควบคุมอารมณ์ ต้องทำให้ดีกว่านี้

“ครับขอบคุณนะเอริกะ” ...การสนิทกับเอริกะ ได้ประโยชน์มากกว่าที่คาด มีหลายเรื่องเลยที่เธอช่วยผมได้ และ เรื่องที่สำคัญที่สุดคือ ใครจะไปคิดว่าคนที่ดูสนิทกับเหยื่อรายแรกของHman จะเป็นHmanเอง ใช่ไหม ....

“พักกอง!” คุณมัตสึโมโตะสั่ง ...เป็นอันจบคิววันนี้สำหรับผมกับ The Sister ที่เหลือช่วงบ่าย KTR 38 ต้องไปถ่ายกันต่อที่ฟาร์มดอกไม้ อ่อลืมไป ผมกับThe sister ยังเหลือต้องไปที่โรงละคร Katori Mall ในช่วงหัวค่ำก่อนกลับ การแสดงแรกของ KTR38 ในโรงละครแรกของพวกเธอ

“พี่...คุณเท็ตสึยะไปไกลๆ เลย” คานะถ่ายเสร็จแล้วสินะ “เรียกพี่เท็ตสึยะก็ได้ครับ คานะจัง” (เท็ตสึยะโอนี่จัง)

“แหวะ ...” คานะทำมือบีบจมูก “คนมักมากอย่างพี่เท็ตสึยะระวังไว้นะคะ คุณเอริกะ

“แหมสนิทกันมาก่อนเหรอคะคุณคานะ” คุณเอริกะตีหน้าซื่อ “ใครจะไปสนิทกับคนแบบนี้คะ” คานะสะบัดหัวเชิดหน้ากอดอก .....คิริโนะ*น่ะ ไม่ใช่แบบอย่างน้องสาวทีดีคานะ อย่าไปทำตามพี่ขอร้อง (ตัวประกอบในน้องสามผมไม่.....ขนาดนั้นหรอก*)

“แต่ฉันสนิทนะ สนิทกันมาก” เอริกะกอดแขน .... “อย่าบอกนะ อย่าบอกนะ อย่า....ม่ายยยยยยย”

คานะกระโดดกระทืบเท้า แกว่งมือขึ้นลง ท่าประจำเธอนั่นแหละ ผมคงต้องตั้งชื่อให้ ขี้เกียจอธิบายยาวๆ เอาเป็น ท่าคิริ...ช่างเหอะ

“คานะจัง” เสียงจิอากิ จิอากิกับยูกะเดินตามมา “อาหารกลางวันกับผู้ว่าใช่ไหมคะคุณเอริกะ” ยูกะทักเรื่องกำหนดการต่อจากนี้

“ค่ะ ขอชุดเป็นทางการหน่อยนะคะทั้งสามคน ส่วนรถ .เราจะไม่ไปรถตู้..ใช้รถของฉันค่ะ”

คุณเอริกะยกสมุดขึ้นมาดูและมองนาฬิกา ถึงเป็นผู้จัดการเหมือนกัน แต่เอริกะให้ความรู้สึกที่นุ่มนวลกว่าบางคนที่ผมไม่อยากนึกถึง

“เสร็จแล้วมาส่งคานะจังที่ดินนี่แลนด์เลยนะคะ คานะมีถ่ายแบบต่อค่ะ” คุณอาสุกะพูด จริงสิเธอเป็นผู้จัดการให้คานะ “14.45 คานะมีถ่าย 15.30 ใช่ไหมคะ โอเคค่ะคุณอาสุกะ” “ส่วนจิอากิกับเท็ตสึยะ ไปรถฉัน เจอกัน 11.45 ร้านมิโนะคิจิ ห้อง 4 ใช่ไหมคะ คุณเอริกะ”คุณไอโกะพูดเรื่องประจำตัว เวลานัดหมาย ว่าแต่ขอไปรถเอริกะได้ไหม..

“ค่ะ” เอริกะตอบ เอ.....ผมลืมใครไปคน.....จุน เย้ย ....

“คาดะซัง ไปเที่ยวดินนี่แลนด์กันไหมคะ” คุณอาสุกะรู้ “แต่ฉันต้องไปถ่าย ...” จุนทำหน้าเซง

“ไปพบนักการเมืองห้ามถ่ายรูปจ๊ะ” คุณอาสุกะพูด “ไปก็ไป ดินนี่แลนด์นี่อาหารอร่อยหรือเปล่าคะ”

ปึ้ง ผมกุมขมับ ยัยนี่เคยรู้อะไรนอกนิยายบ้างไหมเนี่ย

บนรถของพี่เรย์นะ คุณไอโกะขับพาพวกเราไปร้านมิโนะคิจิ

“ไม่ว่าจะเจอใครที่นั่น แกห้ามทำอะไรเด็ดขาดเข้าใจไหม” คุณไอโกะสั่ง

“ครับผมรู้แล้วครับ ไอ้คาเคชิมันจะมาด้วยใช่ไหม เอริกะบอกผมแล้วล่ะครับ” ผมตอบ

“หึ......คิดว่าฉันไม่รู้เหรอเรื่องนั้น แต่แค่นั้นน่ะ ฉันเอาแกอยู่ ยกเว้นอยู่คนเดียว คนคนนี้ทำให้แกสติแตกได้แน่ ...ถ้าไม่พอใจอะไร มอง ...มองที่ฉัน จำไว้ มองหน้าฉัน หรือยัยหนู คิดถึงอนาคต!” คุณไอโกะพูดย้ำ ..ผมว่าผมเริ่มคุมอารมณ์ได้ดีขึ้นแล้วนะ จะมีใครทำให้ผมสติแตกได้อีก

“ยัยหนู ถ้าทนไม่ได้ขึ้นมา ขอตัวไปห้องน้ำนะฉันจะตามไป” คราวนี้สั่งจิอากิ

“เข้าใจแล้วค่ะ คุณไอโกะ” จิอากิตอบ ใบหน้าเธอไม่มีความกังวลหลงเหลืออยู่

“ฮึ่ม ... ไอ้พวกเหลือบไร พวกมันชอบคิดว่าพวกเราต่ำต้อย การกระทำของพวกมัน ฉันคาดเดาไม่ได้จริงๆ หวังว่า...เว้ย! ฉันทำได้แค่เตือนพวกเธอ ขอโทษนะ” คุณไอโกะเม้มปากเข้าไปกัด .... ใบหน้าเธอตอนนี้น่ากลัวจริงๆ

หน้าร้านอาหารสีทองดูเก่าแก่ ทางเข้ามีป้ายใหญ่เขียนไว้ว่า มิโนะคิจิ ร้านดังของเกียวโต มี4สาขาทั่วประเทศ ร้านของพวกนักการเมืองกับนักธุรกิจ ขึ้นชื่อเรื่องความเป็นส่วนตัว

“สวัสดีครับ” ชายหนุ่มแต่งชุดสูทสีดำมายืนรอรับ หน้าตาแบบนี้ไม่ใช่พนักงานแน่ “ทางนี้ครับ”

คุณไอโกะเดินนำพวกเราสองคนไปในห้องหมายเลข4 ห้องจัดเลี้ยงขนาด 20 คน

ครึด ประตูถูกเลื่อนออก คานะยืนรออยู่หน้าประตู

“พี่ใจเย็นๆ นะคะ” คานะกระซิบข้างหูเสียงเบามาก “พี่ต้องใจเย็นๆ นะ คิดว่าทำเพื่อฉันนะคะ”

“โฮะๆ สวัสดีครับ สวัสดี” ผู้ชายวัยน่าจะสีสิบนิดๆ พูด “นั่นน่ะเรอะหนูจิอากิที่ว่า ...สวยจริงๆ สวยจริงๆ มาๆ มานั่งก่อน” คุณไอโกะพาจิอากิไปนั่ง ข้างตัวมันทั้งสองข้างมีผู้หญิงนั่งประกบอยู่ ผมคุ้นหน้า เคยเห็นในหนังสือกราเวียร์

“คานะกลับมานั่งที่” และแล้วสิ่งที่ผมคิดก็เป็นจริง ผมมองตามเสียงไปยังหัวโต๊ะอาหาร ที่นั่งของประธาน ไม่ใช่ผู้ว่า และผมรู้จักผู้ชายคนนี้ดี

“ค่ะคุณพ่อ”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}