email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep. 33 แหวน 18+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 74.2k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ธ.ค. 2560 18:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 33 แหวน 18+++
แบบอักษร

​จากความเดิมตอนที่แล้ว

สิ่งบอกว่ามาทำธุระ มันคือการลากฉันเข้าห้อง อย่างนั้นหรอ...

"เดี๋ยวดรากอน...ยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย" ฉันเอ่ยขึ้นเบี่ยงตัวหลบริมฝีปากร้อนของเขาที่ตอนนี้ กดจูบลงบนซอกคอฉัน

"เดี๋ยวค่อยคุย..." เขาเอ่ยแค่นั้น...แค่นั้นจริงๆ!!!

"อื้อออออ...ดรากอน...เดี๋ยว" เขายอมผละออก ด้วยสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย

"ยังไม่ได้อาบน้ำเลย..." ฉันเอ่ยขึ้น ดันใบหน้าหล่อให้ออกห่าง

"ไม่เป็นไร...เธอไม่เหม็นหรอก" เขาเอ่ยขึ้นหน้าตาย หน้าฉันร้อนผ่าวทันที คนอะไร???พูดเอาแต่ได้

"เดี๋ยว...ดรากอน..." ฉันรีบเอามือปิดปากเขาไว้ก่อน ก่อนที่เขาจับมือฉันออกแล้วก้มลงมากระซิบที่ข้างหู. ทำเอาฉันขนลุกซู่ทันที

"ฉันให้เธอถามถึงเช้าแน่...แต่ตอนนี้อย่างได้ยินเสียงครางมากกว่า" เท่านั้นแหละ ตัวฉันลอยหวือลงบนที่นอนกว้างทันที ดรากอนเริ่มเล้าโลมฉัน ฉันยอมรับว่าดรากอนโครตหื่นเลย!!!

"อื้อออออ!!!!  ดรากอน มันจั่กจี้" เขาซุกที่ซอกคอฉัน ไม่พอแถมยังขบกัดจนฉันรู้สึกแสบขึ้นเป็นพักๆ

"ฉันจะทบต้นทบดอก...ทั้งเรื่องไอ้เจ้านายหน้าหม้อนั่น และเรื่องในผับคืนนี้ด้วย"  ฉันยังไม่ได้คร้านอะไรเขาเลย เมื่อเขาไม่ยอมให้ฉันได้พูดอะไร เมื่อเขาจู่โจมฉันเร็วมากแทบตั้งตัวไม่ทัน

ดรากอนค่อยๆเลื่อนริมฝีปากลงต่ำเรื่อยๆ จนมาหยุดที่อกหยุ่น มือร้อนที่ไม่อยู่นิ่ง บีบเคล้นหน้าอกฉันจนล้นมือ 

"อ้ะ...." ฉันเผลอร้องครางออกมา ทั้งเจ็บทั้งเสียว ดรากอนเลื่อนนิ้วต่ำลงไป เขาสอดแทรกเรียวนิ้วเข้ามาในกลีบกุหลาบ ที่ตอนนี้เริ่มเปียกแชะเพราะน้ำมือของเขา

เขาเปลื้องเสื้อผ้าของฉันออกจนหมด ก่อนจะรีบหันไปจัดการตัวเองเช่นกัน

"อยากแทบคลั่ง...ขอนะ" พูดจบเขาก็คลอบครองฉันด้วยริมฝีปากร้อน ฉันรู้สึกสะท้านไปทั้งตัว เหมือนมีกระแสไฟฟ้ามันแล่นไปทั่วตัว

"อ้ะ...ดรากอน...พลอย...อื้อ...อ้ะ!!!"  ฉันร้องเสียงหลงเมื่อดรากอนยังไม่หยุด ดรากอนจับสะโพกฉันไว้แน่น ฉันแอ่นรับสัมผัสร้อนของเขาอย่าลืมอาย

"อื้อ!!!...ดรากอน..." ดรากอนเคลื่อนตัวขค้นมาจูบริมฝีปากอิ่ม ทำเอาฉันหลงระเริงไปตามรสสวาทของเขา

"อื้อ...ดรากอน" ฉันมองใบหน้าหล่อ ตาหวานเยิ้มยามเมื่อเขาถอนริมฝีปากนั้นออก ดรากอนจับเรียวขาเสลาแยกออกจากกันกว้าง...ฉันรู้สึกดุ้นใหญ่ๆมันจ่อที่ปากทางเข้าของฉัน

"พลอย..." ฉันมองใบหน้าหล่อ ที่ตอนนี้เหยเกยิ่งนัก ฉันรู้สึกอายชิบหาย ยิ่งเขาจ้องมอง ยิ่งอาย

"อ้ะ...อื้อออ!!!" ดรากอนค่อยๆขยับเข้าออกช้าๆ ยามที่ท่อนเอ็นมันเสียดสีกับผนังอันแสนนุ่ม ยิ่งทำให้รู้สึกเสียว

"ดรากอน...พลอยเสียว" ฉันเอ่ยออกไป เมื่อความละอายมันหายไป มีเพียงความเสียวกระสันเข้ามาแทรกแซงทุกอณูของร่างกาย

ดรากอนสอดเข้าออกตามจังหวะแรงอารมณ์ของเขา  ฉันแทบตัวโยน ดรากอนไปเอาแรงมาจากไหน..

พลั่บบบ!!!!พลั่บบบบ!!!  

เสียงเนื้อกระทบเนื้อ ตอนนี้สมองฉันเริ่มขาวโพลน เมื่อคนที่คอยเอาแต่รังแกยังกระแทกไม่มีหยุด

"อ้ะ...ซี๊ดดดด!!! " เสียงเขาร้องครางออกมา ฉันทีาตอนนี้เหมือนมวนท้องมากมายก่อตัวขึ้นพร้อมที่จะระเบิดออกมา..

"ดรากอน...พลอยไม่ไหวแล้ว...พลอย...อื้ออออ..อ้ะะะะ" ฉันรู้สึกว่าฉันปล่อยน้ำหวานออกมาอย่างมาก และรู้สึกเหมือนน้ำอุ่นๆมันฉีดเข้ามาในกายฉัน...

"อ๊าาาาาา!!!!" ดรากอนยังคงแช่แก่นกายนั้นเอาไว้ไม่ยอมถอดออก..

"ดรากอน...ไม่ใส่ถุงยางอีกแล้วนะ" ฉันเอ่ยขึ้น เขายังคงยักคิ้วให้ เป็นเชิงว่าไม่อยากใส่แค่นั้น!!!

"เอาไม่มันส์เลยไม่ใส่...จบนะ" 

"อ้ะะะะะะ!!!!" เขาจงใจกระแทกใส่ฉันอีกรอบ นี่เขาจะไม่หยุดง่ายๆใช่ไหม ฉันละยอมใจเขาจริงๆ!!!  ดรากอนผู้ไม่มีหยุดแค่รอบเดียว!!!

จบๆๆๆๆๆๆๆ บอกให้จบก็จบ

เช้าอันแสนสดใส (มั้ง) ฉันปรือตาขึ้นในตอนสายๆของอีกวัน ฉันรู้สึกไม่มีแรงอะไรเลย มองไปรอบห้อง มองไปยังคนที่นอนข้างกายตอนนี้หลับตาพริ้มสบายใจ เวลานอนมังกรร้ายตัวนี้ค่อยหมดฤทธิ์สินะ ฉันเอามือไปปัดปอยผมที่มันปิดหน้าเขาออก ก่อนจะจุ๊บเบาๆที่หน้าผากของเขา...

จุ๊ฟฟฟฟฟ!!!!

ฉันยิ้มให้ จึงค่อยๆขยับ ไม่อยากใฟ้เขาตื่น เมื่อคืนฉันไม่รู้ว่าฉันหลับไปตอนไหน แต่ที่รู้คือฉันเจ็บช่วงล่างเวลาเดินหรือก้าว 

"โอ๊ยยยยย!!! ซี๊ดดดด!!!" ฉันซี๊ดปากเบาๆ ด้วยความเจ็บเล็กน้อย นี่ฉันต้องขมิบกี่ครั้งถึงมันจะฟิตเหมือนเดิม...นึกแล้วอยากตีเขาให้ตายเลย ได้คืบจะเอาศอก...แต่เขาได้รอบเดียว ต้องมีรอบสอง รอบสาม...

ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ ดรากอนนอนเล่นโทรศัพท์รอฉัน ถ้าให้เดา คงเป็นเกมยอดฮิตตอนนี้มั้ง

"ฉันนึกว่าหลับในห้องน้ำแล้ว" เขาเอ่ยขึ้นทั้งที่ยังไม่ใองหน้าฉัน ฉันจึงเลือกที่จะไม่เถียงเขาแต่เลือกที่จะเดินไปหยิบผ้าขนหนู อีกตัวให้เขา 

"รีบไปอาบน้ำได้แร่ว" ตอนนี้เขาดึงฉันนั่งลงข้างๆเขา ดีนะเสื้อผ้าไม่ล่อแหลม ไม่งั้น!!!

"เมียใครวะ...แหม่งน่ารัก" 

ฟอดดดด!!!! 

เขาก้มลงหอมแก้มฉัน ฉันจึงตีหมับเข้าที่อกแกร่ง เป็นเชิงบอกว่าเลิกเล่นได้แล้ว

"เดี๋ยววันนี้จะพาไปข้างนอก" เขาเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะลุกเดินไปเข้าห้องน้ำ ไม่นานดรากอนก็ออกมาจากห้องน้ำ เขาใช้เวลาแต่งตัวไม่นาน เพราะมันเป็นเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น แต่ทำไมต้องดีขนาดนี้!!!

ฉันเดินมายังชั้น2ของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ฉันไม่รู้ว่าเขาจะพาฉันเดินไปไหน เขาเดินพาฉันเข้ามายังร้านจิวเวอร์รี่!!!  คือไร!!!!

"ดรากอน...มาที่ร้านนี้ทำไม" ฉันดึงแขนเขาไว้ ก่อนจะเอ่ยออกไปอย่างสงสัย...

"เอาสร้อยมาซ่อม" ฉันถึงกับกลืนน้ำลายลงคอเอือกใหญ่ ในใจนึกว่าเขาจะพามาดูแหวน!!!

"ทำไม????" เขาถามฉันต่อ ทำหน้าสงสัย

"ก็เปล่า...ร้อยวันพันปีเคยเข้าที่ไหน" เขามองหน้าฉัน ก่อนจะดึงมือให้เดินตามเขาไป

"สวัสดีค่ะ...ยินดีต้อนรับค่ะ ลูกค้าสนใจตัวไหนคะ" เสียงพนักงานขายเอ่ยขึ้น เขาจึงเอ่ยตอบไปแบบสุภาพ แบบที่น่ามั่นไส้!!!

"เอาสร้อยมาซ่อมครับ" ฉันละรู้สึกมั่นไส้!!! พนักงานยิ่งสวยๆอยู่...

ฉันเบนสายตาไปเรื่อยจนสะดุดเข้ากับแหวนเพชรวงนึง เม็ดไม่ใหญ่แต่สวยมาก ฉันตาลุกวาว มันสวยมาก อยากได้!!!!

"สนใจวงไหน สอบถามได้นะคะ" ฉันจึงใช้มือชี้ไปยังแหวนวงนั้น ฉันหยิบมันขึ้นมาสวมที่นิ้วนาง ซึ่งมันพอดีกับนิ้วฉัน...

"สวยมากเลยค่ะ...ลูกค้ารีบเลยไหมคะ" ฉันจึงยิ้มให้ ก่อนจะวางมันลงที่เดิม

"เดี๋ยวเป็นวันหลังดีกว่าค่ะ" พนักงานยิ้มให้ฉัน ก่อนที่ดรสกอนจะเดินมา

"เธออยากได้หรอ" เขาเอ่ยขึ้น อยากตอบเขาไปว่าอยากได้มากกกก!!!

"เปล่า...แค่เห็นว่ามันสวยดี" ฉันเอ่ยออกไป ก่อนจะมองหน้าพนักงานที่ยิ้มให้

"แต่คุณผู้หญิงใส่แล้วสวยมาก" ฉันหันไปมองหน้าดรากอนแบบยิ้มๆ เขาจึงหันไปมองเรือนนั้น

"มันไม่สวยขนาดนั้นหรอก..." เขามองหน้าฉัน ก่อนจะยิ้มออกมา ก่อนทีฉันจะพาดรากอนออกมา

"สวยมากไหม"  เขาเอ่ยขึ้น ฉันไม่รู้จะตอบยังไง


ความคิดเห็น