กนกรส มาศอุไร กัมพู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep16/1 : ตอบสนองทั้งเช้าเย็น Nc+(ไม่ติดเหรียญ)

ชื่อตอน : Ep16/1 : ตอบสนองทั้งเช้าเย็น Nc+(ไม่ติดเหรียญ)

คำค้น : รบิล ทับทิม นางร้าย แย่งชิง แก้แค้น

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ธ.ค. 2560 10:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep16/1 : ตอบสนองทั้งเช้าเย็น Nc+(ไม่ติดเหรียญ)
แบบอักษร

ฝากนิยายภาคแรก รักในบ่วงแค้นด้วยนะคะ นายฉัตรกัลตาลหวานและความแซบของทับทิม

วางจำหน่ายในรูปแบบ Ebook แล้ว สามารถโหลดซื้อได้ที่ meb ookbee Hytexts...

ตอน...ตอบสนองทั้งเช้าเย็น1/1



“ลุกขึ้นมานี่ เรามีเรื่องสนุกที่ต้องทำกันอีกเยอะ...”

รบิลรั้งเปลือยเปล่าของทับทิมขึ้นจากเตียงนอน มุมปากอิ่มยังมีน้ำรักของเขาเปรอะเปื้อน

“คงอิ่มน้ำแล้วสินะ เล่นดูดเสียจนน้ำฉันเกือบหมดตัว” ชายหนุ่มกดปากทาบเข้าหากลีบปากหวาน กระแทกเข้าใส่จนหญิงสาวรู้สึกได้ถึงความเค็มคาวของกลิ่นเลือด

รบิลจูบหญิงสาวจนสาแก่ใจ ทั้งดุเดือดเผ็ดร้อนจนทับทิมหายใจไม่ทัน พอจูบจนชายหนุ่มพอใจ รบิลจึงผลักร่างอ่อนระทวยลงไปนอนหมดสภาพบนฟูกเตียง ปรับสภาพสักพักก่อนจะกระชากร่างเปลือยลอยขึ้นมาจากพื้นเตียงอีกครา

“มันยังไม่พอแค่นี้หรอกนะ ผู้หญิงอย่างเธอมันต้องเจอหนักกว่านี้” รบิลกระชากแขนของหญิงสาวมากำไว้แน่น

“ว้าย!คุณจะทำอะไร” หญิงสาวหวีดร้องด้วยรู้สึกเจ็บเรียวแขนตอนถูกเขากระชากขึ้นด้วยพละกำลังชายที่ไม่เบานัก อีกทั้งเธออดข้าวอดน้ำมานานเป็นวัน จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนมาเล่นสนุกอย่างที่เขาขู่

“ก็มาเล่นอะไรสนุกๆกันอย่างไรละ” ชายหนุ่มสะบัดหน้าถมึงทึงพร้อมก้มลงตอบด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม วันนี้เขาจะเล่นสนุกกับเจ้าหล่อนให้สาสมกับที่เจ้าหล่อนทำเอาไว้กับโมนา

ถึงแม้เขาเองจะรู้สึกพะอืดพะอมไปกับร่างกายเน่าเหม็น ซึ่งผ่านใครต่อใครมาอย่าโชกโชนของหญิงสาวก็ตาม แต่เขาจะฝืนใจ คิดเสียว่าร่างกายนี้มันคือเครื่องผ่อนคลายอารมณ์ใคร่สำหรับเขาก็แล้วกัน ต่อจากนี้ไป เขาจะเล่นสนุกและปลดปล่อยอารมณ์กระหาย ดิบเถื่อนโดยไม่ต้องยับยั่งอารมณ์ใด

รบิลบิดปากให้กับเครื่องผ่อนคลายสนองอารมณ์ตัณหาของตนเอง ร่างกายขาวอวบอัด ร่องสวาทคับแน่น ลีลาตอบสนองขั้นเชี่ยวชาญ ทุกๆอย่างที่เขาเคยสัมผัสผู้หญิงร่านสกปรกมา ล้วนตอบสนองราคะในกายเขาอย่างถึงใจ  

“ขอฉันกินข้าวกินน้ำก่อนได้ไหม ฉันหิวจนแสบท้องไปหมดแล้วเนี่ย” คนหิวอุทรขอร้อง

“มาเล่นสนุกจนกว่าฉันอารมณ์ดีเสียก่อน ถ้าเธอทำดีทำให้ฉันมีความสุข ฉันอาจใจดี โยนเศษกระดูกให้เธอสักชิ้นเพื่อให้เธอเก็บไว้แทะกินก็ได้นะ ผู้หญิงร่านจิตใจต่ำตมอย่างเธอ ได้กินแค่เศษอาหารของคนที่เขาโยนให้ ก็นับว่าเป็นบุญถมเถเป็นไหนๆ” รบิลพูดจาดูแคลน ในยามนี้เขาเหมือนไม่ใช่คนเดิม เหมือนมีซาตานกำลังสิงร่างของเขาอยู่

ทับทิมถึงกับชาวาบไปทั่วทั้งร่างกาย คำด่าทอเหยียมหยามของรบิล ฟังดูแล้วมันเกินไปหรือเปล่า หญิงสาวเชิดใบหน้าเม้มปากเอาไว้แน่น

“ฉันไม่ใช่หมูหมา แล้วคุณก็ไม่มีสิทธิ์อะไรมาทำกับฉันแบบนี้ด้วย ฉันไม่รู้นะว่าคุณไปรับรู้หรือรับฟังอะไรจากโมนามา แต่เรื่องจริงทั้งหมดมันเป็นอย่างไร คุณเองก็น่าจะสืบดูให้แน่ชัดว่าเรื่องไหนจริงเรื่องไหนเรื่องตอแหล ไม่ใช่มาฟังความแค่ฝั่งคุณฝั่งเดียว แล้วมาเที่ยวตัดสินโทษ ตั้งศาลเตี้ยจับฉันมาทรมานเอาเองแบบนี้”

พูดจบทับทิมถึงกับหอบจนตัวโยง เมื่อเธอชักเริ่มหมดความอดทนกับการกระทำป่าเถื่อนของรบิล หญิงสาวเลยเผลอตัว ตะคอกต่อว่าชายหนุ่มกลับด้วยความอัดอั้นตันใจ เธออาจมีส่วนผิดจริง ในเรื่องที่ส่งให้จอนห์ไปนอนกับโมนา แต่นั่นมันเป็นเรื่องปกติธรรมดา ใช่ว่าโมนาเป็นสาวบริสุทธิ์ผุดผ่องไม่เคยนอนกับใครไปทั่วเสียที่ไหน

อีกอย่างโมนาเองก็เคยวางแผน ทำกับเธออย่างนี้มาก่อนเช่นกัน เธอคิดว่าเรื่องนี้มันเจ๊ากันไปก็จบ คิดว่าวินวินทั้งสองฝ่าย

 เขาต่างหากที่หูเบา คอยเอาแต่หลงเชื่อคำพูดตอแหลของคนรักของเขาเพียงฝ่ายเดียว เคยเปิดหูเปิดตามาเห็นพฤติกรรมของโมนาบ้างหรือเปล่า แม่คนรักของเขานั้นมั่วไม่ต่างจากเธอแค่ไหน ไม่ใช่เที่ยวมาคอยปักปำกล่าวหาคนอื่นว่าเป็นผู้หญิงไม่ดี กากี สกปรก เพราะถ้าหากเธอเป็นผู้หญิงอย่างที่รบิลกล่าวหาจริง แล้วคนรักสุดแสนดีวิเศษวิโสของเขาล่ะ มันมีพฤติกรรมแตกต่างจากเธอตรงไหนกัน

ทับทิมจ้องตาสู้ชายหนุ่ม...

“ก็คงจะใช้สิทธิ์เดียวกับที่เธอทำร้ายคนรักของฉันนั่นแหละ นังผู้หญิงกากีจิตใจสกปรกโสมม” รบิลตวาดขึ้นเสียงกร้าว มันดังสะเทื้อนไปถึงแก้วหูชั้นในของหญิงสาวก็ว่าได้ ทับทิมหลับตาปี๋เบ้หน้าอย่างรู้สึกตกใจ เธอกระทดถอยร่างหนีไปนั่งชิดหัวเตียง เริ่มรู้สึกหดหู่หัวใจ ต่อให้อธิบายอะไรออกไปเขาคงไม่รับฟังคำพูดของเธออยู่วันยังค่ำ

แต่ทว่ารบิลไม่ยอมให้หญิงสาวหนีไปไหน เขาแยกเขี้ยวพร้อมเอื้อมมือกำโซ่เส้นใหญ่เอาไว้ในมือ จัดการกระชากอย่างแรงจนร่างบางปลิวถลาลงมากองยังปลายเตียง รอยรัดของโซ่ทำเอาข้อเท้าเกิดแผลถลอกจนเลือดซิบ แสบผิวงาม

“โอ้ย!...เจ็บ...” ทับทิมหวีดร้องด้วยความเจ็บ น้ำตาเหือดแห้งไหลคลอเบ้าอีกครั้ง เธอพยายามลูบแผลที่ทำให้รู้สึกเจ็บอย่างดูน่าเวทนา

รบิลที่ตอนนี้เหมือนมีซาตานสิงร่างอยู่ ชายหนุ่มไม่ได้รู้สึกสงสารภาพตรงหน้าแต่อย่างใด เขากลับรูดซิบปลดตะข้อกางเกงลงค้างไว้เหนือเข่า แล้วโน้มกายสูงใหญ่คว้ากำข้อเท้าของหญิงสาวซ้ำทับกับโซ่ล่าม ลากร่างอ่อนแรงมาไว้ยังขอบเตียง  

ทับทิมดิ้นรนแม้นจะเจ็บปวดแสนสาหัส เธอรวบรวมเรี่ยวแรงกัดฟันสู้ แต่แรงหญิงหรือจะสู้แรงชายได้ รบิลรวบปลายขาเรียวที่ติดโซ่เส้นใหญ่แล้วเหนี่ยวเอวของเขาไว้ ก่อนแท่งเหล็กร้อนอันเท่าตอร์ปิโดจะทิ่มแทงเข้าไปในโพรงเนื้ออวบอิ่ม ด้วยความแรง เร็วและลึกสึกโคน ในขณะที่ด้านในโพรงนั้นยังแห้งผากอยู่ก็ตาม

“โอ้ย!...เจ็บ...ฉันเจ็บ” ทับทิมหวีดร้องเสียงดังพร้อมยกมือขึ้นตีระรัวบนมือใหญ่ของชายหนุ่มที่จับโคนขาเธอเอาไว้แน่น  

“ได้โปรด ฉันเจ็บ” รบิลไม่คิดสนใจหรือปรานีให้หญิงสาวเพศยา เขาเอาตั้งหน้าตั้งตากระเด้าเอวสอบเข้าใส่ช่องเนื้อคับแคบด้วยความรู้สึกเสียวสะท้านถึงทรวงใน

“โอ้วววว...อืมมมม...ร้องสิ ร้องดังๆ ฉันชอบ” 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น