email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep. 32 เซอร์ไพส์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 66k

ความคิดเห็น : 69

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ธ.ค. 2560 15:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 32 เซอร์ไพส์
แบบอักษร

​เวลา21.30 น.

ฉันเดินย่างกายเข้ามาในสถานบันเทิงชื่อดัง และมันก็ดังสมชื่อนั่นแหละ ฉันเดินขึ้นไปบริเวณชั้น2ของผับ ก็พบเหล่าสมาชิก ขาเลาะ!!! พ่วงมาด้วยขาเมา!!!

"โอ้โฮ!!! แต่งตัวซะยั่ว..." เสียงยัยก้อยเอ่ยขึ้น ฉันเพิ่งรู้ว่าการมีเพื่อนปากไวมันไม่ดีอย่างนี้นี่เอง555อัยนี้ขำๆ

"ก็ใครล่ะลอกให้ใส่ตรีมนี้" ฉันเอ่ยขึ้น ก้มมองดูสภาพตัวเอง เพื่อนบอกว่าแต่งตัวให้เข้ากับงาน ไหนๆก็จะปีใหม่แล้ว เลยจัดซะหน่อย ชุดแซนตร้าคอสสีแดง(เริ่ดดดดด)

"นี่ๆๆๆ ไหนๆเธอก็มาละ...นั่งๆๆ" เสียงเพื่อนของดรากอนเอ่ยขึ้น นั่นก็คือไบรท์ ฉันเห็นขวดบรั่นดีวางเรียงรายกัน อยู่บนโต๊ะ ทั้งที่กินแล้วและยังไม่ได้กิน 

"วันนี้...ฉันจัดชุดใหญ่ไฟกระพริบให้เธอ...พลอย" เสียงเวย์ที่ดังขึ้นจากข้างหลัง ทำเอาฉันต้องหันหน้าไปมอง เขาไม่ตอบกลับยิ้มให้ พร้อมเหล่าเพื่อนฉันที่พยักหน้า

"เอาน๊าาาา!!! " เสียงยัยฮารุเอ่ยขึ้น ก่อนจะยกแก้วเหล้าให้ฉัน... ฉันทำท่าปฏิเสธแต่ไอ้เพื่อนบ้าหนิมันก็จ้องตาขวางๆ ถ้าไม่กินคงจะฆ่าฉันแน่

อึก อึก อึก

ฉันยกบรั่นดีแก้วนั้นหมดแก้ว ทำเอาเพื่อนฉันโห่ร้อง พน้อมทั้งปรบมือกัน ฉันจึงได้แต่แอบขมคอเป็นบ้าเลย

ฉันไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่นั่งอยู่โต๊ะนั่น ฉันเริ่มรู้สึกว่าตัวเองมึนๆชอบกล จึงขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

"ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ..." ฉันลุกขึ้น เหมือนมันจะมึนๆยังไงชอบกล แต่ก็ไม่ถึงกับเมาขนาดเดินไม่ไหว 

ระหว่างทางที่ฉันเดินมายังห้องน้ำ ฉันเดินผ่านนักราตรีมากมาย แต่มันมีคนๆนึงที่ฉันต้องชะงัก กลิ่นน้ำหอมกลิ่นนี้!!! ตัวสูงเท่านี้!!!

"ดรากอน!!!" ฉัยเอ่ยขึ้นก่อนจะจับแขนผู้ชายคนที่คิดว่าใช่แน่ๆ...

"ครับ...." ฉันต้องรีบปล่อยแขนเขา เพราะนั่นไม่ใช่ดรากอน ฉันจึงรีบขอโทษ แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

"ฉัาคงคิดถึงนายมากไป...ดรากอน" ฉันจ้องตัวเองในกระจก ใบหน้าที่เริ่มเปลี่ยนสีจากฤทธิ์แอลกอฮอลล์ ในระหว่างนั้น!!!

"อ้ะๆๆๆๆ...อื้ออออ!!!  โอ้ะๆๆๆ เสียวอ่ะ"

"อ้ะ...ซี๊ดดดด" สิ่งที่ฉันได้ยิน ถึงกับหูผึ่ง รีบเดินออกจากห้องน้ำทันที นี่มันที่สาธารณะ ไม่จำเป็นต้องร้องดังขนาดนี้ไหม...

ฉันเดินออกมาอย่างหงุดหงิด ไม่เข้าใจตัวเอง ว่าจะไปโกรธอะไรเขา นั่นมันก็สิทธิ์ของเขา..

ฉันเดินมานั่งบริเวณโต๊ะเดิม ทุกคนดูสนุกร่าเริง มีความสุข ฉันก็ควรจะมีความสุขซิ แต่นี่มันไม่ใช่!!! ฉันหยิบสมาร์ทโฟนเลื่อนดูนั่นดูนี่ อีกไม่กี่วันจะปีใหม่แล้ว ดรากอนจะทำน๊าาาในวันนั้น คิดแล้วก็คิดถึงแทบบ้าเลย...

"เฮ้ยยย!!!พลอย...มึงนางเอกเอ็มวีหรือไง เล่นใหญ่นะมึง" เสียงยัยก้อยเอ่ยขึ้น ก่อนจะเอาแก้วเหล้าให้ฉันอีก...

"อย่าไปคิดมาก ผัวเก่าไม่อยู่ ก็หาชู้สิวะ 555 ฮ่าๆๆๆ" ทุกคนหัวเราะออกมา ฉันจึงได้แต่ยิ้ม พวกนี้จะมอมเหล้าฉันหรือเปล่า ฉันจึงเลือกที่จะวางแก้วไว้ตรงหน้า ข้างล่างผับก็น่าสนุกดีเนาะ สำหรับคนชอบเต้น 

ฉันลืมบอกไป นี่มันก็ร้านของดรากอนกับเพื่อนของเขานั่นแหละ ชอบมีอะไรใหม่ๆมาให้ลอง ชอบมีอะไรใหม่ๆมาให้สนุกกัน...

"ฉันอยากไปข้างล่างว่ะ" ฉันเอ่ยขึ้น เพื่อนฉันมันมองหน้าฉัน ก่อนจะหันไปยิ้มให้กัน

"อ่ะ...ได้...ถ้างั้นก็ไป"  ไม่ทันที่ฉันจะได้คร้านอะไร เมื่อยัยสองตัวลากฉัน ให้เดินตามไปชั้นล่าง และเหล่าเพื่อนๆของดรากอนก็ตามลงมา ฉันยิ่งงงเข้าไปใหญ่ แล้วจะรีบร้อนทำไม???

"ขอเสียงคนไม่มีแฟนหน่อยเร่ววววว"  เสียงของเดจี ที่กำลังเอ็นเตอร์เทรนคนดูสุดๆ เสียงกรี๊ดกร๊าดร้องขึ้น เมื่อเปิดที่ถูกใจขาแดนซ์ทั้งหลาย

"ฮู้!!!!!!!...เยะๆๆๆๆ"  เสียงยัยสองตัวที่ดูเหมือนจะสนุกออกนอกหน้าเกินเหตุ ฉันจึงเริ่มเปิดฟอล์ยักย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะของเพลง

"สาวสวยที่อยู่ด้านหลัง...มีแฟนยังจ๊ะ...เฮ้!!!" เสียงของดีเจดังขึ้น เหล่าสาวๆต่างพากันกรี๊ดกร๊าดขึึ้นอีกรอบ ฉันมองซ้ายมองขวาเริ่มรู้สึกเมาผู้คนซะแล้วสิ...

ปั่ก!!! 

"อุ๊ยยย!!! ขอโทษค่ะ" ฉันเงยหน้าขึ้นขอโทษ คนที่ฉันเดินชน เขาก็ดูหล่อ สมาร์ท เท่ ดูดี ก็ไม่ได้น้อยไปกว่าดรากอนเลยด้วยซ้ำ..

"ไม่เป็นไรครับ...ให้เกียรติอยู่เป็นเพื่อนผมสักเพลงได้ไหมครับ" เขาเอ่ยขึ้น พร้อมกับดึงแขนฉันไว้ ฉันจึงต้องอยู่...ตอนนี้ฉันมองไม่เห็นเพื่อนฉันทั้งสองคนเลย พวกเพื่อนดรากอนก็หายไปไหนกันหมด...

ฉันก็ไม่ได้เต้น รู้สึกว่าผู้คนรอบข้างเนิ่มเบียดเข้ามา ฉันจำต้องเบี่ยงตัวเพื่อไม่ให้ใกล้ชิดเขา...

หมับ!!! 

เขาดึงรั้งฉันเข้าไปใกล้กว่าเดิม มือของชายคนนั้นเริ่มอยู่ไม่สุข ฉันรีบเบี่ยงบ่ายปัดออก แต่เหมือนปลาหมึก ที่พยายามปัดออกแค่ไหน ยิ่งเหมือนได้ใจ...

"อย่า...ปล่อย!!!" ฉันที่พยายามผลักเขาออก แต่เขากับเข้ามาใกล้ นัยน์ตาฉันเริ่มพร่ามัว เพราะเริ่มกลัวชายตรงหน้า...ในใจนึกถึงดรากอน แต่ตอนนี้ใครก็ได้ช่วยฉันที

หมับ!!!! ปั่ก!!!

เสียงเหมือนใครกระชากฉันจากทางด้านหลัง รู้สึกเหมือนมือใหญ่เฉียดหัวฉันไปเล็กน้อย...

"ผู้หญิงเขาไม่เล่นด้วย...อย่าฝืนใจเขาสิวะ" เสียงนี้!! น้ำเสียงแบบนี้!!!  กลิ่นน้ำหอมแบบนี้!!

ฉันหันขวับกลับไปมองชายที่อยู่ด้านหลังของฉันน้ำตาแทบซึม...หัวใจพองโต!!!



"ดรากอน!!!!!" ฉันเรียกชื่อเขา รู้สึกว่าน้ำใสๆมันเอ่อล้นออกมา ถ้าเขาไม่มาช่วยฉัน แล้วฉันจะเป็นยังไง เขาเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มให้ฉัน...

"ฉันอยู่ไง...ไม่ต้องกลัว" เขากอดปลอบฉันท่ามกลางเหล่าผู้คนมากมาย...ฉันไม่อายอะไรทั้งนั้น คิดถึงแทบขาดใจ อยากให้เขากอดแบบนี้นานๆ

"เฮ้!!! มึงเล่นอะไรกันวะ...อายพวกกูไหมเนี้ย" เสียงกัสเอ่ยขึ้น ตอนนี้อยู่ครบองค์ปนะชุมกันเลย แต่เดี๋ยวนะ!!!ไหนบอกว่าอีก3เดือนค่อยกลับ

"แต่เดี๋ยว...นาย...บอกฉันว่าต้องอยู่ต่ออีก3เดือน..แต่นี้ทำไม..." ฉันครุ่นคิด หรือว่าตัวเองฝันไป ฉันเอามือมาหยิกที่แก้มตัวเอง

"โอ๊ยยยย!!! ไม่ได้ฝัน" ฉันเอ่ยขึ้น เอื้อมมือไปจับใบหน้าของตัวเอง สลับกับของตัวเอง นี่ฉันไม่ได้ฝันไปจริงๆ

"เชื่อยัง...ว่าไม่ได้ฝัน" เขาเอ่ยขึ้น ก่อนเอามือมาคล้องที่คอฉัน ฉันจึงเงยหน้าไปเพื่อหวังจะถาม

"แต่..."

"เรื่องมันยาว...เดี๋ยวเหล่าให้ฟัง" เขาพูดจบก็ดึงฉันเข้าไปกดจูบ...

"อื้อออออ!!!" ฉันร้องท้วง ก็ใช่ว่าไม่อาย คนเยอะแยะ ทั้งเพื่อนเขาทั้งเพื่อนตัวเอง ไม่อายก็บ้าแล้ว

ประมาณนี้555555. เอาใจสายหื่นโดยเฉพาะ

"เหยดเข้....ไม่อายพวกกูบ้างวะ" เวย์เอ่ยขึ้น ดรากอนจึงยอมถอนริมฝีปากออก ฉันหน้าเห่อแดงขึ้นมา อายเพื่อนตัวเองนะสิ..

"พวกมึงก็อย่ามองสิวะ...." เขาเอ่ยขึ้น ก่อนจะพาฉันเดินออกจากตรงนั้น ตรงขึ้นไปยังชั้นสอง ชั้นที่พวกเขาเคยอยู่

"ดรากอน!!!  มันอะไรเนี้ย" เมื่อทุกคนมาครบ ฉันจึงเอ่ยถามขึ้น ทุกคนหันข้างไม่ยอมมองหน้าฉัน ฉัยหันหน้าไปมองยัยเพื่อนสองตัว

"เฮ้ย...พวกกูเปล่านะเว่ยย" ฉันหันหน้าไปหาเวย์คนที่คิดว่าต้องได้คำตอบแน่

"เดี๋ยวๆๆๆ อย่ามองหน้าฉันแบบนั้น แผนของไอ้กรมัน.." ทันทีที่ฉันได้ยินจึงหันหค้าไปหาดรากอน เขาหลบสายตาฉันแป๊บนึง แล้วใช้สายตาเจ้าเล่ห์กับฉันแทน

"ก็ไม่มีอะไร...แค่อยากลองใจ" เขาเอ่ยขึ้นพร้อมดึงฉันนั่งลงบนตักเขา

"แหม๋...เดี๋ยวกอดเดี๋ยวจับนะมึง" เสียงกัสเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ดรากอนจึงยักคิ้วให้ ก่อนที่จะหยิบบรั่นดีในแก้วฉันขึ้นมาดื่มแทน

"แล้วเรื่องมันเริ่มตั้งแต่ตอนไหน..." ฉันเอ่ยขึ้นพร้อมมองหน้ายิ้มของเขา..

"ก็หลังจากที่เธอรับปริญญา ฉันก็บอกให้ไอ้กัสมันทำตามแผนฉัน" ฉันหันไปมองหน้าเขาอย่างเข้าใจ...ทุกอย่าง

บันทึกพิเศษ 

ผมคอลหาเพื่อนผมเป็นปกติ และผมอยากให้พวกมันทำอะไรให้สักอย่าง..

"ไงไอ้กรเมื่อไหร่มึงจะมา" เสียงกัสเอ่ยขึ้น

"กูกลับวันนี้แหละ" ผมเอ่ยขึ้น พวกมันก็เลยยิ้มออกมา

"เฮ้ยจริงดิ...ดีละ กูจะงาบเมียมึงละ" เสียงไอ้เวย์ขึ้น ผมนี้แทบขึ้นเลย

"มึงอย่าพ่าม!!!" ผมหันไปด่าไปด่าไอ้เวย์ทางหน้าจอโทรศัพท์

"มึงมาก็ดีละ...มีแต่คนอยากได้เมียมึง" ไอ้ไบรท์เอ่ยขึ้น และผมไม่มีวันให้ใครมาแตะต้องเธอได้อีก...

"กูอยากลองใจ....พวกมึงต้องช่วยกู" ผมเอ่ยขึ้น พวกมันก็จำต้องทำ...ตามที่ผมบอก

"อยากแรกมึงต้องไปโกหกยัยนั่น ว่ากูต้องอยู่อีก3เดือน และต้องชวนยัยนั่นไปแดกเหล้าให้ได้ และเดี๋ยวกูจะไปเซอร์ไพร์เอง " ผมเอ่ยขึ้น พวกมันถึงกับเกาหัวแก๊กๆ

"มึงก็มาแบบธรรมดาไม่ได้หรอวะ..." เสียงไอ้เวย์เอ่ยขึ้น ผมนี่อยากตบกะบาลมันจริงๆ 

"ก็เป็นกูไงถึงไม่ธรรมดา"

จบบันทึกพิเศษ

ไม่ทันที่ฉันจดได้พูดอะไร เมื่อดรากอน จับให้ฉันลุกขึ้นยืนแล้ว ให้ฉันเดินตามเขาไป

"กูไปก่อนละ มีธุระต้องจัดการ" เขาลากฉันให้เดินตาม 

"อื้อออออ....ดรากอน" 






ใครอยากเคาร์ดาวน์กับดรากอนบ้าง  ขอมือหน่อยยยยยย





ความคิดเห็น