Hunny Exo

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่ ครั้งที่52 เพราะโลกมันโหดร้าย

ชื่อตอน : รุ่นพี่ ครั้งที่52 เพราะโลกมันโหดร้าย

คำค้น : รุ่นพี่เซ็กส์เฟรน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.8k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2560 21:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่ ครั้งที่52 เพราะโลกมันโหดร้าย
แบบอักษร

​"ปล่อย!...ไม่!...อย่ามาจับตัวกู!...ออกไปให้พ้น!!.."

​"เห้ย!!...จับให้มันอยู่ยิ่งๆสิวะ!..."

แรงตอนนร้ที่มีก็พยามขัดขืนวุดกำลังจนจะหมดแรงซะแล้ว ผมดิ้นขัดขืนไปมาจากการจับกุมของชายร่างกำยำทั้งสองที่จับผมแผ่หลาอยู่บนโต๊ะแล้วแต่ผมก็ยังคงดิ้นขัดขืนอยู่

"โอ้ยยย!!...ปล่อย!...ปล่อยย!!"ผมตะโกนดังสนั่นภายอยู่ในกลางโกดังผมดิ้นไปมาอย่างกัดฟันสู้ จนไอเลวนั่นเดินมาหาผมที่กำลังดิ้นอยู่

"กูบอกให้ปล่อยกู!...ออกไปห่างๆกูซะ!..ไอพวกชั้นตํ่า!.."ผมกดเสียงทุ้มตํ่าพลางมองไอเลวที่ยืนปรายตามองผมอยู่มันยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะก้าวขายาวเดินตรงมาหาผม

"ปากดีจริงๆเลยนะเนี่ย...ถ้าโดนสักดอกจะยังปากดีอยู่รึเปล่า..."

ตุ้บบบ!

กำปั้นหมัดถูกสวนเข้าท้องผมอย่างแรงก่อนจะต้องงอตัวเหมือนกับกุ้งด้วยความจุกที่แล่นผ่านอย่างรวดเร็วทำเอาจุกไปทั้งตัวพูดก็แทบจะไม่ออกเลยสักคำ

"อึก!...อือ...อึก!.."

"พวกมึงปล่อยมันได้แล้ว...คงสู้กูไม่ได้แล้วละ...หึ"ชายทั้งสองที่เป็นลูกน้องไอเลวนั่นปล่อยข้อมือผมทั้งสองข้างที่ตอนแรกมันถูกตรึงไว้กับโต๊ะตอนนี้มันเป็นอิสระแล้ว แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีในเมื่อผมต้องรีบเอามือมากุมท้องทั้งสองข้าง

"ไงฤทธิ์เยอะดีนัก...หึ...ทำไมไม่พูดต่อหละ...ด่าอีกสิ.."

ผมส่ายหน้าเบาๆลืมตาปรือมองรอบๆก็เห็นไอเฟมแทบจะหมดสติแล้วผมเองก็จะแย่แล้วเหมือนกัน ไอชินไม่พูดอย่างเดียวมันเดินเข้ามาระหว่างขาผมก่อนจะจับขาผมทั้งสองข้างให้มันแยกออกและมันก็แทรกตัวเข้ามายืนแทน

"อึก...อะ...ออกไป...ยะ...อย่า!..."

ฟรึ่บ!

ขาผมถูกจับให้อ้าออกต่อหน้ากลุ่มชายฉกรรหลายต่อหลายคนที่ยืนเรียงรายรวมถึงพวกที่จับไอเฟมไว้ก็ราวๆสิบกว่าคนที่กำลังจ้องมองผมที่กำลังจะถูกไอชินข่มขืน ผมใช้มือปัดปรายไปมาเพราะไม่อยากให้ไอคนเลวๆอย่างมันจะมาถูกเนื้อตัวตัวผม แต่แล้วเสื้อผมก็ถูกเลิ่กขึ้นไปถึงหน้าอกก่ินจะเผยส่วนด้านล่างที่ใส่แต่กางเกงชั้นในตัวเดียว

"ขอละ...อย่าทำเลย..ฮึก...ขอร้องละ..ไม่ปล่อยก็ไม่ว่า..ตะ...แต่..อย่าทำแบบนี้..ฮึก..อึก.."ผมดันหน้าอกไอชินมันไว้ก่อนที่มันจะก้มโค้งตัวเข้ามากาผมไว้ได้ทันและจะขอร้องอ้อนวอนจากมัน

"โอ๋ๆ...ไม่ร้องสิ...อย่าร้องไห้เลยน่า...พี่แค่อยากลองเหมือนไอชายบ้าง...แบ่งให้พี่บ้างนะ...เด็กดี..หึ.."มันใช้มือเกยค้างผมขึ้นและมองผมด้วยสายตาโปรยปรายแทบจะกลืนกิน ผมเห็นแล้วมันน่าขยะแขยงจริงๆตอนนี้คิดถึงแต่ร่างสูงของไอชายภาวนาขอให้มันมาช่วยผมไวๆก่อนที่ผมจะกลายเป็นของคนอื่นนอกจากมัน

"พอแล้ว...ฮรึก...ชาย..ชาย...อยู่ไหน...ฮึก...ช่วยด้วย...จะไม่ไหวแล้ว...ชาย.."ผมร้องโอดครวญอย่างหนักพลางส่ายหน้าไปมาด้วยความกลัว ลิ้นร้อนๆที่กำลังโลมเลียทั่วคอขาวๆนั้นมันน่ารังเกียจไม่เหมือนกับไอชาย มือสากหนาของมันลูบครึงไปทั่วตัวพลางบีบนู่นขยำนี่จนเจ็บระบมไปหมดแล้ว

"ร้องหามันตอนนี้มันก็ไม่มาหรอก...หึ..ไร้ประโยชน์..."ว่าแล้วมันก็จับผมให้นอนควํ่าหน้าไปกับโต๊ะก่อนที่มันจะลูบๆตรงสะโพกเเละเลื่อนมากระชากชั้นในผมให้ตกไปกองอยู่ที่ตาตุ่ม

ผมกัดฟันแน่นพลางร้องไห้นํ้าตานองไปหมดทั้งกลัวทั้งเสียใจที่รักษาตัวเองไม่ได้แถมยังต้องมาเป็นตัวรองรับความใคร่อีกแล้วหรือ ถ้าผมเสียให้มันไปหลังจากนี้จะพูดยังไงกับไอชายดีเพราะผมรักษามันไว้ให้ไอชายเพื่อคนเดียวไม่ได้

"ว้าว...ก้นนิ่มๆนี่ไอชายก็เคยลองแล้วนิเนอะ...ขอบ้างแล้วกันนะ.."ผมหันหน้าเบี่ยงมองด้านข้างของตัวเองและพยายามดิ้นขัดขืนจนผมต้องเบิกตากว้างเมื่อมันปลดซิบกางเกงและควักเอาท่อนเอ็นที่แข็งผงาดออกมา ผมเห็นแบบนั้นก็ยิ่งดิ้นเข้าไปใหญ่

"เอ้า!...ดิ้นเข้าไป..หึ...แรงหมดไม่รู้ด้วยละ...พร้อมรึยังเอ่ย...พี่ชินพร้อมแล้วนะครับ..หึๆ.."

"อย่า!...ไม่เอา!...อย่า!...ฮึก...ปล่อย!...ไม่เอาแล้ว...ปล่อย...ฮรึก..ฮรือ..."

ผมดิ้นขัดขืนซํ้าแล้วซํ้าเล่าก็ไร้ประโยชน์จริงๆ มันเอื้อมือมาบีบก้นผมแรงๆพร้อมกับขยำไปมาผมได้ยินเสียงหายใจอย่างกระหืีนกระหาย ได้แต่ร้องไห้โหยหวนอยู่อย่างเดิมความหวังที่จะรอไอชายมามันจบแล้ว แต่ขณะนั้นเองผมก็ต้องเบิกตาโตและร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

สวบบบบบ!!!

"อ๊ะ!!...อ๊าาาาา!!...เจ็บ!...อึก...อึก...เจ็บ!!...อึก...อึก..อื้อ...อื้อ...อึก..."

ในที่สุดความหวังมันก็พังทลายจนแหลกสลายไปในชั่วพริบตา เสียใจ ผิดหวัง และเหนื่อย คำพวกนี้ได้แต่ผุดอยู่ในสมองผมเมื่อความเจ็บปวดจากช่องทางด้านหลังเริ่มทวีคูณขึ้นเรื่อยๆเพราะท่อนเอ็นชองไอชาติชั่วถูกสอดใส่เข้ามาแทบที่ผมจำได้ว่าผมขัดขืนแทบจะขาดใจตายสุดท้ายก็รักษามันไม่ได้

"ซี๊ดดดดด...อ่าาาาห์...อืมมมมม...ฟิตจริงๆ...อะ...อ่าาาห์..."

"อึก...อึก...ฮรึก!...อืออออ...เจ็บ!...อึก..หะ..อะ..อึก!"ช่องทางด้านหลังยังคงถูกกระแทกอย่างไม่หยุดจนสมองผมขาวโพลนไปหมดแล้ว เสียงแห่งความใคร่ก็ดังอย่างเป็นที่น่าพอใจสำหรับมันแต่สำหรับผมไม่เลย มันน่าขยะแขยงตัวเองมากกว่าตอนนี้เวลานี้

พั่บๆๆๆๆๆๅ

"อึก...อืมมมมมม...หึ..ไอชายมันติดใจก็ตรงนี้ละสิ...ลีลาพี่คงจะเท่ามันได้รึเปล่าละ..หึ...อืมมมม..."

"...."

ผมใช้มือปิดปากตัวเองทั้งสองข้างและกลั้นเสียงร้องออกไป หมดหนทางแล้วตอนนี้ช่องทางผมมันรู้สึกเจ็บแสบเมื่อเเกนกาบของมันถูกสอดเข้ามาจนเหมือนจะทำให้ฉีกขาด อีกทั้งตามขาอ่อนของผมก็รู้สึกว่ามีนํ้าไหลมาตามเรียวขาที่สั่นเทาก่อนผมจะเบี่ยงหน้าลงไปมองปรากฎว่ามันคือ เลือด

พั่บ!ๆๆๆๆๆ

"ซี๊ดดดด!...อ่าาาาาาาาห์!..."

"อึก..."ทนรอมาตั้งนานก็พ้นมันไปสักที มันกระแทกจนผมแทบอยากจะสลบเพราะมันรุนแรงเกินจะทนไหวแต่ผมทนได้ยังไงก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าช่องทางอุ่นวาบไปด้วยนํ้ากามที่น่ารังเกียจพร้อมกับมันไหลทะลักทะล้นออกมาจากช่องทางจนไหลลงมาตามขาเรียว

"หึ...เล่นซะกูเหนื่อยเลยนะ...ไง...ไอเฟม...เพื่อนมึงเป็นเมียกูแล้ว...ฮ่าๆๆ...สะใจกูจริงๆ...อยากให้ไอชายมาเห็นสภาพเมียมันนอนโก่งให้กูเอาจริงๆ..."

"พอแล้ว..ก็...เอาออกไป...อึก..."ผมพูดไล่หลังมันก่อนที่มันจะค่อยๆดึงเิาท่อนเอ็นของมันออกไป ตอนนี้ผมหอบหายใจแรงขึ้นมาเยอะมากราวกับว่าจะเป็นลม

"หึ...อย่าพึ่งๆ...กูได้ลองแค่คนเดียวเองนะ..."

"อะไร...มะ...หมายความว่าไง..."เสียงนี้ผมไม่ได้เป็นคนพูดแต่กลับเป็นไอเฟมที่ยังไม่สลบกับพูดแทรกขึ้นมา

"หึ...กูลองแค่คนเดียวจะไปสนุกอะไร...ดูพวกลูกน้องกูเซ่...กูอยากให้มันลองของดีๆแบบนี้บ้สงก็เท่านั้น..."ผมเบิกตาโตร่างกายเริ่มหวาดกลัวขึ้นมาอีกครั้งมันครั้งที่เท่าไหร่กันแล้วที่ผมต้องสั่นเทาด้วยความกลัว

"หยุดได้แล้ว...มันมากเกินไปแล้ว..อึก...ไอเกลมันจะสลบแล้ว...พอเถอะ...*

"แล้วยังไง...กูต้องสนหรอ...หึ...เห้ย!!!...พวกมึง!...กูลองไปแล้ว...ของดีๆแบบนี้กูอยากจะให้พวกมึงบ้าง...ใครอยากลอง...เชิญ!!!"

ผมกัดฟันแน่นพลางมองไปรอบที่ลูกน้องของพวกมันต่างเดินเข้ามารายล้อมผมเต็มไปหมด ผมปรือตามองคราวนี้คงจะไม่ไหวอรกต่อำปแล้วถ้าต้องเจอรุมกันขนาดนี้ขอตายดีกว่า แรงน่ะมันหมดไปแล้วไร้เรี่ยวแรงที่จะสู้หรือขัดขืน

ได้แต่ขอหลับตาลงอย่างช้าๆเมื่อโลกใบนี้มันโหดร้ายขนาดนี้ก็ไม่อยากจะอยู่มันแล้ว แค่ร่างกายผมยังรักษาให้ร่างสูงไม่ได้เลยจะทนอยู่ต่อไปก็ไร้ประโยชน์ไม่กล้าอยาดที่จะสู้หน้าร่างสูง ตาผมเริ่มพล่ามัวพร้อมที่จะเข้าสู่วังวนความมืดอย่างช้าๆสายตาที่สบเข้ากับไอเฟมเป็นครั้งสุดท้ายเริ่มจางลงก่อนจะมีเสียงแทรกเข้ามาในหูอย่างดัง

​ปัง ปัง ปัง ปัง ปังๆๆๆ

​ก่อนที่ทุกอย่างจะดับไป~







​ติดตามตอนต่อไป

​ขอบคุณที่ติดตามคร้าา อย่าลืมเม้นให้อ่านกันบ้างเด้อออ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น