only_offgun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : SF: My papii (2/3)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.5k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2560 19:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SF: My papii (2/3)
แบบอักษร

‘ป่าปี๊ไม่อยากหรอ’


‘...’


‘แต่หนูอยากนะ’


ฟึบ!


กายเล็กถูกอุ้มขึ้นในท่าทางที่ขาสองข้างยังคงเกี่ยวเอวสอบของคนตัวสูงไว้ จอมยั่วมุดหน้าลงกับอกแกร่งด้วยรู้ดีว่าตัวเองกำลังจะต้องเจอกับอะไร


...เคยทำซะที่ไหนล่ะ ปากดีไปงั้นแหละ...


‘เปลี่ยนใจมั้ย ยังทันนะ’


แผ่นหลังบางสัมผัสความนุ่มของเตียงที่นอนอยู่ทุกคืน แต่วันนี้มันกลับทำให้รู้สึกใจสั่นแปลกๆเมื่ออีกคนคร่อมทับร่างอยู่อย่างนี้


...หน้าป่าปี๊หื่นชะมัด


‘อะ..เอ่ออ มันเจ็บมั้ยอ่ะ’


‘ถ้าบอกว่าเจ็บล่ะ’


กันช้อนตาขึ้นมองคนบนร่างอย่างประหม่า บอกตรงๆเลยว่าคิดมาแค่คำพูดที่คิดว่ายั่วป่าปี๊ได้ดีที่สุด แต่ลืมคิดถึงสิ่งที่ตามมา คิดแค่ว่าอยากตามใจป่าปี๊ แต่ดันลืมคิดว่าตัวเองไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลยสักครั้งเดียว


‘ว่าไงหื้ม จอมยั่ว’


รอยยิ้มร้ายผุดพรายบนใบหน้าหล่อเหลา เขารู้ว่าเด็กคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ จึงให้โอกาสเปลี่ยนใจอยู่นี่ไงล่ะ เจ้าตัวเล็กน่ะแค่รู้สึกผิด และอยากเอาใจเขาเท่านั้นเอง


‘กะ...ก็ถามมันเจ็บ’ ตาใสช้อนมองคนบนร่างอีกครั้ง ก่อนจะใช้สองมือไล้แผงอกแล้วประสานกันไว้รอบต้นคอหนาแล้วพูดต่อ ‘ป่าปี๊ก็ ทำ เบาๆสิ’ ตาใสหลบวูบพร้อมกับท่าทีการกัดริมฝีปากตัวเองอย่างประหม่าหลังจากที่พูดจบ


ออฟทำได้แค่กลืนก้อนน้ำลายเหนียวๆลงคอเพื่อข่มอารม เด็กนี่มันจะยั่วเกินไปแล้ว


‘มึงอายุเท่าไหร่แล้วนะ’


‘สิบเจ็ดไง หนูโตแล้ว’


‘สัดเอ้ย เกือบคุกมั้ยล่ะกู’


พูดพลางผละตัวออกจากเด็กตัวหอมมานั่งพิงหัวเตียง ตาเรียวปิดลงพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าออกสงบสติอารมตัวเอง


ฟึบ!


‘ป่าปี๊~’


‘เฮ้ย กันไปใส่เสื้อ’


สติที่รวบรวมมาต้องเตลิด เมื่อเจ้าตัวเล็กจอมยั่ว ปีนคร่อมตักเขาอีกครั้ง ต่างกันตรงที่เสื้อยืดสีขาวตัวนั้นถูกเจ้าตัวถอดโยนไปไหนแล้วไม่รู้นี่สิ


‘สอนหนูหน่อยสิ นะ ได้มั้ย’


‘ไม่ต้องมาอ้อน กูไม่อยากติดคุกตอนนี้เว้ย’


‘แต่ตรงนี้ของป่าปี๊มันไม่เห็นด้วยนะ’


‘อึก กัน อะ...เอามือออกไปก่อน’


มือเล็กถูกไถส่วนแข็งขืนของคนพี่อีกครั้ง ขณะที่มืออีกข้างก็ดันเสื้อเชิ้ตสีขาวให้หลุดออกจากร่างกายหนาไป


‘กัน อย่าดื้อหน่า กูไม่อยากให้มึงเจ็บ’


‘แต่กันอยากเจ็บ’


‘ทำไมแก่แดดจังฮะ เราอ่ะ’ พูดพร้อมกับรวบฝ่ามือแล้วพลิกร่างเล็กให้มาอยู่ใต้ร่างอีกครั้ง ท่านี้คงปลอดภัยสำหรับเขาที่สุดแล้ว


‘ก็กันรักป่าปี๊ อยากเอาใจป่าปี๊ กันรู้นะว่าป่าปี๊ก็อยากทำแบบนี้กับกันอ่ะ’


‘มึงรู้ได้ไง’


ใบหน้างอง้ำถูกส่งไปให้เมื่อคนตัวโตเอาแต่ยอกย้อนไม่ยอมรับเสียที


‘เออ ก็ได้ กันคิดไปเอง คิดเองว่ากันน่ารักจนป่าปี๊อดใจไม่ไหว คิดเองว่าป่าปี๊อยากเป็นเจ้าของร่างกายนี้ คิดเองว่าป่าปี๊อยากสัมผัสกันมากว่านี้ กันคิดเอง คิดเองหมดเลย!’


ร่างบางพลิกตัวนอนหันหลังให้คนพี่ แผ่นหลังขาวเนียนรับกับสะโพกกลมกลึงปรากฎแก่สายตา แต่นั่นไม่ใช่เวลามาสนใจสิ่งนี้ แม้มันจะน่าสนใจมากก็เถอะ


‘เฮ้อ โอเคครับๆ ยอมรับก็ได้ กูอยากเอามึงมาก พอใจยัง’ ตัวน้อยยอมหันกลับมา แต่ก็ต้องพลิกกลับเมื่อฟังประโยคถัดไป


‘แต่มันยังไม่ถึงเวลาไง มึงยังเด็กเกินไป เข้าใจมั้ยจอมยั่ว’


‘ฮึ’


นั่นไง วิธีประท้วงแบบเดิมๆมาอีกแล้ว ออฟถอนหายใจให้กับเจ้าตัวเล็กเวอร์ชั่นวัยรุ่น วัยอยากรู้อยากลอง แล้วเขาก็ดันเป็นสิ่งที่มันอยากลองเสียด้วยสิ


...เอาวะ ยอมติดคุกก็ได้กู...


‘โอเคครับ ป่าปี๊ยอมแล้ว’


ทิ้งตัวลงนอนกอดร่างกายเล็กที่นอนหันหลังให้เขาอยู่ แขนแกร่งโอบร่างบางเข้าหาตัวจนแผ่นหลังเนียนชิดแผ่นอกหนา


‘ไม่ต้องมากอดเลย’


‘ไม่กอดแล้วจะสอนได้ไง หื้ม’


ยกตัวขึ้นหอมแก้มเจ้าเด็กขี้งอน ก่อนจะเคลื่อนกายขึ้นคร่อมร่างกายบางอีกครั้ง


‘จูบหน่อย’


คนใต้ร่างยอมพลิกตัวนอนหงายเพื่อให้คนพี่จูบได้ตามที่ขอ ลิ้นร้อนถูกส่งมาละเลียดชิมริมฝีปากอวบที่เขาเคยชิมไปแล้วไม่รู้กี่ครั้ง ก่อนที่ปลายลิ้นจะถูกเรียวลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดตอบรับ และดูดดึงเข้าสู้โพรงปากหวานฉ่ำ รสจูบร้อนแรงขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็น ลมหายใจหนักๆถูกพ่นออกมาเมื่อรับรู้ว่าฝ่ามือใหญ่ล้วงลงไปสัมผัสกับส่วนกลางกายที่ยังคงตื่นตัวเต็มที่และขยับขึ้นลงเบาๆพอให้เจ้าของร่างหลุดเสียงครางหวานออกมาให้ได้ยิน


‘อ่า อื้ออ ป่าปี๊ อืออออ’


ออฟยกยิ้มพอใจยามเมื่อมองคนใต้ร่างหลับตาพริ้ม พร้อมกับเสียงครางแผ่วอย่างพอใจกับสัมผัสวาบหวามที่เขามอบให้ ริมฝีปากอิ่มตึงถูกขบกัดอย่างยั่วเย้า จนออฟอดไม่ได้ที่จะโน้มลงไปขบกันมันเสียเอง


‘อะ อ๊าา ระ..เร็วอีก หนู อึก หนูจะ...”


ไม่ต้องรอให้คนใต้ร่างพูดจบ ฝ่ามือหนาขยับขึ้นลงรัวเร็ว รัวพอๆกับลิ้นที่เกี่ยวกระหวัดอยู่บนยอดอกสีอ่อนที่ชูชันแข็งเป็นไตสู้ลิ้นเขาเสียแล้ว


‘อาาา ฮึก ป่าปี๊อย่าดูด อ๊าาา’


เสียงดูดจ๊วบจ๊าบดังแข่งกับเสียงครางหวาน ยอดอกบวมเป่งขึ้นสีเข้มจากแรงดูด ขณะที่ฝ่ามือก็ยังคงขยับส่งมอบความเสียวซ่านให้คนใต้ร่างได้หวีดครางไม่เป็นภาษา


‘ป่าปี๊...อ๊ะ อ๊ะ หนูจะ...อ๊าาา’


สองมือขยุ้มกลุ่มผมดำหนาของคนบนร่าง กายส่วนล่างแอ่นรับสัมผัสเสียวซ่านที่พี่มอบให้ ก่อนจะกระตุกเกร็งและฉีดพ่นของเหลวสีขาวออกมามากมาย


‘ไง พอใจรึยังหื้ม’


ออฟคว้าทิชชู่สองสามแผ่นมาเช็ดมือตัวเอง ก่อนจะเช็ดทำความสะอาดให้คนตัวเล็กด้วย


‘แฮ่ก ไม่เอา จะทำให้ป่าปี๊’


น้ำเสียงหอบกระเส่าของคนที่ยังไม่สิ้นฤทธิ์ ทำให้ออฟที่กำลังจะลุกไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ ต้องหันกลับมาอีกครั้ง


‘ทำเป็นรึไง’


‘ป่าปี๊บอกว่าจะสอน’


‘แล้วอย่ามางอแงทีหลังแล้วกัน’


ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียง ขณะที่กายเล็กถูกอุ้มให้นั่งลงบนพื้น ตรงหว่างขาของคนพี่พอดี...


‘ถอดกางเกงให้ป่าปี๊หน่อยเด็กดี’


ร่างเล็กขยับตัวขึ้นทำตามอย่าว่าง่าย กางเกงทุกชั้นถูกดึงออกจนหมด ความใหญ่โตปรากฏแก่สายตาของคนตัวเล็กเป็นครั้งแรก เล่นเอาร่างบนพื้นทำได้เพียงกลืนน้ำลายเหนี่ยวๆลงคอ


‘เปลี่ยนใจมั้ย’


‘มะ..ไม่’


‘หึ งั้นมานี่’


มือหนาประคองใบหน้าหวานให้เข้าชิดความแข็งขืน สองมือเล็กประคองท่อนลำไว้อย่างรู้งาน แต่ก็ไม่วายเงยหน้าขึ้นถามว่าตนต้องทำอย่างไรต่อ


‘อมสิ’


‘หนูทำไม่เป็น’


‘ทำเหมือนเวลาหนูกินไอติมไง’


‘อะ...อื้อ’


ปากเล็กอ้างับเอาส่วนหัวเข้าไปในโพรงปาก ก่อนจะออกแรงดูดดึงอย่างที่คิดเอาเองว่าอีกคนคงพอใจ


‘อืมม แบบนั้นแหละเด็กดี’


คำชมเชยหลุดออกมายิ่งทำให้คนด้านล่างได้ใจ กันถอนริมฝีปากออกมาก่อนจะใช้ปลายลิ้นแลบเลียเบาๆตรงส่วนหัวสีแดงเข้ม ก่อนจะขบเม้มไปตามความยาวจนถึงโคน ก่อนจะวนกลับไปอมส่วนแข็งขืนนั้นไว้อีกครั้ง


‘เก่งมาก อาาา คนเก่งของป่าปี๊’


มือหนาลูบหัวเด็กน้อยด้านล่างเป็นรางวัล และส่วนหนึ่งก็เพื่อคุมจังหวะการขยับเข้าออกนั้นเสียเอง


‘เกร็งปากหน่อยคนดี อื้มม แบบนั้นแหละ’


ปากอิ่มห่อเข้าตามคำสั่ง ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดพัวพัน ขณะที่โพรงปากอุ่นชื้นก็ขยับเข้าออกตามจังหวะที่อีกคนควบคุม


‘อื้อออ อือออ’


เสียงเล็กร้องท้วงเมื่อความแข็งขืนเข้ามาลึกเกินไป สองมือน้อยจึงช่วยโอบรอบโคนหนา แล้วขยับเข้าออกเป็นจังหวะเดียวกัน ด้วยรู้แล้วว่าตนเองไม่สามารถรับเอาความยาวนั้นเข้าปากได้ทั้งหมด


‘อ่าา กันน เร็วอีก อืมมม’


จังหวะรัวเร็วเล่นเอามือใหม่อยากคนตัวเล็กหายใจหายคอไม่ทัน ออฟรู้อยู่แล้วจึงถอดถอนความยาวทั้งหมดออกจากปากคนน้องแล้วจัดการมันด้วยมือตัวเอง


บ๊วบ!


‘อื้ออ’


กันร้องท้วงเมื่อคนพี่ดึงส่วนนั้นออกแล้วทำเหมือนจะจัดการมันต่อเอง มีหรือที่กันจะยอม


‘ป่าปี๊’


‘อือออ ตัวเล็ก จูบหน่อย’


ร่างสูงสั่งทั้งที่ยังหลับตาพริ้มขณะที่มือก็ขยับรูดรั้งแท่งร้อนของตน


‘เฮ้ย’


ออฟอุทานออกมาอีกครั้ง เมื่อคนตัวเล็กปีนมานั่งคร่อมตัก แล้วจับส่วนแข็งขืนนั้นถูกไถกับร่องตรงกลางระหว่างเนินเนื้ออวบอิ่มของตน


‘ป่าปี๊เข้ามา’


‘ไม่ได้ มึงจะเจ็บ’


‘หนูทนไหว’


ออฟถอนหายใจให้กับความดื้อดึงของคนบนตัก


‘เฮ้อ เอาไปแค่นี้ก่อนแล้วกัน’


ร่างสูงจับกายบางพลิกตัวลงนอนหงาย แยกขาเรียวเล็กออกกว้าง น่าอายจนเด็กใจหน้าต้องเอียงหน้าหลบกับท่าทางที่เป็นอยู่ตอนนี้ มือข้างหนึ่งรวบเอาส่วนแข็งขืนทั้งของตัวเองและคนตัวเล็กแล้วขยับขึ้นลงพร้อมกัน ขณะที่มืออีกข้างค่อยๆสอดปลายนิ้วเข้าสู่ช่องทางที่ปิดสนิทของคนตัวเล็ก


‘อึก อ๊ะ จะ...เจ็บ’


ปลายนิ้วจิกลงบนลาดไหล่คนบนร่าง ที่โน้มตัวลงมาจูบอย่างปลอบโยน


‘ไหวมั้ย’


‘อึก ยะ..อย่า อย่าเอาออกนะ ฮึก...ไหว หนูไหว’


ร่างเล็กพ่นลมหายใจเพื่อให้ตัวเองผ่อนคลาย ประกอบกับจังหวะการสาวขึ้นลงตรงกลางกายช่วยเพิ่มความเสียวซ่าน จนลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ



‘อ๊าา..กันจุก มันแน่น อืออ’


ความจุกแน่นตีรวนขึ้นมาทันทีที่อีกคนสอดนิ้วเข้าไปจนสุดความยาว


‘เจ็บมั้ยคนดี’


น้ำเสียงปลอบโยนของคนบนร่างทำให้กันต้องลืมตาขึ้นแล้วส่ายหน้าบอกว่าตัวเองไม่เป็นไร


‘กูขยับนะ’


‘อะ..อือ อ๊ะ อ๊า อ๊า ป่าปี๊ อ๊าา’


เสียงครางหวานและช่องทางรัดแน่นตอดรัดนิ้วมือเขาเป็นจังหวะ ออฟเพียงจินตนาการไปว่าหากส่วนที่ผลุบเข้าออกอยู่นั้นไม่ใช่นิ้วแต่เป็นส่วนกลางกายของเขาแทน เพียงเท่านี้อารมของเขาก็พลุ่งพล่านแทบจะปลดปล่อยออกมาเดี๋ยวนั้น


‘กัน อือออ ตอดอีก ตอดแรงๆ อืมม’


‘ปา..อ๊าา ป่าปี๊ ตรงนั้น ฮึก อ๊าา อ๊าา ตรงนั้นแรงๆ’


นิ้วเรียวถูกเพิ่มจากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสาม พร้อมกันกับจังหวะการขยับเข้าออกรัวเร็วจนสะโพกน้อยลอยยกขึ้นจากเตียงด้วยความเสียวซ่าน


‘ป่าปี๊ อ๊าา กันจะเสร็จ ฮึก อ๊า อ๊า อ๊าา’


จังหวะตอดรัดถี่รัวบ่งบอกได้ดีว่าคนตรงหน้าใกล้ถึงจุดสูงสุด ออฟตัดสินใจถอดนิ้วทั้งหมดออก แล้วจับกายเล็กพลิกคว่ำให้อยู่ในท่าหมอบคลาน จับส่วนแข็งขืนของคนเข้าถูไถตามความยาวของร่องกลางระหว่างเนินเนื้ออวบอิ่ม ขณะที่มืออีกข้างก็เอื้อมไปรูดรั้งส่วนกลางกายของคนน้องให้เสร็จพร้อมกัน


...ราวกับเป็นการร่วมรัก ที่ไม่มีการสอดใส่...


‘ป่าปี๊ อ๊าา เร็วอีก อีกนิด อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาา’


‘กัน อืมมม อีกนิด อึกก อ่าาา’


หยาดน้ำสีขาวถูกปลอดปล่อยออกมาเต็มร่องสะโพกขาวเนียน กันรับรู้ถึงความเหนอะหนะด้านหลัง กายเล็กยังอยู่ในท่าหมอบคลาน จึงได้เห็นน้ำรักบางส่วนไหลลงบนเตียงให้เจ้าของช่องทางได้หน้าแดงเล่น


‘แฮ่ก แฮ่ก อื้ออ ป่าปี๊’


กายบางถูกร่างสูงจับให้พลิกตัวนอนหงาย ก่อนที่จะใช้ทิชชู่เช็ดทำความสะอาดเอาคราบน้ำรักออกให้ เด็กน้อยทำได้เพียงนอนหน้าแดงให้อีกคนพลิกตัวซ้ายขวาตามใจ


‘พอใจรึยังหื้ม เด็กแก่แดด”


ทิชชู่ถูกปาทิ้งลงในถังขยะข้างเตียง ขณะที่ร่างสูงทิ้งตัวลงนอนแล้วช้อนเอากายเล็กมากอดจนจมอก


‘แบบนี้คือหนูเป็นของป่าปี๊รึยัง’


‘มึงก็เป็นของกูมาตั้งนานแล้วไม่ใช่รึไง’


เด็กน้อยยู่หน้าเมื่ออีกคนดูเหมือนจะไม่เข้าใจคำถาม


‘ไม่ใช่สิ กันหมายถึง...’


‘หื้มม อะไรครับ’


รอยยิ้มทะเล้นส่งไปให้เด็กน้อยในอ้อมแขน เขารู้ดีว่าเด็กนี่หมายความว่าอะไร เพียงอยากยั่วเย้าเท่านั้นเอง


‘ป่าปี๊รู้อยู่แล้วนี่’


‘รู้อะไรล่ะ ไหนพูดให้เคลียดิ’


‘กะ..ก็แบบ หนูเป็น...เป็น...’


‘เป็นเมียกูอะหรอ’


‘ฮื่ออ’ ใบหน้าหวานซุกอกคนข้างกายอย่างน่ารัก ออฟหลุดหัวเราะออกมากับท่าทีที่แสนน่ารักนั้น อดไม่ได้ที่จะก้มลงไปขโมยความหอมจากแก้มใสอย่างหมันเขี้ยว


‘แก่แดดจังวะ’


เพี้ยะ!


‘ว่ากันหลายครั้งแล้วนะ’ ฝ่ามือน้อยตีลงกลางอกคนตัวโต แล้วซุกหน้าลงไปแบบเดิมเมื่อเห็นว่าอีกคนใช้สายตาแบบไหนมองมา


‘พึ่งจะสิบเจ็ด มีแค่ผู้ปกครองไปก่อนเถอะ’


‘...’ คนตัวเล็กเงียบ เลือกที่จะไม่โต้ตอบคำพูดหยอกล้อของคนข้างกาย แต่สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนๆของอีกคนใกล้ๆใบหู ก่อนที่อีกคนจะกระซิบคำต่อท้ายออกมา


‘เดี๋ยวยี่สิบเมื่อไหร่ได้มีสามีสมใจแน่ๆครับ...น้องกัน’





ความคิดเห็น