ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 14 ขอเป็นแฟน

ชื่อตอน : บทที่ 14 ขอเป็นแฟน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2562 07:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14 ขอเป็นแฟน
แบบอักษร

อรนิสา ยังไม่ตื่นดี รู้สึกเหมือนมีอะไรถูไถไปมาบนแก้มเนียนนุ่มของตน “ฮื่อ!..” หญิงสาวครางออกมาอย่างขัดใจที่มีอะไรมารบกวนการนอนของเธอ หันหน้าหนีไปอีกทาง แต่สิ่งนั้นก็ยังไล่ตามมาทำหยุกหยิกๆ อยู่บนหน้าเช่นเดิม  

หญิงสาวจึงลืมตามขึ้น ก็เห็นใบหน้ายิ้มแป้นแล้นของ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ส่งมาให้ในหน้า ซึ่งใกล้หน้าเธอไม่ถึงคืบ “Good morning ครับคนขี้เซา” ชายหนุ่มกล่าวทักทาย  

“คุณมาปลุกฉันทำไมเนี้ย! ฉันเพลียจะแย่อยู่แล้ว” อรนิสา ว่าพลางพลิกร่างบางหนี แต่มีหรือที่ชายหนุ่มจะยอม “ใครให้คุณเรียก ฉัน ไม่ฟังที่บอกใช่ไหม อย่างนี้ต้องลงโทษ” ชายหนุ่มไม่ว่าเปล่า พลิกร่างบางกลับมาขึ้นทาบทับ ปากพรมจูบไปทั่วร่างบางที่อยู่ใต้ร่างใหญ่หนาทุกซอกทุกมุม ไม่เว้นสักตารางนิ้ว  

“อื้อออ!!..” อรนิสา ครางออกมา เมื่อชายหนุ่มได้เริ่มแล้ว ก็หาได้ยอมหยุดลงง่ายๆ ไม่ ทุกสิ่งเกิดขึ้นตามครรลองของธรรมชาติที่สรรสร้างไว้ และพาจบลงด้วยความสุขหฤหรรษ์ไปด้วยกัน 

เมื่อพายุสวาทจบลง อรนิสา พลิกตัวหันหลังให้ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน “ทำไมชอบรังแกกันอยู่เรื่อยเลย” อรนิสา พูดขึ้นอย่างงอนๆ ทั้งที่ยังหันหลังให้เขา “ก็คุณไม่ยอมทำตามที่ผมบอกนี่ ผมก็ต้องลงโทษสิ และอีกอย่าง คุณก็น่ารักน่าใคร่ไปทั้งตัว จนผมอดใจไม่ไหว” ชายหนุ่มว่าพลางดึงร่างบางเข้ามากอด จนหลังเนียนแนบชิดกับอกแน่นตึง แล้วชายหนุ่มก็ก้มลงจูบไหล่บอบบาง ทำให้ อรนิสา ขนลุกซู่เลยทีเดียว 

“ลุกอาบน้ำกันดีกว่า เดี๋ยวเราจะต้องเดินทางกัน” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ว่าพลางก้มลงหอมแก้มหญิงสาวหนึ่งฟอดใหญ่ “จะไปไหนคะ?” อรนิสา หันกลับมาถามชายหนุ่ม “ไม่บอก ถึงแล้วก็รู้เองแหละ” ชายหนุ่ม ไม่ยอมบอกหญิงสาวซะอย่างงั้น  

“ไม่บอก ฉะ.. สาก็ไม่ไป” อรนิสา พูดจาแง่งอน แต่ก็ยังยอมเรียกตัวเองว่า สา เพราะกลัวว่าชายหนุ่มจะทำโทษเอาอีก 

“ไปหัวหินกัน พอดีผมนัดคุยธุรกิจกันที่นั้น และเราก็จะได้เที่ยวกันต่อด้วย” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน กล่าวพร้อมกับหลิ่วตาส่งให้ “จะไปกี่วันคะ?” อรนิสา ถามขึ้นอีก “ก็สัก 3 - 4 วันน่ะ” ชายหนุ่มตอบ  

“บ้าเหรอคุณ สาไปไม่ได้หรอก สาต้องทำงาน” หญิงสาวตอบปฏิเสธทันควัน “ก็ลาหยุดสิ หรือจะลาออกเลยก็ได้ ผมเลี้ยงคุณได้อยู่แล้ว” หญิงสาวมองหน้าชายหนุ่ม ก่อนจะพูดขึ้น “คุณจะมาเลี้ยงสา ในฐานะอะไรไม่ทราบ?” 

“...”  

ชายหนุ่มนิ่ง ไม่รู้จะตอบหญิงสาวว่ายังไงดี “ฮึ!.. คุณยังตอบไม่ได้เลย แล้วคุณมาทำอย่างนี้กับสาเพื่ออะไรกัน?” อรนิสา รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ และสมเพชตัวเองเป็นยิ่งนัก ที่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้เขาได้เชยชม ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ทั้งที่ไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไรของเขา สุดจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้อีกต่อไป หันหน้าหนีชายหนุ่มในทันที 

“เฮ!.. สา สาครับ ผมขอโทษที่ไม่ชัดเจนกับคุณ อย่าร้องไห้นะคนดี” ชายหนุ่มกอดกระชับร่างบางเข้ามาแนบอก พลางใช้มือจับปลายคางหญิงสาวบังคับให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา “คุณจะเป็นแฟนผมได้ไหม?” ชายหนุ่มถามขึ้น “เราจะค่อยๆ เรียนรู้กันไป คุณว่าไงครับ ตกลงไหม?” ชายหนุ่ม กล่าวพร้อมกับแนบชิดปากเขากับริมฝีปากบางจิ้มลิ้ม 

อรนิสา ก้มหน้านิ่ง “แล้วผู้หญิงคนที่คุณพาไปทานข้าวล่ะคะ คุณเอาเธอไว้ในฐานะอะไรล่ะ?” หญิงสาวพูดขึ้นเมื่อนึกไปถึงที่ร้านอาหารญี่ปุ่น “นั้นญาติผู้น้องของผมเอง เขามีเรื่องไม่สบายใจมาปรึกษาก็เท่านั้นเอง สาหึงผมเหรอ?” ชายหนุ่มอธิบายพลางยิ้มในหน้าแล้วถามกลับหญิงสาว  

“ใครหึงคุณ เปล่าซะหน่อย” อรนิสา พูดขึ้น น้ำตาเหือดแห้งไปตอนไหนไม่รู้ รู้แต่ว่าความเอียงอายเข้ามาแทนที่ ไม่ยอมสบตามชายหนุ่มเอาดื้อๆ มือบางเขี่ยขนตรงหน้าอกชายหนุ่มเล่นไปมา  

“ฮือ! ว่าไงครับ ถ้าไม่ตอบผมจะทำโทษแล้วนะ” ชายหนุ่มว่าพลางรวบมือบางที่เขี่ยขนหน้าอกเขามาจับไว้ แล้วกดจูบลงกลางฝามือบางนั้น เพราะหากหญิงสาวยังคงเขี่ยขนหน้าอกเขาเล่นอยู่ต่อไป วันนี้ทั้งวันคงไม่ได้ไปไหนแน่ๆ เขารับรองได้เลย 

“ก็ได้ค่ะ เราจะเป็นแฟนกัน” อรนิสา ตอบแบบไม่มองหน้า ชายหนุ่มจึงกดจูบลงที่หน้าผากนวลเนียนใสของหญิงสาวหนึ่งที ด้วยความเอ็นดู หวงแหน “งั้นเราไปอาบน้ำกันนะ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็ยกร่างบางขึ้นอุ้ม เดินเข้าห้องน้ำไปทันที  

“อุ้ย! เดี๋ยวค่ะ สาจะต้องโทรลางานก่อน และก็ขอสาไปเอาเสื้อผ้าที่คอนโดก่อนนะคะ” อรนิสา พูดขึ้นขณะที่ถูกชายหนุ่มอุ้มอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง 

“เดี๋ยวค่อยโทรก็ได้ ตอนนี้อาบน้ำก่อน” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน กล่าวก่อนจะวางร่างบางลง เมื่อถึงในห้องน้ำแล้ว และยื่นมือเปิดฝักบัวปรับน้ำให้อยู่ในอุณหภูมิที่อุ่นกำลังดี “ก็ได้ค่ะ” อรนิสา กล่าวอย่างยอมตามที่เขาว่ามา  

ชายหนุ่มมองสำรวจร่างบางด้วยความพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง และพอมองนานๆ ก็ยิ่งทำให้เขาเริ่มสั่นสะท้าน ไม่ใช่เป็นเพราะความหนาวของน้ำที่ไหลลงมาจากฝักบัว แต่เป็นเพราะความร้อนรุมจากสิ่งเร้าที่เกิดขึ้น เมื่อเห็นร่างเปล่าเปลือยเย้ายวนใจของ อรนิสา จนแทบไม่อยากไปหัวหินเลยจริงๆ อยากอยู่กันอย่างนี้ แล้วก็ทำอะไรๆ ในห้องสองต่อสองกันทั้งวันทั้งคืนคงจะดีน่าดู แต่เขาก็ต้องหักห้ามใจตัวเองเอาไว้ เพราะเขาจะต้องไป จึงรีบเร่งในการอาบน้ำให้เสร็จโดยเร็ว 

 

คุณลอฟ ชัดเจน ชัดเจน แล้วนะเปลี่ยน..... 555 :)

 

ความคิดเห็น