นินนารถ

ขอบคุณที่ติดตามนิยายของนินนารถจ้า ชอบก็ให้คะแนนเค้าด้วยนะ อย่าอ่านแล้วก็ผ่านไปกลับมาให้กำลังใจกันด้วยนะ..ขอบคุณมากๆเลยนะ💖💖💖

ก็คนมันหวง NC นิดหน่อย (อัพครบ)

ชื่อตอน : ก็คนมันหวง NC นิดหน่อย (อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.5k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ย. 2561 07:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ก็คนมันหวง NC นิดหน่อย (อัพครบ)
แบบอักษร

​2 สัปดาห์ต่อมา ซิดนีย์ออสเตรเลีย

"ป้ามอสคะแล้วพวกคุณๆโดยปกติแล้วเขาชอบอะไรกันหรอคะ อาหารไทยหรือว่าอิตาเลี่ยนหรือว่าอะไร คือหวานทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง"

"ก็ค่อยๆเรียนรู้กันไปจ่ะ คุณอิริคเธอชอบสปาเก็ตตี้ราดครีมซอสค่ะหนูหวาน"

ป้ามอสเป็นหญิงสูงวัยท่าทางใจดีบอก พิมพิสากลัวเหลือเกินว่านอกจาก'นาตาลี'น้องสาวของอิริคจะไม่ชอบเธอแล้ว จะมีแม่บ้านอีกคน ส่วนพ่อกับแม่ของเขาไม่ถึงกับไม่ชอบเธอ แต่ก็พูดประชดประชันอยู่บ่อยๆ แล้วนี่เธอต้องทนอีกนานเท่าไหร่เพราะเธอเองไม่ใช่นางเอกซะด้วยสิ

"หวานจ๋า ฟอดดด นี่คุณตื่นแล้วหรอแล้วตื่นมาทำไมผมเดินหาคุณทั่วบ้านไม่เจอเลย"

​"เฮ้อ!ดูเวอร์วังจังนะคะ ตามหาทำไมคะหวานกำลังจะเตรียมอาหารเช้าให้ แต่หวานก็ทำไม่ได้ก็เลยจะมาเรียนรู้กับป้ามอสค่ะ"

​"ช่างเถอะน่าไปนอนเถอะ ไปห้องผมดีกว่านะครับคนดีแล้วทำไมเราต้องนอนคนละห้องด้วยนะ ในเมื่อเราเป็นแฟนกันนะครับหวาน"

"คุณคงจะลากผู้หญิงขึ้นเตียงมาจนนับไม่ถ้วนสินะคะ แล้วเตียงคุณหวานก็ไม่แน่ใจว่าคุณพาใครมานอนบ้าง"นี่เธอคิดขนาดนั้นเลยหรือไงนะ เขาจูงมือเธอเข้ามาในห้องของเขา ทั้งใหญ่ทั้งกว้างชายหนุ่มสอดแขนเข้าสวมกอดเธอจากด้านหลัง แล้วยังแอบหอมแก้มนุ่มของเธอฟอดใหญ่ หญิงสาวไม่ค่อยมั่นใจนักว่าเธอจะเอาเขาอยู่หมัด

"ที่รัก..คุณคิดมากขนาดนั้นเลยหรือ ที่รักคุณเป็นคนแรกที่เข้าในห้องนี้นะ ผมไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่มย่ามในห้องนี้ยกเว้นคุณ อยากให้เข้ามาที่สุด"

"แล้วบรรดาคู่ควงของคุณล่ะคะ เวลาคุณมีอะไรกับเธอมีอะไรที่ไหน?ยังไงบอกหวานมา"

"ที่รัก..เรื่องมันนานมาแล้วมันไม่ใช่ที่นี่ไม่ใช่ที่ทำงาน แต่ก็แค่คอนโดของเธอพอเธอได้เงินแล้วก็แยกทางกัน"นี่เขาคงเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติสินะ

"เฮอะ!ผู้ชายเหมือนกันหมดเรื่องแบบนี้ อดไม่ได้อีกหน่อยก็คงจะมีคนจูงลูกมาหน้าบ้าน แล้วก็บอกว่า'อิริคขา นี่ลูกของเรานะคะคุณจะไม่รับผิดชอบหรอคะ ฮือๆๆ ฉันรักคุณนะคะ'แล้วหวานก็มองการณ์ไกลไม่อยากช้ำใจ แล้วซมซานกลับบ้านขอโทษนะคะหวานไม่ใช่นางเอก ใครร้ายมาเจอดีแน่"

"ผมรู้เพราะผมเคยปะทะพี่ชายคุณมาแล้ว แล้วแถมแม่คุณยังสั่งผมๆจำได้ทุกอย่างนะครับ"

​"ดีค่ะจำไว้นะคะว่าหวานไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอนค่ะ บอกให้รู้ไว้นะคะคุณอิริค คาร์เลนซ่า"

​"ครับผม นี่อย่าบอกนะว่าหึงผม"

"เปล๊า!จะหึงทำไม?"เธอยังปากแข็ง

"อันนี้เขาเรียกหึง หรือว่ามีหวงด้วยนะน่ารักจัง ฟอดดด หวานต่อไปไม่ต้องไปนอนห้องโน้นนะมานอนห้องผมนะครับที่รัก"เขายังอ้อนอยู่ใกล้ๆแก้มนวลของเธอ

​"ไม่ค่ะ!จนกว่าหวานจะแน่ใจว่าคุณมีหวานคนเดียวไม่มีคนอื่น ไม่งั้นหวานจะเล่นงานคุณให้สะบักสะบอมทั้งตัวยิ่งกว่าพี่พัทอีกค่ะ"

​"เมียโหดจัง แต่ผมมีวิธีรับรองผมชนะ"

"ทำไมคุณจะซ้อมหวาน ตบตีหวานเหมือนละครมาเฟียที่ชอบทำร้ายผู้หญิงอย่างนั้นใช่มั้ยคะ"

"นี่คุณอ่านนิยายมากไปหรือเปล่าครับ ไม่มีหรอกน่าแบบนั้นนะ หวานผมชอบคุณนะแล้วตอนนี้ผมก็จะบอกไว้เลยว่ารักคุณไปแล้ว คุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตามวันนี้คุณต้องไปกับผม"

เธอเบี่ยงตัวออกจากอ้อมแขนเขา เพราะกลิ่นกายหอมกรุ่นของชายหนุ่ม ทำให้เธอหวั่นไหวเป็นที่สุด แต่เขาหรือจะปล่อยเธอไปง่ายๆ

"ปล่อยได้แล้วค่ะ อื้อ อิริคคุณชอบเอาเปรียบหวาน แล้วคุณคิดว่าแหวนเพชรคุณแต่วงเดียวจะทำให้คุณเป็นเจ้าของหวานได้หรอคะ อื้อ"ปากอิ่มสีระเรื่อถูกกดจูบอย่างหนักหน่วง หญิงสาวดันหน้าอกแกร่งของเขาออกห่าง แต่ชายหนุ่มกลับไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย

​ผลั๊วะ!!

ประตูบานใหญ่ถูกผลักเข้ามาพร้อมกับร่างสาวสวยที่อยู่ในชุดเกาะอกสีดำ ด้วยสภาพเรียบร้อยพร้อมเดินทางไปทำงาน

​"ป๋า..นี่มันอะไรกันคะแล้วเธอมาอยู่ห้องนี้ได้ยังไง?หน้าด้านที่สุด..ไหนบอกว่าแค่คบกันไงยังไม่มีอะไรกัน ที่แท้ก็โดนเขมือบเหมือนผู้หญิงชั้นต่ำพวกนั้น ป๋าทำแบบนี้ได้ยังไงคะ?"

​ผลั๊วะๆๆๆ

​ฝ่ามือนุ่มเหมือนไวกว่าความคิด กระทบกับใบหน้าหญิงสาว ที่เปิดประตูเข้ามาโดยไม่มีการเคาะแต่อย่างใด ร่างบางเซถลาไปปะทะกับเก้าอี้ใบหน้างามปรากฎรอยนิ้วจนเห็นได้ชัด

​"นี่นะหรอคะคนชั้นสูงที่คนว่า เข้าห้องคนอื่นก็ไม่เคาะตกลงเธอเป็นน้องสาวของคุณหรือคะอิริค"

"พอแล้วลี แล้วมีอะไรแล้วทำไมเข้ามาไม่เคาะประตูหัดมีมารยาทบ้างสิ"เสียงทรงอำนาจตำหนิน้องสาวเสียงดัง

​"ป๋า!นี่หนูเป็นน้องป๋านะ..ซึ่งปกติก็เข้าออกบ่อยครั้งไม่เห็นต้องเคาะ ยัยนี่มันเป็นปีศาจหรือไงตั้งแต่มันเข้ามาอยู่ในบ้านป๋าก็เปลี่ยนไป ฮือๆดูสิมันตบน้องแทนที่จะด่ามัน ป๋ากลับเข้าข้างมัน"

​"แต่ลีไปด่าเขาก่อนนะ ถ้ามีคนมาด่าลีแบบนี้จะทำไงลีก็ไม่ยั้งมือเหมือนกันและ ไปเถอะไปรอที่ห้องอาหารเดี๋ยวป๋าตามไป"

"เชอะ!เห็เมียดีกว่าน้องน้อง..มันไม่จบแค่นี้หรอกเชื่อสิ"เด็กสาวคลำแก้มป้อยๆเพราะหน้าเธอชาไปทั้งแถบ นาตาลีน้ำตาร่วงเดินลงส้นออกจากห้องพี่ชายไป

"​อิริคคะ..หวานว่าหวานกลับบ้านดีกว่านะคะเราคงจะอยู่ด้วยกันลำบาก ทุกคนที่บ้านคุณดูถูกหวาน มันไม่แฟร์เลยนะคะแม่อุตส่าห์ให้หวานมากับคุณ แต่คุณกลับปกป้องหวานไม่ได้เลย ปล่อยค่ะหวานจะไปเก็บของ"

​"ไม่นะหวานผมปล่อยคุณไปแบบนั้นไม่ได้ ทุกอย่างผมจะแก้ไขเอง ผมจะต้องทำให้แม่กับน้องยอมรับคุณให้ได้ ยังไงผมก็อยู่ข้างคุณ เชื่อใจผมนะที่รัก"

"หวาน..ขอโทษนะคะที่มือไวไปหน่อย เพราะน้องสาวคุณดูถูกหวาน ทำไมคะผู้หญิงชั้นต่ำเป็นยังไง ไม่มีใครเคยด่าหวานขนาดนี้มาก่อน คุณรู้มั้ยคะว่าเขาว่าหวานแบบนี้ก็เท่ากับเขาดูถูกคุณ หวานเป็นคนมีหัวนอนปลายเท้าค่ะคุณก็รู้นะคะ"

"ครับ..เชื่อผมนะหวานวันหนึ่งทุกคนจะรู้ว่าเมียผมเป็นยังไง?"

​"อะไรนะ?..เมียหรอคุณมั่วอีกแล้วไม่ใช่อ่ะ"

​"ที่รักจะไปไหน?"

"ไปให้พ้นคนเจ้าเล่ห์อย่างคุณไงคะ?"

"ไม่นะ..ฟอดดลงไปข้างล่างกันไปกินอาหารเช้าเราจะได้ไปที่โรงแรมกัน นะครับคนดี"

​"อิริคคะคือหวาน...อยากไปหายัยเมอ่ะค่ะขอแวะไปหน่อยได้มั้ยคะอิริค ที่ซิดนีย์มีเมคนเดียวที่รับฟังหวานได้ทุกเรื่องนะคะ"

​"ที่รัก..คุณพูดแบบนี้ผมเสียใจนะคุณจะบอกว่ามีเมคนเดียวได้ไง แล้วผมล่ะคุณเอาผมไปทิ้งไว้ไหนเพราอีกหน่อยเราก็คือสามีภรรยากันนะครับ"

"เราไม่ได้อยู่กันแค่สองคนนะคะ ตราบใดที่น้องสาวคุณ แม่ของคนไม่ต้อนรับว่าที่สะใภ้อย่างหวานล่ะก็ มันคงหาความสุขไม่ได้บางทีหวานอาจจะเป็นต้นเหตุทำให้คุณพี่น้องทะเลาะกันก็ได้นะคะ บางที่ หวานต้องตัดสินใจอีกครั้งค่ะว่าจะหยุด หรือว่าเดินหน้าต่อไป"เขาคว้าตัวเธอเข้ามากอดไว้อีกครั้งทำไมแม่ และน้องสาวของเขาต้องตั้งแง่กับแฟนสาวของเขาขนาดนั้น

"ผมนึกออกแล้วแต่คุณต้องร่วมมือกับผมนะครับ ไม่ว่าผมจะพูดอะไรคุณอย่าโกรธนะคนดี นะ"

"ค่ะ"

อิริคคว้ามือแฟนสาวเดินออกจากห้องลงไปที่โต๊ะอาหารที่ทุกคนรออยู่

"แม่ฮะ พรุ่งนี้ผมจะพาอลิซมาทานข้าวที่บ้านเรานะครับแม่"

"​อิริค...คนแบบนั้นหรอที่ลูกจะมาเป็นสะใภ้แม่ๆไม่ยอมเด็ดขาดเป็นไงเป็นกัน ไม่มีวันจะเป็นไปได้"

​"เอ้า!!แล้วแม่ต้องการแบบไหนล่ะครับแม่แล้วทีหวานแม่ก็ไม่ชอบ แม่นางแบบนั้นแม่ก็ไม่ชอบ ตกลงผมต้องทำไงครับแม่ หรือแม่จะให้ลูกชายคนเดียวของแม่ไปเสี่ยงมาลัยหาคู่แบบเจ้าเงาะป่าบ้าใบ้นั่น"

​"อิริคแม่ก็แค่..."

"ไม่เป็นไรฮะพรุ่งนี้ผมจะส่งหวานกลับเมืองไทย แล้วผมก็จะเอาพวกลิงค่างบ่างชะนีมาเป็นเมียก็แล้วกัน ให้มันร้องวี้ดว้ายทั้งวันคงจะถูกใจแม่นะครับ"

​"พ่อก็ว่าดีนะแม่เขาคงชอบแบบนั้นมั้ง ใช่มั้ยคุณ?"

​"คุณโรเจอร์ฉันไม่สนุกกับคุณนะ แม่ก็แค่ไม่ชอบที่คนของลูกมาทำร้ายน้อง ตาริคแล้วแบบนี้จะอยู่ด้วยกันได้ยังไง?"

"หวานไม่ทราบนะคะ ว่าหวานจะเรียกคุณพ่อคุณแม่ได้เต็มปากหรือเปล่าค่ะ เพราะท่านทั้งสองคงไม่ยินดีต้อนรับหวาน เมื่อคุณนาตาลีพูดดูถูกหวาน หาว่าหวานเป็นผู้หญิงชั้นต่ำหวานมีการศึกษามีพ่อมีแม่ ฐานะทางบ้านไม่ได้เดือดร้อนอะไร อิริคก็รู้ ลองในทางกลับกันถ้ามีคนมาว่าคุณนาตาลีแบบนี้บ้าง คุณแม่จะรู้สึกยังไงคะช่วยตอบคำถามหวานหน่อยค่ะหวานอยากรู้?"

​"ลี!!ลูกพูดแบบนั้นจริงหรือเปล่า?"

​"ค่ะแม่"

"โธ่เอ้ยลี!!แม่ไม่เคยสอนให้ลูกหยาบคายแบบนี้เลยนะ ทำไมลูกถึงกล้าพูดคำนั้นออกมาแม่ไม่เคยสอนให้ลูกดูถูกคนอื่น แม่หวานฉันขอโทษแทนลีด้วยนะ"

"​คุณแม่คะคุณนาตาลีเธอบรรลุนิติภาวะแล้ว เธอมีการศึกษา ยิ่งเรียนสูงเท่าไหร่ก็ยิ่งต้องระวังคำพูดมากเท่านั้น หวานไม่คิดอะไรแล้วค่ะแค่อยากบอกว่า ให้คุณลีเธอคิดก่อนพูดเสมอ เพราะบางครั้งคำพูด ไม่เพียงแค่ทำลายคนอื่นแต่มันยังทำลายตัวเองด้วยค่ะ แสดงให้เห็นว่าพื้นเพครอบครัวเป็นแบบไหนค่ะ"

​"ต้องให้มันได้แบบนี้สินี่ล่ะสะใภ้ที่พ่อต้องการล่ะ"

โรเจอร์หัวเราะชอบใจเมื่อเห็นว่าที่สะใภ้ของเขาพูด แล้วก็ยกเหตุผลขึ้นมาช่างสะใจเขาจริงๆภรรยาของเขาได้คู่ปะทะที่เหมาะสมที่สุดก็คราวนี้ล่ะ

​"คุณโรเจอร์"

​"พ่อให้ผ่านลูก อ้อ!พาเมียไปทำงานด้วยนะพ่อชอบๆจริงๆไปล่ะ"โรเจอร์คว้าเสื้อสูทมาวางไว้ที่แขน ก่อนจะเดินออกไปขึ้นรถที่หน้าบ้านที่คนขับรถรออยู่แล้ว

"ชิส์..หนูไปนะคะแม่"

"จ่ะเดี๋ยวแม่ตามไปนะ"

"ค่ะแม่...มันไม่จบแค่นี้แน่ฮึ้ย!"

หนูหวานส่ายหัวอย่างอ่อนใจ ถึงเวลาที่เธอจะต้องสั่งสอนนาตาลีให้รู้อะไรอีกหลายอย่าง เพราะดูๆไปเธอก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากมายแต่แค่หวงพี่ชายเท่านั้นเอง หน้าที่การงานดีเป็นเจ้าของธุรกิจขนาดนี้ แต่ถ้าใช้คำพูดกดขี่ข่มเห่งคนอื่นแบบนี้เธอคงยอมไม่ได้แน่





​มาอัพให้จบตอนแล้วนะ มาเอาใจช่วยหนูหวานของไรท์ด้วยนะเอาแค่น้ำจิ้มยังขนาดนี้ต่อไปจะขนาดไหนนะรอติดตามนะคะ บายจ้า😘😘😘

ความคิดเห็น