ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 13 โหยหาโหยหิว

ชื่อตอน : บทที่ 13 โหยหาโหยหิว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ย. 2562 07:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 13 โหยหาโหยหิว
แบบอักษร

เมื่อถึงห้องนอน แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน วางหญิงสาวลงบนเตียงนอน แล้วตามทาบทับด้วยร่างหนาอันทรงพลัง “อุ้ย! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ คุณสเตฟาน” อรนิสา ไม่ยอมลดล่ะที่จะขัดขืนชายหนุ่ม หวังว่าเขาจะปล่อยแต่โดยดี “ใครให้เรียกตัวเองว่า ฉัน?” ชายหนุ่มกล่าว “ไม่มีใครให้เรียกฉันพอใจเรียกเอง ใครจะทำไม” อรนิสา กล่าว 

“ไม่มีใครทำหรอก แต่ผมนี่แหละจะทำ และถ้าหากยังเรียกฉันอีก.. ก็จะต้องโดนอย่างนี้” ว่าแล้ว แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ก็ก้มลงกดจูบลงบนปากบางจิ้มลิ้ม ที่เขาคิดถึงแล้วโหยหามาทั้งอาทิตย์ จูบวนเวียนไปมา  

จนหญิงสาวเผลอเผยริมฝีปากออก เพราะความสยิวเสียวซ่าน ชายหนุ่มจึงสอดลิ้นสากอุ่นร้อน เข้าสำรวจโพรงปากหวานล่ำ ไล่ต้อน หยอกเย้า ดูดกลืนลิ้นเรียวเล็ก อย่างไม่รู้จักอิ่ม 

มือใหญ่ก็ไล้เลื่อนลงไปสำรวจทั่วร่างบาง และปลดเสื้อผ้าของ อรนิสา ออกจากร่างบางจนหมด จนไม่เหลืออะไรติดตัวเลยสักชิ้นเดียว “โอ๊ะ! คุณ... อย่าทำอย่างนี้เลยนะคะ ขอร้องเถอะค่ะ” อรนิสา กล่าวออกมาเมื่อสติได้กลับคืนมาส่วนหนึ่ง  

“สาจ๋า.. ที่รักของผม!..คุณช่างสวยเหลือเกิน จนผมอดใจไม่ไหวอยู่แล้ว อย่าห้ามผมเลยนะคนดี ให้ผมรักคุณนะครับทูนหัว” ชายหนุ่มกล่าวอออดอ้อนเว้าวอนคนใต้ร่าง 

เมื่อ อรนิสา ได้ยินคำออดอ้อนเว้าวอนจากปาก แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ก็ทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว ก้มหน้างุดกับอกกว้าง ซึ่งการกระทำเช่นนั้น ยิ่งทำให้ชายหนุ่มมองดูแล้วฮึกเหิม ได้ใจเข้าไปใหญ่ จนแทบอยากปลดปล่อยความต้องการเข้าสู่กายหญิงสาว ณ ตอนนั้นเลย แต่ก็ต้องหักห้ามใจเอาไว้ ต้องค่อยเป็นค่อยไป ไม่วู่วาม เดี๋ยวไก่ตื่น 

แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ไม่ปล่อยให้เสียเวลา พรมจูบไปทั่วใบหน้าสวยหวานซึ้งของหญิงสาว ไล้เลื่อนลงไปหาหน้าอกอวบอิ่มที่ตอนนี้ได้เชิดแข็งชูชันรอรับสัมผัสอยู่ ชายหนุ่มดูดกลืนดอกบัวงามเข้าไปในปากอย่างโหยหิว  

ทำให้ อรนิสา ร้องครางออกมาเบาๆ อย่างลืมตัว จากนั้นเขาก็ไล้จูบต่ำลงไปเลื่อยๆ จากหน้าอกอวบอิ่มเลื่อยไปถึงหน้าท้องแบนราบ แล้วไล่เลื่อนไปถึงเรียวขางามเรียว แล้ววกเข้าไปยังแกนกายของสาวเจ้าอย่างต้องการลิ้มลองความหอมหวาน 

“โอ๊ะ!.. ยะ อย่าทำอย่างนั้น” อรนิสา ร้องประท้วง แต่ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน มีหรือจะยอมหยุด กลับก้มลงดูดกลืนเม็ดบัวแสนสวยหวานล้ำนั้นเข้าไปในปากอย่างเอร็ดอร่อย “โอ้อออ! อื้อออ!..” อรนิสา ครางออกมาอย่างสุดจะกลั้นไว้ได้ ซึ่งเสียงร้องครวญครางของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มพึ่งพอใจเป็นยิ่งนัก เมื่อดูดกลืนเม็ดบัวงามจนหนำใจแล้ว ชายหนุ่มก็จูบวกกลับขึ้นมาหาปากบางจิ้มลิ้มนั้นอีกครั้ง 

แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน สลัดเสื้อผ้าของเขาออกอย่างรีบร้อน จนไม่มีอะไรเหลือติดตัวเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ชายหนุ่มแยกขาเรียวของหญิงสาวออกด้วยขาแกร่งของตนอย่างช้าๆ   

“คุณสเตฟาน..เดี๋ยวค่ะ คุณลืมอะไรหรือเปล่า?” เมื่อ อรนิสา คิดว่าคงห้ามชายหนุ่มและอารมณ์ที่เตลิดไปไกลของตัวเองไม่ได้แล้ว แต่อีกสติหนึ่งก็ยังมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอยู่ จึงเอ่ยกับชายหนุ่มให้ได้สติ “ลืมอะไรครับทูนหัว..” ชายหนุ่มไม่ได้รั้งรอฟังคำตอบจากสาวเจ้าแต่อย่างใด เพราะในเมื่อเขาตั้งใจที่จะทำแล้วก็ต้องให้เป็นไปตามนั้น 

“ก็..คุณยังไม่ใส่คอนด้อม.. โอ้ออ!.. อื้อ!..” อรนิสา พูดเอื้อนเอ่ยกับชายหนุ่ม แต่ชายหนุ่มหาได้ฟังไม่ กลับสอดประสานแกนกายเข้าไปในส่วนที่นุ่มนิ่ม ชุ่มฉ่ำของหญิงสาวโดยทันที  

“วันนี้ผมตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณจะต้องเป็นของผม ของผมคนเดียวเท่านั้นและตลอดไป ทูนหัว..” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน พูดพร้อมกับสอดแกนกายเข้าไปจนสุดทางรัก พร้อมกับขยับเข้าออก จากช้าๆ ค่อยๆ เร็วไปเรื่อยๆ และจากนั้นไม่มีอะไรที่จะมาฉุดรั้งชายหนุ่มให้หยุดสิ่งที่ดำเนินไปได้อีกแล้ว 

สติสะตังของหญิงสาวได้หลุดลอยออกไปอย่างเหนือการควบคุม คงต้องปล่อยให้เป็นไปตามวิถีทางของมัน ต่อไปในภายภาคหน้าจะเป็นเช่นไร ก็ต้องขึ้นอยู่กับบุญพาวาสนาส่ง และเวรกรรมที่ได้กระทำต่อกันมาก็แล้วกัน 

และเมื่อพายุสวาทได้จบสิ้นลง ซึ่งเป็นเวลาเกือบจะค่อนคืนเข้าไปแล้ว อรนิสา รู้สึกอ่อนเพลียเป็นอย่างมาก เพราะชายหนุ่มช่างเป็นผู้ชายที่หื่นอะไรอย่างนี้ ยังไม่ถึง 5 นาทีที่พายุสงบ ก็เริ่มก่อพายุขึ้นมาอีกลูก และเมื่อพายุลูกที่สามได้สิ้นสุดลง หญิงสาวก็หมดซึ่งเรี่ยวแรง และหลับใหลลงในทันที 

แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน มองดูหญิงสาวข้างกายอย่างหลงใหล และหวงแหนเป็นที่สุด “ฉันจะไม่ปล่อยเธอไปจากชีวิตของฉันอย่างแน่นอน อรนิสา” ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง พร้อมก้มลงจุมพิตที่หน้าผากนูนเนียนใสของ อรนิสา  

ซึ่งตอนนี้ร่างบางได้สลบไสลไปแล้วเพราะความเหนื่อยอ่อนเพลียจากกิจกรรมที่ได้ทำร่วมกันมาร่วมหลายชั่วโมง ชายหนุ่มกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นแล้วหลับตาลง หลับใหลเข้าสู่ห้วงนิทราไปด้วยกัน 

 

 

ความคิดเห็น