ณ กัลย์นิลพราย

1ไลค์ 1คอมเม้นท์ = กำลังใจที่สำคัญ.💞 💕 ถ้าชอบกะฝากติดตามผลงานของไรท์ด้วยเน้อเจ้า...🌼 🌷ฝากรอยรักยาตนาไว้ในอ้อมอกอ้อมใจนักอ่านทุกท่านด้วยนะเจ้าคะ...🙏🙏🙏 #ห้ามคัดลอก ก๊อปปี้ผลงานเด็ดขาดนะจ๊ะ👻👻👻 ไรท์เป็นนักเขียนมือใหม่ ทุกคำที่เขียนมาจากหัวใจและมาจากจินตนาการไม่ได้คัดลอกหรือก๊อปปี้ผู้ใดมา...ถ้าหากมีข้อผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ทีนี้ด้วยเจ้าค่ะ...🙏🌸🌸🍁🍁

ตอนที่4 สายลมรัก

ชื่อตอน : ตอนที่4 สายลมรัก

คำค้น : รอยรัก,พลอยหยก,ศิลาภพ

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 630

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2562 16:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4 สายลมรัก
แบบอักษร

ก๊อกๆๆ ก๊อกๆๆ

"คุณหนูพลอยคะ...ไม่ทราบว่าเสร็จหรือยังคะ นี่ใกล้ถึงเวลานัดแล้วนะ~."เสียงเคาะประตูไม้และเสียงตะโกนถามของประกายดาวดังอยู่ด้านนอกทำให้คุณหนูคนสวยซึ่งกำลังใช้แปรงหวีผมอยู่ต้องรีบวางแปรงลงแล้วเดินไปสวมเสื้อคลุมพร้อมกับตะโกนตอบกลับไป

 

"เสร็จแล้วจ้า~ แปปนึ่งนะดาว..."พลอยหยกตะโกนกลับไปบอก

 

 

"งั้นฉันนั่งรออยู่ชานด้านนอกนะ~"ประกายดาวเอ่ยบอกหน้าประตูก่อนจะเดินไปนั่งรอที่ชานด้านนอก

 

 

"โอเคจ้า~"

 

 

ใช้เวลาเพียงครู่เดียวร่างบางในชุดกระโปรงตัวยาวคลุมเข่าลายลูกไม้สีขาวคลุมทับด้วยผ้าคลุมสีเทาเข้มใบหน้าดูขาวใสอย่างเป็นธรรมชาติเพียงแค่ทาแป้งฝุ่นเท่านั้นก็ทำให้เธอดูเหมือนเด็กสาวแรกรุ่นก็มิปานก้าวออกมาจากประตูห้องแล้วเดินเข้ามาสมทบกับเพื่อนสาวที่นั่งเล่นโทรศัพท์มือถือรออยู่ที่ห้องโถงของชานบ้าน

 

 

"เสร็จแล้วจ้าไปกันเถอะคุณประกายดาว~"คุณหนูพลอยหยกเอ่ยชวนเพื่อนตนทันทีที่เดินมาถึง

 

 

"เจ้าค่ะคุณหนู~"ประกายดาวล่ะสายตาจากจอโทรศัพท์เงยหน้าขึ้นไปมองตามเสียงที่ได้ยินก่อนจะเอ่ยกระเช้าเย้าแหย่เพื่อนของตนด้วยท่าทีสนุกสนาน แล้วทั้งคู่ก็เดินลงจากเรือนที่พักมุ่งสู่เรือนใหญ่ตามคำเชิญชวนของเจ้าของรีสอร์ท

 

 

เมื่อทั้งสองสาวเดินมาถึงบริเวณทางเข้าสู่ในตัวบ้านเรือนไทยหลังใหญ่โตสมัยโบราณที่ดูเก่าแก่อายุหลายพันปีแต่สภาพไม่ได้เก่าไปตามอายุเลยคงไว้แต่ความงดงามปราณีตในการออกแบบและสรรค์สร้างบ้านเรือนไทยหลังงามนี้ขึ้นมา

 

 

"อ้าว~ย๊ะหยังกั๋นเจ้าละอ่อน.." เสียงทักเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลังของสองสาวทำให้พวกเธอต้องหันกลับไปตามเสียงนั้น

 

 

"เอ่อ...สวัสดีค่ะ คือพวกเรามาตามคำเชิญของเจ้าของรีสอร์ทน่ะคะ..." ประกายดาวเอ่ยขึ้นกับสตรีวัยกลางคนที่ยังดูสวยใสงดงามยืนยิ้มอยู่ข้างหน้าพวกเธอ

 

 

"อ้อ!!งั้นก่อสูมาเต๊อะเจ้าเชิญบนเรือนก่อนเจ้่า~" หญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินนำสองสาวขึ้นบ้านเรือนไทยหลังงามไป

 

 

"ขอบคุณค่ะ..."

 

 

สองสาวเดินตามหลังหญิงวัยกลางคนที่ยังดูสวยงามสง่าเข้าไปยังบ้านเรือนไทยหลังโตเมื่อก้าวเข้ามาบนชานบ้านก็พบเข้ากับเสบียงอาหารคาวหวานหลากหลายเมนูตระเตรียมไว้อย่างสวยงามพร้อมกับได้ยินเด็กสาวที่กำลังยกถาดอาหารเข้ามาเพิ่มหันมาถามกับหญิงวัยกลางคนที่ทั้งสองสาวเดินตามขึ้นมาบนเรือน

 

 

"อ้าว~คุณวรรณเจ้าไปไสมาก่อ?"

 

 

"ไปข้างล่างนี่กาแล้วกิ๋นข้าวกับหยังล่ะละออน?" หญิงวัยกลางคนหันไปตอบและถามเด็กสาวกลับด้วยภาษาถิ่น

 

 

"ซะป๊ะ ซะเป๊ด​นักเจ้า~" เด็กสาวร่างเล็กตอบก่อนจะหันมายิ้มให้กับสองสาวแล้วก็เดินหายลับเข้าไปทางหลังเรือน

 

 

"ข้าวแลงมื้อนี้เป็นการเลี้ยงต้อนฮับแขกตี้มาพักกับทางเรือนไม้หอมน่ะเจ้า~" หญิงวัยกลางคนหันกลับมาเอ่ยกับสองสาวพร้อมเดินนำเข้าไปนั่งบนโต๊ะอาหารที่เตรียมไว้

 

 

"ขอบคุณค่ะ/ขอบคุณค่ะคุณ...เอ่อ..."ทั้งสองสาวเอ่ยขอบคุณหญิงวัยกลางคนพร้อมกัน

 

 

เมื่อนึกได้ว่าตนเองยังไม่ได้แนะนำชื่อให้ทั้งสองสาวได้รู้จักเธอจึงรีบเอ่ยบอกชื่อเสียงเรียงนามไปทันที​ "อ้อ!! พี่ชื่อวรรณาเจ้าเป๋นคนดูแลรีสอร์ทนี้เรียกพี่วรรณเฉยๆกะได้น่ะเจ้า~"

 

 

"ค่ะพี่วรรณ" สองสาวขานรับพร้อมๆกัน

 

 

"เอาล่ะ สูมาเต๊อะเจ้า...กินนักๆเน้อละอ่อนบ่ต้องเกรงใจ๋~" หญิงวัยกลางคนที่มีนามว่าวรรณาเอ่ยขึ้นก่อนจะชวนทุกคนมาร่วมรับประทานอาหารกัน

 

 

แล้วทั้งหมดก็กระชับความสัมพันธ์โดยการนั่งรับประทานอาหารเย็นร่วมกันพร้อมพูดคุยกันอย่างเป็นกันเองจนเมื่อทุกคนอิ่มเอมกันดีแล้วเจ้าของรีสอร์ทจึงเอ่ยถามทั้งสองสาวว่า

 

 

"ลำก่อเจ้า?"

 

 

"อร่อยมากเลยค่ะ..."พลอยหยกเอ่ยบอกกับวรรณาด้วยรอยยิ้ม

 

 

"อร่อยจนกินไม่หยุด นี่ก็อิ่มจนพุงกางเลยล่ะค่ะ~" ประกายดาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับลูบท้องตัวเองเบาๆด้วยความอิ่ม

 

 

"ฮ่าๆ ว่างๆก่อแวะแอ่วตี้นี่บ่อยๆน่ะเจ้า~"

 

 

"ได้เลยค่ะ!!.."

 

 

หลังจากที่สองสาวรับประทานอาหารและพูดคุยกับเจ้าของรีสอร์ตพอสมควรแล้วพวกเธอจึงขอตัวกลับเข้าที่พักเมื่อเดินเข้ามาถึงบ้านพักประกายดาวจึงเอ่ยขึ้น

 

 

"ยัยพลอยแกอย่าลืมล๊อกประตูลงกลอนดีๆนะฉันว่าบรรยากาศแถวๆนี้ตกดึกๆมารู้สึกวังเวงยังไงไม่รู้...."เธอพูดขึ้นพร้อมทั้งทำท่าลูบแขนตัวเองไปมา

 

 

 

"แกก็พูดไปนะดาว...คิดมากน่า~มันไม่มีอะไรหรอกบ้านไม้เรือนไทยก็เป็นแบบนี้แหละ..งไปนอนได้แล้วไป..." คุณหนูพลอยหยกเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งดันร่างเพื่อนรักเดินไปส่งเธอเข้าห้องนอน

 

 

"อื้อออ...ถ้าตกดึกๆมาฉันไปแคะห้องแก....แกต้องรีบเปิดประตูให้ฉันเลยนะ~" ประกายดาวยังไม่วายพูดขึ้นพร้อมทำท่าหวาดกลัว

 

 

"ฮ่าๆๆใครจะรู้ว่าหญิงสาวผู้มีความมั่นใจสูงอย่างคุณประกายดาวจะกลัว...ผี!!!"

 

 

"ใครว่าฉันกลัวย่ะ!! ไม่เห็นจะกลัวเลย~ ไปนอนดีกว่าไม่คุยกับแกแล้ว...." เมื่อได้ยินพลอยหยกพูดแหย่ตนเองประกายดาวก็ปฎิเสธขึ้นทันทีพร้อมกับรีบปิดประตูเข้าห้องนอนไปเลย

 

 

"ฮ่าๆฝันดีจ้าาา~" พลอยหยกเคาะประตูบอกกับประกายดาวก่อนที่เธอจะเดินไปเข้าห้องนอนของตน

 

 

เมื่อพลอยหยกเดินเข้ามาถึงห้องนอนเธอจึงเข้าไปล้างหน้าล้างตาก่อนจะเดินมานั่งบนเก้าอี้แล้วหยิบสมุดร่างแบบเครื่องประดับของเธอออกมาเปิดดูขณะที่เธอเปิดมาถึงหน้าที่เป็นภาพวาดกำไลข้อมือที่ยังวาดไม่เสร็จจู่ๆก็มีลมที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนพัดมาอย่างแรงกระทบกับบานหน้าต่างไม้ทำให้เกิดเสียงดังขึ้น

 

 

ร่างบางจึงลุกขึ้นเดินไปปิดหน้าต่างแต่เมื่อบานหน้าต่างกำลังจะปิดลงเธอกลับได้ยินเสียงคนเรียก

 

"แสงหล้า~เจ้าแสงหล้า~"

 

 

น้ำเสียงเรียกนี้ล่องลอยมาตามสายลมพัดชื่อนี้ช่างคลับคล้ายคลับคาเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนเธอจึงตัดสินใจเปิดบานหน้าต่างออกแล้วมองหาเจ้าของเสียงเรียก ทันใดนั้นเองดวงตาคู่กลมของเธอก็พานพบเข้ากับหญิงสาวแสนสวยอยู่ในชุดพื้นเมืองผ้าฝ้ายล้านนากำลังยืนยิ้มให้เธออยู่ในสวนดอกไม้ที่มีกำแพงกั้นอาณาเขตระหว่างรีสอร์ตกับบ้านไม้โบราณหลังนั้น!!!

 

 

พลอยหยกจึงยิ้มตอบและกำลังจะเอ่ยถามแต่แล้วประตูห้องก็ถูกเคาะเสียก่อนทำให้เธอต้องล่ะความสนใจจากร่างหญิงสาวสวยแล้วหันไปมองตามเสียงที่เคาะประตูพอหันกลับมาอีกครั้งก็พบว่าหญิงสาวสวยปริศนาคนนั้นหายไปแล้ว....

 

 

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

 

 

"พลอย....พลอยแกหลับหรือยัง~"

 

 

"มาแล้วจ้าา...มาแล้ว~" พลอยหยกตะโกนตอบกลับไปพร้อมกับปิดบานหน้าต่างลงแล้วเดินไปเปิดประตูห้องนอนตามเสียงเรียกนั้น.....

 

 

 

 

 

 

 

 

มาแล้วเน้อจ้าหลังจากที่ห่างหายไปนาน... ไรท์ก็ถือโอกาสสวัสดีปีใหม่กับรีดทุกๆคนด้วยนะจ๊ะ ก็ปีใหม่แล้วไรท์ขออวยพรให้รีดทุกๆคนมีความสุข สุขภาพกายใจเป็นสุข มีแต่สิ่งที่ดีๆเข้ามาในชีวิตด้วยเทอญ.....😘😘😘🙏🙏🙏

#ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ😄😄 ถ้าชอบนิยายเรื่องนี้ก็กดไลค์ เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ...😆😆😆

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น