ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 12 ซักไซ้ไล่เลียง

ชื่อตอน : บทที่ 12 ซักไซ้ไล่เลียง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ย. 2562 07:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 12 ซักไซ้ไล่เลียง
แบบอักษร

“คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม? แล้วที่นี่มันที่ไหน?” อรนิสา มองดูบ้านหลังใหญ่มากซึ่งจะเรียกว่า คฤหาส์น ก็คงจะถูกต้องกว่า “ที่นี่บ้านผมเอง พามาทำไมน่ะเหรอ! เดี๋ยวคุณก็รู้” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน เอ่ยก่อนจะจับจูงมือหญิงสาวเดินเข้าบ้านไป  

“คุณอยู่ที่นี่กับใครค่ะ?” อรนิสา ถามชายหนุ่มอย่างใคร่รู้ พร้อมกับเมียงมองไปรอบๆ บ้าน “อยู่คนเดียว เอ! จะว่าอยู่คนเดียวก็คงไม่ถูก เพราะมีแม่บ้าน และบอดี้การ์ดอีกก็รวมๆ แล้วก็ประมาณห้าคนเห็นจะได้” ชายหนุ่ม ตอบหญิงสาวยิ้มๆ 

“แล้วครอบครัวคุณล่ะคะ?” อรนิสา ถามอีก “พ่อแม่ ผมอยู่ที่นอเวย์ ที่ซักประวัติผมเยอะแยะนี่คืออะไร? จะมาอยู่ด้วยกันกับผมที่นี่เหรอ?” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน หันไปมองหญิงสาวยิ้มๆ ก่อนจะกล่าวถามออกมา “บ้า! ใครจะมาอยู่กับคุณ และถ้ามาอยู่จะให้ฉันอยู่ในฐานะอะไรไม่ทราบยะ?” อรนิสา สวนกลับทันควัน “คุณอยากอยู่ในฐานะอะไรล่ะ?” ชายหนุ่มถามกลับหญิงสาวบ้าง   

อรนิสา มองหน้าชายหนุ่มนิ่ง จึงค่อยพูดออกมา “ช่างมันเถอะ! มันคงไม่มีทางเป็นไปได้เหรอ” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน หรี่ตามองแล้วถามขึ้น “อะไรเป็นไปได้ และเป็นไปไม่ได้?”  

“คุณก็รู้อยู่แล้วนี่ ว่าฉันต้องการอะไร แล้วจะถามทำไม?” อรนิสา ตอบอย่างมีอารมณ์โกรธขึ้นมานิดๆ “...เอาเถอะ แล้วเราค่อยคุยกัน ตอนนี้ไปกินข้าวกันก่อน คุณยังไม่ได้กินอะไรเลยไม่ใช่เหรอ?” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน เอ่ยตัดบท  

“คุณรู้ได้ไง ว่าฉันยังไม่ได้กินอะไร?” อรนิสา เอ่ยถามด้วยความสงสัย “อ้าว! ก็คุณเล่นวิ่งออกมา ก่อนอาหารที่คุณสั่งจะมาเสิร์ฟให้ แล้วคุณจะได้กินอะไรตอนไหนล่ะ ทูนหัว” ชายหนุ่มกล่าวตอบ 

อรนิสา มองหน้า แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน อย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าเขาจะเห็นและค่อยสังเกตเธออยู่ก่อนแล้ว “คุณเห็นฉันตอนไหน?” หญิงสาวถามชายหนุ่มอย่างข้องใจ “ก็เห็นตั้งแต่ที่คุณเดินเข้าร้านมาแล้วนั่นแหละ” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน กล่าวยิ้มๆ  

“นั่งลงรออยู่ตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวจะทำอะไรให้กิน” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน บอกหญิงสาวพลางจับไหล่บางให้นั่งลงบนเก้าอี้ ที่โต๊ะอาหารในห้องครัว “คุณทำอาหารเป็นด้วยเหรอคะ?” อรนิสา ถามอีก  

“คุณนี่ถามเยอะจริง ถ้าไม่หยุดถามเดี๋ยวผมก็กินคุณตรงนี้หรอก” คำพูดของชายหนุ่มได้ผลทันตา ทำให้ อรนิสา ปิดปากเงียบลงไปในทันทีทันใด 

อรนิสา ลอบสังเกต แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ขณะทำอาหาร เขาช่างดูคล่องแคล่วทะมัดทะแมงอย่างยิ่ง ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายตัวโตๆ และรวยมากอย่างเขาจะทำอาหารได้คล่องแคล่วขนาดนี้ อรนิสา เผลอดูเพลิน เมื่อ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน หันกลับมาหาหญิงสาวที่นั่งรออยู่ สายตาก็สบประสานกันเข้าพอดี  

อรนิสา เสมองไปทางอื่นทันที แต่ใบหน้าของหญิงสาวสิกลับฟ้องออกมาอย่างเห็นได้ชัดว่ากำลังเขินอายชายหนุ่มอยู่ เพราะหน้าเธอนั้นแดงระเรื่อขึ้นมาให้เห็น ชายหนุ่มอมยิ้ม หันกลับไปทำอาหารต่อ 

เมื่อชายหนุ่มทำอาหารเสร็จก็นำจานอาหารมาวางตรงหน้าหญิงสาว และของเขา “คุณทำอะไรให้ฉันกินน่ะคะ?” อรนิสา อดที่จะถามไม่ได้ “พาสต้าซอสครีมสไตส์นอเวย์ ลองดูสิ” ชายหนุ่มตอบและลุ้นให้ อรนิสา ลองชิมดู  

อรนิสา จึงหยิบส้อมขึ้นมาตักพาสต้า แล้วเอาเข้าปากเคี้ยวๆ “เป็นไง?” ชายหนุ่มถามถึงผลงานของตน ด้วยความอยากรู้ว่าเธอจะชอบหรือไม่ชอบ “อืม!.. ก็ใช้ได้ค่ะ” อรนิสา ตอบอย่างขอไปที “แค่ใช้ได้เองเหรอ?” ชายหนุ่มขมวดคิ้วถาม “ใช่ ใช้ได้” อรนิสา ยืนยันคำตอบยิ้มๆ 

หญิงสาวรู้ดีว่ามันไม่ใช่แค่ใช้ได้แต่มันอร่อยมากเลยแหละ อรนิสา ลงมือทานไม่พูดไม่จา เพราะจากความหิวหรือเพราะว่าอาหารอร่อยก็ไม่รู้ จึงทำให้หญิงสาวทานจนหมดจาน ซึ่งก็ทำให้ชายหนุ่มที่เฝ้าแอบมองหญิงสาวอยู่นั้น เกิดความพึ่งพอใจเป็นอย่างยิ่ง  

เมื่อทานเสร็จ อรนิสา ก็ช่วยชายหนุ่มเก็บจานชาม หากไม่ทำหญิงสาวคงรู้สึกไม่ดีเป็นอย่างมาก เพราะเขาอุตส่าห์ทำอาหารอร่อยๆ ให้เธอทาน “ขอบคุณนะคะ สำหรับอาหารในมื้อนี้ และแค่นี้ใช่ไหมที่คุณพาฉันมาที่นี่ งั้นฉันขอกลับก่อนแล้วกันนะคะ” อรนิสา เอ่ยขึ้นหลังจากที่ได้นำจานชามเก็บเข้าที่เรียบร้อยแล้ว 

“ใครบอกว่าแค่นี้ก็เสร็จแล้ว ผมยังไม่เสร็จเลย และผมก็ไม่ได้อยากได้คำขอบคุณจากคุณ ผมอยากได้อย่างอื่นมากกว่า” ชายหนุ่มกล่าวยิ้มเจ้าเลห์ กรุ่มกริ่ม พลางเข้าสวมกอดหญิงสาวไว้ในอ้อมแขนแกร่ง  

“คุณสเตฟาน จะบ้าเหรอ นี่ปล่อยนะ” หญิงสาวพยายามดิ้นออกจากอ้อมแขนของชายหนุ่ม แต่มีหรือจะหลุดพ้น เหมือนยิ่งดิ้นอ้อมแขนแกร่งก็ยิ่งกอดรัดแน่นเข้าไปอีก  

“ไม่ปล่อย เพราะผมยังไม่ได้ค่าตอบแทนเลย” ชายหนุ่มว่าพลางก้มลงอุ้ม อรนิสา ขึ้นไว้แนบอกแล้วพาเดินขึ้นไปข้างบน เพื่อไปยังห้องนอนของเขา  

“นี่เอาอีกแล้วนะ คนบ้า! คุณจะรังแกฉันไปถึงไหนกัน ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ.. ปล่อย” อรนิสา ตะคอกใส่ชายหนุ่ม “ปล่อยน่ะปล่อยแน่ แต่บนเตียงนอนผมนะทูนหัว” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน กล่าวพร้อมหลิ่วตาส่งให้คนตัวเล็กในอ้อมแขน 

อ้ายยย!.. คุณสเตฟานค่ะ พาสามาบ้านแล้ว เอ๊ะ! อะไรยังไงกันคะเนี้ย!..... 

Merry Christmas นะคะทุกๆ ท่าน..... :) 

ความคิดเห็น