@imagine / CARAMAL_MALL / อรุณเลิศ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เพียงแค่คืบ : 2 / 2

ชื่อตอน : เพียงแค่คืบ : 2 / 2

คำค้น : เพียงแค่คืบ ภัยร้าย ใกล้ตัว ฉากสุดท้าย

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ธ.ค. 2560 20:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพียงแค่คืบ : 2 / 2
แบบอักษร

​เพียงแค่คืบ : 2 / 2


" เขากลับมาแล้วค่ะ " เกศราพูดพรางมองต่ำ คราวนั้นที่เสี่ยโตทำร้ายเธอ เธอก็ไม่เคยมองหน้าเขาอีกเลย " พี่ก้องกลับมาแล้วค่ะ เขากลับมาแล้ว "


เธอกลัว...

​​

" จริงหรอ.... งั้นก็ดีสิ " เสี่ยโตพูดอย่างเลือดเย็น ก่อนจะเชยปลายคางของเกศราขึ้นมา " หลบตาฉันทำไม "


" เกศกลัว.. ​" น้ำตาเม็ดใสไหลลงที่ใบหน้าอีกครั้ง  นิ้วเรียวยาวของเสี่ยโตลูบสัมผัสไปตามเรียวปากสวยได้รูป


" หึ ดูอ่อนแอจนไม่ใช่เธอไปเลยนะเกศ " เสี่ยโตพูดพรางยิ้มเยาะ " ผู้หญิงแบบเธอมันหน้าเฆี่ยนให้ตาย หึๆ "


" อย่าทำเกศเลยนะคะ... ขอร้องนะคะ อึก " ​เสียงสะอื้นดังขึ้นทันทีที่เห็นใบหน้ายิ้มร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเสี่ยฉัตรชัย


" ฉันไม่ทำเธอหรอก เสียดายน่ะ "  ​ใบหน้าคมขยับเข้าไปใกล้ชิดใบหน้าหวานของเกศราก่อนจะจูบลงที่ริมฝีปากบางสวย " แต่..​เก็บเธอไว้เป็นที่รองรับอารมณ์ของลูกน้องฉันดีกว่า ฮ่า...!! "​  นิ้วเรียวยาวของเสี่ยฉัตรชัยจิ้มลงที่หน้าผากมนก่อนจะผลักร่างบางลงไป พร้อมกับลูกน้องนับสิบมาแบกตัวของเกศราไป


ใจของหล่อนก็หล่นวูบ!!


" ฮึก! อย่านะ อึก! " ​น้ำตามากมายหลั่งไหลออกมาทันทีที่ลูกน้องของเสี่ยโตมาอุ้มตัวของหล่อนไป " ไอพวกบ้า!! ปล่อยฉัน กรี๊ดดดด!!!!!! อย่านะ! ปล่อย! อ๊าย!! " ​


" ได้เวลาที่เราจะได้เจอกันแล้วสินะ อรุณรัก...







ณ โรงพยาบาล


" เล่ามาให้ฉันฟังได้แล้วว่าเรื่องมันเป็นยังไงทำไมสภาพแกถึงได้น่วมเข้าโรงพยาบาลแบบนี้ว่ะ " อรุณรักเคล้นคำตอบจากอภิเชษฐ์ทันทีที่เขาฟื้นขึ้นมาไม่นานนี้


" ใจเย็นดิว่ะ ประเด็นคือฉันพึ่งจะฟื้นปวดหัวนะเว๊ย ขอเวลาหน่อย " อภิเชษฐ์พูดพรางกุมที่หน้าผากเอาไว้ก่อนจะจันทร์ฉ่ายจะเดินเข้าไปหาอภิเชษฐ์ด้วยความเป็นห่วง


" ให้ฉ่ายไปตามหมอให้ไหมคะพี่เชษฐ์ " จันทร์ฉ่ายพูดพรางกุมใบหน้าคมเข้มไว้อย่างเบามือ


" ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวก็คงหายแล้วล่ะ " อภิเชษฐ์พูดพรางกุมมือบางของจันทร์ฉ่ายเอาไว้


" โถ่ ไอเชษฐ์กูเป็นห่วงมึงนะเนี่ย มัวแต่อ้อนเมีย " อรุณรักพูดพรางกอดอก


" ไอห่านี่ เมียกูครับกูอ้อนได้ ว่าแต่เมียมึงล่ะ " อภิเชษฐ์พูดพรางกอดจันทร์ฉ่ายเอาไว้ในอ้อมอก


" น้องมนก็ต้องอยู่บ้านดิ ก็น้องฉ่ายโทรมาบอกว่ามึงฟื้นกูเลยรีบมาเลย แต่บอกน้องมนเอาไว้เเล้วว่าไม่ต้องเป็นจะรีบกลับไป "


" น้องมนเมียมึง? แล้วเกศล่ะว่ะ?! " อภิเชษฐ์ถามด้วยความสงสัย


" กูเคลียร์จบไปเมื่อวานนี้อ่ะ เลิกพูดถึงผู้หญิงคนนั้นได้ล่ะ " อรุณรักพูดพรางส่ายหน้า


" ทำไมมาคิดได้ตอนนี้ว่ะเห๊ย "


" ก็กูรักมน "


" แล้วสี่ปีที่ผ่านมาทำไมมึงไม่รู้ "


" ก็กูไม่รู้นี่หว่า ให้ทำไงว่ะ "


" แต่ผัวน้องเกศเขารู้แล้วนะเว๊ย มึงรีบหนีไปเหอะนะ ไอก้อง กูโดนกระทืบเกือบตายเพราะผัวของน้องเกศนี่ล่ะ มึงรีบกลับไปแล้วพาน้องมนหนีไปได้แล้ว " อภิเชษฐ์รีบพูดด้วยความเป็นห่วงเพื่อนรักอย่างอรุณรัก


" ทำไมต้องหนีว่ะ กูก็จบกับเกศไปแล้วไง "


" แต่ 4 ปีที่ผ่านมามึงไม่จบกับเมียของเขาไง! " อภิเชษฐ์พูดพรางใส่อารมณ์ ส่วนจันทร์ฉ่ายก็ลุกออกจากตักของอภิเชษฐ์โดยทันที


" กูไม่หนี "


" มึงอยากตายหรอห๊ะ! " อภิเชษฐ์ผลักอกของอรุณรัก จนร่างกำยำเซไป


" กูไม่ได้อยากตาย คือกูจบไปแล้วกับเกศจะอะไรนักหนาว่ะเห๊ย!! " อรุณรักเมื่อโดนผลักก็เลยผลักร่างสูงของเพื่อนบางจนล้มลง


โครม!

" จิ๊!! กูห่วงมึงนะเว๊ย ไอก้องถ้ามึงไม่เชื่อมึงก็ระวังไว้เหอะ ระวังมึงจะโดนเหมือนกู " อภิเชษฐ์ลงไปกองกลับพื้นทันทีที่อรุณรักผลักอกของเขาอย่างแรงจนหัวไปกระแทกกับขอบโต๊ะ


" พี่เชษฐ์เลือดออกแล้ว " จันทร์ฉ่ายรีบหยิบผ้าผืนหน้ามาซับไว้ก่อนจะกดเรียกพยาบาล ส่วนอรุณรักยังคงยืนมองอภิเชษฐ์อย่างห่วงๆอย่างนั้นจนกระทั่ง สายเข้ามาซึ่งเป็นเบอร์แปลก....


089 - 671- XXXX

เบอร์ใคร?

กึก!

" ฮ่าโหล " อรุณรักดรับอย่างลังเลทันทีที่เบอร์ปรากฏ


[  ฮึก..อึก ]


" ใครครับ " เขาได้ยินเสียงเสียงผู้หญิงกำลังสะอึกสะอื้น เสียงนี้มันคุ้นหู แปลก...


[ พี่ก้องช่วยมนด้วย..ฮื้อ!!!  นังตัวดี! เพี๊ยะ!! ] เมื่อได้ยินแบบนั้นก็ชะงัก


" น้องมน!! " เขาตะโกนใส่โทรศัพท์เครื่องหรูทันที ทางพยาบาลกับอภิเชษฐ์และจันทร์ฉ่ายก็งงกับอาการของอรุณรัก " มึงเป็นใคร!? ปล่อยเมียกู!! "


[ ถ้าปล่อยตอนนี้เมียแกก็หล่นลงไปจากรถน่ะสิ ..จะให้ปล่อยไหมล่ะ เลือกซ่ะสิ?!.. ] น้ำเสียงเลือดเย็นดังขึ้นทันทีที่อรุณรักตะโกนถาม


" อย่า!! "


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น