ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 10 บังเอิญพบ

ชื่อตอน : บทที่ 10 บังเอิญพบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2562 07:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10 บังเอิญพบ
แบบอักษร

ตลอดทั้งอาทิตย์ อรนิสา ก็ไม่ได้เจอ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน อีกเลยและชายหนุ่มก็ไม่ได้ติดต่อมาด้วยเช่นกัน อรนิสา ปากบอกว่าไม่อยากเจอ จะไม่เจออีก แต่ใจกลับคิดพะว้าพะวงมองดูแต่โทรศัพท์ว่าเขาจะโทรมาไหม ช่างเข้าอีหลอบที่ว่าปากกับใจไม่ตรงกันเสียจริงๆ  

พอมาถึงเวลานี้ อรนิสา ก็รู้สึกจิตใจห่อเหี่ยวลงทุกทีๆ ชายหนุ่มไม่ได้ติดต่อมาเลย ‘เขาคงแค่เล่นๆ เท่านั้นเอง ไม่ได้อยากจะจริงจังอะไร ตามประสาผู้ชายเจ้าชู้ก็เท่านั้นเอง แล้วเราจะต้องสนใจทำไมเนี้ย!’ อรนิสา คิดในใจ และพยายามตั้งสติให้อยู่กับปัจจุบันให้มากที่สุด และพยายามสลัดความคิดถึงนั้นออกไป แต่ก็ยังมีบางช่วงที่แอบเผลอคิดอยู่ 

“แก เย็นนี้ไปหาอะไรอร่อยกินกันดีกว่า” นิโลบล เอ่ยชวน อรนิสา “อืม! ไปสิ แกอยากกินอะไรล่ะ?” อรนิสา ตอบรับคำชวนของเพื่อน “อือออ! อาหารญี่ปุ่นดีไหม? นิโลบล เสนอขึ้น “ก็ดีนะ ชวนขวัญไปด้วยนะ” อรนิสา กล่าวบอกให้ชวน ขวัญฤทัย ไปด้วย “โอเค ตามนั้น เดี๋ยวฉันโทรบอกยายขวัญเอง” นิโลบล กล่าวตอบเพื่อนยิ้มๆ 

ทั้งสามสาวมาถึงร้านอาหารญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ย่านทองหล่อ “คนเยอะจัง” นิโลบล กล่าวขึ้น “อืม เยอะมาก” ขวัญฤทัย กล่าวเสริมขึ้นอีกคน “กี่ที่คะ?” พนักงานต้อนรับของร้านถามสามสาว “สามที่ค่ะ” อรนิสา เอ่ยกับพนักงานต้อนรับ “เชิญทางนี้ค่ะ” ทั้งสามสาวเดินตามพนักงานร้านไปยังโต๊ะ  

เมื่อสามสาวนั่งกันเรียบร้อยแล้ว พนักงานเสิร์ฟก็ได้เอาเมนูรายการอาหารและเครื่องดื่มมาให้เลือก และรอรับออเดอร์ 

“จะกินอะไรดีแก?” นิโลบล เอ่ยถามเพื่อน “ฉันเอา เกี๊ยวซ่า กุ้งเทปุระ และหมูทอดทงคัตสึเป็นเซ็ต” ขวัญฤทัย เอ่ยขึ้น “ส่วนฉันเอาซาซิมิและซูชิเซ็ต แล้วแกละ? อรนิสา ตอบและถามกลับ นิโลบล “ฉันเอา ชาบูเซ็ต” พนักงานร้านจดรายการอาหารตามที่ทั้งสาวสาวแจ้งมา 

“รับน้ำอะไรคะ?” พนักงานเสิร์ฟถามทั้งสามสาวขึ้น “เอาชาเขียวเย็นนะ?” นิโลบลเอ่ยถามเพื่อน ทั้ง อรนิสา และขวัญฤทัย ต่างพยักหน้าตอบรับ “เอาชาเขียวเย็น 3 แก้วค่ะ” นิโลบลตอบพนักงานที่รับออเดอร์ไป  

เมื่อพนักงานรับออเดอร์แล้ว ก็เดินไปแจ้งให้พนักงานครัวทำตามที่ลูกค้าสั่งทันที และในเวลาไม่ถึง 15 นาที พนักงานเสิร์ฟก็ทยอยอาหารตามที่ทั้งสามสาวสั่งมาวางที่โต๊ะ “น่าอร่อยเนอะ” ขวัญฤทัย กล่าวขึ้น “อืม!.. ใช่น่าอร่อย” อรนิสา ตอบ 

“แก!.. ผู้ชายคนนั้นหน้าคุ้นๆ ยังไงไม่รู้อ่ะ เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน จำไม่ได้” นิโลบล ที่หันไปมองบรรยากาศรอบๆ ร้าน สายตาไปสะดุดเข้ากับผู้ชายคนหนึ่งเข้าพอดี จึงกล่าวถามเพื่อน  

“นั่นมัน คุณสเตฟาน คนที่พาเราไปเที่ยวและไปส่งยายสาเมื่อวันนั้นนี่” ขวัญฤทัย เอ่ยขึ้นอย่างจำได้ดี ทำให้ อรนิสา รู้สึกหัวใจเต้นแรง จนแทบจะหลุดออกมานอกอก “จริงด้วย ใช่จริงๆ ด้วยอ่ะแก.. เขามากับใครล่ะนั่น?” นิโลบล ขานรับ “มากับผู้หญิงสวยด้วยอ่ะ” ขวัญฤทัย เอ่ยขึ้นพร้อมทำหน้างิก เพราะรู้สึกเคืองตั้งแต่วันนั้นที่ชายหนุ่มไม่ให้ความสนใจเธอเลยแล้ว 

อรนิสา เมื่อได้ยินว่าชายหนุ่มมากับผู้หญิง ก็รู้สึกปวดหนึบชาไปจนสุดขั้วหัวใจ ‘ผู้ชายเจ้าชู้’ อรนิสา คิดในใจ “แก.. ฉันลืมไปว่าฉันมีธุระด่วนต้องไปทำ ฉันไปก่อนนะ ส่วนค่าอาหารเดี๋ยวค่อยเอานะ” อรนิสา กล่าวอย่างร้อนรนออกมา ไม่ฟังและไม่อยู่รอให้เพื่อนได้ถามอะไรลุกขึ้นออกจากโต๊ะ  

และในจังหวะที่ลุกออกจากโต๊ะนั้นเอง ด้วยความรีบร้อน กระเป๋าสะพายก็ได้ไปปัดเอาแก้วน้ำชาที่วางอยู่บนโต๊ะร่วงลงมาแตกกระจาย  

“เพลี๊ยงงงง..!!”  

และในนาทีนั้นเองทุกคนในร้านก็หันมองมายัง อรนิสา เป็นจุดเดียวกัน ไม่เว้นแม้แต่ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน สองสายตาสบประสานกันอย่างจัง อรนิสา เสหลบสายตาคู่นั้นไปในทันที  

“โทษทีแก ฉันรีบน่ะ เคลียร์ให้หน่อยแล้วกัน ฉันไปก่อนนะ” อรนิสา ซึ่งเรียกสติกลับมาได้ ก็กล่าวขอโทษขอโพยเพื่อนก่อนที่จะรีบจ้ำอ้าวเดินแกมวิ่งออกจากร้านไป โดยไม่หันกลับมามองด้านหลัง 

อรนิสา มายืนหอบอยู่บนฟุตบาตข้างถนน หลับตาลง หายใจเข้าออกช้าๆ เพื่อให้สิ่งที่ได้รับรู้มานั้น มันทุเลาความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นกระทันหันให้จางลง และพยายามควบคุมสติและน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมานั้นให้ย้อนกลับลงไปข้างใน จากนั้นลืมตาขึ้นมองหารถแท็กซี่เพื่อกลับไปยังห้องพักของตน 

 

 

คุณสเตฟานขา จะไม่สนใจสาเลยหรืออย่างไรคะ? ทำไมใจร้ายจังเลย..... :) 

ความคิดเห็น