เฌอรามิล/ษุรอยยา/วาเลนไทน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คนในความลับ ตอนที่ 1 NC18++++

ชื่อตอน : คนในความลับ ตอนที่ 1 NC18++++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ธ.ค. 2560 15:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนในความลับ ตอนที่ 1 NC18++++
แบบอักษร

พอ...พอค่ะน้ำหวานไม่ไหวแล้ว” สาวน้อยใต้ร่างหนาอ้อนวอนเสียงกระเส่าขอความเห็นใจให้ณกรยับยั้งบทรักลงเสียที มธุรสถูกพามาที่บ้านพักหลังน้อยตั้งแต่ทานมื้อเที่ยงเสร็จ นี่ก็ปาเข้าไปเกือบจะมืดอยู่แล้ว ชายหนุ่มผู้มีกำลังหลายแรงม้าก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดรุกรานร่างกายของเธอเลย

“ไหวสิ...น้ำหวานไหวทุกวันอยู่แล้ว” ณกรที่กำลังขยับโยกอยู่เหนือร่างบางพร่ำบอกเสียงแหบพร่าไม่ต่างกัน มธุรสหอมหวานเย้ายวนเสียจนเขาไม่อยากห่างจากเธอเลยซักนาที อยากจะสอดประสานกายกันอยู่อย่างนี้ตลอดเวลาด้วยซ้ำถ้าเป็นไปได้

เจ้าหล่อนเหมือนสิ่งเสพติดที่เขาจะขาดไม่ได้ นับตั้งแต่วันแรกที่เขาพาเธอมาปรนเปรอที่นี่นับได้ก็สองเดือนกว่าผ่านมาแล้วที่มธุรสจะต้องติดตามเขามาทำงานด้วยทุกวัน โดยชายหนุ่มอ้างกับมารดาว่าจะให้หญิงสาวมาเรียนรู้เรื่องการทำบัญชี แต่เปล่าเลย...คนเจ้าเล่ห์กลับใช้งานเธอเฉพาะบนเตียงเท่านั้น ทุกวันเขาต้องเร่งรีบทำงานให้เสร็จแล้วพาหญิงสาวมาที่นี่เพื่อรองรับอารมณ์ดิบเถื่อนของเขา หากวันไหนอดทนไม่ไหวมธุรสก็จะถูกลากมาตั้งแต่หัววันอย่างเช่นวันนี้

“คุณณกรขาอืม...” แม้จะเหนื่อยและอ่อนเพลียกับบทรักที่ถูกยัดเยียดให้ครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ด้วยความจัดเจนในสูตรกามของชายหนุ่มมันกลับสร้างความสยิวเสียวซ่านให้กับมธุรสทุกครั้งไป หญิงสาวบิดตัวส่ายร่อนสะโพกเข้าหาตัวตนของเขาอย่างเชิญชวน ณกรเองก็ไม่รีรอเร่งโยกเอวสอบเข้ารับอย่างหนักหน่วงก่อนจะส่งเธอไปแดนวิมานแห่งกามาล่วงหน้าไปก่อน

“อา...” เสียงร้องครางกระเส่าด้วยความสุขสมดังก้อง ทว่าเจ้าของร่างสีหน้าที่แดงซ่านกลับบิดเบี้ยวคล้ายคนทรมานอย่างหนัก ร่างบางที่ยกรับจังหวะรักครั้งสุดท้ายทรุดฮวบหายใจรัวถี่ลงบนที่นอนนุ่มปล่อยให้คนข้างบนโรมรันอยู่บนเรือนร่างต่อไป

ณกรเร่งโยกเข้าหากายสาวเร็วและแรงขึ้นเพื่อจะตามเธอไปยังดินแดนลี้ลับนั้น มือหนาทั้งสองข้างจับเอวคอดกิ่วเอาไว้แน่นแล้วก็ส่งแก่นชายเข้าออกกลีบบุปผาสุดกำลังสองสามครั้ง แล้วกายใหญ่ยักษ์ก็กระตุกกดจมอยู่ภายในโพรงรัก ปลดปล่อยสายโลหิตสีขาวขุ่นฝากฝังไว้ภายในจนหมดเกลี้ยง

“น้ำหวานจ๋า...” เสียงสูดปากร้องครางระงมเหมือนกำลังถูกลงทัณฑ์จนเจ็บปวดแสนสาหัสดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนที่คนตัวใหญ่จะฟุบลงบนร่างเล็กเบื้องล่าง หายใจหอบระรัวราวกับวิ่งมาราธอนมาเป็นชั่วโมง ชายหนุ่มพลิกร่างลงนอนข้างๆ ควานคว้าร่างน้อยมากอดไว้แนบอก

“กลับบ้านกันเถอะ...แล้ว...คืนนี้ฉันขอนอนด้วยคนนะ” คนเจ้าเล่ห์กระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูขาวสะอาดทำเอาคนถูกเอาเปรียบหน้าแดงซ่านด้วยความอาย

“ไม่เอาแล้วค่ะ...คนบ้า” มธุรสผลักอกคนไม่รู้จักพอ กลับถูกเขากอดแน่นกว่าเดิมเสียอีก ทั้งคู่นอนหยอกเย้ากันอยู่พักใหญ่จึงจัดแจงอาบน้ำแต่งตัวเดินทางกลับบ้านหลังใหญ่

ความคิดเห็น