เฌอรามิล/ษุรอยยา/วาเลนไทน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ความสัมพันธ์ ตอนที่ 6 NC20++++

ชื่อตอน : ความสัมพันธ์ ตอนที่ 6 NC20++++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ธ.ค. 2560 16:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความสัมพันธ์ ตอนที่ 6 NC20++++
แบบอักษร

“อย่าค่ะ...นี่กลางป่านะคะ คุณ...อุ๊ย” ชายหนุ่มถอดเสื้อแขนยาวตัวนอกโยนทิ้งคว้าเอาร่างบางอุ้มยกขึ้นจากแคร่ โอบอุ้มคนในอ้อมแขนเดินไปยังต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆ ก่อนจะอ้อมพาเธอไปด้านหลังปล่อยเธอนั่งตรงโคนไม้ที่มีรากยาวระโยงระยางลงมาปกคลุมเต็มไปหมด ความใหญ่ของต้นไม้สามารถบดบังไม่ให้คนงานด้านล่างมองเห็นพวกเขา ณกรจัดการถอดเสื้อยืดตัวเก่งออกโชว์แผงอกกว้างแล้วโถมตัวเข้าหาหญิงสาวใช้มือกอดรัดตัวเธอนัวเนีย ปากหนาก็คอยสำรวจพรมจูบสะเปะสะปะไปทั่ว

“อื้อ...อย่าค่ะ อย่า คุณณกรคะ...” ทั้งน้ำเสียงที่ร้องห้ามปรามและสองมือที่คอยปัดป้องไม่เป็นผลเลย มธุรสจึงเพิ่มแรงผลักมากขึ้นทั้งยังใช้กำปั้นทุบไม่ยั้ง นี่เขาเห็นเธอเป็นโสเภณีหรือไรถึงไม่เลือกสถานที่เอาเสียเลย ความน้อยเนื้อต่ำใจที่เขาไม่เห็นค่าส่งผลให้หญิงสาวยิ่งดิ้นรนเอาตัวรอดเต็มที่ ณกรที่อารมณ์ดิบในตัวตื่นเต็มที่พร้อมๆ กับเจ้าลูกชายที่เริ่มขยายตัวใหญ่โตขึ้นยามได้กลิ่นสาบสาว ยิ่งได้สัมผัสความนุ่มนิ่มอิ่มอวบ ชายหนุ่มยิ่งต้องปวดร้าวกับความต้องการ แต่อารมณ์ก็ต้องมาสะดุดเมื่อสาวเจ้ากลับขัดขืน

“จะดิ้นทำไมเนี่ย...อยู่ใกล้เธอใครจะอดใจไหวล่ะน้ำหวาน ก็เธอมันหวานสมชื่อจริงๆ” ข้อมือเรียวทั้งสองถูกรวบทันทีด้วยมือที่แกร่งกว่าเพียงข้างเดียว ณกรใช้มืออีกข้างแยกเข่าออกจากกันแล้วแทรกตัวเข้าหาร่างแน่งน้อย ปากหนาฉกจูบใบหน้าไปทั่วก่อนจะมาหยุดที่ริมฝีบางบางสั่นระริก แล้วใช้ลิ้นสากดุนดันเข้าไปกวาดควานภายใน…ดูดดึงพัวพันลิ้นเล็กด้วยความร้อนรุ่ม

“อื้อ...อื้อ” คนตัวเล็กยังคงดิ้นขลุกขลัก แม้จะยากยิ่งต่อการเคลื่อนไหว แต่ความน้อยใจเสียใจที่เขาไม่ให้เกียติส่งผลให้ยังมีแรงฮึดสู้

“น้ำหวานจ๋า...อย่าดิ้นนะ ฉันต้องการเธอที่สุดเลย...คนดี อยู่นิ่งๆ...” เสียงพึมพำแหบแห้งเหมือนลำคอขาดน้ำมาเป็นแรมปีพร่ำเว้าวอนไม่ขาดปาก

“ไม่...ใช่...ตรงนี้นะคะ...อ๊ะ” ฝ่ายจำเลยก็ยังคงขออุทธรณ์ต่อแต่ดูเหมือนไร้ผลเช่นเคย ทรวงอกอวบถูกมือหนาบีบเคล้นอย่างเมามันแม้จะมีเสื้อและบราปกปิดทว่าความรัญจวนยังคงแผ่ซ่านไปถึงเนื้อใน

“ตรงไหนก็เหมือนกัน...อืม...เปลี่ยนบรรยากาศนะ...มันเร้าใจดี...อืม” ต้นคอระหงถูกปากและลิ้นของกระทิงเปลี่ยวจับจองทุกตารางนิ้ว แรงดิ้นของสาวน้อยเริ่มผ่อนแรงลงตามแรงอารมณ์พิศวาสที่มีเพิ่มมากขึ้นทุกวินาที ชายหนุ่มปล่อยข้อมือเล็กมาจัดการกับเสื้อผ้าของเธอด้วยความรีบร้อนและหิวกระหาย ร่างบอบบางที่นั่งพิงรากต้นไม้หอบกระเส่าได้แต่มองดูการกระทำของเขา ทั้งเจ็บใจตัวเองจนน้ำตาคลอเบ้า ใจอยากขัดขืนหนีไปให้ไกลๆ แต่ร่างกายกลับตอบสนองและต้องการเขาเหลือเกิน

ความคิดเห็น