เฌอรามิล/ษุรอยยา/วาเลนไทน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ฤทธ์เมารสเสน่หา ตอนที่ 3 NC18+++

ชื่อตอน : ฤทธ์เมารสเสน่หา ตอนที่ 3 NC18+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ธ.ค. 2560 14:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฤทธ์เมารสเสน่หา ตอนที่ 3 NC18+++
แบบอักษร

เสื้อคลุมสีขาวถูกหยิบมาคลุมทาบทับเรือนกายบอบบางทว่าอิ่มเอิบไปทุกสัดส่วน มธุรสใช้เวลาอาบน้ำนานพอสมควรเพราะต้องไปช่วยโน่นช่วยนี่ที่งานเลี้ยงตั้งแต่เช้าจนถึงดึกดื่น อากาศที่ร้อนทำให้เหนียวตัวไปหมดพอได้เจอเย็นๆ ก็พอทำให้ผ่อนคลายไปได้มาก

 ร่างบางในชุดคลุมสีขาวก้าวออกจากห้องน้ำ มือบางทั้งสองใช้ผ้าขนหนูขยี้ซับผมที่เพิ่งสระเสร็จ และแล้วสองท้าวก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเดินได้เพียงไม่กี่ก้าว เพราะสายตาสาดมองไปเห็นใครบางคนนั่งอยู่ปลายเตียงนอน รางหนาบึกบึนที่เปลือยท่อนบนข้างๆ มีเสื้อยืดสีดำวางอยู่ สายหนุ่มมองมายังเธอแววตานั้นเหมือนประณามหรือติเตียน หรือไม่พอใจอะไรสักอย่าง ทำเอาสาวน้อยทำตัวไม่ถูก เขาควรจะอยู่ที่งานเลี้ยงไม่ใช่หรือ

“ล้างคราบคาวออกหมดแล้วเหรอ”

“คะ...อะไรคะ” หญิงสาวยืนตัวลีบทันทีกับคำถามนั้น ถึงแม้จะเคยชินกับการที่เขาเข้ามาในห้องโดยพละการแต่ชายหนุ่มก็ไม่เคยเข้ามาด้วยสภาพเมามายและอารมณ์เกรี้ยวกราดอย่างนี้ ใจสาวนึกหวาดหวั่นยิ่งนัก

“ฉันถามว่าล้างออกหมดแล้วเหรอ” ร่างสูงลุกขึ้นเดินโซเซมายังหญิงสาวทันที ยิ่งเข้ามาใกล้กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเขาก็ยิ่งแผ่กระจายมายังเธอรุนแรงขึ้นจนต้องเบียนหน้าหนี มือบางกำสาบเสื้อตรงหน้าอกโดยอัตโนมัติ

“ทำไม...ฮือ เดี๋ยวนี้รังเกียจฉันจนต้องหนีหน้าเลยเหรอ...มานี่!!!” โดยไม่ทันตั้งตัวข้อมือบางก็ถูกกระชากไปตามแรงชายแม้จะมีอาการเมาอยู่แต่แรงเธอก็ไม่อาจจะต้านทานได้อยู่ดี ร่างน้อยจึงถลาตามแรงกระชากปลิวลงไปบนที่นอนของตัวเอง พอตั้งสติได้มธุรสก็ถอยหนีทันทีแต่ความเร็วนั้นก็ยังสู้อสูรร้ายในตอนนี้ไม่ได้อยู่ดี ร่างบางจึงถูกกดคร่อมโดยคนตัวใหญ่กว่า

“ทีกับฉันทำเป็นหนี...ฮึ ไม่ต้องแสดงละครแล้ว ผู้หญิงร่านอย่างเธอฉันเห็นแก่นแท้หมดแล้ว...ทำไม เพราะฉันทำให้เธอไม่สมบูรณ์แบบใช่ไหมถึงต้องเอาคนอื่นมาคอยช่วยแก้ความต้องการให้” หญิงสาวยิ่งงงเข้าไปใหญ่ไม่รู้เขาพูดเรื่องอะไรกันแน่หรือเป็นเพราะความเมาทำให้พูดเพ้อเจ้อ เธอพยายามขยับตัวมือสองข้างก็คอยยันให้เขาออกห่างแต่กลับไม่เป็นผล ร่างหนาเหมือนหินผายังคงคร่อมเธอและกดด้วยความแรงกว่าเดิม

 “คุณณกรพูดเรื่องอะไรคะ...คุณเมาแล้วกลับไปนอนที่ห้องเถอะค่ะ”

“พูดเรื่องอะไร...ฮึ ยังมีหน้ามีถามอีกเหรอ รู้อยู่แก่ใจ...แต่ไม่ต้องกลัวหรอก น้ำหวานคืนนี้เธอได้เต็มอิ่มแน่ แค่หมอเพชรคนเดียวคงไม่พอหรอกจริงไหม เดี๋ยวฉันจัดให้ทั้งคืนเลย จะได้ไม่ต้องร่านคอยให้ใครสนองให้อีกไงล่ะ” คราวนี้เธอรู้แล้วว่าณกรกำลังเข้าใจผิดเธอกับหมอเพชร แต่ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าเรื่องอะไร ก่อนที่คนตัวเล็กจะได้เอ่ยอะไรออกมาปากหนาก็เข้าประกบปิดเสียงนั้นเสียก่อน

“อุ๊บ...อื้อ...อื้อ” ตาโตเบิกกว้าง ร่างกายพยายามดิ้นรนด้วยความเจ็บจากการถูกบดขยี้ด้วยริมฝีปาก มันรุนแรงกว่าทุกครั้งอย่างที่เขาไม่เคยทำกับเธอมาก่อน กลิ่นเหล้าบวกกับกลิ่นลมหายใจของบุรุษเพศโชยเข้าจมูกสาว ยิ่งทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะ ณกรใช้สองมือสอดเข้าใต้แผ่นหลังยึดเธอเข้าหาตัวมากขึ้น ดูเหมือนเขาจะสนุกกับการไล่ต้อนป้อนจูบหญิงสาวที่คอยเบี่ยงหน้าหนี ลิ้นหน้าถอดถอนจากปากบางมาโลมเลียใบหน้างามอย่างตะกรุมตะกราม

“ปล่อยน้ำหวานนะคะ...คุณกำลังเข้าใจผิดน้ำหวานกับพี่หมอ...อุ๊ย” มธุรสหน้าหงายโดยที่ยังพูดไม่จบด้วยซ้ำเมื่อณกรใช้มือกำผมบนศีรษะและกระชากเต็มแรง “พี่หมอเหรอ...สนิทกันจังเลยนะ...ทีกับฉันคุณอย่างนั้นคุณอย่างนี้...อยากรู้นักลีลามันกับฉันใครจะเด็ดกว่ากัน เก็บคำเรียกชื่อของมันไว้ครางดีกว่านะน้ำหวาน เพราะฉันอยากได้ยินเธอครางเรียกชื่อฉันมากกว่าจะพูดถึงผู้ชายคนอื่นตอนที่ฉันกำลังเข้าไปอยู่ในตัวเธอ” คราวนี้น้ำตาหญิงสาวถึงกับเอ่อคลอเบ้าด้วยรู้แน่ว่าเธอคงไม่รอดเงื้อมมือเขาอย่างที่แล้วมา ร่างหนาไม่พูดพร่ำทำเพลงทั้งลูบทั้งคลำไปทั้งตัว ลากลิ้นสากไปทั่วใบหน้าและลำคอระหง ชุดคลุมเพียงตัวเดียวที่ติดกายสาวถูกกระชากออกโดยไม่เบามือ

ความคิดเห็น