Hunter13

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Sense.

คำค้น : รักหวานฉ่ำ พี่เสือ เรนเดียร์ ครอบครัว

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 180

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ธ.ค. 2560 09:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Sense.
แบบอักษร

“ก็รู้อยู่หรอกนะ ว่าพี่รักแกเป็นคนเซ้นท์ดี .... แต่ก็ไม่คิดว่าจะแม่นขนาดนี้นะเนี่ย!”

“เอาน่า! ไอ้เสือ ถือว่าฉันช่วยอุดหนุนกิจการลูกพี่ลูกน้องแกไง ฮ่าๆๆๆ”

                เสียงห้าวนิดๆของชายร่างสูง ในชุดแต่งงานสีแดงสดแบบจีนโบราณ หัวเราะชอบใจที่ได้เห็นเพื่อนสนิทของตน หัวเสียนิดๆที่ถูกเรียกให้มางานแต่งงานกะทันหันเช่นนี้

“หัวเราะแบบนี้ เดี๋ยวพ่อก็เตะเจ้าบ่าวกลางงานแต่งเสียนี่! ไอ้ฉัตร”

“ช่วยไม่ได้นี่หว่า นี่เป็นฤกษ์ดีที่เร็วที่สุดแล้ว ฉุกละหุกนิดหน่อย ก็หยวนๆเถอะน่านะ”

“แล้วทำไมถึงแต่งเร็วขนาดนี้วะ? ไหนว่าอยากเก็บเงินอีกสักปี สองปีก่อนไง”

                ร่างกำยำกอดอกถามเพื่อนสนิทด้วยความสงสัย เพราะเขารู้จักผู้ชายคนนี้เป็นอย่างดี รฉัตรเป็นคนที่ทำอะไรต้องวางแผน ทุกอย่างต้องเป็นขั้นเป็นตอน แม้แต่เรื่องการแต่งงานที่คิดเอาไว้ กับแฟนสาวอย่างหงส์ฟ้า ถึงทางบ้านของรฉัตรจะพอมีฐานะอยู่บ้าง แต่นิสัยที่คล้ายคลึงกันกับเสือ อย่างการสร้างเนื้อสร้างตัว ยืนด้วยลำแข้งของตัวเองให้ได้ก่อน ทำให้เขาเลือกที่จะทำงานเก็บเงินอีกสักพัก ถึงจะคิดแต่งงาน แต่หลังจากจบงานแต่งของเสือและเรนเดียร์ เพียงไม่กี่เดือน... งานแต่งของรฉัตรกับหงส์ฟ้า ก็ถูกจัดขึ้นแบบสายฟ้าแลบ จนแม้แต่เสือเองก็แทบไม่ทันได้ตั้งตัว

“จริงๆแล้ว... หงส์เขาท้อง ก็เลยต้องแต่งให้เร็วขึ้นสักหน่อย แต่ฉันกับหงส์ก็ไม่มีปัญหานะ เพราะเห็นแกกับเดียร์แต่งแล้ว ก็คิดว่าอยากจะแต่งเร็วๆเหมือนกัน”

“แกกับหงส์ไม่มีปัญหา.... แต่พ่อหงส์ล่ะวะ! เขายอมด้วยเหรอ?”

“....... กว่าหน้าจะหายช้ำ ฉันใช้เวลาหลายอาทิตย์เลยล่ะ”

                มือใหญ่ยกขึ้นนวดแก้มตัวเองน้อยๆ พลางนึกถึงวันที่ต้องเข้าไปบอกความจริงกับพ่อแม่ของหงส์ฟ้า เรื่องที่เจ้าหล่อนท้อง และจะขอเธอแต่งงานก่อนกำหนดที่เคยวางเอาไว้ ซึ่งทันทีที่พูดว่าหงส์ฟ้าท้อง หมัดหนักๆของชายกลางคนก็ชกเข้าหน้าของเขาเต็มๆ ท่ามกลางความตกใจของหงส์ฟ้าและแม่ของเธอ กว่าจะเจรจาลงตัว เขาก็ต้องเทียวไปเทียวมาบ้านแฟนสาว และไปให้พ่อของเธอชกอยู่อย่างนั้นเกือบเดือน กว่าจะยอมใจอ่อนให้ทั้งคู่แต่งกันได้ อาจเป็นเพราะทางบ้านของเจ้าสาว เป็นครอบครัวคนจีนที่เข้มงวดมาก รฉัตรจึงต้องใช้เวลาพิสูจน์ตัวเองอยู่นานทีเดียว กว่าจะได้แต่งงานกับคนรักของเขาเช่นนี้

“คุยกันเสร็จหรือยังหนุ่มๆ! จะเริ่มพิธีต่อไปกันแล้วนะ”

                เสียงดุจากต้นรัก ลูกพี่ลูกน้องของเสือ ซึ่งเป็นเจ้าของสตูดิโอแต่งงาน และเป็นคนจัดงานแต่งให้กับเสือและรฉัตรด้วย ร่างเพรียวที่ดุสองหนุ่มจนพอใจ จึงพาตัวรฉัตรไปที่ปรำพิธีทันที ก่อนที่จะโดนพ่อเจ้าสาวที่ส่งสายตาดุดันมาทางพวกเขา โกรธเข้าให้อีกรอบ

“เฮ้อ~~~ เจ้าฉัตรมันนำไปก่อนแล้วสิ! เสียชื่อเสืออย่างพี่จริงๆเลย ว่าไหมคะ? เดียร์”

                หน้าหล่อหันมองแฟนสาวของตนเอง ที่เดินมาสมทบหลังจากช่วยดูแลหงส์ฟ้า ก่อนเข้าพิธียกน้ำชา ซึ่งเธอก็หัวเราะนิดๆ พลางตอบกลับด้วยน้ำเสียงทะเล้น และรอยยิ้มแสนหวาน  

“นั่นสินะคะ ขนาดขยันทุกวันมาตั้งหลายปี ยังไม่มีทีท่าว่าจะได้เห็นเงาเจ้าตัวเล็กเลย สงสัยต้องเปลี่ยนชื่อแล้วล่ะมั้งคะ พี่เสือขา~~~ คิกๆๆๆ”

“เดี๋ยวเถอะกวางน้อย! แซวพี่แบบนี้ เดี๋ยวคืนนี้ไม่ได้นอน พี่ไม่รู้ด้วยนะ”

“อ๊ะ! พี่เสือ นี่มันกลางงานแต่งนะคะ เดี๋ยวก็โดนพี่รักดุเอาหรอก”

                มือเล็กยกขึ้นแตะริมฝีปากของร่างสูง ที่โน้มตัวลงมาหมายจะจูบเธอเอาไว้ พร้อมกับส่งเสียงดุเบาๆ เพื่อไม่ให้แขกในงาน หันมาสนใจการกระทำล่อแหลมของพวกเธอ

“ก็ได้ๆ แต่กลับบ้านเมื่อไหร่ โดนพี่ลากเข้าถ้ำแน่ กวางน้อย”

                 ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก พร้อมอาศัยจังหวะที่ร่างเล็กเผลอ จับมือของเธอเอาไว้และฉวยหอมแก้มที่นุ่มนิ่มของเธออย่างรวดเร็ว ทำเอาสาวเจ้าเขินหน้าแดง และออกแรงทุบแฟนหนุ่มอยู่นานทีเดียว กว่าที่จะยอมหยุดและหันไปสนใจกับพิธีแต่งงานของรฉัตรและหงส์ฟ้าอีกครั้ง

“ต่อไปเป็นการป้อนขนมอี๋นะครับ ขอเชิญเจ้าสาวป้อนเจ้าบ่าวได้เลยครับ”



                เจ้าสาวใบหน้างามหยดในชุดกี่เพ้าสีแดงสด ปักลายเป็นรูปหงส์ฟ้าสวยงามสมชื่อเธอ ค่อยๆตักขนมในถ้วย พร้อมกับป้อนเจ้าบ่าวอย่างนุ่มนวล บรรยากาศที่แสนหวานชวนเคลิ้ม ระหว่างคู่บ่าวสาวที่ผลัดกันป้อนขนม พลอยทำให้เรนเดียร์ยิ้มและครางเบาๆ ด้วยความตื่นเต้น เช่นเดียวกับสาวๆคนอื่นในงาน จนแฟนหนุ่มอย่างเสือ อดที่จะแซวเธอไม่ได้

“เป็นอะไรคะเดียร์ อยากแต่งอีกรอบเหรอคะ?”

“บ้า! ก็แค่เขินแทนเฉยๆค่ะ นานๆจะได้เห็นพี่ๆเขาหวานกันแบบนี้บ้าง”

“ก็จริงแหละนะ หงส์เขาไม่ค่อยหวานต่อหน้าใครเท่าไหร่ อ๊ะ! แต่พี่ชอบหวานต่อหน้าคนเยอะๆนะ”

                สิ้นเสียงเจ้าเล่ห์ของเสือหนุ่ม ริมฝีปากสวยได้รูป ก็ก้มลงจุมพิต เรือนผมสีดำสนิทที่ถูกเก็บเป็นทรงสวยงามอย่างรวดเร็ว ซึ่งหน้าหวานที่เขินอาย ก็ทำได้แค่ต่อว่าเขาเบาๆ เพราะต้องถือถ้วยขนมเอาไว้เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ทำให้ชายหนุ่มรอดจากฝ่ามืออรหันต์ของเจ้าหล่อนไปได้หวุดหวิด

                พิธีการแต่งงานจบลงอย่างสวยงาม หลังจากที่เสือและเรนเดียร์ อวยพรทั้งสองเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงคราวที่ทั้งคู่จะต้องกลับบ้านเสียที หากแต่เสียงๆหนึ่งที่คุ้นเคย กลับเรียกทั้งสองเอาไว้ก่อน ด้วยสีหน้าและแววตาที่ดูจริงจังกว่าทุกๆที

“เสือ เรนเดียร์ พี่มีเรื่องจะคุยกับเราหน่อย”

“มีอะไรหรือเปล่าพี่รัก? หน้าพี่เครียดมากเลยนะ”

“เสือ.... พยายามอย่าห่างจากเดียร์ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เข้าใจไหม?”

                น้ำเสียงที่จริงจังจนน่ากลัวของต้นรัก ทำให้ทั้งเสือและเรนเดียร์ต่างนิ่งอึ้งไปตามๆกัน แต่ก่อนที่เสียงเข้มจะเอ่ยถามต่อ ร่างเพรียวก็หันมาทางหญิงสาวที่ยืนคู่กับลูกพี่ลูกน้องของตนเอง พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงที่เจือความห่วงใยกับเธอด้วยเช่นกัน

“เรนเดียร์.... ดูแลตัวเองให้ดีนะ อย่าอยู่คนเดียวไม่ว่าจะที่ไหน และที่สำคัญ! เตรียมใจเอาไว้ด้วยนะ”

“พี่.... รัก”

“อย่ากลัวไปเลย อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด แต่จำคำพี่เอาไว้นะเดียร์ จากวันนี้ไป... ทุกอย่างจะไม่เหมือนเก่า เดียร์ต้องผ่านมันไปให้ได้ด้วยกันกับเสือนะ”

                มือเรียวของพี่สาวผู้ใจดี เอื้อมมาลูบหน้าของคนทั้งคู่เบาๆ ก่อนจะขอตัวกลับเข้าไปเคลียร์งานข้างใน ทิ้งไว้เพียงความงุนงงระคนสงสัย เอาไว้กับคู่รักอย่างเสือและเรนเดียร์แทน ตลอดทางกลับบ้าน ทั้งสองไม่ได้พูดคุยอะไรกัน นอกจากกุมมือกันเอาไว้แน่น คล้ายกับให้กำลังใจอีกฝ่ายหนึ่งอยู่ กระทั่ง.... เสียงที่ราบเรียบของหญิงสาวดังขึ้นในที่สุด

“พี่เสือว่า... พี่รักเขากำลังเตือนอะไรพวกเราอยู่หรือเปล่าคะ? แบบว่า... เรื่องของอนาคต อะไรแบบนั้น”

“โธ่... อย่าคิดมากเลยค่ะที่รัก พี่เขาคงอยากให้พวกเราดูแลกันให้มากขึ้นล่ะมั้ง ก็พวกเราเป็นสามี ภรรยากันแล้วนี่นา ก็ควรดูแลกันให้มากขึ้น พี่รักคงอยากจะย้ำเรื่องนี้นั่นแหละ”

“แต่ทำไมเดียร์ถึงรู้สึกว่า... มันจะมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น กับเราสองคนล่ะคะพี่เสือ แล้วฟังจากน้ำเสียงกับคำพูดของพี่รักแล้ว.... มันดูน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้สิคะ”

“....... เดียร์รู้ใช่ไหม ว่าพี่เป็นพวกไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์ หรืออะไรที่มันพิสูจน์ไม่ได้ แต่กับคำพูดของพี่รัก ถือเป็นข้อยกเว้น! พี่รักเป็นคนที่เซ้นท์แรงมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ถูกไปเสียหมด”

                หน้าหล่อเหลียวมองแฟนสาวที่นั่งข้างกายเขาน้อยๆ ซึ่งตอนนี้เจ้าหล่อน มีสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด เขาเปลี่ยนจากการกุมมือเธอ เป็นการโอบร่างบางให้โน้มลงมาซบกับไหล่ของเขาเอาไว้ และพูดต่อจนจบ เพื่อให้แฟนสาวของเขาสบายใจขึ้น

“แต่ว่านะ... เรื่องที่พี่รักพูด จะเป็นเรื่องดีเสมอ ดูอย่างเรื่องรฉัตรกับหงส์สิ พี่เขาก็ได้จัดงานแต่งให้ทั้งคู่จริงๆใช่ไหมล่ะ! เห็นไหมว่ามันก็เป็นเรื่องดี อย่าคิดมากเลยนะกวางน้อยของพี่ มีเรื่องนี้แหละ! ที่พี่รับประกันให้ได้”

“....... ขอบคุณนะคะ พี่เสือ”

                เสียงหวานตอบกลับช้าๆ ก่อนจะหลับตาลงในอ้อมกอดของร่างกำยำ ที่เธอไว้วางใจและรู้สึกปลอดภัยเสมอเมื่อได้อยู่เคียงกัน นัยน์ตาคมเฉี่ยว ก้มมองสีหน้าของแฟนสาวที่ดูผ่อนคลายลงไปอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะลอบถอนหายใจเบาๆ พลางทอดสายตาไปข้างหน้า ด้วยแววตาที่ยังคงกังวล เรื่องที่ลูกพี่ลูกน้องของเขาทักว่าจะมีเรื่องเกิดขึ้นกับตัวเขาและภรรยา แม้ว่าต้นรักจะไม่เคยทักเรื่องไม่ดีก็ตาม แต่คำพูดที่บอกให้ทั้งคู่ระวังไว้ให้ดี ยังคงย้ำเตือนเขาอยู่เช่นนั้นไม่คลาย

‘หวังว่าสถิติการทักเรื่องดีๆ จะไม่มาหยุดลงตรงนี้นะ พี่ต้นรัก’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}