เฌอรามิล/ษุรอยยา/วาเลนไทน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ศึกรบ ตอนที่ 1

ชื่อตอน : ศึกรบ ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ธ.ค. 2560 07:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ศึกรบ ตอนที่ 1
แบบอักษร

น้ำหวาน...น้ำหวานเอ๊ย...คุณหทัยถามทำไมไม่ตอบ...” เสียงนางศรีผู้เป็นป้าเรียกสาวน้อยที่นั่งพับเพียบเหม่อลอยอยู่บนพื้น

“คะ...ว่าไงนะคะ” มธุรสรู้สึกว่าตัวเองไม่มีมารยาทเอาเสียเลยในขณะที่อยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ซึ่งเป็นประมุขของบ้านแต่กลับนั่งเหม่อใจลอย แต่จะให้เธอทำตัวปกติเหมือนชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างทำตัวไม่รู้ไม่ชี้อ่านหนังสือพิมพ์หน้าตาเฉยคนนั้นได้อย่างไรกัน เมื่อภาพวาบหวิวระหว่างเขาและเธอเมื่อตอนเย็นยังคงหลอกหลอนเธออยู่ทุกฉากทุกตอน

หลังจากกิจกรรมบนเตียงจบลง เธอก็ถูกเขาอุ้มไปอาบน้ำล้างตัวแบบทุกซอกทุกมุมก่อนจะพากันแต่งตัวและนำเธอมาพบบิดามารดาและพี่ชายบุญธรรมของเขาที่กลับมาจากกรุงเทพฯ แล้ว ตอนนั่งมาบนรถก็ไร้คำพูดใดๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนเธอหวั่นใจ เสียใจที่ตัวเองใจง่ายกับเขา เลยทำเป็นหลับเสียเพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากัน ก้าวแรกแทบจะยกขาไม่ขึ้นเมื่อเดินเข้ามาก็พบว่าทุกคนนั่งรอที่ห้องรับแขกเหมือนเธอเป็นคนสำคัญหนักหนา

ณกรเดินล่วงหน้าไปนั่งบนโซฟาเฉย ไม่สนใจเธอสักนิดจนนางศรีต้องเดินไปพาเธอมาไหว้บุคคลทั้งสาม หลังจากพูดคุยซักถามกันสักพักมธุรสแอบเหลือบมองชายหนุ่มเจ้าของหัวใจเธอเมื่อเห็นเขานั่งคุยกับพี่ชายที่ไม่แม้จะชายหางตามาสนใจเธอแม้แต่น้อย สาวน้อยก็รู้ตัวแล้วว่าเธอคงเป็นแค่ของเล่นของเขา สิ่งที่เขาทำก็แค่ต้องการให้เธอทดแทนบุญคุณที่ช่วยเหลือเท่านั้นเอง

“น้ำหวานขอโทษค่ะคุณหทัย...คือน้ำหวาน...” สายตาหลบผู้ใหญ่อย่างคนกระทำความผิด

“ไม่เป็นไรหรอก...น้ำหวานอย่าเรียกฉันว่าคุณเลยนะเรียกป้าดีกว่าจ้ะ ป้าถามว่ายังอยากจะเรียนต่อไหมป้าจะส่งเสียให้เราเรียนเอง” ตาโตลุกวาวด้วยความดีใจ แต่แล้วเมื่อนึกได้ว่าเธอเป็นแค่กาฝากได้มีที่อยู่ที่กินก็ดีมากแล้ว ถ้าต้องให้เขาส่งเสียให้เรียนอีกดูจะเป็นการเรียกร้องที่เกินตัว ตาคมจึงสลดลงทันที

“คือ...อย่าเลยค่ะคุณ...ป้าหทัย แค่น้ำหวานได้มีที่อยู่ที่กินก็มากพอแล้วล่ะค่ะ อย่าสิ้นเปลืองไปมากกว่านี้เลยนะคะ”

“อย่าด่วนตัดสินใจสิจ๊ะ...ยังมีเวลาอีกตั้งหลายเดือนกว่าจะเปิดเทอมใหม่ ป้าไม่ได้ให้น้ำหวานเรียนฟรีๆ เสียหน่อยกะว่าจบแล้วก็ให้มาทำงานที่บ้านเรานี่ล่ะ ป้าเสียดายน่ะยังเด็กอยู่อนาคตยังอีกไกล ป้าอยากให้หนูได้มีโอกาสเรียนสูงๆ นะน้ำหวาน ถ้าแม่หนูรู้ก็คงดีใจเหมือนกัน”

มธุรสนั่งน้ำตาคลอหน่วยด้วยความตื้นตัน และเสียใจกับสิ่งที่ทำในวันนี้ แม่เธอจะดีใจได้อย่างไรในเมื่อลูกสาวกำลังทำตัวกินบนเรือนขี้รดบนหลังคาอยู่

“ขอบคุณคุณป้ามากค่ะ...แล้วน้ำหวานจะคิดดูอีกทีค่ะ” ดวงหทัยรับไหว้เด็กสาวอย่างนึกเอ็นดู และแสนสงสารในโชคชะตาของเธอ ตัวเธอเองก็ไม่มีลูกสาว ถ้าได้เด็กดีอย่างมธุรสมาคอยดูแลก็ดีไม่น้อย ลูกๆ เธอเองก็เป็นผู้ชาย วันๆ เอาแต่ทำงาน ผู้ชายไม่ละเอียดอ่อนเท่าผู้หญิง งานบ้านงานเรือนก็ไม่ได้เรื่องอย่าว่าเธอให้มาดูแลคนแก่เลย อาทิตย์นึงได้เห็นหน้าเกินสามครั้งก็ถือว่ามากแล้ว

“เอาล่ะ...เอาล่ะ ใกล้มื้อค่ำแล้วทุกคนเราไปทานอาหารกันดีว่า ดูท่าแม่ของเราจะเห่อลูกสาวคนใหม่คนใหม่จนลืมพวกเราแล้วล่ะมั้ง” ธนาสามีผู้แสนดีของดวงหทัยสัพยอกขึ้นพร้อมยักคิ้วหลิ่วตากับบรรดาลูกชายซึ่งณกรก็ยังคงทำเพียงแค่ยิ้มน้อยๆ

“แหม...เป็นคนแก่ขี้น้อยใจไปได้คุณน่ะ หัวยังไม่ล้านนะคะ หิวก็ไปกินพร้อมๆ กัน น้ำหวานด้วยนะลูกเดี๋ยวไปกินข้าวกับป้านะ ได้ข่าวแม่ศรีบอกว่าเราทำอาหารเก่งทั้งคาวหวานแถมอร่อยอย่าบอกใคร ไว้พรุ่งนี้เรามาทำกินกันนะ ป้าอยากกินฝีมือเรา...อ้อ...แล้วเดี๋ยวให้เด็กไปเก็บกวาดห้องให้หน่อยนะ ชั้นบนห้องติดกับณกรนั่นล่ะ ให้น้ำหวานนอนห้องนั้น ไม่ต้องไปนอนกับแม่ศรีแล้วนะ คับแคบอุดอู้กันเปล่าๆ นอนเสียที่บ้านใหญ่นี่ล่ะจะได้อยู่ดูแลตากับยายได้สะดวกนะ...ว่าไงแม่ศรี จะว่าอะไรไหม”

“โถคุณ...ฉันจะว่าอะไรล่ะค่ะมีแต่ดีใจที่คุณๆ เมตตาเด็กอาภัพอย่างน้ำหวานไม่นึกเลยจริงๆ ค่ะว่าฟ้าหลังฝนจะสวยงามอย่างนี้” แม่บ้านใหญ่ถึงกับปาดน้ำตาด้วยความตื้นตันแทนเด็กสาวที่รักเหมือนหลานแท้ๆ

“ทำตัวดีๆ นะลูก ป้าเชื่อว่าทำได้โดยไม่ต้องฝืนใจเพราะเอ็งเป็นเด็กดี...ต้องกตัญญูเชื่อฟังคุณๆ เขาให้มากๆ รู้ไหม” มธุรสโผเข้ากอดป้าที่ถึงไม่ใช่ก็เปรียบเสมือน

“จ้ะป้า...หนูขอบคุณคุณป้าแล้วก็คุณๆ ทุกคนมากนะคะที่เมตตาหนู” เมื่อรับปากป้าของเธอแล้วก็ไม่ลืมยกมือไหว้ขอบคุณทุกคนในบ้าน ซึ่งต่างก็รักและเอ็นดูเธออย่างไม่นึกรังเกียจ ธนายิ้มรื่นที่ภรรยาของเขาจะสมหวังได้มีลูกสาวมาคอยดูแลเสียทีแถมยังเป็นเด็กดีเอาเสียด้วย สองตายายยิ่งไม่ต้องกังวลเพราะต่างก็เอ็นดูน้ำหวานมาตั้งแต่ต้น ส่วนภูมิศิลาเขาก็พลอยเบาใจที่แม่จะได้ไม่ต้องคอยตามจิกเขานักเมื่อมีลูกสาวคนสวยอย่างนี้แล้ว

 ณกรนั้นดูเหมือนจะนิ่งเฉยมากกว่าใครเพื่อน แต่ภายในใจใครจะรู้ไหมว่าเขาไม่อยากให้แม่สาวน้อยคนนี้มาเป็นน้องสาวสักหน่อย ถึงจะไม่มีการบอกกล่าวอย่างเป็นทางการว่าต้องการรับมธุรสเข้ามาเป็นลูกบุญธรรมในครอบครัวแต่อาการที่ทุกคนแสดงออกก็เป็นคำตอบได้ดีอยู่แล้ว ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ดูท่าเขาคงต้องหยุดความสัมพันธ์กับเธอไว้เพียงแค่นี้...



                         **************************************************

แวะเข้ามาแล้วอย่าลืมช่วยกดไลค์นิยายเรื่องนี้เพื่อเป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะตะเอง ^^


ความคิดเห็น