คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 13 กินกลางตลอดตัว

ชื่อตอน : บทที่ 13 กินกลางตลอดตัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2560 20:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 13 กินกลางตลอดตัว
แบบอักษร

​ท่านประธานหนุ่มโน้มตัวลงมาปิดปากคนช่างพูดด้วยปากของเขา มือใหญ่ข้างหนึ่งจับมือเล็กรวบเข้าหากัน ยกขึ้นไว้เหนือหัว ส่วนมือใหญ่อีกข้าง ทำหน้าที่ลูบไล้สำรวจเนื้อเนียนนุ่ม หอมกรุ่นไปทุกซอกทุกมุม “อืออ!!..” วรารี ส่งเสียงร้องประท้วงในลำคอ 

ปากหนาจูบดูดซับเรื่อยไป ลิ้นสากลามเลีย ล่อหลอก ไปทั่วริมฝีปากบางจิ้มลิ้ม ละเรื่อยลงมาตามคาง แก้ม ใบหู ลำคอระหง  วรารี ขนลุกซู่ตั้งชันสะท้านไปทั้งตัว ส่งเสียงครางกระเส้าออกมาอย่างลืมตัว ทำให้ท่านประธานหนุ่มชอบอกชอบใจเป็นยิ่งนัก ความฮึกเหิมเพิ่มขึ้นจนปวดร้าว  ชายหนุ่มจูบวกกลับขึ้นมาหาปากบางจิ้มลิ้มนั้นอีกครั้ง ส่งลิ้นสากเข้าไปสำรวจโพร่งปากอันหวานฉ่ำ ลิ้นสากหยอกเย้า กอดตวัดพันลิ้นสาวเจ้าให้หลงอยู่ในห้วงสวาทที่ตนเป็นผู้ก่อขึ้น

วรารี อ่อนระทวยโรยแรงไปกับสัมผัสที่ ธนกฤษ ลอฟ ลีโอนาด หยิบยื่นให้ ท่านประธานหนุ่มปล่อยมือ วรารี ให้เป็นอิสระตั้งแต่ตอนไหนเธอไม่อาจรู้ได้ แต่แทนที่สาวเจ้าจะผลักไสไล่ส่งกลับยกแขนขึ้นโอบลำคอของชายหนุ่มไว้ มือใหญ่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตและปลดตะขอบราเซียสีดำของหญิงสาว แล้วถอดมันออกจากร่างบาง มือใหญ่ค่อยๆ ไต่ลงไปปลดตะขอกระโปรงทรงเอยาวเหนือเข่าขึ้นมาสองนิ้วของ วรารี ออก รูดซิปลงแล้วถอดมันทิ้งไปมุมห้อง 

ท่านประธานหนุ่มถอนจูบออกจากปากหญิงสาว “หวานจัง” ท่านประทานหนุ่มกล่าวพึมพำ ก้มลงไปหาดอกบัวงามสองดอกอย่างหลงไหล ดูดกลืนเม็ดบัวสีระเรื่อเข้าไปในปาก มือใหญ่ก็โอบประคองเคล้าคลึง หยอกล้อ ดอกบัวงามที่ตั้งชูชันรอรับสัมผัสวนไปเวียนมา ทำเช่นนี้สลับกันโดยไม่ให้น้อยหน้ากัน

วรารี รู้สึกซาบซ่านเสียวกระสัน จนต้องเปล่งเสียงครางออกมา อย่างสุดจะกลั้นไว้ได้ มือใหญ่ลูบไล้ไล่เลื่อนลงไปเกาะเกี่ยวซับในตัวน้อยของสาวเจ้าให้หลุดติดไปกับมือใหญ่ ชายหนุ่มมองสำรวจร่างบางด้วยความพึงพอใจ และหวงแหน “คุณช่างงามอะไรอย่างนี้ คุณทำให้ผมจะคลั่งอยู่แล้ว..นุ่นจ้า” ชายหนุ่มกล่าว พร้อมกับปลดเสื้อผ้าตัวเองออกจากตัวด้วยความร้อนรน จนไม่เหลืออะไรติดตัวเลยสักชิ้นเดียว

 “โอ้!!.. คุณลอฟ อย่าทำอย่างนี้เลยนะค่ะ ขอร้องล่ะค่ะ ได้โปรด..” วรารี เรียกสติกลับคืนมาได้ ก็กล่าวขอร้องท่านประธานหนุ่มทันที พลางใช้สองมือปิดดอกบัวงามสองดอกนั้นไว้อย่างอายๆ ท่านประธานหนุ่มก้มลงไปหาร่างแน่งน้อยของสาวเจ้าอีกครั้ง มือใหญ่โอบกอดลูบไล้ตรงส่วนนั้นส่วนนี้ไม่ว่างเว้น แยกขาเรียวออกจากกันด้วยขาแกร่ง มือใหญ่จับยกขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นให้ก่ายเกยไว้บนสะโพกของเขา

“นุ่นจ้า อย่าห้ามผมเลยนะคนดี คุณหอมหวานไปทั้งตัวจนผมทนแทบไม่ไหวแล้ว อยากรักคุณแทบใจจะขาดอยู่แล้วทูนหัว” ท่านประธานหนุ่มกระซิบออดอ้อน สายตาส่งกระแสความเร้าร้อนลามเลียไปทั่วร่างบาง จนทำให้ วรารี รู้สึกสั่นสะท้าน หนาวๆ ร้อนๆ ไปทั้งตัว

ชายหนุ่มค่อยๆ ฝากฝังแกนกายอันใหญ่โตของเขา เข้าไปในความนุ่นนิ่มอุ่นร้อนลื่นชุ่มฉ่ำของกายสาวทีละนิดๆ อย่างช้าๆ จนเข้าไปจนสุดทางแห่งรัก “โอ้ว์..ชูววว์..ข้างใน นุ่น ฟิตแน่นมาก..ช่างดีอะไรอย่างนี้” ท่านประธานหนุ่มกล่าวชิดริมฝีปากหญิงสาว 

“อุ้ย!.. อ้า.. ชูววว์.. คุณลอฟ” วรารี เรียกอย่างตกใจเพราะไม่ทันได้คิดว่า ชายหนุ่มจะกระทำอย่างนั้น จากนั้นทั้งสองก็ตกอยู่ในวังวนแห่งพายุพิศวาทอันเร้าร้อน ที่ได้ก่อตัวขึ้นทีละนิดและแรงขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดพายุก็ได้พัดพาเอาคนทั้งสองให้ขึ้นไปแตะขอบสวรรค์พร้อมๆ กัน


​เอาอีกแล้วนะคุณลอฟ ค่อยแต่จะจับ นุ่น กินอยู่เรื่อยเลย เอาแต่ใจตัวจริงเลย....

เลขาสาวของเราจะทำยังไงล่ะทีนี้ ไปแทบไม่ถูกเลย 555.... :)



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น