เฌอรามิล/ษุรอยยา/วาเลนไทน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เส้นทางที่เปลี่ยนไป ตอนที่ 1

ชื่อตอน : เส้นทางที่เปลี่ยนไป ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2560 13:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เส้นทางที่เปลี่ยนไป ตอนที่ 1
แบบอักษร

เช้าวันนี้ที่บ้านหลังใหม่ของมธุรสดูสดชื่นที่สุดนับตั้งแต่มารดาเสียชีวิต เธอช่วยป้าศรีทำงานบ้านทุกอย่างไม่เคยเกี่ยงงอน จนเป็นที่เอ็นดูของคนในบ้าน สามวันแล้วกับการดำเนินชีวิตในบ้านหลังนี้และนับจากวันที่เหยียบย่างเข้ามาเธอเองก็ไม่เห็นใครอื่นนอกจากผู้เฒ่าสองคนแม้แต่คนที่มีบุญคุณกับเธอ

ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงรถก็มักตั้งความหวังว่าจะเป็นเขา แต่ก็ต้องผิดหวังทุกครั้งไป เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้อยากเจอเขาหนักหนา รู้เพียงแต่คิดถึงเขา...คิดถึงตอนที่อยู่กับเขาเธอ ก็ร้อนวูบวาบไปทั้งใบหน้า

นี่เจ้าณกรมันยังไม่โผล่มาอีกเหรอหลายวันแล้วนะ หทัยไม่อยู่สักคนมันจะกินอยู่อย่างไรล่ะเนี่ย” เสียงของชายชราเอ่ยขึ้นขณะรับประทานอาหารเช้าซึ่งนางศรีเป็นคนดูแลความสะดวกให้ ด้วยตอนนี้ไม่มีใครอยู่บ้านกันเลยทำให้สองตายายเงียบเหงาไปไม่น้อย ยังดีที่ได้มธุรสมาคอยอ่านหนังสือให้ฟัง และคอยบีบนวดชวนพูดคุยบ้างพอได้คลายเหงา แต่ก็ยังไม่วายเอ่ยถึงหลานชายบุญธรรมที่หายหน้าหายตาไปเกือบๆ อาทิตย์แล้วเห็นจะได้ วันที่มาส่งมธุรสก็ไม่ได้เข้ามา ปกติแล้วนางศรีและดวงหทัยจะคอยดูแลเรื่องกับข้าวกับปลาให้บ้าง แต่ด้วยไม่มีใครอยู่บ้านนางศรีก็ต้องดูแลสองตายายอย่างใกล้ชิด ณกรจึงไม่มีคนส่งข้าวส่งน้ำเหมือนอย่างเคย

“ก็คงกินกับคนงานในไร่นั่นแหละค่ะ...คุณณกรเธอกินอยู่ง่ายคงไม่เป็นไรหรอกค่ะ” นางศรีตอบไปตามความคิด

“กินแต่อาหารพวกนั้นคงเบื่อ...เดี๋ยวแม่ศรีก็ทำกับข้าวสักสองสามอย่างไปให้หน่อยก็แล้วกันนะสงสารมัน เจ้าคนนี้ทำแต่งาน วันๆ ไม่ได้สนใจตัวเองหรอก อ้อ...พวกของบำรุงร่างกายอะไรนั่นก็ช่วยจัดไปให้ด้วยก็ดี ฝากบอกว่ามาหาตากับยายบ้าง คนแก่มันเหงา” หญิงชราพูดขึ้นบ้าง ด้วยนึกขึ้นได้ว่าดวงหทัยไม่อยู่สักคนหลานคนนี้ของเธอคงกินอยู่ลำบากไม่น้อยเพราะไม่มีคนคอยจัดการให้ คงมัวแต่ทำงานหามรุ่งหามค่ำนั่นเอง ยิ่งตอนนี้หลานชายคนโตก็ไม่อยู่ด้วยภาระหน้าที่ทุกอย่างจึงตกอยู่ที่ณกรคนเดียว นางจึงเริ่มจะเป็นห่วงขึ้นมา

“เดี๋ยวให้ตาพวงเอาไปให้ก็แล้วกันค่ะคุณท่าน อิฉันจะทำไว้ให้ วันนี้ต้องไปจ่ายตลาดค่ะของหมดเกือบทุกอย่างเลยคงไปด้วยไม่ได้หรอกค่ะ” นางศรีที่กำลังสาละวนกับการเตรียมอาหารบนโต๊ะบอกเสียงเรียบ

“ได้อย่างไรกัน...ตาพวงจะไปรู้อะไรเล่าอย่างดีก็คงได้แต่ส่งปิ่นโตให้แล้วก็เลี้ยวหัวกลับบ้าน ฉันไม่ได้ให้ส่งข้าวส่งน้ำอย่างเดียวนะ ว่าจะให้แวะไปดูบ้านช่องมันด้วย ป่านนี้คงเป็นรังหนูแทนที่จะเป็นรัง ณกรไปแล้วล่ะ”

“งั้นให้น้ำหวานไปก็ได้ค่ะ แล้วเย็นๆ ค่อยให้ตาพวงไปรับ ให้น้ำหวานไปซื้อของคงไม่ได้เรื่องค่ะ รายนั้นยังไม่เคยไป” นางศรีเสนอ

“อืม...เอาไงก็เอากัน” หญิงชรากล่าวก่อนจะหันมาสนใจข้าวต้มตรงหน้าต่อ

เมื่อนางศรีมาบอกให้นำกับข้าวไปให้กับณกรและอยู่ทำความสะอาดบ้านให้เขาด้วยเพราะตนเองไม่ว่าง มธุรสตื่นเต้นราวกับเด็กได้ของเล่นชิ้นแรก เธอจะต้องกลับไปบ้านหลังที่เจ้าของบ้านเคยฝากความหลังอันร้อนรุ่มไว้ให้เธอ แล้วถ้าเธอเจอเขาล่ะ...จะทำหน้าอย่างไรดี จะกล้ามองหน้าเขาไหมเนี่ยยิ่งต้องไปตามลำพังด้วยแล้ว...โอย! อาย

เมื่อนายพวงกับนางศรีมาส่งมธุรสที่บ้านสวนทั้งสองก็กลับไปเพื่อไปซื้อของเข้าบ้านต่อ นางศรีบอกกับเธอว่าเย็นๆ จะให้นายพวงแวะมารับอีกที มธุรสเงยหน้ามองบนตัวบ้านที่เธอเคยมาพักอาศัยคืนที่เกิดเหตุ เมื่อเห็นว่าเจ้าของบ้านคงออกไปทำงานแล้วเพราะตอนนี้ก็เกือบๆ จะสิบโมงเห็นจะได้ จึงเดินขึ้นบันได และนำกุญแจที่นางศรีให้ไขเข้าไปข้างในนำของต่างๆ ที่หอบหิ้วมาไปจัดการทันทีเพื่อไม่ให้มีเวลาคิดเรื่อยเปื่อย

มธุรสทำกับข้าวเพิ่มอีกสองสามอย่าง จากนั้นจึงจัดการปัดกวาดเช็ดถูในบ้านซึ่งก็ใช้เวลาไม่นานนักเพราะไม่ได้สกปรกมากมายอะไร เพียงแต่คนอาศัยไม่ค่อยมีเวลามาสนใจเท่านั้นเอง ตอนเที่ยงเขาไม่ได้กลับมาดั่งที่เธอแอบหวัง และคิดว่าเขาคงกลับมาหลังจากเธอกลับไปแล้ว

มธุรสเดินเข้ามาในห้องนอนเขาที่ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วเดินไปที่เตียงอย่างถือวิสาสะด้วยอาการเหม่อลอย ร่างบางคุกเข่าใกล้ๆ กับเตียงนอนหลังใหญ่สะอาดตาด้วยฝีมือของเธอ วงหน้ารูปไข่แนบลงไปบนที่นอน มือเรียวลูบไล้อย่างแผ่วเบาเตียงที่เธอเคยนอนเคียงคู่ในอ้อมกอดเขาถึงสองคืนด้วยกัน

ผู้ชายเขาจะคิดเหมือนกับผู้หญิงหรือเปล่าเธอไม่รู้ คืนที่เขากกกอดเธอไว้เพราะไม่อยากให้เธอตายเท่านั้น แต่สำหรับเธอแล้วตั้งแต่ตื่นขึ้นมาจนถึงตอนนี้หัวใจมันยังสั่นไม่หายทุกครั้งที่นึกถึง ร่างน้อยค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียงกว้างก่อนจะเอนตัวลงนอนตะแคงแนบวงหน้ากับหมอนใบใหญ่ที่มีกลิ่นกายกรุ่นของบุรุษที่เธอคะนึงหาอยู่  ริมฝีปากเหยียดยิ้มเมื่อยามหลับตาแล้วนึกว่าเหมือนมีเขานอนอยู่ใกล้ๆ

ความคิดเห็น