ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 6 เจ็บป่วย

ชื่อตอน : บทที่ 6 เจ็บป่วย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2562 07:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 เจ็บป่วย
แบบอักษร

 “ฉันคงไม่จำเป็นต้องเรียกชื่อคุณหรอกค่ะ เราคงจะไม่ได้เจอกันอีก” อรนิสา กล่าวแต่รู้สึกโหวงๆ ในใจยังไงไม่รู้ “ทำไมคิดอย่างนั้นล่ะ หรือคุณอยากไปทำอย่างนี้กับผู้ชายคนใหม่” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน หรี่ตามองหญิงสาวอย่างเอาเรื่อง  

“ฉันจะไปทำอะไรกับใคร ยังไง มันก็เรื่องของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์” อรนิสา หันไปมองหน้าชายหนุ่ม ร้องขึ้นด้วยความโมโหที่ชายหนุ่มพูดออกไม่โดยไม่ให้เกียรติกันเลย “ทำไมผมจะไม่มีสิทธิ์ ก็สิทธิ์ของผัวคุณไง ทำกันมาทั้งวันทั้งคืนยังไม่เรียกว่าผัวอีกเหรอ” ชายหนุ่มกล่าวขึ้นอย่างมีโมโหไม่แพ้กัน 

“ไม่! คุณไม่ใช่ ที่ผ่านมามันก็แค่ความผิดพลาด และฉันก็ไม่เชื่อหรอกว่าคุณจะมารับผิดชอบอะไรฉัน คนรวยอย่างคุณก็เห็นฉันเป็นแค่ของเล่นชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้นแหละ พอเบื่อคุณก็โละทิ้งไป คุณอย่าทำให้ฉันต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้เลย ขอร้องล่ะ ให้มันยุติเพียงเท่านี้เถอะค่ะ” อรนิสา รู้สึกเจ็บจี๊ดกลางอกแปลกๆ เมื่อกล่าวถึงสิ่งที่คิดออกมาให้ชายหนุ่มได้รับทราบ  

“คุณอยากให้ผมรับผิดชอบยังไงล่ะ เงิน บ้าน รถ ผมให้คุณได้” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างผู้ที่ใช้เงินซื้อทุกอย่าง “ฮึ! คุณคงจะดูถูกคนอื่นอย่างนี้บ่อยสินะ คิดว่าแค่เอาเงินหรือสิ่งของมาฟาดหัว ก็จบเรื่องไปละสินะ บอกเลยฉันไม่ต้องการของๆ คุณ เอาไปให้คนอื่นเถอะ!” อรนิสา เอ่ยด้วยความโมโหสุดขีด และหันไปมองทางอื่นเพื่อซ่อนความเจ็บปวดและสมเพชตัวเองที่มีค่าเทียบเท่าแค่สิ่งของเท่านั้นเอง 

“แล้วอะไรที่คุณต้องการล่ะ ก็บอกผมมาสิ” ชายหนุ่มกล่าวด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ที่หญิงสาวไม่ยอมบอกความต้องการของตนเสียที “ความรัก การให้เกียรติกัน และการแต่งงาน คุณให้ฉันได้หรือเปล่าล่ะ?” หญิงสาวกล่าว  

“หึ! คุณขอมากไป ทูนหัว” ชายหนุ่มมองจ้องมายังหญิงสาวตรงหน้า “ฉันรู้ว่าคุณให้ฉันไม่ได้ เพราะฉะนั้นเราอย่าได้เจอกันเป็นดีที่สุด” อรนิสา หายใจเข้าลึกๆ ลุกขึ้น รู้สึกหน้ามืด สติก็วูบดับลงไปทันที 

 “สา! เป็นอะไรน่ะ ทำไมตัวร้อนอย่างนี้ล่ะ” ชายหนุ่มตกใจ ดีว่าชายหนุ่มรับร่างบางไว้ได้ทัน ไม่งั้นมีหวังล้มหัวกระแทกกับพื้นห้องแน่ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ยกร่างบางขึ้นอุ้มไว้ในอ้อมแขนแล้วพาเดินเข้าห้องนอนอย่างเร่งรีบ วางร่างบางไว้บนเตียงนอนแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมไว้ให้จนถึงคอ  

“ฮัลโล! สุชาติ โทรเรียกหมอมาที่ห้องฉันที ด่วนเลยนะ” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน โทรหาบอดี้การ์ดคนสนิท “คุณสเตฟาน ไม่สบายหรือครับ?” สุชาติ ถามกลับด้วยความเป็นห่วงเจ้านาย “ฉันไม่เป็นไรหรอกแต่เมียฉันไม่สบายมาก ไม่ต้องพูดอะไรมากแล้ว นายรีบเรียกหมอมาให้ไวเลย” ชายหนุ่มกล่าวอย่างร้อนรน “ครับๆ” สุชาติ ขานรับแล้ววางสาย เพื่อทำตามคำสั่งโดยพลัน 

เมื่อหมอมาตรวจอาการคนไข้เรียบร้อยแล้ว ก็สั่งยาให้ไว้รับประทาน ซึ่งกว่าหมอจะตรวจคนไข้เสร็จ ก็เกือบเอาตัวไม่รอด เพราะพอจับตรงไหนของคนไข้ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ก็คอยทำตาเข้มดุใส่อยู่ล่ำไป ไม่รู้จะหวงอะไรกันนักกันหนา จนทำให้หมอเกร็งไปหมดแล้ว เมื่อตรวจรักษาคนไข้เสร็จ ก็ส่ายหน้าให้กับความหวงของชายหนุ่มที่เกินขนาดนั้น 

 “คนไข้มีอาการอ่อนเพลีย และระบมไปทั้งตัว แต่หมอได้ฉีดยาแก้อักเสบและลดไข้ให้แล้ว อีกสักพักก็คงจะฟื้นขึ้นมา ถ้ายังไงช่วงนี้อย่าหักโหมมากนะครับ” คุณหมอกล่าว รู้สึกเกร็งไม่หาย “ขอบคุณหมอมากนะครับ/สุชาติ ช่วยส่งหมอด้วยนะ” ชายหนุ่มกล่าวขอบคุณคุณหมอ และร้องสั่งให้สุชาติส่งหมอกลับ “ครับนาย” สุชาติ ขานรับคำสั่งเร็วไว  

แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ก้าวขึ้นเตียง ล้มลงนอนข้างๆ อรนิสา สวมกอดให้ความอบอุ่น ไม่อยากไปไหน ไม่อยากทำอะไรเลย ทำไมผู้หญิงคนนี้ช่างมีอิทธิพลกับจิตใจของเขามากขึ้นเรื่อยๆ อย่างนี้นะ แต่ถึงกระนั้นก็ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี ความคิดตีกันยุ่งวุ่นวายไปหมด ทั้งที่เขาสามารถคิดวางแผน แก้ปัญหาสิ่งต่างๆ ได้ดีเยี่ยม ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือใหญ่ แต่กับเรื่องที่เป็นอยู่นี้กลับหาทางออกไม่เจอซะงั้น 

แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ก้มลงจูบหน้าผากนูนเนียนใสอย่างแผ่วเบา ไล่ริมฝีปากหนาเลื่อนมาจูบที่ปากบางจิ้มลิ้ม แล้วก็คล้อยหลับไปกับร่างแน่งน้อยในอ้อมกอด 

 

 

 

 

ความคิดเห็น