Mogami Aki

ขอฝากติดตามผลงานด้วยครับ วันละ 1 Like 1 Comment เป็นกำลังใจด้วยครับ ^^

ตอนที่ 35 เสียดายแฮะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 35 เสียดายแฮะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2560 22:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 35 เสียดายแฮะ
แบบอักษร

เธอจ้องมองมาที่ผมด้วยสายตาที่อยากจะครอบครอง ริมฝีปากที่ชุ่มน้ำลายของเธอนั้นมันน่าหลงใหล แต่ว่า ผมเหรอ…?

“ผมเหรอ? หรือว่าคุณไม่ใช่ผู้หญิง”

ความกลัวในตอนแรกกลับหายไปในจิตใจของผมทันที อาจจะเป็นเพราะรสจูบอันแสนหวานของเธอที่ทำให้ผมสบายใจขึ้น แต่ว่าถ้อยคำที่เธอกล่าวมานั้นมันกลับทำให้ผมรู้สึกสงสัยในเพศของเธอ ผมใช้สายตาชำเลืองมองไปยังเบื้องล่างของเธอ พบว่ามันคือของผู้หญิงแน่นอน ร้องสวาทที่มีขนเล็กน้อย ก้นที่งอนงามและหน้าอกที่นูนออกมาเล็กน้อยนั้นเองก็เป็นเครื่องยืนยันสภาพเพศของเธอได้เป็นอย่างดี

“โอ๊ะ~ ดูเหมือนว่าจะพูดจนเป็นนิสัยไปแล้วสิ...ช่างมันเถอะ”

“?”

เธอพูดอย่างไม่ใส่พร้อมกับเชิดหน้าผมขึ้นมา มีรอยยิ้มเล็กๆประดับไว้บนใบหน้าของเธอ

“เลิกสนใจเรื่องเล็กๆพันธ์นั้นแล้วมาต่อเรื่องของเราดีกว่าเนาะ♥”

อืมมมมมม~~~~~~~~♥

เธอเริ่มประกบปากจูบของผมอีกครั้ง คราวนี้มือของเธอไม่ได้อยู่เฉยๆ เธอเริ่มลูบไล้ไปตามแผงอกของผมแล้วเลื่อนลงต่ำลงเรื่อยๆ

อ๊า♥

ผมที่เริ่มเกิดอารมณ์ก็ใช้มือข้างขวาบีบจับไปที่ก้นของเธอ ส่วนมืออีกข้างเองก็บรรจงนวดไปยังน่าอกของเธออย่างเบามือ  หญิงสาวที่เหมือนจะเป็นสายรุกกลับครางออกมาเสียงใส

‘!?’

ขณะที่เราสองคนได้จูบกันแบบดูดดื่มนั้น ผมก็ถูกเธอผลักลงไปบนเตียงสีขาว เธอค่อยๆถอนปากออกมาทำให้ผมได้เห็นร่องของเธอที่ตอนนี้เริ่มแฉะ

“เอาหล่ะ..มาทานอาหารจานหลักต่อเถอะ♥”

เธอใช้ร่องของเธอค่อยๆลูบไล้ไปยังดุ้นของผม น้ำที่ออกมาจากร่องของเธอให้ความรู้สึกอุ่นมากเป็นพิเศษ อืม...เอาเถอะ โดนผู้หญิงสวยๆรุกบ้างก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร

ในขณะที่เธอกำลังจะนำดุ้นของผมเสียบไปยังร่องของเธอนั้น อยู่ๆตัวของเธอก็นิ่งค้างอะไรไปด้วยสาเหตุอะไรบางอย่างก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย สร้างความงุนงงให้กับผม

“เห้อ....... คุณเจ้าสาว~ ดูเหมือนว่าจะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นนะ ขอตัวก่อนหล่ะ!”

“อ เอ๋—“

อืมมมม~~~~~~~~

เธอจูบผมอีกครั้ง เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่เธอจูบกับผม.... คราวนี้มันไม่ใช่จูบที่ร้อนแรงเท่าไหร่ แต่มันกลับเป็นจูบที่ดูอ่อนโยน

“แล้วจะกลับมารับนะ คุณเจ้าสาว~♥”

ขณะที่ผมกำลังตามเรื่องอะไรไม่ทัน เธอก็กล่าวคำลากับผมพร้อมกับมีประตูมิติสีดำดูดตัวของเธอไป ผมดีดตัวขึ้นมาจากเตียงสีขาวพร้อมกับทำใบหน้าเสียดาย

‘System On’

ลิซ่า วอริงเกอร์ : ระดับความสัมพันธ์ : ไม่สามารถวัดได้ ทะลุหลอด [กังวล] [ดำเนินการ] [♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥]

คุรามะ : ระดับความสัมพันธ์ : ไม่สามารถวัดได้ ทะลุหลอด [ดำเนินการ] [♥♥♥♥♥♥♥♥♥]

???? : ระดับความสัมพันธ์ : 98 [เจ้าสาว] [ดำเนินการ] [♥♥♥♥♥♥♥♥]

อรวรรณ แสงชัย : ระดับความสัมพันธ์ : 95 [บุรุษผมขาวผู้ลึกลับ] [รอเข้ารูท] [♥♥♥]

?????? : ระดับความสัมพันธ์ : 75 [ชายในความฝัน] [รอเข้ารูท] [♥♥♥♥]

นิภาพร อรุณภักดี : ระดับความสัมพันธ์ : 73  [เสียใจ][รอเข้ารูท] [♥♥♥♥♥]

แอนเนลี่ คูเปอร์ : ระดับความสัมพันธ์ : 70  [ดำเนินการ][♥♥♥♥♥♥]

อลิซ เลโอฮาร์ท : ระดับความสัมพันธ์ : 55 [♥♥♥♥♥♥♥]

The Queen : ระดับความสัมพันธ์ : 30 [♥♥]

โซอี้ : ระดับความสัมพันธ์ : 25 [♥♥♥♥]

.

.

.

.

Save[ยังไม่เปิด] Load[ยังไม่เปิด] Quick Save[ยังไม่เปิด] SHOP Point :  19817000​ Token : 3

“ส สิบล้าน!?”

ค่าความสัมพันธ์ของผมกับเธอนั้น อยู่ๆก็พุ่งขึ้นมาในระดับที่สูงมาก... แถมค่า ♥ เองก็พุ่งสูงขึ้นจนผมรู้สึกหวั่นๆขึ้นมา ผู้หญิงที่ผมไม่รู้จักแม้แต่ชื่อกลับมาค่าความสัมพันธ์ที่มากขนาดนี้ อย่างกับพล็อตหนังไทยเลยแฮะ ส่วนแต้มเองก็พุ่งขึ้นสูงจนกลายเป็น 19 ล้านแถมยังได้ Token เพิ่มขึ้นมาอีกตั้ง 3 อัน หลังกลับบ้านนี้คงจะได้เวลาอัพเกรดอุปกรณ์แล้วสินะ

[อื๊มมม อื๊มมม แฮ่กๆ ธ เธอคนนั้นไปแล้วเหรอ?]

เสียงของคุรามะที่ตอนแรกเหมือนถูกอะไรบางอย่างอุดปากไว้ก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงหอบๆเล็กน้อย

‘อ เอ๋ เธอเป็นอะไรรึเปล่า?’

[ม ไม่มีอะไร ค แค่.......]

เธอพูดออกมาพร้อมกับเงียบลงไป ดูเหมือนว่าเธอจะไม่อยากพูดในสิ่งที่เกิดขึ้นสินะ เธอคนนั้นทำอะไรกับคุราะมะกันแน่นะ......

“แล้ว....จะทำยังไงกับเจ้านี่ดี.....”

ผมพูดพร้อมกับมองไปยังดุ้นของผมที่ตอนนี้มันแข็งจนถึงเกือบขีดสุดแล้ว.......

‘นี่ คุรามะ เธอไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหม’

[?]

‘คือว่า....’

..............................................................................

หลังจากนั้นไม่นานผมก็เริ่มที่จะสำรวจห้อง มันเป็นห้องของโรงแรมใดโรงแรมหนึ่งแน่นอน เสื้อผ้าของผมเองก็ถูกพับเก็บไปอย่างดีอยู่บนโต๊ะ ผมค่อยๆสวมมันทีละชิ้นก่อนที่จะเดินออกไป

ผมลงลิฟต์จนมาถึงชั้นแรกพร้อมกับมองไปรอบๆ ถือว่ายังโชคดีอยู่ที่เธอไม่ได้พาผมไปสถานที่แปลกๆ ที่ๆผมอยู่ตอนนี้เองก็น่าจะเป็นโรงแรมที่ใกล้กับบ้านของผม ผมเดินออกไปจากโรงแรมพร้อมกับเดินไปที่บ้านทันที ผมเหลือบมองไปยังนาฬิกาที่อยู่บนหน้าจอโทรศัพท์

‘ยังเช้าอยู่แฮะ’

ช่วงเช้าของวันเสาร์แบบนี้เองที่ไม่ค่อยจะมีรถผ่านเส้นทางนี้เท่าไหร่ ผมรีบเดินกลับไปที่บ้านทันที

“ที!”

หลังจากที่เปิดประตูบ้านเข้ามา ลิซ่าที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นก็ลุกพรวดขึ้นมาพร้อมกับวิ่งมากอดผมไว้

“ห หายไปไหนมา ท ทำไมไม่กลับบ้านหล่ะ”

เธอที่เอาใบหน้าของเธอซบอกของผมไว้ พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสะอื้น เธอเงยหน้าขึ้นมาด้วยดวงตาที่เริ่มเปียก อะไรกัน ทำไมผมเป็นผู้ชายที่ไม่ได้เรื่องแบบนี้นะ...ทำให้ผู้หญิงที่ตัวเองรักเสียน้ำตาซะได้......

ผมที่เห็นเธอเป็นแบบนั้นก็ได้แต่ยิ้มออกมาพร้อมกับลูบหัวเธอเอาไว้อย่างเบามือ พร้อมกับปลอบเธอด้วยคำพูดหวานๆ เธอเองก็น่ารักเชื่อฟัง ผมออดอ้อนเธอทุกอย่าง หลังจากที่เธอเริ่มกลับเข้าสู่สภาพเดิมได้ผมก็ได้เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟังเกี่ยวกับเมื่อคน แต่ไม่ได้เล่าเกี่ยวกับที่ผมไปแพ้กับสัตว์ประหลาดกับเจอกับผู้หญิงแปลกหน้าที่อยู่ๆมาบอกว่าอยากได้ผมเป็นเจ้าสาวหรอก ดูเหมือนว่าจะทำให้เธอกังวลเปล่าๆ

“อืม..คนพวกนั้นต้องเป็นคนขององค์กร The Phantom แน่นอนค่ะ”

“The Phantom?”

“ค่ะ พวกเขาเป็นองค์ที่ไม่ค่อยจะเคลื่อนไหวเท่าไหร่ พวกระดับสูงๆจะมี Code Name เป็นของตัวเอง แต่ว่าแปลกมากเลยนะคะที่พวกเขาจะเกี่ยวข้องกับเรื่องเหนือธรรมชาติแบบนี้ด้วย.....”

เธอทำท่าทางครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ผมที่เห็นภาพน่ารักแบบนั้นก็ดึงเธอกอด

“อ๊ะ…”

“น่ารักจังเลยครับ~ ขอบคุณมากครับลิซ่า”

ผมค่อยๆบรรจงจูบลงไปบนปากของเธออย่างอ่อนโยน เธอหลับตาลงพร้อมกับลิ้มรสจูบของผมไปด้วย

ว่าแล้วเชียว...จูบของลิซ่าดีที่สุด....

..............................................................

“อืม....แบบนี้แหละ”

ร่างของผมทั้งสองคนที่ตอนนี้แต่งชุดต่างกันได้มองกระจกพร้อมกับพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ร่างหลักของผมแต่งด้วยชุดโทนสีดำ ส่วนร่าง Doppelganger นั้นแต่งด้วยโทนสีขาว การ Double Date คราวนี้ผมต้องทำให้เรียบเนียนที่สุดเท่าที่จะให้เป็นไปได้

หลังจากนั้นผมรีบออกจากบ้านที ตอนนี้ร่างหลักของผมมาถึงสถานที่นัดไว้กับพี่สาวแล้ว มันเป็นห้างที่พึ่งสร้างมาได้ไม่ถึงปี ดูเหมือนว่าห้างนี้จะดูหรูหรามีระดับไม่น้อย

“อ๊ะ! น้องที ทางนี้!”

เป็นพี่สาวที่เรียกผมอยู่ใต้ต้นไม้ ชุดของเธอออกโทนสีสบายตาเพิ่มความสวยให้กับผิวสีแทนของเธอเพิ่มขึ้นไปอีก ผมสีบลอนด์ที่ยาวสลวยลงมาเองก็ทำให้เธอดูสวยหวานมากขึ้น หน้าของเธอที่แต่งเล็กๆน้อยๆนั้น มันทำให้เธอสวยขึ้นไปอีก.......... ผมลอบมองภาพข้างหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตะลึง เธอสวย...สวยมากจริงๆ

เธอที่เห็นผมหยุดเดินก็เป็นฝ่ายเดินเข้ามาเอง เธอเดินจนมาหยุดอยู่ข้างหน้าของผม

“อ๊ะ เอ่อ...สวัสดีครับพี่สาว”

ผมกล่าวทักทายเธอไป เธอในลุคแบบนี้ผมไม่เคยเห็นมาก่อน ปกติเธอจะแต่งตัวสบายๆจนเหมือนจะปล่อยตัวไปเล็กน้อยบ้าง พูดตามความจริงแล้วผมไม่เคยเห็นเธอแต่งหน้าเลยด้วยซ้ำ...

“มาตรงเวลาจริงๆเลยนะ สมแล้วที่เป็นน้องที อืม.....วันนี้พี่สาวดูเป็นยังไงบ้างหล่ะ”

เธอถามผมด้วยใบหน้ากังวลเล็กน้อย โธ่...ผู้หญิงชอบกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้มากจริงๆเหรอเนี่ย?

“น แน่นอนครับ สวยมากเลยครับ”

ผมตอบเธอออกมาจากใจจริง หากจะพูดว่าไม่สวยผมคงเป็นไอ้โง่แน่ๆ

“ฮิๆ”

เธอหัวเราะเล็กๆออกมาพร้อมกับหลับตาลงไป ออร่าความสวยของเธอดูเปล่งประกายขึ้นมาทันทีจนทำให้ผมใจเต้นตุบตับ

“ฮึบ!”

แต่อยู่ๆเธอก็พุ่งตัวมาที่ผมพร้อมกับใช้แขนของเธอกอดแขนของผมไว้ ข้อศอกของผมสามารถรับรู้ได้ถึงภูเขาโมจิที่แสนนุ่มได้ทันที

“เอ่อ..พี่สาว-“

“ไม่สิ ต้องเรียกว่าแอนสิ”

เธอทำหน้าบุ้ยพร้อมกับพูดออกมา นิสัยเหมือนกับเด็กจริงๆด้วยสิ

“ค ครับ แอน”

ผมพูดพร้อมกับใบหน้าที่เขินอายเล็กน้อย พูดชื่อของผู้หญิงที่มีอายุเยอะกว่ามันรู้สึกอายๆยังไงไม่รู้แฮะ ส่วนพี่สาวเองที่ได้ยินผมเรียกชื่อของเธอก็พลอยทำหน้าแดงไปด้วย

“อ อืม...โอ๊ะ ดูเหมือนจะได้เวลาแล้วสิ! ไปกันเถอะ... ที!”

[ได้รับค่าความสัมพันธ์ รวมเป็น 75 ค่ะ]

…………………………………………………………………………………………..

ตอนนี้ผมเดินไปยังอีกฟากหนึ่งของห้าง ดูเหมือนว่าคุณโซอี้ที่กำลังคอยผมอยู่

“สวัสดีค่ะ ท่านที”

คุณโซอี้ที่อยู่ในชุดเดรสสีดำก้มหัวทักทายผมด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ชุดที่เธอใส่วันนี้ดูเข้ากับผิวสีขาวของเธอเป็นอย่างมาก ปกติที่เธอสวยอยู่แล้ววันนี้กลับสวยมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่านัก แว่นตาของเธอเองก็ดูจะเป็นของที่มีราคาเล็กน้อย ใบหน้าของเธอถูกแต่งเล็กน้อยไม่มากจนเกินไป ผมดูสลวยถูกมัดเป็นลอนเองก็ยิ่งขับความสวยให้กับเธอด้วย

“ส สวัสดีครับคุณโซอี้ วันนี้สวยมากเลยนะครับ”

ผมกล่าวทักทายเธอตามมารยาท

“ข ขอบพระคุณมากค่ะ”

เธอตอบรับคำชมของผมด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีเล็กน้อย ใบหน้าของเธอตอนแดงนั้นเองสร้างดาเมจให้ผมเป็นอย่างมาก หากผมไม่ได้รายล้อมไปด้วยสาวงามมาก่อนผมคงเป็นบ้าตายแน่ๆ

“คุณโซอี้--”

ขณะที่ผมกำลังจะถามเรื่องคุณหนูอลิซ คุณโซอี้ก็ค่อยๆใช้มือของเธอคล้องแขนของผมไว้ด้วยใบหน้าเขินอาย ดูเหมือนว่าเธอจะอายมากจริงๆจนไอน้ำเกาะแว่นตาไปหมด

“ข ขออภัยค่ะท่านที ท่านทีคงจะลำบากใจสินะคะ!”

เธอผละตัวออกจากผมอย่างรวดเร็วพร้อมกับใช้ผ้าสีขาวที่ดูสะอาดเช็ดแว่นของเธอ พร้อมกับแสดงอาการลุกลี้ลุกลนไม่สมกับเป็นตัวของเธอ

น น่ารัก......น่ารัก เฮือก...

ในจิตใจของผมคงจะมีเลือดกำเดาไหลเป็นแน่ ดาเมจที่เธอสร้างให้ผมยิ่งกว่าติด Critical เสียอีก!

“ม ไม่เป็นไรหรอกครับ เอ่อ...คือว่า ไม่มีผู้ชายคนไหนไม่ชอบให้ผู้หญิงสวยๆมาคล้องแขนหรอกนะครับ หากไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป...ขออยู่แบบเมื่อกี๊ต่อได้ไหมครับ?”

ผมพูดด้วยน้ำเสียงหวั่นๆเล็กน้อย สัมผัสเมื่อครู่นั้นสุดยอดเหมือนกับผมได้ขึ้นสวรรค์เลยหล่ะ

“แต่ว่า ท่านที....”

เธอพูดด้วยน้ำเสียงเกรงใจเล็กน้อย ให้ตายสิ ถึงบุคลิกแบบนี้จะไม่สมกับเป็นเธอที่ดูมั่นใจตลอดเวลาก็เถอะ...

“เรียกทีสิครับ เดี๋ยวถ้าเรียกแบบนั้นจะถูกจับได้เอานะ”

ผมพูดพร้อมกับยื่นแขนให้กับเธอ คุณโซอี้เบิกตากว้างก่อนที่จะยิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่แดงซ่าน เธอเริ่มใช้แขนทั้งสองข้างคล้องแขนผมอีกครั้ง

“ค่ะ...ท ที”

[ได้รับค่าความสัมพันธ์ รวมเป็น 30 ค่ะ]

เอาหล่ะ..ขอให้ไม่ถูกจับได้จนจบอีเว้นท์เถอะ

…………………………………………………………………………..







มาแล้ว ดึกมากๆๆๆ 555 

ถ้าชอบอย่าลืม Comment เป็นกำลังใจด้วยเน้ออออออ ><

ฝรรดีครัช ><


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น