คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 10 ศึกชิงนาง

ชื่อตอน : บทที่ 10 ศึกชิงนาง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2560 08:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10 ศึกชิงนาง
แบบอักษร

ผับที่ วรารี รุ้งฤดี และเอกชัย ไป เป็นผับย่านสุขุมวิท โซนที่นั่งที่ทั้งสามคนเลือกเป็นโซฟา ที่อยู่มุมห้อง และตรงกลางเป็นฟลอร์เต้นรำ “นุ่น มาเที่ยวที่นี่บ่อยไหมครับ” เอกชัย ถามขึ้น “พึ่งเคยมาครั้งแรกค่ะ ต้องถามคนโน้น เขาเคยมาที่นี่บ่อย” วรารี ตอบ แล้วทำปากยื่นไปยัง รุ้งฤดี ผู้เชิญชวนให้มาเที่ยว “โห!! ผู้เชี่ยวชาญของเราอยู่นี้เอง ฮึๆ” เอกชัย กล่าวล้อ รุ้งฤดี “แหม! ก็มาคลายเครียดเป็นของธรรมดา ไม่เห็นว่ามันจะไม่ดีตรงไหนเลย คนอื่นเขาก็มากัน และที่นี่มันก็ค่อนข้างปลอดภัยกว่าที่อื่นอ่ะ :)”

“มาๆ ชนแก้วกัน” วรารี กล่าวขัดขึ้น รุ้งฤดี และเอกชัย จึงยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นชน “เอะ! นั้นใช่ คุณลอฟ ไหม ที่นั่งอยู่ตรงโน้นกับเพื่อนๆ น่ะ?” รุ้งฤดู ผู้ตาไวกว่าเพื่อน เห็นกลุ่มของหนุ่มๆ สาวๆ ที่นั่งอยู่อีกฟากหนึ่งของห้อง วรารี และเอกชัย จึงหันไปมองยังทิศทางตามที่ รุ้งฤดี ส่งสายตาเป็นเชิงชี้ให้ดู “อืม! ใช่ๆ คุณลอฟ นั้นแหละ คงมากับเพื่อนๆ เขาล่ะมั้ง” เอกชัย กล่าว “คุณลอฟ มีสาวมาด้วยอ่ะ สวยดีนะ เป็นแฟน คุณลอฟ เหรอ นุ่น” รุ้งฤดี กล่าวถาม วรารี ด้วยความสงสัย 

วรารี รู้สึกเหมือนโดนไฟร้อนจี้มาตรงกลางหัวใจยังไงไม่รู้ มันทั้งเจ็บทั้งปวด พยายามกั้นน้ำตาไม่ให้ไหล และพยายามไม่คิดอะไร ดีที่ที่นี้ค่อนข้างจะมืดจึงทำให้ไม่มีใครจับสังเกตเธอได้ว่ามีอะไรที่ผิดปกติ ก่อนที่จะกล่าวตอบเพื่อนออกไป “ไม่รู้เหมือนกัน ช่างเขาเถอะ เรามาสนุกไม่ใช่เหรอจะไปสนใจกับเรื่องของเขาทำไมล่ะ..ดื่มกันดีกว่า” วรารี ยกแก้วขึ้นชนกับ รุ้งฤดี และเอกชัย แล้วยกขึ้นดื่มจนหมดแก้ว “ดื่มเบาๆ นุ่น เดี๋ยวก็ได้เมาก่อนสนุกหรอก” รุ้งฤดี เอ่ยเตือนเลขาสาว ‘สงสัยคงเครียดจัด’ รุ้งฤดี พูดเบาๆ กับตัวเอง

“เราออกไปเต้นกันเถอะ” รุ้งฤดี เห็นเพื่อนดื่มหนักกลัวจะเมาซะก่อน เลยเอ่ยชวนให้ลุกขึ้นไปเต้น เพื่อเรียกเหงื่อ “ไปสิ..ไปค่ะพี่เอก ไปเต้นกัน” วรารี ชวน เอกชัย ลุกขึ้นจากโต๊ะที่นั่งเดินไปยังฟลอร์เต็นรำ ประจวบกับที่ ธนกฤษ ลอฟ ลีโอนาด หันไปเห็น วรารี กับเพื่อนๆ เข้าและแถม เอกชัย ยังเต้นอยู่ใกล้ๆ วรารี ไม่ยอมห่าง “บ้าชิบ!!” ท่านประธานหนุ่มสบถออกมา หึงจนควันออกหู ‘ตัวจะแนบชิดกันอยู่แล้ว!’ ท่านประธานหนุ่มคิดในใจ นึกเคืองเลขาของตน จึงลุกขึ้นเดินไปยังที่สองสาวหนึ่งหนุ่มกำลังเต้นกันอยู่ 

“นั้น ลอฟ จะไปไหนคะ?” แนนนี่ ร้องถามท่านประธานหนุ่ม เมื่อเห็นว่าเขากำลังเดินจ้ำอ้าวออกไปกลางฟลอร์เต้นรำ แต่ชายหนุ่มหาได้ให้คำตอบแก่หญิงสาวไม่ ยังคงเดินต่อไป เพราะตอนนี้กระวนกระวายใจจนควันแทบจะออกจากหู ไม่ได้ยินเสียงอะไรหรือใครถามทั้งนั้น

ในจังหวะหนึ่ง วรารี เต้นสะดุดทำให้ทรงตัวไม่อยู่ โงนเงนจะล้ม เอกชัย กำลังจะเอื่อมมือไปรับร่างหญิงสาว แต่มีมือใครบางคนยื่นมารับเสียก่อน และแถมยังดึงตัวเธอไปกอดไว้อีกต่างหาก วรารี ตกใจเงยหน้าขึ้นไปมองผู้เข้ามารับ “คุณลอฟ” ท่านประธานหนุ่ม ส่งสายตาดุๆ ให้เลขาสาว และเอกชัย ทำให้ เอกชัย ชักมือกลับแทบไม่ทัน 

“นี่เมาแล้วใช่ไหม? กินไปกี่แก้วแล้วนี้?” ท่านประธานหนุ่มหันมาถามเลขาของตน “อะไร..ยังไม่เมาสักหน่อย ปล่อย นุ่น ได้แล้วค่ะ” วรารี พยายามเบี่ยงตัวออกจากอ้อมแขนแกร่งนั้น ท่านประธานหนุ่มมีหรือจะปล่อยกลับรัดแน่นเข้าไปอีก “มันน่าจับตีก้นนักนะ นุ่น” ท่านประธานหนุ่มก้มลงกระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคนที่ข้างหูคนตัวเล็ก 

“พวกคุณนั่งอยู่ตรงไหนกัน? เดี๋ยวให้พนักงานเขาย้ายไปนั่งร่วมโต๊ะกับผมทางโน้น” ท่านประธานหนุ่ม เอ่ยกลับ เอกชัย “เอ่อ! ครับๆ” เอกชัย ขานรับอย่างเสียไม่ได้ “คงไม่ดีกว่ามั้งค่ะ เราไม่อยากรบกวน และนี้ก็ไม่ใช่เวลางานแล้วด้วย” วรารี เอ่ยสวนขึ้น นึกโมโหที่ท่านประธานหนุ่มมาใช้อำนาจกับพวกตน 

“อย่าดื้อน่ะ” ท่านประธานหนุ่มกล่าวเสียงเข้ม พลางจับมือ วรารี ให้เดินไปยังโต๊ะที่ตนนั่งอยู่กับเพื่อน “งานเข้าแล้วไหมล่ะ เอาไงล่ะทีเนี้ย!?” รุ้งฤดี หันมาถาม เอกชัย “จะทำไงได้ล่ะ ก็ต้องทำตามที่เขาสั่งนั้นล่ะ” เอกชัย ว่าพลางเดินไปยังโต๊ะของตนโดยมี รุ้งฤดี เดินตามไป


อะไร ยังไงค่ะ ควงคนโน้นมา แต่มาทำท่าหึงหวงกับคนนี้ จะเอายังไงคะ คุณลอฟขา.....

ไรท์ลงเรื่องใหม่อีกเรื่องแล้วนะค่ะ ชื่อเรื่อง สายสัมพันธ์ซาตาน ถ้ายังไงฝากอ่านและติชมกันมาได้นะค่ะ..... :)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น