email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep. 29 Sex phone (20++++)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 110.1k

ความคิดเห็น : 71

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2560 17:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 29 Sex phone (20++++)
แบบอักษร

​ผ่านไปไวเหมือนตอแหล!!!!!

ตอนนี้ก็เกือบจะ1เดือนแล้ว ฉันไม่ค่อยได้คุยกับดรากอนเลย เพราะเวลาเราไม่ค่อยตรงกัน และตอนนี้ฉันก็โฟกัสกับเรื่องฝึกงาน ตอนนี้ก็เช่นกัน

"น้องพลอยเอาเอกสารให้พี่หน่อยจ๊ะ" ฉันเดินไปหยิบเอกสารตามที่พี่นางซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายการตลาดที่ฉันฝึกงานอยู่...

"ได้แล้วค่ะ..." ฉันยื่นเอกสารให้พี่เขา 

"น้องพลอย...จบแล้วไปทำงานที่ไหน ถ้ายังไม่มีมาที่บริษัทของเราได้เลยนะจ๊ะ" ฉันจึงยิ้มให้ ตอนนี้ฉันก็มองๆไว้หลายบริษัทนั่นแหละ 

"พลอยไปกินข้าวกัน" ยัยฮารุเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะหยุดที่ตรงหน้าฉัน พร้อมกับยัยก้อยที่เดินมาพร้อมกับพี่ชายตัวเอง

"วันนี้มีคนเลี้ยงนะคะขุ่นเพื่อน...มีคนอยากร่วมโต๊ะด้วย" ยัยก้อยเอ่ยขึ้นก่อนที่จะหันไปยิ้มให้พี่ชายตัวเอง

"เดี๋ยวไปรถพี่ดีกว่า" พี่ต้นเอ่ยขึ้น ฉันกับยัยฮารุเลยพยักหน้ารับ ก่อนที่จะหยับกระเป๋าแล้วเดินตามเพื่อนไป

@ Q&C

ฉันเดินเข้ามาในโซนด้านในของร้าน  มันหวนคิดถึงบรรยากาศร้านก๋วยเตี๋ยวริมทางขึ้นมายังไงชอบกล ที่สำคัญหวนคิดถึงคนอยู่ไกล แล้วตอนนี้คนหื่นเขาทำอะไรอยู่น๊าาา

ฉันหยิบมือถือขึ้นมาแล้วโพสต์ข้อความบางอย่าง เพราะฉันได้คุยกับดรากอนเกือบเดือนแล้ว..

'คิดถึงสุดหัวใจ...เมื่อไหร่จะกลับมา' 

ฉันโพสต์ความรู้สึกของฉันจริงๆ อยากบอกให้เขารู้ ไม่กี่นาทีก็มีคอมเมนต์ตอบกลับ ฉันดีใจแทบบ้าเลย

dragon : อยากลงลิ้นแทบบ้าตอนนี้

ฉันอ่านคอนเม้นต์เขา หน้านี่แดงขึ้นทันทีเลย และเหล่าเพื่อนเขาก็มาเม้นต่อ...

wayyii : ให้กูลงรอไหม@dragon

Gusji:เดี๋ยวกูหาผัวใหม่ให้เมียมึง@dragon

ไบรท์: เมื่อไหร่จะกลับมาวะ

ฉันอ่านแต่ละเม้น แทบแทรกแผ่นดินหนี เขาคุยเรื่องไรกัน ไม่ทันได้คิดอะไร เสียงเรียกเข้าจากเมสเสจ ก็ดังขึ้น

'คนหื่น2018'

"ทำไมเงียบหายไปเลยอ่ะ" ฉันเอ่ยขึ้น ที่พูดก็คือเรื่องจริง เพราะมันไม่ใช่ยุคก่อนที่ต้องโทรอย่างเดียวแต่นี้เขาไม่อ่านไลน์ฉันเลยด้วยซ้ำ

"ไม่ได้เงียบ...ช่วงนี้ต้องเร่งเรียนเดี๋ยวไม่ทันเพื่อน" เขาเอ่ยออกมา ตอนนี้อยากเห็นหน้าเขา แต่ไม่ได้เพราะคนเยอะ

"แหม๋...จะกินไหมข้าว" เสียงยัยก้อยเอ่ยขึ้น ฉันจึงตีหน้ายักษ์ใส่...

"ไม่ใช่ว่านายติดสาวที่ไหนนะ" ฉันเอ่ยขึ้นแบบเสียงดุๆ 

"จะมีได้ไง...ก็คิดถึงเมียคนเดียว" ฉันนี่เขินเลย

"คิดถึงก็มาหาสิ" ฉันเอ่ยแกล้งเขา

"อย่ายั่วฉันนะ...เดี๋ยวตอนเย็นได้เจอแน่" เขาเอ่ยขึ้นฉันถึงกับงง ตอนเย็นอะไร เขาจะทำอะไร

"ฉันไปล่ะ..." บทสนทนาจบลงเมื่อเขาวางสาย แล้วฉันก็หันมาสนใจกับอาหารที่อยู่ข้างหน้า ซึ่งเยอะมาก 

"ทำไมมันเยอะอย่างนี้ละคะ" ฉันหันไปถามพี่ต้นที่วันนี้เป็นเจ้าภาพ

"อยากให้กินเยอะๆจะได้มีแรงทำงานไง" เขาเอ่ยขึ้นก่อนจะยิ้มตอบให้ฉัน ฉันรู้สึกเขินๆกับรอยยิ้มเขานะสิ ผู้ชายอะไรยิ้มมีเสน่ห์เป็นบ้า...

"แหม๋...ยิ้มแบบนี่จะจีบเพื่อนน้องหรอคะ"  ฉันมองยัยก้อยพร้อมกับถลึงตาใส่ยัยก้อย ก่อนจะหันมายิ้มแห้งๆให้กับพี่ต้น ยัยเพื่อนบ้านนี่เล่นอะไรก็ไม่รู้

"แล้วถ้าจีบจะติดไหม" ฉันได้ยินเท่านั้นแหละ

แอ่กๆ!!! แอ่กๆๆ!!!!

ฉันสำลักน้ำที่กินเข้าไป ฉันหันไปมองหน้าพี่ต้น ไม่รู้ว่าที่เขาพูด จริงหรือเล่น...ฉันละอยากลุกจากตรงนั้นเลย

"พี่ต้นก็เล่นตามยัยก้อยนะเนี้ย" ฉันเอ่ยขึ้นอย่างๆขำๆ แต่ฉันรู้สึกว่าบรรยากาศมันแบบจะอึนๆยังไงไม่รู้

"นี่...ยัยพลอยฉันรู้ว่าแกชอบ" ยัยฮารุตักกุ้งใส่จานฉัน พร้อมกับยักคิ้วให้ ฉันจึงก้มหน้าก้มตาทานอาหาร โดยไม่ได้รู้เลยว่ามีสายตาของพี่ต้นจับจ้องอยู่

หลังจากที่พากันทานข้าวเสร็จ ฉันกับเพื่อนก็มาซื้อเค้กที่เขาบอกว่าเจ้าอร่อยเลยก็ว่าได้...

ฉันหยิบเค้กช็อกโกแลตขึ้นมาพร้อมกับลิ้มรสชาติอย่างเอร็ดอร่อย เพราะเป็นของโปรดฉันเลยล่ะ

"อื้มมม!!! อร่อย" ฉันร้องออกมาเบาๆก่อนจะกินเค้กช็อกโกแลตนั้นต่อ

"ร้านนี้ขายดีมากนะครับ ถ้าเป็นช่วงสองทุ่มคนจะเยอะมากกว่านี้ ดีนะที่ช่วงนี้คนไม่ค่อยมี ไม่งั้นสามสาวไม่ได้กินแน่ๆ" ฉันยิ้มพยักหน้าฟังพี่ต้นพูด ก็มันน่าจะใช่อย่างที่พี่เขาพูดนั่นแหละ เพราะมันอร่อยจริงๆไม่หวานมากเพราะสำหรับคนอยากกินเค้กแต่ไม่อยากอ้วน...

"น้องพลอย..." ฉันหันหน้าไปหาพี่ต้น จากนั้นฉันก็ชะงักเมื่อจู่ๆเขาเอาทิชชู่ ขึ้นมาเช็ดปากให้ฉัน มันก็ตกใจนิดนึงน่ะ ฉันเลยรีบหยิบทิชขู่จากมือเขา ก่อนจะยิ้มบางๆให้

"ขอบคุณนะคะ" เขายิ้มตอบฉันกลับมา

"โอ๊ยยยยย!!! สงสารคนไม่มีแฟนบ้างสิคะ" ยัยฮารุเอ่ยขึ้น ก่อนจะกระซิกที่ไหล่ฉัน แต่ฉันไม่ได้รู้สึกเขินอะไร ก็มันเลอะจริงๆพี่เขาก็เลยเช็ดให้

หลังจากที่กลับจากกินข้าว ก็กลับมาทำหน้าที่ของตัวเองต่อ การเรียนรู้งานแต่ละอย่างมันไม่ใช่ง่ายๆแต่มันก็ไม่ยากเกินควร วันนี้ฉันบอกไว้เลยว่าเหนื่อยแทบบ้า ฉันเดินทั้งวันเดี๋ยวไปแผนกนั้นเดี๋ยวไปแผนกนี้...

"น้องพลอย...ท่านประธารเรียกพบนะจ๊ะ" พี่นางหัวฝ่ายแผนกการตลาด ซึ่งเป็นเลขาของพี่ต้นด้วย เรียกฉันแล้วฉันก็วางเอกสารแล้วเดินตามพี่เขาไป

ก๊อกๆๆๆ!!!

ฉันผลักประตูเข้าไป ก็เห็นพี่เขากำลังนั่งทำงานอยู่ เขาดูเหมือนนักธุระกิจที่เก่งทั้งที่อายุยังน้อยอยู่เลย...

"นั่งก่อนสิครับ" ฉันมองไปที่เก้าอี้ ก่อนจะหย่อนก้นลง

"พี่ต้นเรียกพลอยมีอะไรหรือเปล่าคะ" ฉันเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย เพราะใช่ว่าเขาจะมีเวลามานั่งคุยกับเด็กฝึกงานมากหรอก เพราะงานพี่เขาก็ใช่ว่าจะน้อย...

"พอดีพี่จะไปประชุมที่เขาใหญ่กับลูกค้ารายใหญ่ พี่อยากให้เราไปดูงานด้วย พอจบไปจะได้เก่งๆ" เขาเอ่ยขึ้น ฉันก็คิดตามสิ่งที่เขาพูดก็เป็นเรื่องจริง ได้ไปศึกงานด้วยและได้ไปเที่ยวด้วย

"แล้วยัยก้อยละคะ..." ฉันเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย ยัยก้อยไม่น่าจะพลาดงานแบบนี้

"ยัยก้อยกับฮารุต้องไปอีกที่นึง...เพราะต้องไปประชุมหลายที่ พี่เลยให้แผนกการตลาดไปอีกที่นึง ส่วนพี่ก็ไปเขาใหญ่" ฉันฟังเขาพูด ก็เข้าใจนะ เพราะงานก็งาน ลูกค้าคือพระเจ้า เราต้องให้ความสำคัญ 

"อื้มมมม!!! ถ้างั้นพลอยขอคิดดูก่อนได้ไหมคะ" ฉันเอ่ยขึ้น เพราะเพื่อนฉันก็ไม่ได้ไป แล้วฉันต้องไปคนเดียวงั้นหรอ...

"พี่อยากให้พลอยไปนะ...เพราะโอกาสมันไม่ได้มีหลายครั้งนะ" ฉันทำท่าครุ่นคิด จะว่าไปมันก็จริงอย่างที่พี่ต้นพูด

"โอเครค่ะ...พลอยตกลงค่ะ" ฉันตัดสินใจเอ่ยออกไปแบบนั้น เพราะไม่อยากพลาดโอกาสดีๆนี้ไป

ฉันเดินออกมาจากห้องของเขา นี่ก็เป็นเวลาเลิกงานของเหล่าพนักงานแล้ว ฉันจึงเก็บของแล้วลาเพื่อนสองคน เดินมายังรถของตัวเอง วันนี้รู้สึกเหนื่อยเป็นพิเศษ ฉันใช้เวลาไม่นานบึ่งรถกลับมาที่คอนโด

แกรก!!!! แอ็ดดดด!!!

ฉันเปิดประตูเข้ามา เดินไปยังตู้เสื้อหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไป ฉันใช้เวลาอาบน้ำไม่ถึง20นาที ปละไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนไหน พอรู้ตื่นขึ้นมาอีกที 

22.00น.

ครืน!!!  ครืน!!!

เสียงโทรศัพท์ที่แสดงว่าเป็นการโทรไลน์ดังขึ้น ฉันก็เลยรู้ว่าเป็นใคร 

'คนหื่น2018' ฉันรีบกดรับสายทันที 

"ว่างหรอถึงโทรมาได้" ฉันเอ่ยขึ้นแบบงอนๆ น้ำเสียงติดงอนๆ

"ก็บอกแล้วว่าจะโทรหา ก็ต้องโทรหาสิ" ดขาเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเข้มๆ ทำเอาฉันต้องรีบทำปาก       งิบงิบใส่เขา

"เป็นไงบ้าง...แอบไปมีกิ๊กหรือเปล่า" เขาเอ่ยขึ้น จนฉันต้องถอนหายใจออกมา นี่จะถามเรื่องเดียวเลยหรือไง 

"ไม่มีหรอกหรืออยากให้มี" ฉันหยอกคนหล่อ รู้สึกดีดวลาได้แกล้งเขา

"ลองดู ได้ตายคาตีนทั้งสองคนเลย" ฉันถึงกับทำหน้ายู่ใส่เขา เพราะตอนนี้ยังไม่เปิดกล้องคุยกัน

"เปิดกล้องหน่อย" ไม่ทันได้พูดจบ ฉันก็เปิดกล้องซึ่งตอนนี้ฉันนอนอยู่บนเตียง เขายังนั่งอยู่บนโซฟาเลย...ฉันก็แอบเหลือบสำรวจห้องเขานะ เพื่อจะมีผู้หญิงโผล่มา

"เออนี่...ได้ข่าวว่สไปฝึกงาน เป็นไงบ้าง" ฉันจึงยิ้มออกมา เมื่อเขาถามขึ้น ตอบด้วยความตื่นเต้น

"ดรากอน...วันมะรืนฉันจะไปเขาใหญ่ กับพี่ต้น...เอ่อคุณต้นเขาเป็นประธารบริษัท" ดรากอนหน้าขมวดเข้าหากัน ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงดุๆ

"แล้วไปกันกี่คน" ฉันถึงกับสะดุ้งกับคำถาม

" ไป3คน...มีฉัน...มีคุณต้นและก็เลขาของเขา" ฉันเอ่ยออกไป

"แล้วเด็กฝึกงานทำไมต้องไป..." เขายังคงเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงห้วนๆ นี่ฉันไม่น่าเล่าให้เขาฟังเลย

"คุณต้นเขาบอกว่าเป็นการหาประสบการณ์" ฉันตอบแบบที่เขาพูดนั่นแหละ...

"หึ" เขาตอบแค่นี้และดรากอนก็เบือนหน้าหนีไม่มองหน้าฉัน อย่าบอกนะว่าเขาหึงฉันหรอ

"นายไม่ไว้ใจฉัน" ฉันเอ่ยขึ้นอย่างน้อยใจ 

"มันไม่ใช่อย่างนั้น...ฉันไว้ใจเธอแต่ไม่ไว้ใจมัน" ฉันกำลังอ้าปากจะเถียงเขา เขาเอ่ยตัดบทเรื่องนี้ไปเลย

"อยากดูดนม" อยู่เขาก็เอ่ยขึ้น ฉันก็ตกใจนะสิ พูดบ้าอะไรเนี้ย

"ห้ะ...พูดเป็นเล่น" ฉันเอ่ยขึ้นมองคนตัวโตที่ตอนนี้ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

"ถอดเสื้อเร็วๆ" ฉันถึงกับถลึงตาใส่เขา นี่เขาเป็นอะไรวันนี้...

"จะบ้าหรือเปล่า...ดรากอน!!!!" ฉันเห็นเขาตอนนี้กำลังถอดเสื้อ นี่เขาคิดบ้าอะไรเนี้ย ฉันก็อายเป็นนะ

"เร็วพลอย!!! เร็ว!!!!" ฉันจำต้องถอดเสื้อนอนตัวบางออก นี่ฉันกำลังเป็นพวกวิปริตไหมเนี้ย แก้ผ้าโชว์ ทางโทรศัพท์

"รู้จัก Sex Phone ไหม" เขาเอ่ยขึ้นผ่านแอปพิเคชั่นไลน์ รู้น่ะรู้แต่เขาคงไม่คิดที่จะ...

"ช่วยฉันหน่อย...ไม่ไหวแล้วเนี้ย...หรือเธออยากให้ฉันไปปลดปล่อยกับคนอื่น" ประโยคนี้ทำให้ฉันชั่งใจว่าจะทำดีหรือไม่ทำ ใครที่ไหนเขาเล่นกันอย่างนี้ นับวันดรากอนยิ่งหื่นขึ้นทุกวัน

"พลอย!!! เร็ว!!!" ดรากอนเร่งฉัน ตอนนี้หน้าฉันเห่อแดงร้อนขึ้น เมื่อเห็นเจ้ามังกรยักษ์ผ่านทางสมาร์ทโฟน ถึงแม้ว่ามะนจะเข้ามาในตัวฉันบ่อยแล้วก็เหอะ แต่มันก็ไม่ชินอยู่ดี

ฉันเลื่อนมือขึ้นมาบีบเค้นที่หน้าอกตัวเอง ยอดประทุมถันแข็งเป็นไต ฉันรู้สึกเสียวแปลกๆ มองตัวเองสลับกับคนใน iPhone หน้าเห่อร้อนขึ้นไปอีก 

"อ้ะ!!!!...อื้อออออ!!!" ฉันเผลอหลุดครางออกมา เมื่อมือเรียวสะกิดที่ยอดประทุมถัน แหงนหน้าซี๊ดครางเสียงหวาน ยิ่งคนในสมาร์ทโฟนจ้องมองด้วยแล้ว ยิ่งเขินอายยังไงไม่รู้

ดรากอนตอนนี้รูดแกร่นกายขึ้นลง ตามแรงอารมณ์ของเขา ฉันเห็นใบหน้าเหยเกของเขา ยิ่งทำให้ได้ใจ 

"อื้อ...ดรากอน...พลอยเสียว" ฉันเริ่มลูบวนลงไปที่ท้องน้อย ยังคงมีเสียงดรากอนทีาเอ่ยบอก

"พลอย!!!...ถอดมันออก" ฉันทำตามเขา อยากรู้เหมือนกันว่ามันจะรู้สึกยังไง เวลาที่ช่วยตัวเอง นี่ฉันกลายเป็นคนหื่นกามตั้งแต่เมื่อไหร่

ดรากอนยังคงซี๊ดปากอยู่ เขารีบรูดแก่นกายขึ้นลง ตอนนี้หน้าเขาเห่อร้อน แดงเพราะอารมณ์เสียวกระสันมันเข้ามาแทนที

"พลอยอ้าขาออก...." ฉันอ้าขาออก ทั้งอายทั้งเขินตัวเอง ยิ่งเขาจ้องมองมาที่กลีบหุหลาบยิ่งอายเข้าไปใหญ่

"ยังสวยเหมือนเดินเลย..." เขาเอ่ยขึ้น ด้วยสัญชาตญาณ ทำให้ฉันใช้นิ้วเรียวสอดเข้าไปในช่องทางรักคับแคบ 

"อื้อ....อ้ะ..." ฉันร้องครางเสียงหวาน เมื่อความเสียวแล่นไปทั่วร่างกาย ฉันค่อยๆขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ ด้วยจังหวะเนิบนาบ...

ใบหน้าของดรากอนตอนนี้เริ่มเข้ามาในหัวของฉัน ตอนนี้มันมีเพียงใบหน้าของเขาที่กำลังก้มลงฉกชิมน่ำหวานในตัวฉัน...

"อื้อ....ดรากอน....อ้ะ...เขเามาอีก...อื้อออ" ฉันเผลอตัวร้องครางเสียงดัง ซึ่งดรากอนตอนนี่ก็ไม่ต่างกัน

Part. dragon

ผมที่ตอนนี้มองดูภาพที่แสนจะยั่วยวน...ยิ่งทำให้ผมรูดแก่นกายตัวเองให้เร็วขึ้น ผมมองเรือนร่างที่เคยหอม เคยกอด เคยฝังตัวตนเข้าไปข้างใน แต่ตอนนี้ผมทำได้เพียงช่วยตัวเอง

"เชี้ยยยย!!! ซี๊ดดด!!!" ผมซี๊ดปากอย่างกลั้นไม่ได้ นี่ผมกลายเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

ยิ่งเห็นใบหน้าหวานเห่อร้อน บวกกับกลีบกุหลาบที่ตอนนี้ดูดกลืนนิ้วเธอเข้าไป อยากจะเอาตัวตนของผมเข้าไปแทนนิ้วเธอเลยตอนนี้ 

เสียงหวานเอ่ยผ่านสมาร์ทโฟน ยิ่งกระตุ้นความดิบ เถื่อน ในกายผม

"ดรากอน...พลอยไม่ไหวแล้ว....อื้ออออ"

"อ้ะ....อ้ะ...ช่วยพลอยด้วย...." ยัยบ๊องแอ่นตัวรับคงคิดว่าผมเป็นคนทำให้เธออยู่ และตอนนี้ผมก็ไม่ไหวเหมือนกัน

"ฉันก็ไม่ไหว...ซี๊ดดด!!! พร้อมกัน"

"อ้ะ...."

"กรี๊ดดดดด" 

น้ำขาวขุ่นพวยพุ่งออกมา ทำเอาผมรู้สึกโล่ง ตอนนี้ผมหอบหายใจเลยด้วยซ้ำ ผมมองร่างบางตอนนี้หอบหายใจอย่างเหนื่อยหอบ ก็เล่นซะแบบนั้น

"พลอย!!!" ผมเอ่ยเรียกเธอเสียงแหบพร่า คนตัวเล็กหันมามองหน้าผม 

"เล่นบ้าอะไร...." เธเอ่ยติดน้ำเสียงอายๆ ผมนี่โครตคิดถึงเลย

"โครตคิดถึงเลยวะ..." ผมเอ่ยออกไป ยัยบ๊องยิ้มแบบอายๆก่อนที่จะรีบกระชับผ้าห่มเข้าหาตัว

"อายทำไม..." ผมเอ่ยขึ้น

"ไม่อายได้ไง...ใครกันเขาเล่นแบบนี้" ผมจึงยิ้มแบบขำๆ มันก็สนุกดี แต่เธอก็ใช่ไม่ชอบหนิ

"ชอบไหม..." เธอไม่ตอบผม ก้มหน้างุด ด้วยความอาย 

"กลับเมื่อไหร่...จะเอาให้เตียงหักเลย" ผมมองหน้ายัยบ๊อง

"ไม่ใช่แวมไพร์" ผมถึงกับหัวเราะออกมา ทั้งบ๊องทั้งตลก 

"กูมีเมียเป็นเอ๋อไม่พอ เป็นตลกอีกด้วย" ผมมองหน้าเธอตอนนี้ยังกับจดกินเลือดกินเนื้อผม แต่เธอก็ยิ้มให้ผม

Part ploy

ฉันทำท่าจะกินเลือดกิน เมื่อไหร่จะครบ6เดือน คิดถึงจะตายแล้ว

"รักฉันไหม" จู่ๆฉันก็เอ่ยออกไป..เพราะเขายังไม่เคยบอกรักฉันเลย

"ขนาดนี้แล้วยังไม่รู้อีกหรอ" เขาเอ่ยออกมา มันก็ทำให้ฉันยิ้ม แต่อยากได้ยินจากปากเขามากกว่า

"ฉันรักคนหื่นที่สุดเลย..." เขายิ้มตอบกลับมาให้ฉัน

"แค่นี้นะจุฟ...." ฉันทำท่าจุฟปากเขาผ่านจอสมาร์ทโฟน 

"รักเธอนะ...ยัยบ๊อง" ฉันนี่แทบตัวลอยเลยเมื่อได้ยิน เขาทำท่าเหมือนจุฟที่ปากฉัน แล้วก็ตัดสายไป










อร๊ายยยยยย!!! ตกลงดรากอนหื่นหรือไรท์หื่นกันแน่ 555555


ตอนนี้เลือดหมดตัวแล้วววววว  อยากได้แบบนี้5555

#ติดตามความฟินตอนต่อไป






ความคิดเห็น