เฌอรามิล/ษุรอยยา/วาเลนไทน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชิดใกล้ ตอนที่ 1

ชื่อตอน : ชิดใกล้ ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2560 11:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชิดใกล้ ตอนที่ 1
แบบอักษร

สาวน้อยที่นอนคว่ำกับที่นอนในชุดล่อแหลมที่เป็นเสื้อเชิ้ตสีฟ้าของเขาตัวสั่นงกไม่รู้เพราะกลัวเขาหรือเจ็บแผล มือทั้งสองข้างงอข้อศอกแนบกับลำตัวแต่กำผ้าปูที่นอนไว้แน่น เมื่อเขาหยิบหลอดยาและค่อยๆ ทาเบาๆ เริ่มจากบริเวณใต้น่อง ปัญหาใหญ่ของณกรตอนนี้ก็คือผิวขาวนวลที่ช่างยั่วใจเขาเหลือเกิน ผิวเรียบลื่นที่เขากำลังสัมผัสมันนุ่มนิ่มผุดผ่อง...ชายเสื้อถูกถกขึ้นไปเรื่อยๆ ตามแผลที่มีหลายแผล เธอคงเจ็บไม่ใช่น้อย น่าสงสารนักแม่กระต่ายตื่นตูม

และแล้วณกรก็ต้องมีอาการที่เรียกว่าตกตะลึงกลืนน้ำลายเอื๊อกแล้วเอื๊อกเล่าเมื่อชายเสื้อถูกถลกขึ้นเหนือแผ่นหลังขาวเนียนแม้บาดแผลจากการถูกตีจะน่าตระหนกแต่ที่น่าตื่นเต้นกว่านั้นคือ บั้นท้ายกลมกลึงของสาวแรกรุ่นที่ขาวปานน้ำนมแม้มีรอยฝกช้ำห้อเลือดให้ต้องมัวหมองไปบ้างแต่ความงามนั้นไม่ได้ลดไปเลย

เธอเป็นสาวแรกแย้มที่มีเรือนร่างงามไม่มีที่ติ สะโพกผายกลมกลึงเอวคอดกิ่ว แม้เสื้อจะปกปิดเรือนกายด้านหน้าอยู่แต่ให้เดาเขาคิดว่ามันคงงดงามไม่แพ้กัน นั่นเรียกร้องอารมณ์ดิบในกายเขาได้เป็นอย่างดี แต่เขาคิดจะทำมิดีมิร้ายกับสาวน้อยวัยสิบแปด ที่เพิ่งจะสูญเสียมารดาและถูกพ่อเลี้ยงทารุณกรรมมาอย่างนั้นหรือ คำตอบคือไม่ เขาแค่ช่วยเธอเท่าที่จะทำได้ก็แค่นั้นและพรุ่งนี้เขาจะนำเธอไปให้แม่จัดการต่อไป เป็นการตัดปัญหาที่มันกำลังทรมานร่างกายเขาอย่างหนัก มังกรที่กำลังหลับใหลเมื่อได้กลิ่นสาวมันกลับตื่นเต็มตัว ณกรกำลังปวดร้าวกับความต้องการที่ไม่ได้รับการปลดปล่อย

ชายเสื้อถูกตลบมาปิดเหมือนเช่นเดิม แต่บุรุษพยาบาลจำเป็นกลับถลาลุกขึ้นยืนหันหลังให้ มธุรสที่ลุกขึ้นนั่งตอนนี้อายจนไม่รู้จะบรรยายอย่างไรแล้ว

“กินยาแล้วก็นอนซะ...นอนที่นี่แหละ” พูดจบก็เดินดุ่มๆ ออกจากห้องไปทำให้นางอายที่ทำตามคำสั่งใจเต้นระรัวเหมือนกลองศึกกับเหตุการณ์วาบหวิวเมื่อครู่ ไม่มีคำใดเอื้อนเอ่ยจากปากบาง เธอพูดไม่ออก ให้ตายเถอะแม้แต่แม่เธอยังไม่เคยเห็นขนาดนี้เลยนะตั้งแต่เธอเป็นสาวมา จิตใจที่สับสนเริ่มนับหนึ่งไม่ได้ว่าจะร้องไห้เสียใจหรือดีใจที่มีคนช่วยเหลือและไม่คิดอกุศลกับเธอ

“แม่จ๋า แม่ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะลูกชายคุณหทัยเขาไม่ทำอะไรน้ำหวานหรอกจ้ะ น้ำหวานดูแลตัวเองได้” เสียงสั่นเครือยามเอ่ยถึงมารดาผู้ล่วงลับ มารดาเธออาจจะดลบันดาลให้เขามาช่วยเหลือจากความอัปยศนั้นก็ได้ มธุรสคิดอย่างเป็นสุขก่อนจะผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว

ความคิดเห็น