Mogami Aki

ขอฝากติดตามผลงานด้วยครับ วันละ 1 Like 1 Comment เป็นกำลังใจด้วยครับ ^^

ตอนที่ 33 สิ่งนั้น

ชื่อตอน : ตอนที่ 33 สิ่งนั้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2560 00:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 33 สิ่งนั้น
แบบอักษร

ร่างกายของผมไม่รู้สึกอะไรเลย

มันรู้สึกชาไปหมด ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ดวงตาของผมเริ่มพล่ามัวลงไปทุกที

ฟูมมมมมมม

เสียงที่ดังมาจากส่วนไหนของสัตว์ประหลาดข้างหน้าที่ไม่อาจทราบได้นั้นให้ความรู้สึกแบบไม่เคยเป็นมาก่อน ร่างอันใหญ่ยักษ์ของมันจ้องมองมาที่ผม ดวงตาสีแดงของมันหรี่ลงเล็กน้อย

เวลาที่ดำเนินผ่านไปไม่กี่วินาทีเพียงเท่านั้น แต่ผมกลับรู้สึกเหมือนนานแสนนาน ผมคิดว่าตนเองอาจจะไม่รอดจากเหตุการณ์นี้ สมองของผมในตอนนี้ไม่สามารถคิดอะไรได้ทั้งสิ้น บางทีการเจอกับเจ้านี่อาจจะทำให้ผมสิ้นหวังอย่างที่สุดก็ได้

ดวงตาของผมเริ่มปิดลง ภาพทิวทัศน์ที่เห็นเริ่มมืดสนิท บางทีผมคงจะไม่รอดแล้ว....บางทีหล่ะนะ

‘ระบo : ?? ค่ะ’

...............................................................................

“โอ้ ตื่นแล้วๆ”

ร่างกายของผมที่ตอนแรกเจ็บปวดเจียนตายได้ฟื้นมาอีกครั้งที่มิติสีขาวเหมือนเดิม เสียงของชายแก่ชราทำให้ผมสะดุ้งตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

“….ผม..ยังไงไม่ตายเหรอเนี่ย?”

ผมใช้มือข้างขวาแปะไปบนใบหน้า เหงื่อของผมไหลเต็มตัวไปหมด ตอนนี้ตัวของผมไม่มีเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว

“โฮะๆ เจ้ายังไม่ตายหรอก ดูเหมือนว่าดวงของเจ้าจะแข็งพอตัวเลยนะ”

ตาแก่ผมขาวหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะตอบผมด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร

“อย่างนั้นเหรอ.......นี่ตาแก่... ไอ้เจ้าตัวนั้นมันคืออะไรกันแน่? หรือว่าตาแก่เป็นคนส่งมา?”

ก็แน่หล่ะ เรื่องวุ่นๆที่มาหาผมได้เกือบทุกวี่ทุกวันนั้นก็น่าจะเป็นเพราะเขา แต่ดูเหมือนว่าครั้งนี้เขาจะรุนแรงไปหน่อย

“?”

แต่คำตอบที่ผมได้คือการส่ายหน้าเบาๆ ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะไม่เกี่ยวกับเขาจริงๆ

“ล แล้วเจ้าตัวนั่นหล่ะ!? มันคือตัวอะไรกันแน่!? ความรู้สึกนั้น.....”

ผมถามเขาเสียงดัง ก่อนที่จะรู้ว่าตัวเองเสียมารยาทพร้อมกับเงียบลงไป ทั่วทั้งตัวของผมสั่นไม่หยุด บางทีเจ้านั่นอาจจะเริ่มทำให้ผมกลัวแล้วก็ได้

“…….เห้อ”

เขาถอนหายใจออกมาพร้อมกับใช้มือของเขาแตะตัวผมไว้ มือของเขามันรู้สึกอบอุ่น มันทำให้ผมรู้สึกใจเย็นขึ้น บางทีคงจะเป็นพลังของเขาก็ได้

“เจ้าจำถึงสิ่งที่ข้าเคยบอกได้หรือไม่?”

มันเป็นคำถามสั้นๆออกมาจากปากของเขา ตัวของผมนิ่งไปซักพักพร้อมกับหวนคิดเรื่องที่ผมเคยพูดกับเขาทั้งหมด

“....หรือว่า..เกี่ยวกับ ‘สิ่งนั้น’ ที่คุณพูดถึงสินะ?”

มันเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ผมจำได้ ใบหน้าของเขาที่เคยฉายแววกังวลในตอนนั้นมันผุดขึ้นมาในหัวสมองของผม

“ก็อย่างที่เจ้าพูด”

คำตอบของเขาเป็นเครื่องยืนยันได้อย่างดีว่าสิ่งที่ผมเจอนั้นมันแข็งแกร่งจนทำให้พระเจ้าของโลกนี้กังวลได้...........

“หากยุ่งกับมิติและเวลามากเกินไปจะทำให้ ‘สิ่งนั้น’ ปรากฏตัวขึ้นนั่นแหละคือสิ่งที่ข้าอยากจะบอกเจ้า”

คำพูดของเขาทำให้ผมคิดได้ เจ้าสัตว์ประหลาดตัวนั้นมันทำได้ทั้งหยุดเวลาและเปิดประตูมิติ แต่ว่าความแข็งแกร่งเพียงแค่นั้นมันคงไม่ทำให้พระเจ้ากังวลหรอกใช่ไหม?

“หืม...เจ้ากำลังสงสัยอยู่สินะ ตัวที่ทำให้เจ้าเกือบตายนั่นเป็นเพียงแค่ ‘หนึ่ง’ ในพวกมันเท่านั้นเอง”

“จ จะบอกว่ามันมีอีกเหรอ!?”

สิ่งที่เขาพูดมานั้นทำให้ผมตกใจเป็นอย่างมาก ที่ผมเจอมาเมื่อกี๊เป็นเพียงแค่หนึ่งในพวกมันเพียงเท่านั้น....

..................................................................................

“ขอโทษทีนะพี่สาว ดูเหมือนว่าจะต้องลากันตรงนี้”

“?”

นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายก่อนที่เขาจะโยนฉันออกไป พละกำลังอันมหาศาลของเขาส่งตัวของฉันไปไกลเกือบ 200 เมตรก่อนที่ร่างของฉันจะไปตกอยู่ที่บ้านหลังหนึ่ง

ตุบ

มันรู้สึกเจ็บตรงก้นนิดหน่อยหลังจากการกระแทก ชายปริศนาคนนั้นช่างไม่มีความอ่อนโยนให้กับหญิงสาวบ้างเลยหรือไงเนี่ย

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะมาคิดเล็กคิดน้อยในตอนนี้

ซู่มมมมมมมมมมม!

เกิดประกายแสงสีแดงขึ้นในบริเวณที่ฉันถูกเขาโยนมาก่อนที่มันจะหายไป ร่างของสัตว์ประหลาดยักษ์หยุดนิ่งไปพร้อมกับไม่ขยับเขยื้อนไปไหนแม้แต่น้อย

 “อ๊ะ The Queen!”

เสียงของใครบางคนดังขึ้นมาจากหลังของฉัน ดึงความสนใจให้กับฉันไปชั่วขณะ

“The Witch องค์กรส่งคุณมาเหรอ? ไม่ใช่ว่าตอนนี้คุณอยู่อีกประเทศรึไง?”

ฉันค่อนข้างประหลาดใจที่บุคคลตรงหน้าจะมาที่นี่ เพราะส่วนมากแล้วเธอมักไม่ค่อยปรากฏตัวออกมาเท่าไหร่นัก เธอมาพร้อมกับกลุ่มคนอีกหลายสิบคนที่ตามเธอมา

“เห็น The Sage บอกว่าเจออะไรที่น่าสนใจหน่ะ เลยส่งฉันมาดู แต่ไม่คิดว่ามันจะน่าสนใจเกินไปนี่สิ...”

เธอตอบด้วยน้ำเสียงปนเล่นเล็กน้อย แต่สายตาของเธอกลับจ้องมองไปยังสัตว์ประหลาดยักษ์ด้วยแววตาหวั่นๆเล็กน้อย ออร่าที่เจ้านั่นปลดปล่อยออกมาทำให้ทุกคนที่เห็นมันขนหัวลุก

“The Witch ฉันอยากให้คุณช่วยเขาหน่อย”

ฉันขอความช่วยเหลือกับเธอดู บางทีเธออาจจะทำอะไรได้กับเหตุการณ์นี้ก็ได้

“รู้สึกแปลกใจเลยนะเนี่ย ที่ The Queen ผู้ที่ไม่สนแม้แต่หัวหน้าจะขอความช่วยเหลือให้กับผู้ชายอย่างนี้”

“อึก....ชิ เอาเถอะ คนที่ฉันอยากให้คุณช่วยก็คือ ‘บุรุษผมเงินปริศนา’ ไงหล่ะ”

คำพูดของฉันสร้างความตื่นตกใจให้กับ The Witch และผู้ที่ติดตามเธอมาไม่น้อย สายตาของพวกเราทุกคนรีบหันไปยังสัตว์ประหลาดยักษ์ที่ตอนนี้มันยังไม่ขยับตัวแม้แต่นิดเดียว

“งั้นเราไปกันเถอะ!”

เธอตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว ชายที่องค์กรของฉันได้รับคำสั่งมาให้ตามหาอย่างเอาเป็นเอาตายแบบนี้ หากพลาดโอกาสนี้ไป โอกาสที่จะตามหาตัวของเขาคงจะยากกว่าเดิมแน่ๆ

“!?”

แต่อยู่ๆ มิติเคลื่อนย้ายที่ครอบคลุมบริเวณนี้อยู่ก็ค่อยๆหายไป ดวงจันทร์สีม่วงในตอนแรกก็เริ่มกลับมาเป็นสีเหลือง บ้านเรือนต่างๆก็กลับมาตั้งอยู่ในทิศทางที่ควรจะเป็น

“!? หายไปแล้ว....”

ในขณะที่มิติค่อยๆกลับมานั้น เราก็ได้หลุดความสนใจให้กับสัตว์ประหลาดยักษ์ไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น พอหันกลับมาอีกที ร่างอันใหญ่โตของมันกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย

........................................................................................

“อย่างนั้นเองเหรอ?”

ผมพยักหน้าอย่างเข้าใจ พวกเราทั้งสองคนแลกเปลี่ยนการสนทนาเล็กน้อย

“ก็อย่างที่ข้าพูดไป หากเจ้าอยากใช้พลัง Save&Load หล่ะก็ ตัวของเจ้าต้องมั่นใจว่าจะปราบมันได้จริงๆ ”

เป็นอีกครั้งที่เขาพูดเตือนผมซึ่งผมก็เห็นด้วยกับคำพูดของเขา การไปตอแยกับสิ่งนั้นในตอนนี้ก็เหมือนกับเอาขาข้างหนึ่งลงไปในโลงแล้ว

“ผมเห็นด้วย หากให้เจอมันอีกครั้งผมคงทำอะไรไม่ถูกแหงๆ”

ผมพูดพร้อมกับหลับตาลง ความกลัวในจิตใจของผมเริ่มหายไป คงจะเป็นผลมาจากความสามารถของพระเจ้าเหมือนเคยนั่นแหละ

“อืม..ดีมาก รู้ขีดจำกัดตัวเองดีที่สุด เอาหล่ะ ตอนนี้ข้าควรจะส่งเจ้ากลับไปได้แล้ว เจ้ามีนัดกับสาวแสนสวยตั้งสองคนใช่ไหมหล่ะ หึหึ”

 “หนอย.......ลาก่อนหล่ะตาแก่ ขอบคุณที่เรียกมาสงบสติอารมณ์”

ผมพูดด้วยน้ำเสียงโกรธหน่อยๆ ดูเหมือนว่าเหตุการณ์ทั้งหมดตาแก่คนนี้จะอยู่เบื้องหลังด้วยสินะ....

“โอ๊ะ เกือบลืมไปอย่าง หากเจ้าตื่นมาแล้วอย่าตกใจหล่ะ”

เขาแลบลิ้นออกมาพร้อมกับกระพริบตาข้างหนึ่ง ขอร้องหล่ะ...ไม่ได้น่ารักเลยซักนิด...

‘ว่าแต่...สิ่งที่เขาบอกคือะไรกัน?’

นั่นเป็นความคิดสุดท้ายของผมในมิติแห่งนี้ก่อนที่แสงสีขาวจะเริ่มกลืนกินร่างกายของผมไป

..............................................................

“อืมมมมมมมม”

ดวงตาของผมค่อยๆลืมขึ้นมา ดวงตาที่เริ่มพล่ามัวเริ่มที่จะมองเห็นได้ชัดขึ้นอีกครั้ง ภาพที่ผมเห็นภาพแรกก็คือสถานที่ใดที่หนึ่งที่ผมไม่คุ้นตาเป็นอย่างมาก

ฮ๊าววววววววววววววววว~~~~~~~

ผมหาวออกมาพร้อมกับบิดขี้เกียจ

“หืมมม~~~~ ตื่นแล้วเหรอ?”

แต่อยู่ๆ ก็มีเสียงของใครก็ไม่รู้ดังขึ้นมาจากด้านข้างของผม ร่างกายของผมเกิดปฏิกิริยารีบหันไปทางเจ้าของเสียงนั่นทันที

ดวงตาสีแดงของเธอเป็นประกายออกมาอย่างสวยงาม ผมสีดำของเธอเป็นทรงสว่าน เธอจ้องมองมาทางผมพร้อมกับยิ้มออกมาเล็กน้อย ใบหน้าของเธอดูสวยงามราวกับเทพีแห่งความงามจนใจของชายหื่นแบบผมเต้นแบบรุนแรง ถึงแม้ว่าผมจะไม่เคยเห็นหน้าเธอมาก่อน แต่ว่า....ทำไมผมรู้สึกเหมือนเคยเจอกับเธอที่ไหนมาก่อนกันนะ?

ตอนนี้เรื่องเล็กน้อยแบบนั้นผมไม่ควรจะคิดถึงมัน....ปัญหาตอนนี้ก็คือทำไมเธอคนที่อยู่ข้างผมคนนี้ถึงเปลือยต่างหาก.....







มาแล้วครับ ><

วันนี้มาดึกมากกก จริงๆจะลงตั้งแต่ 4 ทุ่มแต่ก็มีปัญหาเว็บเข้าไม่ได้เหมือนเคย T-T

ถ้าชอบอย่าลืม Comment เป็นกำลังใจนะครับ ><

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น