ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 2 จุมพิศจากคนไม่รู้จัก

ชื่อตอน : บทที่ 2 จุมพิศจากคนไม่รู้จัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2562 12:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 จุมพิศจากคนไม่รู้จัก
แบบอักษร

 “แกฉันขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะ” อรนิสา กล่าวบอกกับ นิโลบล “ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหมแก?” นิโลบล กล่าวถามอย่างเป็นห่วง “ฉันไปคนเดียวได้ แค่นี้เอง และอีกอย่างฉันก็ยังไม่ได้เมาซะหน่อย ไปได้จิ๊บๆ J” อรนิสา ว่าพลางยกมือขึ้นนทำสัญลักษณ์ให้เพื่อนรับทราบว่าเธอโอเค แล้วก็เดินไปห้องน้ำ โดยมีสายตาของ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน มองตามร่างแน่งน้อยนั้นไปไม่วางตา ซึ่งห้องน้ำของผับจะอยู่ชั้นสอง  

“เดี๋ยวมานะ” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน บอกกล่าวให้ อีธาน เวล โทมัส รับทราบ แล้วเดินออกไปทันที โดยไม่คิดจะสนใจใครเลย “อ้าว! จะไปไหนของเขานะ สงสัยเขาคงจะมีธุระด่วนนะครับ เดี๋ยวก็คงกลับมา” อีธาน เวล โทมัส กล่าวกับ ขวัญฤทัย ที่ชะเง้อคอมองตาม แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ด้วยความงุนงง ที่ชายหนุ่มเดินไปโดยไม่บอกไม่กล่าวอะไรเลย 

เมื่อ อรนิสา ทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำเสร็จก็เดินออกมาจากห้องน้ำ หญิงสาวเห็น แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน กำลังยืนพิงผนังอยู่ข้างๆ ประตูทางหนีไฟ ไม่คิดจะสนใจอะไร จึงเดินเลยผ่านชายหนุ่มไป แต่ในวินาทีนั้นเองชายหนุ่มกลับฉุดแขนเรียวของ อรนิสา ให้เข้าไปยังด้านหลังประตูทางหนีไฟทันที 

 “อุ้ย!!..” อรนิสา ไม่ทันระวังตัวจึงเซไปตามแรงเหนี่ยวรั้งนั้น ร่างบางถูกสวมกอดจากแขนแกร่งของชายหนุ่ม “คุณ อื้ออ!..” ปากอันช่ำชองของเขาก็ฉกเข้ากับปากของ อรนิสา อย่างรวดเร็วว่องไว พร้อมกับบดขยี้ ขบเม้ม กัดเบาๆ ที่ปากล่างของหญิงสาว เป็นผลให้เธอเผยปากขึ้นอย่างเผลอไผล ชายหนุ่มจึงสอดลิ้นร้อนสากเข้าไปในโพรงปากของ อรนิสา อย่างรวดเร็ว ลิ้นร้อนสากเข้าสำรวจความหวานข้างในโพรงปากอย่างชอบอกชอบใจ 

ใช่ว่า อรนิสา จะไม่เคยจูบกับใครที่ไหนมาก่อน แต่นั่นก็เป็นการจูบเพียงแค่ปากชนปากเท่านั้น ไม่ได้จูบแบบล้วงลึกเข้าถึงข้างในปากเช่นนี้ ซึ่งการจูบอยู่ในตอนนี้เหมือนกับว่า ชายหนุ่มกำลังสูบเอาพลังและวิญญาณของเธอไปยังไงยังงั้น เพราะเธอรู้สึกว่าร่างกายกำลังจะไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่มีอยู่ สมองเบลอขาวโพลน มึนงงไปกับรสจูบที่ชายหนุ่มมอบให้ ซึ่งเธอไม่เคยรู้สึกอย่างนี้กับใครมาก่อน 

แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ถอนจูบออกจากปากบางจิ้มลิ้ม ที่ตอนนี้บวมเจ่อแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวในอ้อมแขนแกร่งที่ตอนนี้แดงซ่าน เพราะพิษจูบที่ได้จบลงไปเมื่อไม่กี่วินาทีนี้  

“คุณต้องการผม..เราต้องการกันและกัน” ชายหนุ่มกล่าวขึ้นอย่างมั่นใจในความคิดตัวเองเป็นอย่างยิ่ง “ไม่.. ไม่ใช่ คุณมันคนฉวยโอกาส.. ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ คนบ้า!” เมื่อ อรนิสา ได้สติกลับคืนมา เธอส่ายหน้าปฏิเสธกับคำพูดของชายหนุ่มนั้นทันที พยายามดิ้นให้หลุดออกจากอ้อมแขนแกร่งของชายหนุ่ม แต่ชายหนุ่มหาได้ปล่อยสาวเจ้าออกจากอ้อมแขนแกร่งไม่ กลับกระชับให้แน่นมากขึ้นกว่าเดิมอีก  

“หึหึ!.. ทำไมจะไม่ใช่ล่ะ สาวน้อย ตอนผมจูบคุณไม่เห็นคุณจะห้ามเลย แถมจูบตอบผมด้วยอีกต่างหาก นี่แสดงว่าเคมีเราเข้ากันได้ดีทีเดียว ถ้าคุณไม่เชื่อเดี๋ยวผมจะสาธิตให้ดูใหม่ก็ได้” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน กล่าวพลางส่งยิ้มยียวนมายัง อรนิสา แถมยังก้มลงมาใกล้ปากบางจิ้มลิ้มอันแสนหวานนั้นอีกรอบ  

อรนิสา หัวใจเต้นรัวเร็ว เอียงหน้าหนีปากของ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ทันที ปากชายหนุ่มจึงโดนเข้ากับแก้มนุ่มนวลเนียนแทน “ตัวคุณก็ห้อม.. หอม!” ชายหนุ่มกระซิบที่ข้างหูเล็ก ทำให้หญิงสาวขนลุกซู่ไปทั้งตัว ผลักชายหนุ่มออกไปด้วยแรงทั้งหมดที่มีอยู่ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ไม่ทันได้ตั้งตัวจึงพลั้งปล่อยอ้อมแขนแกร่ง ถอยหลังออกไปสองก้าว  

และเมื่อ อรนิสา หลุดพ้นออกจากอ้อมแขนแกร่งนั้นมาได้ ก็รีบเดินกึ่งวิ่งจ้ำอ้าวไปยังโต๊ะที่เพื่อนเธอรออยู่นั้นทันที “บ้าจริงเลย!.. คนบ้า คนฉวยโอกาส” อรนิสา บ่นพึมพำกับตัวเองไปตลอดทาง  

“เป็นอะไรหรือเปล่า? แก มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?” นิโลบล ถามเพื่อนอย่างเป็นห่วง เมื่อเห็นเพื่อนเดินแกมวิ่งกระหืดกระหอบมาแต่ไกล “ปะ.. เปล่าหรอก ไม่มีอะไร ฉันไม่เป็นอะไรหรอก” อรนิสา ตอบแบบไม่มองหน้าเพื่อน “แน่นะ?” นิโลบล ถามย้ำอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง “แน่สิแก ฉันแค่มึนๆ เท่านั้นเอง ไม่มีอะไรหรอก” อรนิสา ยืนยันกับเพื่อนพลางยกแก้วเครื่องดื่มของตนเองขึ้นดื่ม  

“นี่!.. ยายนิ แกก็เป็นห่วงยายสามากเกินไปนะ นางอาจเจอผู้ ที่ห้องน้ำแล้วทำเป็นเรียกร้องความสนใจก็ได้ ใครจะรู้.. จริงมั้ยยะ” ขวัญฤทัย เอ่ยขึ้น “แกนี่ก็นะ แขวะยายสาอยู่ได้” นิโลบล ส่ายหน้าอย่างระอาใจ  

“ช่างเถอะแก ฉันไม่ถือหรอกมันหนัก เอ้าๆ ชนแก้วกันกันดีกว่า” อรนิสา พูดอย่างไม่คิดจะสนใจถือสาคำพูดของ ขวัญฤทัย ที่ชอบคอยแต่จะกัดจะแขวะเธออยู่นั้นแหละ 

“เอ่อ!..พวกคุณคุยอะไรกันน่ะครับ? โทษที ผมฟังภาษาไทยไม่เข้าใจน่ะ” อีธาน เวล โทมัส กล่าวขึ้นด้วยความสงสัยใคร่รู้กับสิ่งที่สาวๆ กำลังพูดคุยกันอยู่ “อ้อ!..ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ดื่มค่ะ” นิโลบล เอ่ยพร้อมกับส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม  

“อ้อ! ครับ” อีธาน เวล โทมัส ยิ้มตอบรับพร้อมกับยกแก้วเครื่องดื่มของตนขึ้นชน แล้วยกดื่มเข้าปาก ซึ่งในจังหวะเดียวกันนั้น แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ก็เดินมาที่โต๊ะ อีธาน เวล โทมัส จึงเอ่ยถามขึ้นอย่างเสียไม่ได้ “เฮ้!! เพื่อน นายไปไหนมาวะ?”  

ทำให้ อรนิสา เมื่อได้ยินการร้องทักทายนั้น เกิดอาการตัวแข็งทื่อ ใจเต้นแรงตึกตัก ไม่อยากเห็นหน้า แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน เลยในขณะนี้ แต่ชายหนุ่มกลับเดินเข้ามายืนซ้อนอยู่ด้านหลังของ อรนิสา ซึ่งห่างกันไม่ถึงคืบ อรนิสา รู้สึกได้ถึงไออุ่นจากเรือนกายของชายหนุ่ม ทำให้ร่างกายรู้สึกแปลก วูบๆ วาบๆ ขึ้นมายังไงชอบกล 

“ไปทำธุระมาน่ะ” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ตอบกลับเพื่อน อย่างขอไปที แต่สายตากับจ้องมองไปยังคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าอย่างไม่วางตา  

และในขณะนั้นเอง ขวัญฤทัย ก็เข้ามาหา แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน ชวนคุยคลอเคลียกับ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน เจ้าหล่อนต้องการที่จะสานต่อความสัมพันธ์ และให้ชายหนุ่มสนใจในตัวเธอ และเธอคิดว่ายังไงก็จะทำให้เขามาสนอกสนใจในตัวเธอให้จงได้ 

“เราไปแดนซ์กันเถอะค่ะ” ขวัญฤทัย กล่าวกับ แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน และจับแขนชายหนุ่มอย่างสนิทสนม “ไปสิครับ” แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน กล่าวแล้วเดินไปเต้นกับ ขวัญฤทัย กลางฟลอร์เต้นรำ  

‘ฮึ!.. ผู้ชายเจ้าชู้’ อรนิสา คิดในใจ พลางเผลอกัดริมฝีปากล่างของตน พร้อมกับเหลือบมองไปยัง แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน และขวัญฤทัย ที่ตอนนี้เต้นกันอย่างออกรสออกชาติ สนุกสนาน อยู่กลางฟลอร์เต้นรำ 

 “ไปเต้นกันแก.. ไปเต้นกันค่ะคุณโทมัส” นิโลบล กล่าวกับ อรนิสา และกล่าวชวน อีธาน เวล โทมัส ด้วย พลางจับมือ อรนิสา ให้เดินตามออกไปยังฟลอร์เต้นรำ โดยมี อีธาน เวล โทมัส เดินตามมาด้วยติดๆ เมื่อ อรนิสา เต้นไปได้สักพักก็รู้สึกเหนื่อย จึงขอตัวกลับไปยังโต๊ะ 

“ฉันกลับไปที่โต๊ะดีกว่า ฉันเหนื่อยอ่ะแก” อรนิสา กล่าวกับ นิโลบล และขวัญฤทัย “โอเค ฉันก็เหนื่อยแล้วเหมือนกัน” ขวัญฤทัย กล่าว ทั้งสามคนจึงพากันเดินกลับไปยังโต๊ะที่มี แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เนื่องจากเขาได้ขอตัวออกมาก่อน “ชนแก้วกันทุกคน” เมื่อไปถึงโต๊ะ ขวัญฤทัย ก็ชวนทุกคนยกแก้วเครื่องดื่ม ขึ้นดื่มกันอีกครั้ง 

 “ดื่มหมดแก้วกันเลยนะ” ขวัญฤทัย พูดเสริมขึ้นอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้หญิงสาวก็เมาได้ที่เลย “เฮ้ย! แก ไม่ดีมั้งเมากันแล้วนะ” นิโลบล กล่าว “ก็แกบอกว่าจะดูแลพวกฉันไม่ใช่เหรอ ถ้าพวกฉันเมาน่ะ งั้นฉันก็ขอเมานะ” ขวัญฤทัย พูดยิ้มๆ ให้ นิโลบล “เฮ่อ!..” นิโลบล ถอนหายใจออกมาเบาๆ “เอ้า! ตามนั้นเพื่อน ตามสบายเลยเถอะถ้าอย่างนั้นน่ะ” นิโลบล กล่าวอย่างเสียไม่ได้ “ฮ่าๆๆ ดีๆ” ขวัญฤทัย หัวเราะชอบใจ 

ใช่ว่า ขวัญฤทัย จะเมาคนเดียวซะที่ไหน อรนิสา ก็เมาเหมือนกัน เพราะเธอไม่ได้คอแข็งอะไรมากมาย ดื่มแค่สองสามแก้วก็เมาแล้ว “ผมว่าเราไปต่อกันดีกว่าไหม?” อีธาน เวล โทมัส เอ่ยขึ้น “ไปที่ไหนหรือคะ?” นิโลบล กล่าวถามชายหนุ่มขึ้น เดี๋ยวให้ สเตฟาน พาไป หมอนี่เขารู้ดี” อีธาน เวล โทมัส หันไปมอง แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน  

แอนโทนี่ คาร์ล สเตฟาน จึงพยักหน้าให้เพื่อนเป็นการตอบรับ และเรียกพนักงานเสิร์ฟให้นำบิลมาให้ และเซ็นต์ชื่อลงเป็นชื่อของตน โดยไม่ให้พวกสาวๆ ต้องจ่ายเงินในการดื่มในครั้งนี้ และโทรเรียกให้บอดี้การ์ดนำรถยนต์มารับเพื่อไปต่อกันที่อื่น โดยชายหนุ่มได้ดึงตัว อรนิสา ให้มานั่งรถยนต์คันเดียวกันกับตน โดยให้เหตุผลว่ารถยนต์คันที่เพื่อนเขานั่งมันเต็มแล้ว 

 

 

ก่อนอื่นขอฝากเรื่องนี้ไว้ด้วยนะค่ะ และสามารถติดชมกันเข้ามาได้ เพื่อจะได้เป็นกำลังใจให้กัน และหากอันไหนไม่ถูกใจ ไรท์จะได้นำมาปรับปรุงการเขียนให้ดีขึ้นมากกว่านี้ค่ะ :) 

ความคิดเห็น