ปนิตา / มุมลับ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คู่แข่ง (ต่อ)

คำค้น : ปราบพยศบงการรัก, ผู้ปกครอง, เด็กในอุปการะ, ปนิตา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 291

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2560 12:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คู่แข่ง (ต่อ)
แบบอักษร

            จบประโยคของชายหนุ่ม ก็หมดโอกาสโต้เถียงใด ๆ ของหญิงสาวเช่นกัน เพราะริมฝีปากอุ่นร้อนตรงเข้าปิดช่องทางการส่งเสียงพูดของคนปากเก่งทันที

            “อื้อ...อื๊อ...” นิลุบลส่งเสียงอู้อี้ประท้วง สองมือที่ว่างอยู่พยายามทั้งผลักดันทั้งทุบตีร่างหนา แต่เรี่ยวแรงทั้งหมดที่ใส่ลงไปเหมือนจะเสียเปล่า ความบ้าระห่ำของชายหนุ่มยังไม่สิ้นสุด จนเมื่อสาวร่างบางสงบนิ่งไร้การต่อต้าน มหรรณพจึงได้สติ ปล่อยร่างบางในมือให้เป็นอิสระ  

            นิลุบลนั่งนิ่งจ้องมองหน้าชายหนุ่มด้วยสายตาที่เคียดแค้นก่อนจะเปิดประตูรถออก ตั้งใจจะลงจากรถ แต่ว่ามหรรณพคว้าแขนของหญิงสาวเอาไว้ แล้วเอื้อมมือไปดึงประตูรถปิดกลับเช่นเดิม

            “เธอจะไปไหน”

            “ไปรถประจำทางค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ฉันมีความรับผิดชอบพอ ไม่ทิ้งงานที่ทำไปกลางคันแน่นอน”

            “ไม่ทิ้งงานก็ดี ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันได้แล้ว”

            “แต่ฉันไม่อยากนั่งร่วมรถคันเดียวกับคุณ”

            “ทำไม ฉันมันน่ารังเกียจมากนักหรือไง ถ้าเป็นไอ้ตี๋นั่น คงไม่รังเกียจมันสินะ”

            “รู้อยู่แล้วนี่” นิลุบลพูดนิ่ม ๆ พร้อมกับเมินหน้าจากชายหนุ่มหันมองนอกรถ แต่แล้วก็ต้องหันกลับมาหาผู้ชายช่างประชดประชันอีกครั้งเพราะประโยคของเขา

            “นี่! ฉันเป็นผู้ปกครองของเธอนะ ทำอะไรก็ควรจะเกรงใจกันบ้าง การที่เธอเห็นผู้ชายคนอื่นดีกว่าผู้ปกครองของเธอมันเป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้วหรือไง”

            “แล้วการที่คุณรังแกเด็กในอุปการะ มันเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วหรือไง คนอย่างคุณมันก็ไม่สมควรจะได้รับความเคารพอะไรทั้งนั้น”

            “ปากยังเก่งได้อีกนี่ แสดงว่ายังอยากให้ฉันจูบอีกละสิ ติดใจใช่ไหมล่ะ” มหรรณพค่อย ๆ ยื่นหน้าโน้มตัวเข้าไปหาหญิงสาว สายตาคมจ้องมองเธอราวกับพยัคฆ์ร้ายจ้องจะขย้ำเหยื่อ

            “อย่านะ ถ้าคุณทำบ้า ๆ กับฉันอีกครั้ง ฉันจะถือว่าฉันได้ชดใช้ให้คุณหมดแล้ว เราก็จะไม่มีอะไรต้องติดค้างกันอีก เพราะฉะนั้นคุณก็ไปหาคนอื่นช่วยงานของคุณต่อได้เลย เราคงไม่มีความจำเป็นต้องเจอกันอีก”

            คนตัวใหญ่ถึงกับชะงัก ไม่ได้กลัวว่าหญิงสาวจะไม่ช่วยงานเขาอีก หากแต่ประโยคที่บอกว่าจะไม่ได้เจอกันอีกนั่นเอง ที่ทำให้ชายหนุ่มถึงกับใจหายวูบขึ้นมา

            ก่อนวันที่จะมีการยื่นซองเสนอราคาโรงบำบัดน้ำเสียของภาคเหนือ มหรรณพรวบรวมเอกสารทั้งหมดที่เขาทำเสร็จแล้ว เอาไปให้ณรงค์ฤทธิ์ตรวจสอบความเรียบร้อยให้อีกครั้งที่บริษัท

            “นี่ครับคุณอา เอกสารทั้งหมดที่ผมเตรียมไว้ยื่นประกวดราคาวันพรุ่งนี้ คงต้องรบกวนคุณอาช่วยตรวจสอบความเรียบร้อยให้ผมอีกครั้งนะครับ” ท่านประธานมือใหม่พูดพร้อมกับยื่นซองเอกสารให้กับณรงค์ฤทธิ์

            “ได้เลยหลานชาย อาดูให้เลย วันนี้หน้าตาแจ่มใสแล้วนี่ ไม่สบายหายแล้วใช่ไหม”

            “ครับคุณอา หายแล้วครับ”

            ก๊อก...ก๊อก...เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนจะเปิดออกโดยวัชมน ที่ถือถาดกาแฟเข้ามาให้ทั้งสองหนุ่มต่างวัย

            “กาแฟค่ะ ไม่ได้เจอหน้าคุณลูก้าร์หลายวันเลย วันนี้กลับมาที่บริษัท ต้องบอกว่ายินดีต้อนรับอีกรอบแล้วสิคะ”

            “ฮ่าฮ่า ไม่ต้องก็ได้ครับ ผมก็ไม่ได้หายไปไหน แค่ไปหลบมุมทำงานมาน่ะครับ คุณมนเองต่างหาก กลับมาเจอกันทีไรความสวยก็เพิ่มขึ้นทุกทีเลยนะครับ”

            “แหม คุณลูก้าร์พูดอย่างนี้ กลางวันนี้มนไม่ต้องทานข้าวเลยนะคะ อิ่มคำชมของคุณเลยค่ะ”

            “ฮ่าฮ่า อย่างนั้นก็ดีไม่ใช่เหรอครับ ผมเห็นผู้หญิงเขาจะทานกันน้อย ๆ ควบคุมอาหารกันอยู่แล้วนี่ครับ”

            การพูดคุยระหว่างท่านประธานบริษัทและผู้ช่วยผู้อำนวยการคนสวยมีต่อไปอีกครู่หนึ่ง มหรรณพก็ขอตัวกลับไปยังห้องทำงานของตนเอง ปล่อยให้เจ้าของห้องได้ใช้เวลาในการตรวจสอบเอกสารได้อย่างเต็มที่

            นวันรุ่งขึ้นมหรรณพถือเอกสารชุดเดิมที่ณรงค์ฤทธิ์ยืนยันแล้วว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี ไปยื่นให้คณะกรรมการรับซองประกวดราคาพร้อมกับสุรยุทธ์ในฐานะทนายความและที่ปรึกษาของบริษัท ซึ่งก็ได้พบว่ามีหลายบริษัทเข้ายื่นซองประกวดราคาในครั้งนี้ หนึ่งในนั้นมีบริษัท ศ. ก่อสร้างของศรัทธา มหศักดิ์สกุลอยู่ด้วย

            “สวัสดีครับ คุณสุรยุทธ์ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ” ศรัทธาเดินเข้ามาทักทายสุรยุทธ์ หลังจากยื่นซองเอกสารให้คณะกรรมการกันไปแล้ว

            “สวัสดีครับ คุณศรัทธา คุณนี่ก็ไม่พลาดสักงานเลยนะครับ”

            “แน่นอนสิครับ งานดีโปรเจคใหญ่ ใคร ๆ ก็อยากได้ทั้งนั้นแหละครับ นี่คงเป็นท่านประธานคนใหม่ของโคนเซอร์ คอนสตรัคชั่นสินะ” ประโยคของศรัทธาทำให้มหรรณพที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สุรยุทธ์หันมามองที่ชายหนุ่มเจ้าของประโยค ด้วยสายตาที่เยือกเย็น

            “ครับ นี่คุณมหรรณพ ประธานคนใหม่ของโคนเซอร์” สุรยุทธ์จึงได้ทำหน้าที่แนะนำให้ทั้งสองคนได้รู้จักกันเสียเลย “นี่คุณศรัทธา เจ้าของบริษัท ศ. ก่อสร้างครับ คุณมหรรณพ”

            “สวัสดีครับคุณศรัทธา ได้ยินชื่อคุณมานาน เพิ่งได้เจอตัวจริงวันนี้เอง” มหรรณพยื่นมือให้อีกฝ่ายจับทักทายตามมารยาท อันที่จริงเขาเคยได้ยินชื่อเสียงของนายศรัทธาคนนี้มาบ้างเหมือนกัน แต่เป็นทางด้านชื่อเสียซะมากกว่า

            “ฮ่าฮ่า สวัสดีครับ ผมเพิ่งรู้ว่าชื่อเสียงผมนี่ก็โด่งดัง จนไปถึงหูคนรุ่นหลังอย่างคุณด้วยเหมือนกัน ยังไงก็ยินดีที่ได้รู้จักนะหลานชาย”

            “.....” มหรรณพไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่ยกยิ้มมุมปาก

            ลการประกวดราคาก่อสร้างโรงบำบัดน้ำเสียทั่วภาคเหนือออกมาในช่วงบ่าย ปรากฎว่าบริษัท ศ. ก่อสร้าง ชนะไปด้วยราคาหนึ่งพันแปดร้อยสามสิบสี่ล้านเก้าแสนเก้าหมื่นเก้าพันบาทถ้วน เฉือนราคาของบริษัท โคนเซอร์ คอนสตรัคชั่น ซึ่งตกมาอยู่ในอันดับที่สองไปแค่เพียงจำนวนหนึ่งพันบาท สร้างความเสียใจและคลางแคลงใจให้กับมหรรณพเป็นอย่างมาก สุรยุทธ์เองก็รู้สึกได้ถึงความไม่โปร่งใสในครั้งนี้เช่นกัน

            ก่อนกลับศรัทธายังได้เดินเข้ามาตบบ่ามหรรณพ แสดงความเสียใจ

            “เสียใจด้วยนะหลานชาย อันที่จริงหลานชายอายุยังน้อย เริ่มโปรเจคแรกก็ชนะที่สองแล้ว รับรองว่าอนาคตไกลแน่นอน พยายามเข้านะ หึหึ” ศรัทธาเดินจากไป ทิ้งความเจ็บใจเอาไว้ที่ท่านประธานหนุ่มของโคนเซอร์ ชายหนุ่มกำมือแน่นอย่างพยายามระงับอารมณ์ และทบทวนว่ามันเกิดอะไรขึ้น เขาพลาดทำให้ข้อมูลรั่วไหลไปตอนไหน

            “ใจเย็น ๆ นะคุณมหรรณพ เรายังไม่หมดโอกาสซะทีเดียวหรอก” สุรยุทธ์ที่ยืนมองอยู่เดินเข้ามาจับบ่าของมหรรณพให้กำลังใจ และอธิบายขั้นตอนที่จะเกิดขึ้นต่อไป

            “คุณอาหมายความว่ายังไงครับ”

            “เราอาจจะได้งานนี้ ถ้าอันดับที่หนึ่ง ไม่สามารถทำได้ตามสเป็คและราคาที่ยื่นเสนอไป หรือมีการทำผิดเงื่อนไขครับ”

            “แต่คณะกรรมการเขาก็ตรวจเช็คคุณสมบัติรอบแรกไปแล้วนี่ครับ”

            “ใช่ครับ แต่ว่าถ้าพบว่ามีข้อมูลที่ปิดบังหรือเพิ่มเติม คณะกรรมการก็พร้อมจะทำการประเมินใหม่ได้เสมอครับ ผมเชื่อว่าคนอย่างนายศรัทธาไม่เคยเปิดเผยอะไรหมดเปลือกอยู่แล้ว แต่ที่ผมสงสัยคือ ข้อมูลของเรามันหลุดไปได้ยังไง”

            “นั่นสิครับ ผมก็สงสัยอยู่เหมือนกัน เพราะคนที่ได้เห็นข้อมูลก็มีอยู่ไม่กี่คน มีผม คุณอายุทธ์ คุณอาณรงฤทธิ์ แล้วก็...” มหรรณพพยายามนึกว่าใครบ้างที่ได้สัมผัสกับเอกสารงานประกวดราคาในครั้งนี้บ้าง

            “ใครครับ?” สุรยุทธ์เอ่ยถาม

-----------------------------------

หมดโควต้าอัพเต็มตอนแล้วนะคะ ตามไปฟินกันเต็ม ๆ ได้ต่อจากในอีบุ๊คค่ะ 

สนใจอีบุ๊ค สามารถเข้าไปที่ www.mebmarket.com พิมพ์ชื่อเรื่อง หรือ ปนิตา แล้วกดค้นหน้า หรือง่ายกว่านั้น ด้วยการเข้าไปจิ้มลิงค์ชื่อเรื่องที่หน้าหลักของปนิตาค่ะ


แวะไปเม้าท์มอยกับไรท์กันได้น้า 3 ช่องทางนี้เลยค่ะ

Fanpage : นามปากกา ลูกตุ้มเงิน / ปนิตานามปากกา ลูกตุ้มเงิน / ปนิตา

Facebook Group : นิยาย style ลูกตุ้มเงิน / ปนิตานิยาย Style ลูกตุ้มเงิน / ปนิตา

Line ID : Looktumngen.writer

ปราบพยศบงการรัก (นิยายชุดจอมบงการ)

   

ความคิดเห็น