มิสจีมิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CHAPTER : 22

คำค้น : ไอดอลติดเซ็กส์ (KOOKV,YOONMIN,NAMJIN) NC+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.2k

ความคิดเห็น : 92

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2560 05:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER : 22
แบบอักษร

( V Part )


ผ่านไปเพียงหนึ่งสัปดาห์ที่ผมเอาแต่หลบหน้าจองกุกบุคคลที่ขึ้นชื่อว่าคนรักของผม แน่นอนว่าจองกุกมาหาผมที่คอนโดตลอดแต่ผมไม่ได้เปิดประตูให้ ผมยังไม่พร้อมที่จะเจอจองกุกในตอนนี้ไว้ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ค่อยคุยกันจะดีกว่า ส่วนเรื่องคลิปหลุดของจองกุกกับคุณไอยูผมยังคงคิดมากเรื่องนี้ตลอดแต่นี้มันผ่านมาหนึ่งสัปดาห์แล้วยังไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลยสักอย่าง ผมคิดว่าคุณไอยูคงจะกำจัดคลิปนั้นทิ้งไปแล้ว

ก็ดีเหมือนกันผมไม่ได้ตั้งใจจะเก็บมันเอาไว้อยู่แล้ว..


"แทฮยองไปไหนมาน่ะ"  เสียงใสของใครบางคนดังขึ้นหลังจากที่ประตูลิฟท์สีเงินถูกเปิดออกสายตาสวยเหลือบมองหาเจ้าของเสียงก่อนจะเห็นผู้หญิงที่อยู่ห้องตรงข้ามและเธอเป็นรุ่นพี่ของผม


"ลงไปซื้อของที่มินิมาร์ทน่ะครับ"  ผมตอบกลับคนอายุมากกว่าพร้อมระบายรอยยิ้มที่สดใสไปให้ถึงแม้ภายในใจมันช่างตรงกันข้าม


"ผอมลงนะเราดูแลตัวเองด้วยล่ะ พี่ไปก่อนนะ"


"โชคดีครับ"  


ขาเรียวรีบสาวเท้าเดินออกมาจากลิฟท์เมื่อพี่สาวห้องตรงข้ามเดินเข้าไป ผมหันไปมองผู้หญิงในลิฟท์ก่อนจะโค้งตัวให้เธอเล็กน้อยพอเป็นมารยาท ผู้หญิงที่ยืนอยู่ภายในลิฟท์ระบายยิ้มมาให้ผมอย่างน่ารัก เธอคนนี้ถึงจะอายุมากกว่าผมแต่ใบหน้ายังสวยใสราวกับสาววัยรุ่นอยู่เลย อีกอย่างเธอคนนี้ยังคอยเป็นห่วงผมตลอดเธอเปรียบเสมือนพี่สาวของผมเลยล่ะ


"แทฮยอง"


[ฟึบ!]


"จองกุก.."  ผมเอ่ยเรียกชื่อของใครบางคนออกมาโดยอัตโนมัติหลังจากที่ได้ยินเสียงทุ้มคุ้นหูดังมาจากทางด้านข้างร่างกายผมสั่นเทิ้มแขนขาไร้เรี่ยวแรงจนเผลอปล่อยถุงขนมที่ถือมันเอาไว้ในมือลงสู่พื้นเมื่อเห็นจองกุกที่ยืนอยู่ในระยะใกล้


"เรามีเรื่องต้องคุยกันหน่อย"  เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นก่อนจะสาวเท้าเดินมาหาผมอย่างเชื่องช้าร่างกายผมสั่นเทิ้มพยายามจะถอยหลังหนีแต่ขาเจ้ากรรมมันกลับก้าวไม่ออก


"กูไม่มีอะไรจะคุยกับมึง"  ผมปฎิเสธคนตรงหน้าเสียงแข็งพยายามให้จองกุกรับรู้ว่าผมกำลังน้อยใจมันเรื่องที่มันหลงเชื่อคู่นอนตัวเองแทนที่จะเชื่อผมที่เป็นคนรักของมันซะมากกว่า


"ไม่มีอะไรจะคุยงั้นหรอ.."


เสียงทุ้มเอ่ยออกมาพร้อมยกยิ้มมุมปากแต่สายตาดันแสดงความรู้สึกที่เดาไม่ถูกออกมาไม่เห็นมือหนายกโทรศัพท์เครื่องหรูราคาแพงตัวเองขึ้นมาพยายามเขี่ยหาบางอย่าง จองกุกเหลือบสายตามองผมสักพักก่อนจะชูโทรศัพท์ให้ดูหน้าจอ ผมกระพริบตาสองสามครั้งแล้วเพ่งสายตามองในจออย่างตั้งใจ


[คลิปหลุดไอดอลหนุ่ม จอน จองกุก และนักร้องสาว ไอยู]


"อะไรน่ะ!!"  เสียงทุ้มตะเบ่งถามคนร่างหนาตรงหน้าด้วยสายตาที่เบิกกว้างหัวใจผมเต้นแรงจนได้ยินเสียงเมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฎอยู่บนหน้าจอ บอกผมทีว่าผมไม่ได้ตาฟาด 

คุณไอยูปล่อยคลิปหลุดของจองกุกและเธอ..


"ตามมานี่!!"


"จองกุกปล่อยนะ! จะพากูไปไหน!!"  ผมเอ่ยถามคนร่างหนาด้วยความตกใจเมื่ออยู่ๆจองกุกก็สาวเท้าเดินมาดึงแขนผมให้เดินตามมันไปโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว


"ตามมาอย่าถามมาก!!"


[ 20 นาทีผ่านไป.. ]


[พรึบ!]


ร่างกายของผมถูกเหวี่ยงไปบนเตียงกว้างขนาดคิงไซต์ก่อนที่คนร่างหนาจะกระโดดขึ้นมาคร่อมผมเอาไว้เพื่อไม่ให้ผมสามารถหนีไปไหนได้ ผมถูกจองกุกฉุดกระชากลากดึงมาที่คอนโดของจองกุกเอง แน่นอนว่าผมพยายามขัดขืนสุดชีวิตแต่กลับไม่เป็นผลเลยสักนิดจนผมต้องหยุดขัดขืนเพราะรู้สึกว่าตัวเองสู้จนเริ่มแรงล้า


"ฮึก! จองกุกปล่อยกู!!"


"มึงปล่อยคลิปทำไม!!"


"กูไม่ได้ปล่อย!!"  ผมตะเบ่งเสียงบอกอีกฝ่ายทั้งน้ำตาผมบอกจองกุกตั้งแต่อยู่บนรถยันมาถึงคอนโดจองกุกก็ไม่ยอมเชื่อ ผมจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้ฟังจองกุกก็ไม่ยอมฟัง เอาแต่คิดจะลงโทษผม 

จองกุกเอาแต่ใจตัวเองที่สุด..


"ไม่ได้ปล่อยแล้วคลิปมันจะว่อนเน็ตได้ไงวะแทฮยอง!!"


"แต่กูไม่ได้เป็นคนปล่อยคลิปนะจองกุก!!"


"เก็บเสียงไว้ครางเถอะมึง!!"


ว่าแล้วมือหนาก็กระชากเสื้อเชิ้ตตัวบางของผมออกเนื้อผ้ามันบาดผิวจนมันเป็นรอยแดงเต็มไปหมดเพียงไม่ช้ากางเกงขายาวและอันเดอร์แวร์ของผมก็ถูกถอดออกอย่างรวดเร็ว จองกุกยกยิ้มมุมปากแล้วถอดเสื้อยืดคอกลมสีดำของตัวเองออกก่อนจะลุกขึ้นถอดกางเกงในขณะที่สายตาคมยังคงจดจ้องผมอยู่แบบนั้น


"ฮึก! หยุดนะจองกุก! ฮืออ!!"  ผมร้องห้ามคนร่างหนาทั้งน้ำตาพลางถอยหลังหนีจนชิดขอบเตียงจองกุกที่เปลือยกายตัวเองเสร็จดึงขาผมเอาไว้จนสะโพกผมไปเกยอยู่บนตักแกร่ง


"มึงทำตัวเองทั้งนั้นแทฮยอง!!"


[สวบ!!]


"เจ็บ! ฮืออ!!"  ผมแหกปากร้องไห้เพราะความเจ็บปวดที่ช่องทางด้านหลังคนใจร้ายเสียบแก่นกายเข้ามาเพียงรวดเดียวโดยแม้แต่จะเบิกทางให้เลยสักนิดจนกลิ่นคาวของเลือดลอยขึ้นมาเตะจมูก


"ทำไมทำกับกูแบบนี้วะแทฮยอง!!"  เสียงทุ้มตะเบ่งเสียงถามผมพลางกระแทกกระทันแก่นกายใส่ผมอย่างรุนแรงจนความเจ็บปวดมันวิ่งแล่นเข้ามามากกว่าเก่า


"ไม่ได้ทำ! ฮึก! กูไม่ได้ทำ!!"  ผมปฎิเสธคนร่างหนาทด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือร่างกายผมเคลื่อนเพราะแรงกระแทกของคนใจร้าย


"หักหลังกูทำไม!!"  เปลือกตากลมโตเบิกกว้างด้วยความอั้มอึ้งเมื่อเห็นอีกคนกำลังน้ำตาไหลอาบแก้ม ผมไม่รู้ว่าจองกุกร้องไห้เพราะโกรธหรือเพราะเสียใจกันแน่..


"หยุดนะ! อึก!!"


"ที่หลบหน้ากูหนึ่งอาทิตย์เพราะแบบนี้ใช่มั้ย!!"


"ไม่ใช่นะจองกุก!!"


"ใครส่งมึงมา!!"


[ปึก! ปึก! ปึก!]


"จะ เจ็บ! ฮึก!"  ผมเอ่ยบอกคนด้านบนทั้งน้ำตาในขณะที่เอ่ยปากถามผมแต่อีกฝ่ายยังคงกระแทกกระทันเข้ามาในกายผมอย่างไม่มีความปราณีเสียงหัวเตียงที่กระทบกับกำแพงห้องผสมผสานไปกับเสียงเนื้อกระทบกันและเสียงร้องไห้ปานจะขาดใจของผม


"กูถามว่าใครส่งมึงมา!!"


"ไม่มี! ฮึก! จองกุกหยุดที!!"


"ใครส่งมึงมาทำข่าวเรื่องกูแทฮยอง!!"  เสียงร้องห้ามของผมไม่ได้มีแระโยชน์หรือช่วยทำให้คนที่กำลังอารมณ์ฉุนเฉียวตอนนี้จะหยุดทำร้ายผมได้เลย


"ไม่มี! กูไม่ได้ทำ อึก!"  ถึงแม้จะรู้ว่าปฎิเสธอีกฝ่ายไปสักกี่รอบก็ไม่ได้ทำให้จองกุกหยุดการกระทำแบบนี้ได้ แต่มันอาจจะช่วยให้จองกุกมีสติกว่านี้ไม่มากก็น้อย


"เขาจ้างมึงเท่าไหร่!!"  จองกุกกำลังขาดสติ จองกุกกำลังเข้าใจผมผิด จองกุกเลือกที่จะไม่เชื่อในสิ่งที่ผมบอกแต่เลือกที่จะเชื่อในสิ่งที่ตัวเองเข้าใจ จองกุกไม่ฟังอะไรเลยในตอนนี้


"หยุดที! อึก!!"


"มึงมันเหี้ยแทฮยอง!!"


"ฮึก! ฮือออ!!"


เสียงร้องไห้ผสมผสานไปกับเสียงเนื้อกระทบห้องผมร้องโอดครวญราวกับจะขาดใจดังลั่นไปทั่วห้องความเจ็บปวดยังคงเดิมทั้งที่ร่างกายและหัวใจ สายตาของจองกุกตอนนี้มีแต่ความโกรธแค้น น้ำตาของจองกุกทำให้ใจของผมอ่อนยวบลงอย่างอัตโนมัติแรงขัดขืนก็เริ่มจะหมดลงทุกที


"อะ! อ่าส์!!"  ความรู้สึกอุ่นวาบไปทั่วท้องเมื่อคนด้านบนกดแก่นกายเข้ามาจนสุดลำก่อนที่จะฉีดน้ำขาวขุ่นเข้ามาภายในกายผมจนหยดสุดท้าย


"เจ็บ ฮืออ!!"


[พรึบ!]


"มึงทำลายความไว้ใจกู! มึงทำร้ายหัวใจกู! กูเกลียดมึงแทฮยอง!!"  จองกุกตะเบ่งเสียงบอกผมหลังจากที่ลุกพรวดไปยืนอยู่ข้างเตียงขอบตาอีกฝ่ายแดงกล่ำเพราะกำลังร้องไห้


"ฮึก! กูไม่ได้ทำนะจองกุก! ฮืออ!!"  ผมเอ่ยบอกคนที่ขึ้นชื่อว่าคนรักของผมทั้งน้ำตาคำว่าเกลียดที่ออกมาจากปากของจองกุกทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจราวกับจะขาดใจตายซะตรงนี้


"ถ้ามึงไม่ได้ทำแล้วใครจะทำ!!"


"คุณไอยู-"


"รุ่นพี่ไอยูคงไม่ปล่อยคลิปให้ตัวเองเสียหายหรอกแทฮยอง!!"


"กูพูดจริงนะจองกุก!!"


"กูจะเชื่อได้ยังไงในเมื่อคลิปมันอยู่ที่มึง!!"


"จองกุกฟังกูหน่อยเถอะนะ คุณไอยูเป็นคนปล่อย-"


"เลิกโทษคนอื่นได้แล้ว!!"


"จองกุก.."  ผมเอ่ยเรียกชื่อคนที่ขึ้นชื่อว่าคนรักของผมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ผมกัดปากแน่นเมื่อเห็นน้ำตาของจองกุกที่ไหลออกมาไม่ขาดสายในขณะที่ใบหน้ายังแสดงถึงความโกรธอยู่แบบนั้น


"คลิปอยู่ที่มึงคนเดียว! ไม่มีทางที่รุ่นพี่จะเอาคลิปมาได้! อีกอย่างไม่มีทางที่รุ่นพี่ปล่อยคลิปให้ตัวเองเสียหาย!!"


"กูพูดจริงนะจองกุก!!"


"พอสักทีแทฮยอง!!"


[ปึก!]


"โอ้ย!!"  เสียงร้องโอดครวญดังขึ้นเพราะความเจ็บที่หัวไหล่เมื่อคนตัวโตควักโทรศัพท์เครื่องหรูราคาแพงของตัวเองออกมาจากกระเป๋ากางเกงที่กองอยู่บนพื้นห้องมาปาใส่ผมโดยไม่ได้คิดเลยว่าผมจะเจ็บหรือเปล่า


"ดูซะ! ผลงานของมึง! สมใจมึงหรือยังมึงชนะแล้วแทฮยอง!!"  เสียงทุ้มตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวกราดสีหน้าของจองกุกตอนนี้แสดงถึงความโกรธออกมาอย่างเห็นได้ชัด ผมกัดฟันข่มมือบางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนจะเห็นคลิปหลุดของจองกุกและคุณไอยูที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ


"จองกุกกูไม่ได้ทำนะ.."


"กูเกลียดมึงแทฮยอง!!"


"ฮึก! จองกุกกลับมาคุยกันให้รู้เรื่องเลยนะ! ฮืออ!!"


เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจดังขึ้นเมื่อสิ้นประโยคของอีกฝ่ายสายตาสวยมองคนร่างหนาที่พันผ้าขนหนูไว้ที่ช่วงล่างก่อนจะสาวเท้าเดินออกไปจากห้องนอนโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองผมที่ร้องเรียกเลยสักนิด ริมฝีปากเม้มหากันแน่นปล่อยให้น้ำตาเจ้ากรรมไหลรินออกมาอย่างไม่ขาดสาย พังหมดแล้ว จองกุกเกลียดผมแล้ว จองกุกหมดรักผมแล้ว..

บอกผมทีได้มั้ยว่านี่เป็นเพียงแค่ความฝัน...




============================

มาอัพดึกอีกตามเคย เค้ากลับมาแล้ววที่หายไปนานไม่ได้ตายนะ จะบอกว่าเค้าสอบเสร็จแล้ว/ปาดน้ามตา ไม่คิดว่าจะมีคนรออยู่ขอบคุณที่ยังรอกันนะคะ ดีใจมากๆเลย ดีใจที่มีคนชอบนิยายของเค้าด้วย ขอบคุณทุกคนมากๆเลยค่ะ♥

คอมเม้นท์ของทุกคนคือกำลังใจสำคัญนะคะ♥

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น