Mogami Aki

ขอฝากติดตามผลงานด้วยครับ วันละ 1 Like 1 Comment เป็นกำลังใจด้วยครับ ^^

ตอนที่ 31 บางสิ่ง

ชื่อตอน : ตอนที่ 31 บางสิ่ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2560 16:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 31 บางสิ่ง
แบบอักษร

ระบบ : [อีเว้นท์] T?- ?*st/rio*s D1-*3n

คำอธิบาย : ?????? ปราบ ???-*- -he A6//by-*s jydt mnk

ระยะเวลา : ?????

รางวัล : ???????

ปวดหัวเว้ยยย! ข้อความที่เด้งขึ้นมานี่ว่าน่าปวดหัวแล้ว เจอเสียงประกาศไปนี่ผมถึงไปไม่เป็นทีเดียว ภาษาที่เด้งขึ้นมานี่เหมือนกับภาษาเอเลี่ยนอะไรบางอย่างซึ่งผมเองก็แปลไม่ออกแม้จะมีทักษะแล้วก็ตาม.......

ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เสียงของนกเพลิงสีฟ้าได้ทำให้ผมหันมาให้ความสนใจกับการต่อสู้อีกครั้ง

‘ไม่ดีแน่’

อสูรกายยักษ์เริ่มรวบรวมพลังไว้ที่ปากของมันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้พลังของมันดูแปลกไปก้อนที่ตอนแรกเป็นสีดำทมิฬตอนนี้เริ่มมีสีแดงเลือด เกิดประกายสายฟ้าสีแดงปริศนา อาจพูดได้เต็มว่าครั้งนี้พลังมันมากขึ้นกว่าก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด นกเพลิงยักษ์ของหญิงสาวปริศนาเริ่มพุ่งตัวออกไป แต่ความเร็วของมันถือว่าช้ามากเกินไปอยู่ดี

บางที 2 ต่อ 1 อาจจะเป็นการต่อสู้ที่ดีกว่า ดูเหมือนการเก็บข้อมูลของผมจะมากพอแล้วหล่ะ

‘ขอลองหน่อยแล้วกัน’

ฝ่ามือทั้งสองของผมเริ่มเกิดประกายสายฟ้าสีฟ้าที่ส่งเสียงประกายดังออกมา กลุ่มก้อนพลังงานเล็กๆเริ่มก่อตัวระหว่างฝ่ามือของผมอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นก้อนเล็กๆ

แม้จะไม่เคยใช้มาก่อนแต่อาจจะเป็นเพราะระบบทำให้การจัดท่าทางของผมเป็นไปในทิศทางที่ควรจะเป็น สายตาของผมจับจ้องไปยังร่างของอสูรกายยักษ์รูปร่างคล้ายไวเวิร์นพร้อมกับเคลื่อนมือทั้งสองข้างไปด้านหน้า

ซู่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!

‘Lucky!’

ผมได้แต่ส่งเสียงดีใจเล็กๆออกมา พลังคลื่นเต่าที่ปล่อยออกไปนั้นรุนแรงเป็นอย่างมากแต่มันก็กินพลังงานค่อนข้างมากเหมือนกัน พลังที่เจ้านั่นรวบรวมไว้ระเบิดออกมาเต็มใบหน้าอันน่ากลัวของมัน

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

กี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส!

นกเพลิงสีฟ้าที่หญิงสาวปริศนาได้ปล่อยออกมาพุ่งโดนอสูรกายเต็มๆ การระเบิดครั้งนี้รุนแรงเป็นอย่างมาก

“ดูเหมือนว่าคุณกำลังต้องการความช่วยเหลือนะ..............

ตามหลักสรีระร่างกายที่ผมเห็นแล้วอายุของเธอน่าจะเยอะกว่าผมแน่ๆ บางทีหากพูดห้วนๆกับเธออาจจะดูเสียมารยาทเกินไป

พี่สาว....”

แววตาของเธอภายใต้หน้ากากนั้นเองพลันแข็งค้างขึ้นมา เธอจ้องมองมายังตัวผมโดยไม่กระพริบตาแม้แต่น้อย ผมเรียกดาบดำของผมขึ้นมาวางไว้บนไหล่พร้อมกับกระโดดลงไปข้างๆตัวของเธอ

“โอ้...อย่าทำท่าทางน่ากลัวแบบนั้นสิ ผมมาช่วยเลยนะ”

เธอขยับตัวออกห่างผมไปเล็กน้อย ท่าทางของเธอเองดูจะระวังผมมากเป็นพิเศษ

“............”

แน่นอนว่าไร้เสียงตอบรับจากเธอ

“ไอ้ที่ควรระวังหน่ะไม่ใช่ผมหรอก เจ้านั่นต่างหาก”

ผมชี้นิ้วไปยังเจ้าอสูรกายยักษ์ที่ตอนนี้ร่างกายของมันสะบักสะบอมเป็นอย่างมาก ลวดลายสีดำบนร่างกายของมันเองก็เริ่มที่จะหลุดออก ลักษณะของมันเหมือนเทปกาวที่ใกล้จะหลุดเต็มที

กี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

“ดูเหมือนว่าแรงของคุณจะเหลือน้อยเต็มทีนะ ไอ้เจ้านั่นผมขอแล้วกัน....”

ผมทางพร้อมกับจ้องไปที่เธอ เธอลดการป้องกันลงพร้อมกับพยักหน้าเชิงตอบรับให้กับผม

ร่างของผมหายไปทันทีเมื่อเธอพยักหน้า ดาบดำชูซุยในมือของผมถูกปกคลุมด้วยออร่าสีขาว ผมตวัดดาบในมือเพื่อบั่นศีรษะของอสูรกาย

ชวิ้งงงงงงงง!

ดาบดำชูซุยที่มีความคมมากอยู่แล้ว เสริมพลังเข้าไปอีก ทำให้การบั่นคอของมันเป็นเรื่องง่ายซึ่งดูเหมือนว่ามันจะง่ายเกินไปด้วยซ้ำ เหมือนกับมันตั้งใจยังไงยังงั้นแหละ....

กี๊ ก๊า กี๊สส .... กี๊ส.....

หัวของมันส่งเสียงออกมาเล็กน้อย ดวงตาที่แดงก่ำในตอนแรกเริ่มที่จะดับลง เลือดสีแดงของมันไหลออกมาจนทั่วบริเวณจนดูน่าสะอิดสะเอียนเล็กน้อย เอาหล่ะ ไปขอบคุณเธอที่ทำให้ได้เห็นอะไรดีๆ ดีกว่า

.................................................................

‘เร็วมาก’

นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดได้ การบั่นหัวให้กับอสูรกายยักษ์ของเขานั่นดูน่ากลัวไม่น้อย แม้การใช้ดาบของเขาจะดูเหมือนครึ่งๆกลางๆไปบ้างแต่ว่า..... ดาบที่ทรงพลังขนาดนั้น.....พลังแปลกๆที่ฉันไม่เคยเห็นนั้นด้วย...

ภาพของดวงจันทร์สีม่วงและเจ้านั่นที่เลือดพุ่งออกมามันเหมือนกับศิลปะ ภาพนั้นมันย้ำอยู่ในความทรงจำของฉัน ภาพของบุรุษผมสีขาวเงินปริศนา....

“ขอบคุณมากพี่สาว ได้เห็นอะไรดีๆเยอะเลย”

เขาพูดออกมาเป็นภาษาไทยที่ฉันตีความได้ประมาณนี้ ดวงตาสีแดงเลือดของเขาจ้องมาที่ตัวของฉันจนร่างกายรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมา

บางทีอาจจะเพราะว่าเขาได้ช่วยชีวิตฉันไว้ก็ได้........ หากไม่ได้คลื่นพลังแปลกๆของเขาช่วยไว้ รับรองได้เลยว่าสถานการณ์อาจจะแย่กว่านี้

“ขอบ คุ-น”

ฉันพูดภาษาไทยออกไป บางทีการขอบคุณเขาอาจจะเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำได้ในตอนนี้

“โทษทีนะพี่สาว ไม่รู้ว่าพูดไทยไม่ค่อยได้หน่ะ”

คราวนี้เขาพูดออกมาเป็นภาษาอังกฤษ ก็ตามที่เขาพูด ถึงจะแปลออกก็เถอะ แต่ถ้าจะให้พูดออกไปแล้วมันย่อมสร้างความรู้สึกแปลกๆ

“ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉันไว้ คุณคงเป็นคนที่ทั่วทั้งโลกตามหาสินะ....”

“ก็ตามนั้นแหละ”

แม้การตอบของเขาจะดูสั้นๆไปบ้าง แต่มันสามารถยืนยันได้เลยว่าตัวของเขานั้นเป็นตัวจริง

“ว่าแต่อยู่ๆกลุ่มของพี่สาวมาโผล่ตรงนี้ได้ยังไง?”

เขาถามคำถามกับฉัน การตอบไปตรงๆเพื่อผูกมิตรบางทีคงจะดีกว่า

“อยู่ๆเจ้านั่นก็โผล่ออกมา”

ฉันพูดเพียงไม่กี่คำพร้อมกับใช้นิ้วชี้ขึ้นไปข้างบน การเก็บความลับให้ได้มากที่สุดเองก็สำคัญไม่แพ้การผูกมิตรเช่นกัน

“หืม...แสดงว่าอยู่ๆเจ้านั่นก็โผล่ขึ้นมาบนท้องฟ้าสินะ....”

เขาพยักหน้าอย่างเข้าใจ  การตอบของเขานั้นตรงจุด ก็ตามที่เขาว่า ขณะที่ทีมของฉันกำลังสำรวจเพื่อตามหาเขาอยู่ เจ้านั่นก็ปรากฏบนหัวซะได้ การตามหาตัวเขาในครั้งนี้ก็เพื่อ........

“แสดงออกมาหมดเลยนะพี่สาว แต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะ......”

‘?’

แต่อยู่ๆท่าทางของเขาก็เปลี่ยนไป ใบหน้าของเขาจ้องมองไปยังที่ๆหนึ่ง มันคือซากของเจ้าปีศาจอันแปลกประหลาดนั่น........

บุบ บุบ บุบ บุบ บุบ บุบ บุบ บุบ บุบ บุบ

แต่พอลองมองไปยังทิศทางเดียวกันกับเขาแล้ว....

...................................................................................................................

มันยังไม่จบ

ว่าแล้วว่ามันออกจะง่ายเกินไป ไอที่ง่ายไม่ใช่เจ้าปีศาจที่รูปร่างเหมือนไวเวิร์นนั่นหรอก.........

ตัวปัญหาจริงๆมันคือสิ่งนั้นต่างหาก

รอยสีดำที่ตอนแรกติดอยู่บนตัวของเจ้านั่น อยู่ๆความร้อนของมันก็เพิ่มสูงขึ้นจนกลายเป็นของเหลวหนืดๆ ฟองอากาศและควันที่ผุดออกมาจากของเหลวนั้นแสดงให้เห็นถึงอะไรบางอย่างที่ผมเองก็ไม่ทราบได้

‘….นั่นมัน...อะไรกัน?’

มีแค่คำถามนี้เท่านั้นที่ผุดขึ้นมาในหัวของผมตอนนี้ ผมรู้สึกแปลกๆ ที่แม้จะขยับตัวยังทำไม่ได้.....

หญิงสาวปริศนาคนนั้นเองก็เช่นกัน...

ภาพของมวลอากาศที่มีสีดำไหลเวียนไปทั่วบริเวณ  ของเหลวสีดำเริ่มส่งกลิ่นเหม็นเหมือนกับศพเน่าออกมา มันรวมตัวกันจนเกิดเป็นประตูมิติสีดำแปลกๆ

มันเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น.....

มือที่มีขนาดความยาวประมาณ 2 เมตรได้โผล่ออกมาจากประตูมิติ เสียงกรีดร้องที่ราวกับออกมาจากนรกดังขึ้นมาทั่วทุกขณะ

ทุกทีที่ ‘มัน’ เคลื่อนไหว ราวกับเวลาถูกหยุดไว้ที่มันเพียงคนเดียว..........

ใบหน้าอันราบเรียบ มีเพียงตาที่เป็นสีเลือดเท่านั้น มันไม่มีจมูก ไม่มีหู รูปร่างมันดูแปลกๆราวกับไม่ใช่สิ่งมีชีวิต ตัวของมันที่โผล่มาจากประตูมิติได้ครึ่งตัวแล้วนั้น เป็นภาพที่ผมกลัวมากที่สุด......

ส่วนสูงที่มีประมาณ 10 เมตร แขนข้างซ้ายมีรูปร่างคล้ายดาบขนาดยักษ์ ดวงตาสีเลือดที่มีอยู่บนใบหน้าและบนใบดาบ ออร่าสีดำที่ส่งผลอันน่าสะอิดสะเอียนนั้นทำให้ผม.......

[ค8-นพบสิ่1ม-ชี/วิตdeq e f ท..ทะ ทาง. ระ . บ บ แ นะ นะ นำ ให้ หนี ค่ะ”








มาแล้วครับบบบบ ><

เมื่อวานไม่ได้ลง T-T (ประมาณ 4 ทุ่มเว็บล่มลงไม่ได้ หัวร้อนหลับยาว 55555 ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นเหมือนกันป่าว)

หากไม่มีอะไรผิดพลาด ดึกๆคงอีกตอนครับ (ถ้าตอนเขียนเสร็จเว็บไม่ล่มนะ)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น