ซารางเฮ๊

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คอร์สโยคะคนท้องง้องง้อง~

ชื่อตอน : คอร์สโยคะคนท้องง้องง้อง~

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2561 01:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คอร์สโยคะคนท้องง้องง้อง~
แบบอักษร

“อะไร!!!!บอกมานะ!!!มีอะไรอยู่ข้างหลังฉันใช่ม๊ายยย”

“ข้างหลัง? ข้างหลังอะไร ไม่มีนะ”

“ฮือออ”

ฉันค่อยๆหันไปข้างหลังอย่างช้าๆ ผ่ามพาม!!!ไม่มีอะไร โธ่เอ้ยตกใจหมด!!!!

“ตาบ้า!!!!! ไปนอน!!!เสียงดังหนวกหูจะเเย่!!”

ฉันรีบล้มตัวลงนอนเเล้วเอาผ้าห่มคลุมโปงด้วยความเขิล โอ็ยยยย ถ้าไม่มีอะไรทำไมเขาต้องมองฉันหน้าซีดขนาดนั้นด้วยเล่า!!! รึว่า!!!!เมื่อกี้เขาเเอบคุยกับคนอื่น!!! จริงจังป้ะ!!!!!ได้กันก็ทิ้งเลยเหรอ!!!!

พรึบ!!!!

ฉันรีบเปิดผ้าห่มออกแล้วพูดกับเขาอย่างรวดเร็วว่า

“นี่นาย.......!!!”

“แว้กกก โธ่เอ้ยตกใจหมด เดี๋ยวก็นอนเดี๋ยวก็ลุก!ม...มีไรละเธอนะ”

“จ้องตาฉันสิ หลบตาทำไม!!!”

“พูดมาเหอะหน่าาา ฮ้าววว~ง่วงจังเลยนะ นอนกันดีกว่านะๆๆๆ”

“ไม่!!มานี่.......”

“ครับ........”

เขาเดินก้มหน้างุดๆมานั่งบนเตียงข้างๆฉันอย่างว่าง่าย

“มีอะไรครับที่รักของป๋ม”

“เมื่อกี้คุยกับสาวเหรอ?”

“1คำตอบแลกกับจุ๊บหนึ่งที...”

“...........ตลก.............”

“อ้าว งั้นไม่จุ๊บก็ได้นะ ฉันก็จะได้นอนซะที”

“เชอะ!”

ฉันล้มตัวลงนอนทันที ไม่อยากรู้แล้วก็ได้!! แต่ก็ยังอยากรู้อยู่ดี ต้องแลกกับจุ๊บอีกแล้ว!ให้อย่างอื่นเเทนไม่ได้รึไง ถ้าเกิดว่าเขานอกใจฉันขึ้นมาละ! ไม่ได้นะ!!!!

“ถ.....ถ้าทำอย่างอื่นให้แทนจะบอกมั้ยอ่า...”

“ทำอะไร อม?”

“ลามก!!!!!!!!ฉันหมายถึงทำอย่างอื่น พาไปเที่ยว ทำกับข้าวไรงี้ต่างหาก!”

“นั่นมันหน้าที่ฉัน หน้าที่ของเธอมีเเค่อยู่เฉยๆให้ฉันจุ๊บให้ฉันกอดแล้วก็อยู่กับฉันตลอดเวลาเท่านั้น”

“แล้วจะให้ทำยังไง!ฉันอยากรู้นี่นา!ถ้านายนอกใจฉันขึ้นมาล.....อุ้ย”

กรี๊ดดดดดด ฉันเผลอพูดอะไรที่คิดๆไว้ออกมาหมดเลยยยยยยย ทำไงดีๆๆๆ แก้ตัวไม่ทันแล้วววเเว้ววว

“ไม่นอกใจหรอกน่าาา แหมคิดมาก!ฉันคุยกับมิวด้าต่างหาก!”

“จริงเหรอ!!!ยัยคนนั้นจะโทรมาทำไมนักหนานะ!หึ่มมมมมมม”

“หึงละสิตัวเธอ น่ารักนะเรา”

“อะไร๊!!!!!ไม่มี๊!!!!!นายเลิกมโนสักทีดีมั้ย”

“น่ารักจริงๆ”

ตอนนี้เขาเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันเเทน กลับกลายเป็นว่าตอนนี้ฉันเป็นฝ่ายก้มหน้างุดๆอยู่ข้างๆเขาบนเตียง

“แหม พูดใหญ่เลยนะ!เมื่อกี้ยังเห็นก้มหน้าก้มตา มองปลัดขิกตัวเองอยู่เลย!”

“แรงส์เอาะ.....เออที่รัก พรุ่งนี้ฉันไปทำงานแต่เช้า ดูแลตัวเองด้วยนะอยู่ที่บ้านอ่ะ”

“อือ”

“อย่าร้องไห้หาฉันนะ ถ้ามีอะไรให้โทรหาฉัน ฉันจะรีบมาทันทีเลย ขอเเค่เธอโทรมากริ๊งเดียวเท่านั้น”

“จะบ้ารึไง!!!ฉันจะร้องไห้หานายทำไม!!ฉันไม่ใช่เด็กๆนะ ไปเที่ยวฉลองสละโสดกับเพื่อนๆดีกว่า ว่างแล้วนี่นาอิอิ”

“ขำ.....เธอนี่ตลกดีนะ เมื่อกี้พูดเล่นเเน่เลย”

“อิอิพูดเล่นน่าาาา”

ม๊วฟฟฟฟฟ

ฉันรีบเข้าไปหอมแก้มเขาทันทีเพราะดูสีหน้าหลังจากที่เขาได้ยินว่าฉันจะไปเที่ยวสละโสดแล้วมันช่างน่าสงสาร หน้าเขาจะเริ่มเหี่ยวๆย่นๆเหมือนหมาข้างบ้านฉันตอนเด็กๆ มันเห่าฉันบ่อยมากเพราะฉันสนิทกับพี่ชายเจ้าของมัน มันเห่าฉันเพราะมันหวงเจ้าของ.....

“นอน!!!!!!”

“แง๊~โกรธเหรออออ”

เขาห่มผ้าห่มให้ฉันแล้วจัดการเอี้ยวตัวไปปิดโคมไฟตรงหัวเตียง ทันทีที่ไฟดับลง เขาเข้ามากอดฉันและเราสองคนก็หลับไปในที่สุด

————————-

จุ๊กกรู๊วกระจู้ววู้วววววววว!!!!

เอ้กอี้เอ้กเอ้กกกกกกกกกก~

วะฮะฮ่า เช้านี้ช่างสดใสซะจริงเชียว!ฉันลืมตาขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นมานั่งบันเตียง ฉันยังสะลึมสะลืออยู่เลย แต่ว่าฉันก็สามารถรับรู้ได้ว่าตอนนี้ฉันอยู่บนเตียงคนเดียว เขาไปทำงานเเล้วเหรอ?

ซ่าาาาาาาาา

อ๋ออ เขากำลังอาบน้าอยู่นั่นเอง ฉันได้ยินเสียงจากในห้องน้ำละ อิอิแกล้งนอนต่อไปก่อนดีกว่า

คร่อกกกก~

ตึกตึกตึก

ฉันได้ยินเสียงเดินมาเเถวข้างๆเตียง ใครอ่ะ?เขาเหรอ!อาบน้ำเร็วจัง.....

จุ๊บ~

อุ้ยยยย ตาเถร!!ทะลึ่ง!!ละมก!!!คนฉวยโอกาส!!! อะไรนะคะนักอ่าน....ให้ริชชี่ใจเย็นๆเหรอคะ...เขาเเค่หอมเเก้มเหรอคะ?...ก็ได้ค่ะครั้งนี้ริชชี่จะปล่อยไปก็ได้!เห็นแก่นักอ่านนะคะเนี่ย!!!!!!

ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมามองเขาที่กำลังเดินออกไปจากห้องนอน ในชุดสูท!!!เอ๊ะ!!!เมื่อกี้เขายังอาบน้ำอยู่เลยนี่นา!!!เร็วชะมัด!!!!ตอนนี้เขาเเต่งสูทซะหล่อเชียว ดูเป็นผู้ชายจัง ผมของเขาที่มีสีขาวยาวสลวยถูกรวบตึงเป็นหางม้าอยู่บนศรีษะ

แอ๊ดดดดด~~ปึง~~

อิ๊!!!ตอนนี้เขาออกไปข้างนอกแล้วละะะ ฉันรีบลุกไปแปรงฟันดีกว่า เอ๊ะ...แล้วทำไมฉันต้องหลบเขาด้วยนะ?

ซ่าาา

ตอนนี้ฉันล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเเล้ว ฉันอยู่ในชุดนอนกระโปรงยาวสีขาว และมีกางเกงขาสั้นพองๆใส่อยู่ข้างใน แต่ฉันไม่ได้ใส่กางเกงในนะ เขาไม่ให้ใส่-.,-

ฉันเงยหน้ามองตัวเองในกระจก อืม.....ฉันลืมอะไรไปรึเปล่านะ ไม่นี่นา......อิอิไม่ลืมอะไรหรอกกกก

จะบ้าเรอะ!!!!!ลืมสิ!!!!!ฉันจำได้ว่าฉันสัญญากับเขาเอาไว้ว่าจะไปหอมแก้มเขาก่อนไปทำงาน ก่อนนอนและหลังกลับบ้าน!!!!โฮ้ยยยยย ฉันนี่บ้าจริง ฉันลืมไปได้ยังไง! เขาจะไปทำงานรึยังเนี่ย!!!ไม่ได้ยินเสียงข้างล่างเลยอ่ะ เเง๊!!!!

ตึกตักตึกตัก

ฉันรัวเท้าลงบันไดไปอย่างรวดเร็ว ฮือออ เขาอยู่ไหนอ่ะ ตรงห้องโถงเเน่ๆ ตอนนี้เขาคงกำลังจะออกรถไปทำงาน เพราะฉนั้นเราจะต้องไปดักรอเขาที่ทางออกค่ะ!!! อะไรนะคะ!!!ถ้าเขาออกรถแล้วเหรอคะ!!....ก็ต้องรีบวิ่งไปที่รั้วประตูทางออกค่ะ!!!!!...แล้วถ้าเขาออกไปแล้วเหรอคะ......ไม่รู้ค่ะฮือออ

“ซีซาร์!!!!!ซีซาร์อยู่ไหนนนน”

ฉันร้องเรียกหาเขาจนเสียงดังสนั่นลั่นคฤหาส์นไปหมดแล้ว มรั่ยนร๊ะ รึว่าเขาไปแล้วจริมๆT^T

อ๊ะะะะ!!!นั่นไงเขา!!!เขาอยู่ตรงนั้น เขากำลังจะเดินไปขึ้นรถ

“ซีซาร์ๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“หืม?อ้าว ฮันนี่?”

“แฮ่กๆๆๆๆๆๆๆ เหนื่อย”

“?????? ไม่นอนต่อเหรอ เดี๋ยวก็เพลียหรอกเธอ”

“555ฉันอยู่แต่ในบ้าน จะนอนตอนไหนก็ได้แหละน่า.....”

“อืมม เธอมีอะไรจะพูดอีกรึเปล่า....”

“ไม่มีเเล้วๆๆๆ นายก้มหน้าลงมาหน่อยๆๆๆ”

“ห้ะ อะไร....”

“ก้มหน้าลงมาเหอะน่าาาา เร็วๆเข้า!!!”

“อ่ะๆๆๆ”

เขายื่นหน้ามาหาฉันใกล้ๆ

หมับ!!!

เขาดูตกใจเล็กน้อยที่ฉันเอามือมาจับหน้าเขา แต่เขาก็ไม่ได้ทำท่าทีรังเกียจอะไร เขายิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน

จุ๊ปปป~

วี๊ดดดดดดดดดดดด!!!!’_**

เสียงแม่บ้านทั้งหลายแหล่ที่เห็นเราสองคนต่างก็กรีดร้องด้วยความเขิลออกมาเป็นเสียงเดียวกัน

ฉันค่อยๆถอนจูบออกมาจากปากของเขาอย่างแผ่วเบา....ซีซาร์อึ้งกับการกระทำของฉันเมื่อกี้ เเล้วพูดต่อว่า

“นึกว่าเธอจะลืมซะเเล้ว.....”

เขายิ้มตาหยีให้ฉันอย่างอ่อนโยน

“วันนี้กลับกี่โมง”

“ไม่ดึกมากแหละ จะรีบกลับ”

เย้ยยยยย!!!เขาพูดพลางถือวิสาสะเอามือมาโอบรอบเอวของฉันเอาไว้!!ตาบ้า!!ลามก!!!จะทำอะไรย้าาา!!!

“ไปทำงานเลยไป๊!!!ชิ้วๆ”

“อะไรอ่าา ไล่เเล้วเหรอ ไปก็ได้”

“เดินทางดีๆนะ”

“เขิลจัง>////< รักนะริชชี่”

“อ้วกกกกกกกกก อุแหวะะะะ”

“ป....เป็นไรไปปปปป”

“เลี่ยนมากเวอร์อ่ะซีซาร์ นายไปทำงานได้แล้วน่าา”

ฉันพูดพลางดันหลังเขาให้เดินไปข้างหน้า

“โอเคๆ งั้นวันนี้จะรีบกลับนะ อยู่ที่บ้านกินเยอะๆ จะออกไปไหนก็ให้โทรหาฉันก่อน ถ้าเกิดปัญหาหรือมีใครรังเเกก็ต้องโทรบอก.....”

“..........”

“โอเคน่าาา ไปก็ได้ๆไม่บ่นเเล้ว!!”

เขาพูดจบก็เดินออกไปขึ้นรถลัมโบร์ลิลลี่?ของเขา งึ้ยยเท่อ่ะ!!นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันคิดเลยนะว่าเขาเป็นผู้ชายที่เท่และหล่อมากๆ......

เอาละเขาไปแล้ว ฉันเองก็ควรไปทานอาหารเช้าได้แล้วละมั้งงง จรัสกับช้อยรออยู่ววววว~

———————-

ณ หน้าตึก ‘AERAEY GROUP’

ตอนนี้ผมอยู่หน้าตึกของผม เป็นตึกหรูใหญ่โตที่สุดสามารถรองรับพนังงานได้ประมาณ800,000คน อาจดูเวอร์เเต่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆนะะะ ธุรกิจของครอบครัวผมใหญ่มากถึงมากที่สุด จริงๆแล้วผมเป็นลูกครึ่งนะ พ่อเป็นคนอเมริกา แม่เป็นคนเอเชีย ที่โชคดีที่สุดคือพ่อไม่มีลูกเยอะ ไม่งั้นคงเเย่งสมบัติกันแย่เเน่ๆ555

ตึกตึกตึก

‘ท่านประธานมาเเล้ว!’

ทันทีที่ผมเดินเข้ามาในบริษัท จริงๆมีทางเข้าสำหรับผมโดยเฉพาะ ไม่ต้องมาเข้าทางเข้าส่วนรวมเหมือนกับคนอื่นก็ได้ แต่ผมอยากรู้อยากสนิทสนมกับทุกคนในบริษัทให้มากๆ อิอิ วันนี้เลยเป็นวันเเรกที่มาเข้าทางเข้าใหญ่ของบริษัท

‘กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด หล่อมาก!!!นั่นท่านประธานเหรอ!!!’

‘ฉันนึกว่าคนที่มาเเทนจะเป็นตาเเก่หัวล้านลูกของประธานคนเก่าซะอีก ที่ไหนได้!!!หล่ออร๊าาาาา!!!’

/กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด/

อั๊ยย๊ะ สาวๆทุกคนที่ผมเดินผ่าน จากที่เดินๆไปคนละทางต่างก็เดินตามผมมากันทุกคนเลย ชักเริ่มน่ากลัวเเละ.......อารมณ์เหมือนปลาทอง1ตัวในดงปลาปิรันย่าเลยเอ๊าะะะะะ.....ใครก็ได้ช่วยที

“อ....เอ่อ ไม่ไปทำงานกันเหรอครับ”

‘อิอิ ขอเบอร์หน่อยได้มั้ยคะ’

‘ท่านประธานครับ!!!เชิญทางนี้ครับผม...’

ฮ้าาา รอดแล้ว มีบอดี้การ์ดมาแหวกดงปลาปิรันย่าให้ผม แล้วผายมือให้ผมเดินต่อได้ ลำบากจริงๆ หรือที่พ่อทำทางเข้าเฉพาะมาก็เพื่อการนี้นะ? พ่อผมตอนหนุ่มๆก็หล่อนะ ไม่งั้นลูกชายจะหล่อขนาดนี้ได้ไง...อะไรนะฮะนักอ่าน....ผมหล่อจริงๆงั้นเหรอ....อย่าล้อเล่นน่า~เขิลจัง......

ตอนนี้ผมมาถึงห้องทำงานของผมแล้ว ไม่ไหวเล้ยย รีบทำงานดีกว่าจะได้รีบกลับบ้าน

-ก๊อกๆ-*

“เข้ามาครับ”

‘สวัสดีค่ะ คือดิฉัน....’

“ครับ?”

มิสเพอร์ตัน เลขาของผม เธอนั่งทำงานอยู่หน้าห้องทำงานอันใหญ่โตของผม แต่ตอนนี้เธออยู่ในห้องทำงานของผม เอ๊ะ...ทำไมวันนี้เธอเเต่งตัวเเปลกๆนะ ปกติเธอเป็นคนเรียบร้อยนี่นา ใส่แต่กระโปรงยาว ผูกเปียและสวมแว่น เเต่วันนี้เธอกลับใส่กระโปรงสีดำรัดรูป แถมสั้นผ่าหลังจนจะเห็นกางเกงในอยู่แล้ว หึย ตอนริชชี่ทำงานจะใส่ชุดแบบนี้ด้วยรึเปล่าว่ะ!!!!ผมคงจะคิดถูกที่ให้เธอออกจากงาน! ผมจะไม่ยอมแน่ๆถ้าริชชี่ใส่อะไรสั้นแบบนี้

‘ดิฉันชงกาแฟมาให้ค่ะ!!!!!!’

“อ๋อครับขอบคุณครับ^^”

ผมพูดเสร็จเเล้วก็ยิ้มให้เธอ ทำไมเธอหน้าแดงละ?ไม่สบายเหรอ?

เธอวางถ้วยกาแฟไว้ให้ผมบนโต๊ หลังจากนั้นผมก็ก้มเซ็นเอกสารต่อไปสักพัก ทำไมมิสเพอร์ตันถึงยังไม่ออกไปนะ?

“มีอะไรจะพูดอีกรึเปล่าครับ?”

‘อ...อ๋อ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ดิฉันแค่อยากจะถามท่านประธานว่าจะไม่ดื่มกาแฟสักหน่อยเหรอคะ?’

“5555ไม่ต้องห่วงหรอกครับ เดี๋ยวผมดื่มเองแหละ”

‘ดิฉันอุตส่าห์ชงให้ ดื่มก่อนสักหน่อยสิคะ แล้วจะได้ทำงาน....’

อะไร.....ทำไมคะยั้นคะยอให้ดื่มจัง กาแฟมันมีอะไรอย่างนั้นเหรอ ก็แค่กาแฟธรรมดา....หรือว่ามิสเพอร์ตันจะเเอบใส่อะไรเอาไว้?

ผมค่อยๆจับเเก้วกาแฟขึ้นมาช้าๆ ถ้าลองเอามาดมละก็ ถึงจะเสี่ยงหน่อยแต่ก็สามารถรู้ได้ว่ากาแฟถ้วยนี้มีอะไรรวมอยู่ด้วย......

มิสเพอร์ตันกำลังทำท่างมางเหมืิอนกับว่า ‘เอาเลย ซดให้หมด’ ผมว่าผมไม่ได้คิดไปเองอ่ะะะ ทำตัวแปลกๆแต่เสียใจ ผมไม่ได้จะดื่มมัน ผมจะทดสอบกลิ่นต่างหาก

ผมได้กลิ่นยาชนิดหนึ่ง คุ้นกลิ่นมาก หอมๆกลิ่นเชอร์รี่ ผมจำได้ลางๆ ที่ผมรู้เพราะว่าผมมีเพื่อนผู้ชายคนนึง มันเป็นนักทดลองยา ชอบเอายามาอวดแล้วก็ให้ผมทดลองใช้อยู่เรื่อย ล่าสุดมันเอายาปลุกเซกส์มาให้ผมทดลอง ผมกับริชชี่ก็เลย.....เอ๋.....

ใช่แล้ว!!!!กลิ่นนี้ไงใช่เลย!!!กลิ่นของยาปลุกเซกส์ที่ริชชี่ดื่มเมื่อคืนนั้น! กลิ่นเชอร์รี่! กลิ่นนี้เลยไม่ผิดแน่ๆ แต่เขาจะเอามาใส่แก้วกาแฟให้เราทำไม?

“เอ่อ....เดี๋ยวผมค่อยดื่มดีกว่านะครับ ขอทำงานก่อน”

‘ท..ทำไมละคะ หรือว่าคุณรังเกียจ.....’

อ้าว......ทำไงดี ผู้หญิงตรงหน้ากำลังเริ่มจะน้ำตาคลอ อ๋อ!!!!!!หืมรู้ละ!!!ก็ว่าทำไมวันนี้แต่งตัวผิดปกติ ใส่เสื้อผ้าที่มีร่องให้ฉีกได้ง่ายๆ กระโปรงสั้นยั่วยวน ลิปสติกสีแดง แต่งหนาขาววอก....หึ

ผมไม่ได้อยากคิดเข้าข้างตัวเองหรอกนะฮะนักอ่าน แต่ผมว่าถ้าผมเป็นพระเอกที่โง่กว่านี้ละก็ ผมคงโดนมอมยา แล้วก็ไปอะไรกับยัยเลขาคนนี้เเน่นอน เหมือนในละครที่ยัยริชชี่ติดงอมเเงมเป๊ะ!

“คุณจะบังคับให้ผมดื่มตอนนี้ทำไมครับมิสเพอร์ตัน หรือว่าคุณใส่อะไรลงไป....”

พูดลองเชิงนิดๆ จิกกัดหน่อยๆ หมั่นไส้มากๆ

‘ป....เปล่าเลยนะคะ ดิฉันไม่ได้ใส่อะไรลงไป’

“งั้นคุณก็ไปทำงานต่อเถอะครับ^^”

‘ก็ได้ค่ะ.....’

ยัยนั่นเดินคอตกออกไปนอกห้องทำงานของผม โธ่เอ้ยไอ้เพื่อนบ้า ตอนนี้ยาของมันวางขายตามท้องตลาดเเล้วรึไงว่ะ ทำไมมิสเพอร์ตันถึงได้มียาบ้าๆแบบนี้ได้!หึ่ยยย ต่อไปนี้ต้องระวังตัวให้มากๆซะแล้วสิ

.............มิสเพอร์ตันเป็นคนฉลาด ตอนเป็นกระเทยผมดูผู้หญิงแม่นมาก มองก็รู้แล้วว่ากำลังคิดอะไร ถ้าสัญชาติญาณในการดูผู้หญิงของผมไม่ผิดละก็ เธอคงไม่ยอมหยุดแค่นี้เเน่ๆ รีบเคลียร์งานให้เสร็จดีกว่า..........

———————

อิอิ เช้าเเสนสุขของฉันเริ่มต้นด้วยอาหารที่ฉันไม่ปลื๊มมเลย....นม1แก้วใหญ่ๆ กับไข่ดาวสองฟองและไส้กรอก

อิ่มจัง ยังไงก็คงต้องกินแหละนะ อยู่แต่บ้านทั้งวันนี่เบื่อจังอ่ะ อยากไปเดินเล่นที่ภูเขาหิมาลัย ล่องเรือไปกับกัปตันแจ๊ค สแปโรว์ เพื่อตกปลาดุกทองคำในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน อยากไปพิชิตหมึกยักษ์คราเคน ขี่ปลาโลมาหนีปลาทอง ดูนางฟ้าบินมาเก็บเปลือกหอย ดำน้ำดูปะการังบลาบลาบลา....

ตรู๊ดดดดดๆๆๆๆ

“ฮัลโหลลลลล”

อิอิ ฉันต้องหยุดการมโนไว้เพียงเเค่นี้ เพราะมีเสียงโทรเข้าที่โทรศัพท์บ้านสีทองเเวววาวสุดหรู ดีนะที่ฉันอยู่แถวๆนั้นพอดี เลยรับสายเเทนซะเลย....

‘สวัสดีค่ะ ขอคุยกับคุณหนูริชชี่หน่อยสิคะะะ’

“พูดอยู่ค่ะ....ป๊อปปี้รึเปล่าเนี่ย เสียงคุ้นๆ”

‘ว้ายยย นังริชชี่!!!ใช่เเล้วฉันเองง คิดถึงแกจังเลยย’

“กรี๊ดดดดดด คิดถึงเหมือนกัน แล้วนี่แกโทรมามีธุระอะไรรึเปล่าย่ะ!!”

‘ฉันมีอะไรดีๆมานำเสนอแก! แกท้องอยู่นี่นา ไปเข้าคอร์สโยคะคนท้องเถอะ!!!’

“เอ๊ะ แต่ฉันยังไม่.......เอ......ถ้านับดีๆตอนนี้ก็4เดือนนิดๆเเล้วนี่นะ?”

‘ไปเลยมั้ย เดี๋ยวฉันไปรับ!ฉันมีที่ที่อยากจะแนะนำเธออยู่พอดี ถ้าเธอไปกับฉันเธออาจได้ส่วนลดและบริการเพิ่มก็ได้นะ!!! เอามั้ย ไม่เอาฉันวาง!!!’

“เดี๊ยววววววว!!!! เอาก็ได้ ฉันก็อยากสุขภาพแข็งเเรงพอดีเลย ก็ดีเหมือนกัน”

‘งั้นเเต่งตัวรอฉันได้เลย เดี๋ยวไปรับหน้าคฤหาส์นนะย้าาาา’

ตรู๊ดดดดดดดด——

2 ชั่วโมงผ่านไป

ตอนนี้ฉันอยู่ในรถกับยัยป๊อปปี้แล้ว ยัยนั่นพาฉันมาที่ห้างเดิมที่ฉันกับซีซาร์เคยมาดูหนังกัน ห้างนี้มีเเต่คนรวยๆมาเดินกับทั้งนั้นเลยนะเห้ยย! วันนี้ฉันไม่ได้พกเงินมาเยอะซะด้วยสิ.....

“ที่นี่จริงๆเหรอ?”

‘ใช่สิยะ! ที่เรียนอยู่ชั้น3 ใหญ่เเละหรูมากกก เขาจะต้อนรับเธออย่างดีเเน่นอน’

“แพงมั้ยอ่ะ คือฉัน.....”

‘555เรื่องค่าใช้จ่ายไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันเคลียร์ให้เอง เธอเเค่โอนเงินก็พอ’

“จ้าๆ555”

ตอนนี้เราเดินมาถึงหน้าสถานที่เรียนเเล้ว โอ้โห!!ใหญ่มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก หรูด้วย ดูคนข้างในสิ ท่าทางจะมีเเต่คนรวยๆ มีคุณนายเต็มไปหมดเลย ทุกๆคนจับกลุ่มกันไปหมดเเล้ว ฉันจะมีเพื่อนมั้ยนะ

‘เข้าไปเลยริชชี่ อ่ะนี่เอกสาร เดี๋ยวเขาจะเรียกให้เธอเข้าไปเรียนข้างในนะ ฉันไปทำงานแล้วนะยะ’

“อ...อืม”

ยัยป๊อปปี้ไปแล้วฮืออ ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียว ทำไมมีบางคนถึงมองมาที่ฉันแล้วหันไปกระซิบต่อกับคนอื่นนะ ฉันทำอะไรผิดเหรอ?

/คุณแม่ทุกท่านคะ เชิญเข้าห้องนี้ได้เลยค่ะ/

ฉันกับคนอื่นๆค่อยๆทยอยกับเข้าไปในห้องเรียน

อึบๆ แฮ่กๆ ยากเหมือนกันเเฮะ แต่ก็สนุกดีนะเนี่ยยยยยยยยยย เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ฉันเรียนโยคะจนเพลิน ตอนนี้หมดเวลาซะเเล้ว

‘คุณริชชี่คะ’

“คะ?”

คุณครูสอนโยคะเดินมาหาฉัน พร้อมกับถามฉันต่อว่า...

‘วันนี้เป็นวันแรกที่เรียน เป็นไงบ้างคะ รู้สึกสนุกมั้ยคะ’

หูยรัวคำถามมาจนไม่มีช่องว่างให้ฉันเลยย จะตอบว่าไงดี

“ดีค่ะ ฉันชอบมาก”

‘ดีเลยค่ะ ดิฉันจะเเจ้งให้ทราบว่ามะรืนนี้เราจะเรียนโยคะแบบประสานท่าทางเพื่อเพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างคุณพ่อและคุณแม่ค่ะ เลยอยากจะขอเชิญให้คุณพ่อมาร่วมทำกิจกรรมด้วยกัน.....’

“ร...เหรอคะ คือว่า”

‘อ๊ะ!!!ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ พอดีมีคนอื่นที่ต้องไปแจ้งต่อค่ะ’

คุณครูโค้งให้ฉันแล้วเดินไปหาคุณแม่คนอื่นๆ ฉันมองตามด้วยความงง แต่เเล้วก็ได้ยินเสียง...

“คิกๆๆๆๆ”

ฉันหันไปเห็นผู้หญิงสองคน ท่าทางจะรวยนะเเหมถือกระเป๋าแบรนด์เนมมาเชียว ที่ฉันบอกนักอ่านว่ามีคนมองฉันแล้วกระซิบก็คือยัยสองคนนี้นี่แหละค่ะ!

“หัวเราะอะไรฉันเหรอคะ”

“แหม~ อย่าคิดมากเลยค่ะ ดิฉันชื่อโรสเรด พินเดอร์”

“ส่วนดิฉัน....สเตฟฟาร์นี โฟลอร์ส ค่ะ พอจะคุ้นๆสินะคะ”

ไม่อ่ะ ไม่คุ้นเลย-,.-

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ดิฉัน ริชชี่...อ.....”

“โฮะๆ ไม่ต้องพูดหรอกค่ะ ดูท่าทางคุณจะมาจากสะใภ้ตระกูลจนๆซอมซ่อสินะคะ จำไปก็คงรกสมองเปล่าๆ ไม่ต้องพูดหรอกค่ะ”

“เอ๊ะ555 ใช่อย่างนั้นซะที่ไหนละคะ คุณรู้ได้ไงว่าฉันจะจนจริงๆ....”

“แค่การแต่งตัวก็รู้แล้วค่ะ ดิฉันแนะนำว่าอย่าใส่เสื้อผ้าซ้ำสองครั้งดีกว่านะคะ มันไม่เฉิดฉาย ผ้าจะมีรอยยับเอานะคะ55555555”

“พวกคุณนี่ตลกจัง ใส่ซ้ำกี่ครั้งก็ดูดีได้ค่ะ ที่มันดูไม่ดี๊ไม่ดี ดูกี่ทีก็ไม่เฉิดฉายน่าจะเป็นตัวของพวกคุณเองต่างหากนะ รองพื้นนะไม่เข้ากับคุณเลย ส่องกระจกหน่อยมั้ยคะ นี่ฉันเป็นห่วงนะถึงบอก”

“กรี๊ด!!!!!!จริงเหรอสเตฟฟาร์นี!!!!”

“จ....ใจเย็นๆนะโรสเรด เราไปซื้อรองพื้นเบอร์ใหม่กันดีกว่า อย่าเสียเวลาคุยกับคนจนๆแถวนี้เลย!!!”

พูดเสร็จยัยสองคนนั้นก็เดินกระทืบเท้าออกไปข้างนอกโรงเรียนสอนโยคะทันที ยัยสองคนนั้นเดินออกไปก็ไปควงเเขนผู้ชายที่ยืนรออยู่ข้างนอก2คนทันที ผู้ชายสองคนนี้ท่าทางจะรวยนะ อีกคนใส่นาฟิกาทองคำราคาเเพง อีกคนใส่รองเท้าที่ดูหรูและแพงมากๆ เชอะ! อารมณ์เสีย มาตัดสินคนอื่นว่ารวยหรือจนจากภายนอก คนอย่างนี้ห้ามไปยุ่งด้วยเด็ดขาดเลยนะคะนักอ่าน!

พอนึกๆดูแล้ว พรุ่งนี้ฉันก็ต้องมาเจอยัยสองคนนี้อีกเหรอเนี่ย บ้าเจรง! มะรืนนี้ซีซาร์จะมาได้รึเปล่านะ ช่วงนี้เขาดูยุ่งๆกับงานซะด้วยสิ

เย้ย!!!ฉันลืมบอกเขาเลยว่าฉันออกจากบ้านไปไหนบ้าง เรื่องเรียนโยคะฉันก็ไม่ได้บอกเขา....ช่างเหอะ ยังไงก็กลับบ้านก่อนเขาอยู่ดี เขาไม่รู้คงไม่เป็นไรแหละอิอิ


#ดีจ้าาา นักอ่านที่ร้ากกกกกก ขอโทษที่อัพช้าน้าาพอดีช่วงนี้ไรต์ติดสอบพอดี เเต่จะอัพให้เรื่อยเลยนะค้า ขอบคุณที่ติดตามนะจ้ะ ถ้าชอบอย่าลืมกดไลค์และคอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะ และขอบคุณคนที่คอมเมนท์เรื่อยๆเลยด้วย ไรต์ตามอ่านทุกคอมเมนท์เลยน้าาา รักนักอ่านทุกคนจุ๊บๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น