คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 2 ทำความรู้จักมักคุ้น

ชื่อตอน : บทที่ 2 ทำความรู้จักมักคุ้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ธ.ค. 2560 08:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 ทำความรู้จักมักคุ้น
แบบอักษร

การทำงานในตำแหน่ง เลขานุการ ประธานบริษัทเรียลเอสเตท เดเวอร์ลอฟเมน เอนเตอร์ไพร์ ก็ไม่ได้หนักหนา เกินกำลังความสามารถอย่างที่ วรารี คิดไว้ เธอทำงานมาได้อาทิตย์หนึ่งแล้วยังไม่ได้เจออะไรที่หนักหนาสากันมากกว่างานของเลขาทั่วๆ ไป ซึ่งงานในแต่ละวันที่ได้รับมอบหมายให้ทำก็จะมี การถอดไฟล์รายงานการประชุมที่ทางท่านประธานหนุ่มจะส่งมาให้ทางเมล์ รับโทรศัพท์ ตรวจรับเอกสารเข้า-ออก เพื่ออนุมัติให้ดำเนินการ ตรวจเช็คตารางนัดหมายของท่านประธาน ซึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาท่านประธานหนุ่มก็เข้ามาบริษัทช่วงเช้า และออกจากบริษัทในช่วงสายๆ และไม่ได้กลับเข้ามาอีกเลย

“ตื้ดด ตื้ดด..” เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของ วรารี ดังขึ้น “สวัสดีค่ะ” หญิงสาวยกขึ้นรับ “คุณวรารี เข้ามาพบผมหน่อย” เสียง ธนกฤษ ลอฟ ลีโอนาด ดังมาตามสาย “ค่ะ” วรารี กล่าวตอบรับสั้นๆ ลุกขึ้นหยิบสมุดปากกาขึ้นมา และเดินไปยังห้องท่านประธานหนุ่ม เธอยกมือขึ้นเคาะประตู 3 ครั้ง แล้วเปิดเข้าไป วรารี ยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของท่านประธานหนุ่ม เพื่อรอรับคำสั่ง

ท่านประธานหนุ่มมองมายังเลขาคนใหม่ ที่ยืนประหม่าอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา ผู้หญิงคนนี้เป็นคนสวย ยิ่งมองยิ่งสวย มองดูเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ หน้าตาหมดจดหวานซึ่ง ดวงตากลมโต ปากนิด จมูกหน่อยรับกันไปหมด ผมดำตรงยาวจนถึงแผ่นหลัง แต่ขัดใจก็ตรงที่รวบเป็นหางม้านี้แหละ ยิ่งริมฝีปากนั้นยิ่งท้าทายให้จูบยิ่งนัก แต่การที่เขาจะเป็นสมภารกินไก่วัดก็ใช่เรื่องที่เขาควรจะทำ ถึงแม้เขาจะได้ชื่อว่าเป็นคาสิโนวาตัวพ่อ แต่ก็ไม่เคยทำอะไรเกินเลยกับคนใต้การปกครอง แต่กับคนนี้ทำไมเขาถึงอยากจะล้ำเส้นกับเจ้าหล่อนนักนะ

“คุณวรารี มีชี่อที่เรียกง่ายๆ ไหม?” ท่านประธานหนุ่มพูดขึ้น และลุกขึ้นเดินมายืนตรงหน้าโต๊ะทำงานซึ่งห่างจากที่ วรารี ยืนอยู่ไม่ถึงก้าว “????” หญิงเงยหน้าขึ้นเอียงคอมองท่านประธานหนุ่ม ซึ่งท่านประธานหนุ่มมองดูการกระทำเช่นนี้ว่าช่างน่ารักอะไรอย่างนี้ ‘มาแนวไหนล่ะเนี่ย! แปลกคนจริง คราวก่อนก็ไม่เห็นถามอะไร’ วรารี คิดพลางเผลอขมวดคิ้ว

“ว่าไงล่ะ??” ท่านประธานหนุ่มกล่าวย้ำอีกครั้ง “เรียก นุ่น ก็ได้ค่ะ” วรารี สะดุ้งนิดนึงก่อนจะตอบกลับไป “โอเค! งั้นผมจะเรียก คุณนุ่น แล้วกัน แล้วก็เรียกผมสั้นๆ ว่า ลอฟ นะ” ท่านประธานหนุ่มกล่าวแต่สายตายังคงจับจ้องอยู่แต่ใบหน้าหวานเช่นเดิม “ค่ะ คุณลอฟ” วรารีกล่าว มองสบตากับท่านประธานหนุ่มนิดหนึ่งก่อนจะหลบสายตา เพราะไม่อาจทนต่อพลังบางอย่างที่แฝงอยู่ภายในสายตานั้นได้ 

“ตั้งแต่นี้ต่อไปคุณต้องมาจัดตารางนัดหมายของผมอย่างเต็มตัว ก่อนหน้านี้มี วุฒิ เป็นคนทำ และคุณอาจจะต้องไปออกงานกับผมบ้างเป็นครั้งคราว คุณโอเคใช่ไหม?” ท่านประธานหนุ่มพูดพลางมองปฏิกริยาสาวเจ้าไปด้วย “ถ้าตามหน้าที่ ดิฉันก็โอเคค่ะ” วรารี กล่าวออกมาอย่างเสียไม่ได้ “อีกอย่างทุกเช้า คุณจะต้องมาแจ้งตารางนัดหมายให้ผมทราบด้วย” ท่านประธานหนุ่มกล่าว “ค่ะ” วรารีรับ “ผมไม่มีอะไรแล้วล่ะ” 

“ถ้างั้นดิฉันขอตัวไปทำงานต่อนะค่ะ” ก่อนที่ วรารี จะก้าวเดินไปท่านประธานหนุ่มก็กล่าวขึ้น “อ่อ! ผมอยากให้เปลี่ยนจาก ดิฉัน เป็นแทนด้วย นุ่น ฟังแล้วดูสบายหูมากกว่า คุณว่าไหม?” วรารีหันกลับมามองชายหนุ่ม “ได้ค่ะ” วรารี ขานรับแล้วเดินออกจากห้องไป

พอหญิงสาวเดินออกจากห้องท่านประธานมาก็เจอเข้ากับ อัครวุฒิ เข้าพอดี “สวัสดีค่ะ คุณอัครวุฒิ” วรารี กล่าวทักทายพร้อมส่งยิ้มหวานให้ “สวัสดีครับ คุณวรารี” บอดี้การ์ดหนุ่มส่งยิ้มตอบกลับ “เรียก นุ่น เฉยๆ ก็ได้ค่ะ” “ได้ครับ แล้วคุณนุ่น ก็เรียกผมว่า วุฒิ เฉยๆ ดีกว่านะครับ จะได้เป็นกันเอง” “ค่ะ” วรารีตอบรับเสียงหวาน ‘ถ้าเจ้านายเจอยิ้มหวานแบบนี้ ไม่หลงให้มันรู้ไป นี้ขนาดเขาหักห้ามใจตัวเองแล้วนะยังขนาดนี้เลย’ อัครวุฒิ คิด “คุณวุฒิ นั่งอยู่ตรงไหนคะ ทำไม นุ่น เข้ามาไม่เห็น” วรารี กล่าวถามขึ้นด้วยความสงสัย “อ่อ! ผมมีห้องอยู่ตรงโน้นนะครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มชี้นิ้วไปยังห้องที่อยู่ใกล้ๆ ลิฟต์ ซึ่งถ้าไม่สังเกตจะมองไม่เห็นว่าเป็นห้อง “อ่อ! ค่ะ งั้น นุ่น ขอตัวไปทำงานก่อนนะค่ะ” “ครับ เชิญครับ พอดีผมก็จะเข้าไปพบ คุณลอฟ อยู่เหมือนกัน คุณลอฟ สะดวกอยู่ใช่ไหม ครับ” บอดี้การ์ดกล่าวถาม “สะดวกค่ะ เชิญได้เลยค่ะ” วรารี ยิ้มแล้วเดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

“ไปทานข้าวกัน นุ่น” รุ้งฤดี โทรขึ้นมาเรียก วรารี เมื่อถึงเวลาพักเที่ยง วรารี จึงเก็บอุปกรณ์บนโต๊ะทำงานลงในลิ้นชัก และลุกขึ้นจะเดินไปยังประตูหนีไฟ ก็พอดีประตูห้องทำงานท่านประธานเปิดออกมา และพร้อมกับเสียงของท่านประธานหนุ่มดังขึ้น “คุณนุ่น เดี๋ยวไปทานข้าวกับผมนะ” วรารี ชะงักไปนิดหนึ่งจึงกล่าวขึ้น “งั้น!..นุ่นขอเวลาสักครู่นะค่ะขอไปบอก รุ้ง ก่อน เขารออยู่ชั้น 18 น่ะค่ะ” ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่อัครวุฒิ เดินมาถึงที่ทั้ง 2 คนยืนอยู่และได้ยินพอดี “เดี๋ยวผมโทรบอกให้ก็ได้ พอดีผมมีเบอร์ คุณรุ้ง อยู่” อัครวุฒิ เสนอขึ้นมา “ งั้น!! ก็ตามนั้นก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะค่ะ” เมื่อเห็นว่าเสร็จเรื่องการบอกกล่าวแล้ว ธนกฤษ ลอฟ ลีโอนาด ก็เดินนำไปยังลิฟต์ แล้วกดปุ่มลงไปข้างล่าง เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ทั้ง 3 คนก็เข้าไปในลิฟต์ ประตูลิฟต์ปิดและเคลื่อนลงตามจังหวะการทำงานปกติของลิฟต์

เมื่อถึงชั้นล่างซึ่งเป็นชั้นใต้ดิน เป็นสถานที่จอดรถของตึก ประตูลิฟต์เปิดออก ทั้ง 3 ก็ก้าวออกมา ซึ่ง อัครวุฒิ เดินแยกตัวออกไปเพื่อไปขับรถยนต์มารับท่านประธานหนุ่มที่หน้าลิฟต์ พอรถเคลื่อนมาจอด วรารี กำลังจะเปิดประตูตอนหน้าที่นั่งคู่กับคนขับ ท่านประธานหนุ่มก็เอ่ยขึ้นมา “คุณนุ่น มานั่งข้างหลังกับผม” วรารี ชะงัก กับน้ำเสียงที่เข้มๆ ดุๆ เหมือนมีโมโหนิดๆ นั้น ซึ่งไม่เข้าใจว่าทำไมท่านประธานหนุ่มเกิดมีโมโหอะไรขึ้นมา ตนเองก็ยังไม่ได้ทำอะไรให้ต้องโมโหเลยสักนิด งง!! หญิงจึงจำต้องไปนั่งคู่กับท่านประธานหนุ่มตามความประสงค์ของผู้เป็นนาย

ทำไมท่านประธานหนุ่มคนนี้ช่างเอาแต่ใจนักนะ อดทนไว้นะสาวน้อย :) ​

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น