สีตลา

อ่านฟรีเช่นเคยค่ะ แต่ขออนุญาตลงไม่จบนะ และอาจจะมีตอนพิเศษให้เหมือนเรื่องที่แล้ว 55555 เบื่อตัวเอง นังคนใจอ่อน! เอาเป็นว่าฝากเรื่องใหม่ด้วยนะคะ

ชื่อตอน : จูบแรก 75%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ธ.ค. 2560 20:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จูบแรก 75%
แบบอักษร

            งานเลี้ยงดังกล่าวจัดขึ้นในห้องประชุมของสำนักงานแห่งหนึ่ง เป็นสำนักงานซึ่งก็เช่าอาคารของเจ้าสัวนั่นละ และด้วยทำเลที่ดีก็ทำให้กิจการนั้นเติบโต ได้กำไรงดงาม จนต้องจัดงานเลี้ยงขอบคุณทั้งลูกค้าและเจ้าของอาคารด้วย

            เมื่อปวีร์กับอรอินทร์ปรากฏตัวขึ้นก็เรียกสายตาหลายคู่ให้หันมามองอย่างสนใจได้ เจ้าของบริษัทรีบปราดเข้ามาต้อนรับและทักทาย

            “นึกว่าเจ้าสัวจะมาเองเสียอีกครับ”

            ปวีร์ยิ้ม ยื่นกล่องของขวัญให้ แล้วเอ่ย “ท่านยืนนานๆ ไม่ไหวแล้วครับ เลยให้ผมมาแทน...”

            เขามองไปทางอรอินทร์ด้วยความสนใจ ปวีร์จัดการแนะนำสั้นๆ ง่ายๆ

            “อรอินทร์ เป็นน้องสาวผม...”

            อรอินทร์ยกมือไหว้ฝ่ายนั้น เป็นจังหวะเดียวกับที่ใครคนหนึ่งเดินเร็วๆ เข้ามาหาเธอ เป็นหญิงสาวร่างผอมบางจนแทบจะปลิวลม

            “แอ้น!”

             “อ้าว มด” อรอินทร์อุทานด้วยความแปลกใจและดีใจ “มางานนี้ด้วยเหรอ”

            “ก็ต้องมามั้ยล่ะ นี่มันบริษัทของมด” มดหรือมาริสาว่าพลางสวมกอดเธอแน่นด้วยความดีใจ อรอินทร์เองก็ดีใจที่ได้เจอเพื่อน อย่างน้อยงานคืนนี้ก็คงไม่น่าเบื่อนัก

            มาริสายกมือไหว้ปวีร์ จากนั้นจึงขอตัว แล้วลากตัวอรอินทร์ไปคุยด้วยความคิดถึง

มาริสาเป็นเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัย หลังจากเรียนจบก็แยกย้ายกัน และเพิ่งได้เจอกันในรอบสองปี

            ความสวยของอรอินทร์เรียกหนุ่มๆ เพื่อนที่ทำงานของมาริสาให้แวะเวียนเข้ามาหาและชวนชนแก้วบ่อย ซึ่งอรอินทร์ก็ยอมชน แต่เธอแค่จิบๆ เท่านั้น พ่อกับแม่สอนเสมอเรื่องการดื่ม ท่านไม่ได้ห้าม ซ้ำพ่อยังเป็นคนสอนให้เธอดื่มเสียด้วยซ้ำ แต่ต้องมีสติ รู้เพดานของตัวเอง

            “ถามอะไรหน่อยสิ แอ้น...เป็นแฟนกันป่ะ” อยู่ๆ มาริสาก็เอ่ยถามแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

            “หือ? หมายถึงใครเหรอ”

            “แหม ยังจะถาม ก็คนที่มากับแอ้นไง”

            “บ้าเหรอ เขาเป็นลูกชายของสามีใหม่แม่เราไง”

            “ข้อนั้นรู้แล้วสิ เห็นจากข่าวแล้ว แต่อยากรู้ข้อที่ยังไม่รู้เนี่ย”

            “ทำไมถามแบบนี้ล่ะ นี่คิดว่าพวกเราหวังเกาะพวกเขาทั้งตระกูลเลยเหรอ” น้ำเสียงชักเครียด

            “โอ๋ย ไม่ใช่อย่างนั้น...เรารู้อยู่หรอกว่าแอ้นไม่คิดเรื่องเกาะเขา” อีกฝ่ายรีบปฏิเสธพัลวัน ก่อนยื่นหน้ามากระซิบ “แต่ที่ถามเพราะเห็นคุณปวีร์เขามองมาที่แอ้นบ่อยๆ สายตาเหมือนจะกลืนแอ้นลงคอน่ะ”

            อรอินทร์ชะงัก แต่ยังไม่มองไปทางเขา ขณะที่มาริสาเอ่ยต่อ

            “แล้วเวลามีหนุ่มๆ มาคุยกับแอ้น เขาก็ทำท่าเหมือนจะเข้ามาขย้ำยังไงยังงั้น”   

            มาถึงตรงนี้ อรอินทร์ต้องหัวเราะออกมา “นี่แสดงว่ามดสนใจเขาใช่มั้ย ถึงได้เห็นสายตาเขาทุกอย่างแบบนี้”

            “วุ้ย จะไม่สนได้ไง หล่อกระแทกตาขนาดนี้ แต่มันเจ็บปวดตรงที่มองไปทีไรก็เห็นเขามองแอ้นทุกทีนี่แหละ...ตกลงยังไงจ๊ะ”

            “เขาเกลียดแอ้น ที่มองก็เพื่อจะจับผิดเท่านั้นแหละ ที่บอกว่าจะอยากจะกลืนก็ไม่น่าใช่ อยากจะฆ่าล่ะมากกว่า”

            “ขนาดนั้นเลยเหรอ” อีกฝ่ายหัวเราะเพราะนึกว่าอีกคนเล่นมุก แต่เมื่อเพื่อนไม่พูดอะไรอีก มาริสาก็ไม่เซ้าซี้   

            ทางด้านอรอินทร์ หลังจากเพื่อนบอกอย่างนั้น ครั้งหนึ่ง เธอก็ค่อยๆ ลอบมองไปทางปวีร์ที่คุยอยู่กับเจ้าของบริษัทก็พบว่าเขากำลังมองมาทางเธออย่างที่เพื่อนว่าจริงๆ ตาคมดุนั้นทอประกายประหลาดที่เธอไม่เข้าใจ แต่มันทำให้เธอไม่กล้าสานสบ หัวใจก็เต้นแรงขึ้นมาเสียดื้อๆ

            เมื่อสมควรแก่เวลา ปวีร์ก็ลาเจ้าภาพกลับ

            “แอ้น แอ้น” มาริสาเดินแกมวิ่งตามหลังมา “มดนัดเพื่อนๆ ได้สองสามคนว่าจะไปต่อกัน ไปต่อมั้ย”

            อรอินทร์ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู เห็นว่ายังไม่ดึกมาก จึงพยักหน้า อีกอย่าง หลังจากเห็นสายตาแบบนั้นของปวีร์ตอนอยู่ในงาน เธอก็ไม่อยากอยู่ใกล้ชิดเขาตามลำพังอีก อย่างน้อยก็ตอนกลางคืนแบบนี้

            “โอเค...” จากนั้นหันไปทางปวีร์ “คุณวีร์กลับก่อนได้เลยค่ะ แอ้นจะไปต่อกับเพื่อน”

            “แต่พรุ่งนี้เธอต้องทำงานนะ”

            “ไม่ดึกมากหรอกค่ะ รับรองว่าลุงยามยังไม่นอนแน่ๆ”

            “งั้นฉันไปด้วย”

            หญิงสาวเบิกตากว้างเหมือนโดนผีหลอก “คุณวีร์เนี่ยนะ จะไปด้วย”

            เขาพยักหน้า “ฉันมีรีโมทเปิดประตู ไม่ต้องรอให้ยามเปิดให้”

             อรอินทร์ทำหน้าไม่ถูกกับคำตอบนั้น ขณะที่มาริสาลอบยิ้มขำ แอ้นเอ๊ย คนที่เขาอยากฆ่ากัน เขาไม่ตามติดกันแบบนี้หรอกจ้ะ

 

ร้านอาหารที่เพื่อนๆ พาอรอินทร์ไปต่อนั้น เป็นร้านอาหารกึ่งผับ มีอาหาร มีเพลงฟัง

            เพื่อนๆ ลากอรอินทร์ออกไปเต้น เหตุผลก็เพื่อถามถึงหนุ่มหล่อมาดขรึมที่มากับเธอนั่นละ

            “จะพูดอีกครั้งเดียวนะ เขาเป็นลูกชายของสามีใหม่แม่เรา ตอนนี้เราทำงานกับเขา ก็เลยต้องไปงานด้วยกันบ้าง”

            “แล้วทำไมเขาตามมานี่ด้วยล่ะ เรื่องงานด้วยเหรอ” มาริสาแซวล้อๆ

            “ก็มาด้วยกันก็กลับด้วยกัน แค่นั้นแหละ ไม่มีอะไร”

            เพื่อนๆ มองสบตากันไปมายิ้มๆ ก่อนที่คนหนึ่งจะเอ่ย “ถ้าไม่ได้เป็นอะไรกัน ขอได้ป่ะ ชอบอ่ะ ผู้ชายหล่อๆ ขรึมๆ แบบนี้อ่ะ”

            อรอินทร์ชะงักไปครู่หนึ่ง วางสายตาไปทางเขา แล้วเอ่ย “เขาไม่ใช่ของแอ้น มาขอแอ้นไม่ได้ อยากได้เขาไปขอตัวเขาโน่น”

            “น้ำเสียงเหมือนหึง”

            “จะบ้าเรอะ หึงบ้าหึงบออะไร ตกลงจะเต้นมั้ย หรือถ้าอยากคุยเรื่องเขาก็ไปคุยกับยายมดเลยไป แอ้นจะเต้น”

            และมันก็เป็นอีกครั้งที่ความสวยของอรอินทร์นั้นเรียกหนุ่มๆ ให้แวะเวียนมาวอแว แต่ที่นี่เป็นสถานที่เต้น ไม่ใช่ในสำนักงาน พวกเขาจึงค่อนข้างไร้มารยาท มีคนหนึ่งทำใจกล้าเข้ามาดึงแขนอรอินทร์ เนื่องจากเห็นว่ากลุ่มเธอมีแต่ผู้หญิง

            “ทำบ้าอะไร หา” มาริสาตะโกนลั่น เจอพวกไม่มีมารยาทแบบนี้ ต้องไม่อาย ต้องประจานให้มันนั่นแหละอาย

            “ไม่ต้องมายุ่งเลยคุณน่ะ ผมจะคุยกับเพื่อนคนสวยของคุณ” หมอนั่นตอบกลับเสียงห้วน มองหน้ามาริสาไม่พอใจ

            “แต่คนสวยของนายมากับฉัน” เสียงกังวานของปวีร์ดังขัดขึ้น ก่อนร่างสูงจะแทรกเข้ามาแล้วดึงแขนอรอินทร์ออกจากตรงนั้นทันทีโดยที่เธอไม่มีโอกาสแม้แต่จะลาเพื่อนๆ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น