mayarose

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CH.18 [ ผัวหาย ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2560 18:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CH.18 [ ผัวหาย ]
แบบอักษร

กรี๊ดดดดด~

เสียงกรีดร้องของแฟนเพลงดังสนั่นห้องส่งรายการเพลงแห่งหนึ่งที่ขณะนี้ กำลังมีโชว์ของศิลปินมากหน้าหลายตา 

และหลายสังกัด และหนึ่งในจำนวนศิลปินที่กำลังจะขึ้นโชว์ ก็คือ Black Castle นี่คือเหตุผลที่ในห้องส่งวันนี้

หนาแน่นไปด้วยแฟนคลับทั้งสาวๆหนุ่มชาว Waller 

(Waller คือ ชื่อเรียกแฟนคลับของวง Black Castle)



ณ ห้องแต่งตัวศิลปิน

"บลู!! มึงเห็นเคนป่ะ หายหัวไปไหนไม่รู้ หาไม่เจอ หึ้ย!!" ไลค์ที่เพิ่งแต่งหน้าทำผมเสร็จ  เมื่อหันซ้ายหันขวาเดินวนรอบห้อง แล้วหาเจ้าหมาป่าจอมกะล่อนไม่เจอ กำลังหงุดหงิด จนบลูที่โดนถามก็อดกลัวไม่ได้ 

"เอ่อออ~ กูไม่รู้หว่ะ มึงไปเข้าห้องน้ำป่าวมึง" บลูพยายามเฉไฉตอบมั่วไปก่อนอย่างน้อยให้มีทางเลือกที่ไลค์จะได้คิดบ้างก็ยังดี

"กูละเบื่อนิสัยนี้ของมันจริงๆ ไปไหนแม่งไม่เคยจะบอก นี่ครั้งที่ 5 แล้วนะ ตั้งแต่คัมแบคมา" ไลค์โวยวายเสียงดังจนพีซต้องรีบวิ่งมาห้าม

"ไลค์ มึงเบาๆหน่อย มึงถามหาผัวซะขนาดนี้ เดี๋ยวเขาก็รู้กันหมดหรอก" บลูรีบพยักหน้าเห็นด้วยทันที ขืนไลค์โวยวายมากไปกว่านี้ พวกทีมงานสงสัยแน่ว่า ทำไมต้องโมโหเคนขนาดนี้

"ก็กูสงสัย ว่ามันหายไปไหน ทุกครั้งกูถาม ก็ไม่บอกกู บอกแค่ว่าไปเดินทักทายคนอื่นมา" 

ไลค์ว่าไปน้ำตาก็เริ่มรื้นขึ้นมาที่ขอบตา ความรู้สึกประหลาดมันบอกว่าเคนกำลังมีอะไรปกปิดเขาอยู่

"มันอาจจะไม่มีอะไรก็ได้ มันคงไปทักพวกเพื่อนๆคนรู้จักของมันน่ะแหละ มึงอย่าคิดมากสิ มึงก็รู้มันเป็นพวกเฟรนด์ลี่" พีซพยายามบอกให้ไลค์อย่าคิดมาก

"เฟรนด์ลี่ รึ เจ้าชู้?"

"มึงหวงมันอะเดะ" พีซแซว

 "ก็....คนของกู" 

(O.O) (O.O)

ทั้งพีซและบลูต่างอึ้งกับประโยคที่ไลค์พูดเพราะไม่คิดว่าคนอย่างไลค์จะกล้าพูดอะไรแบบนี้ออกมา

"เอาไปบอกมันซะ ประโยคนี้ มันจะได้เลิกทำแบบนี้ เชื่อกู" พีซพูดพร้อมตบที่ไหล่ไลค์เบาๆเพื่อให้กำลังใจ

แอ๊ด~

(O.O)เคนที่เปิดประดูเข้ามาเงียบๆ พอเงยหน้าขึ้นมามองคนในห้องก็ตกใจไม่น้อย เพราะสายตาของไลค์ที่มองมาอย่างอาฆาต มันทำให้ขนลุกไปทั้งตัวได้เลยทีเดียว

"ไมมองกูงั้น จะบ่นกูอีกอ่ะดิ" เคนเดินตัวงอก้มหน้ามายืนตรงหน้าไลค์ที่นั่งกอดอกอยู่อย่างรู้สึกผิด?

"มึงรู้ว่ากูไม่ชอบ มึงก็ยังทำ" ครั้งที่ 5 แล้วที่ไลค์พูดแบบนี้

"กูมันแย่ T T อ่ะๆกูลงโทษตัวเองก็ได้ครับ" เคนยกมือเขกหัวตัวเองเป็นการลงโทษ ทั้งพีซและบลูเห็นเหตุการณ์ประมาณนี้จนชินแล้ว อยากบ่นเคนเหมือนกันนะเพราะสงสารไลค์ แต่ก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งเรื่องของคนสองคนมากเกินไป

"เฮ้อ~" ไลค์ถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย 

.......แบบนี้ตลอด เป็นแบบนี้ทุกที นี่มึงเคยแคร์กูจริงๆบ้างมั้ยเนี่ย.....


......................................................................................



เกือบสามอาทิตย์แล้วที่เคนเป็นแบบนี้ ชอบหายไป ถามก็แค่ตอบแบบให้มันผ่านๆไป แต่วันนี้หลังจากอัดรายการเสร็จ ก็เกิดเหตุการณ์ลักษณะเดิมอีกแต่คราวนี้ดูท่ามันจะยิ่งใหญ่กว่าเดิมเยอะ

"พีซ มึงเห็นเคนมั้ย?"

ไลค์ถามขึ้นหลังจากที่พอลงจากเวทีกลับเข้ามาในห้องแต่งตัว เขาก็มองหาเคนไม่พบ กระเป๋าของเคนที่วางไว้ก่อนขึ้นเวทีก็ไม่อยู่แล้ว

"ไม่เห็นอ่ะ มันอาจจะไปเข้าห้องน้ำมั๊ง เดี๋ยวกูไปก่อนนะกูมีถ่ายละครต่อ" 

"อื้ม โชคดี"

...........เฮ้อหายไปไหนอีกแล้ววะ.............

"แม็ก ตั้งแต่ลงมาเห็นเคนป่ะ"

" ไม่นะ มึงลองโทรหาดูดิ " แม็กเสนอทางเลือกให้ไลค์และมันก็น่าสนใจสำหรับไลค์เวลานี้ซะด้วย

"ไปก่อนนะ มีงานต่อเหมือนกัน สู้ๆนะไลค์" แม็กหันมาบอกก่อนจะเดินออกไปเพื่อทำงานในส่วนของเขาต่อ เมื่อคิดได้ไลค์ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทร แต่ก็ชะงักไปเพราะบลูที่เดินเข้ามาทำตาหวานใส่นั่นเอง

"ไลค์~" ปิ๊งๆ 

"ไงมึง ทำหน้างี้ มีอะไร"

"ไปหาไรกินกัน กูหิว"

"เออ เดี๋ยวไป แต่มึงเห็นเคนมั๊ย" และแล้วบลูก็เจอคำถามนี้อีกแล้ว

"เคน... อ๋อ กูเห็นถือกระเป๋าออกไปตั้งแต่ลงเวทีมาแล้วนะ คงมีงานด่วนมั๊ง ว่าแต่ไปกินอะไรกันดีวะ" 

ความจริงแล้วบลูไม่ได้คิดอย่างที่พูดหรอก แต่เขาก็ไม่อยากให้ไลค์คิดมาก

"ไปกันสองคนเหรอ" ไลค์ถามขึ้น

"ป่าวๆ พี่ท็อปไปด้วย"

"อ้อ อืม เดี๋ยวกูเปลี่ยนเสื้อผ้าแปบ" ไลค์เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าอีกครั้งแล้วคว้าเสื้อผ้าที่จะใส่กลับมาไปเปลี่ยน


.................................................................................


ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ผู้คนไม่ค่อยพลุกพล่านเท่าไหร่นัก จึงสะดวกต่อการรับประทานอาหารและพูดคุยสำหรับพวกเขาได้เป็นอย่างดี

"ไลค์มึงจะกินไร ?" บลูที่กำลังมีความสุขกับการชมเมนูอาหารถามขึ้นเมื่อเห็นไลค์เอาแต่นั่งซึม

"............" ไม่มีเสียงตอบรับอะไรจากคนที่กำลังนั่งใจลอยแม้แต่นิดเดียว บลูเลยยื่นเมนูให้เป็นการสะกิดทางอ้อม

"เอาเหมือนมึง กูไม่อยากเลือกเดี๋ยวไม่ได้กิน" ไลค์ไม่ได้รับเมนูไปแต่ตอบกลับมาแทน 

"เออ งั้นของผมเบิ้ลเป็นสองเลยนะครับ" บลูจัดการสั่งพนักงานรับออเดอร์เรียบร้อย ก็หันมาคุยกับท็อปที่นั่งเล่นเกมในโทรศัพท์อยู่อย่างสนุกสนาน แล้วอยู่ๆท็อปก็ลุกขึ้น

"เดี๋ยวกูมานะ ออกไปคุยโทรศัพท์แปบนึง" ไม่ได้มีใครสนใจอะไรเท่าไหร่ เพียงแต่พยักหน้าตอบรับกันเท่านั้น

เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรจะทำ ในที่สุดไลค์ก็หยิบโทรศัพท์ออกมาโทรจนได้


................................................................................


ด้านเคนที่กำลังคุยกันอย่างสนุกสนานกับเพื่อนของเขา 

RRRRRRRRRRR~ 

อยู่ๆไอโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดของเขาก็ดังขึ้น เมื่อคว้ามาดู เห็นว่าเป็นใครโทรมาก็แทบเหงื่อตกทันที

...เชี่ยยยยย เมีย... 

......ชิบหายโทรมาด่าแน่เลย เอาไงดีวะ ....

"เอาวะรับก็รับ" เคนตัดสินใจรับสายในที่สุด 

..เป็นไงเป็นกัน..


"จ๋าาาาาาาาา" 

เคนพยายามกรอกเสียงตามสายไปให้หวานที่สุดเท่าที่จะหวานได้ เผื่อคนที่โทรมาอาจจะด่าน้อยลง

("มึงหายไปไหน") 

.....โหวววดูเริ่มต้นประโยคแรกมา กูว่ากูไม่น่ารอดละ....

ปลายสายดูจะไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะชวนสวีทได้เลยสักนิด

"อ่อ พอดีกูเจอเพื่อนน่ะ เลยออกมาหาอะไรกินกัน" 

("มึงก็เลยออกมาโดยไม่บอกอะไรกูเลยงั้นดิ ") 

คนปลายสายเริ่มใช้เสียงที่เข้มขึ้น ถึงไม่ได้ตะคอกแต่สำหรับเคนแล้ว เสียงแบบเมื่อกี้ เขาเรียกว่าเป็นการตะคอกแบบเบสิก

"มึงอย่าเพิ่งโมโหดิ กูอธิบายได้" เคนเองก็พยายามทำใจดีสู้แม่เสือเข้าไว้

"มึงออกไปกินข้าวทั้งๆที่มึงไม่ถามกูสักคำ ว่ากูหิวมั๊ย? อยากไปด้วยมั๊ย? มึงเป็นคนแบบไหนวะเคน?" 

นั่นไงความผิดที่ไลค์พูดมามันกำลังทำให้เขาจุกจนหาทางแก้ตัวต่อไปไม่ได้ 

"อย่าเพิ่งงอนกูดิ กูขอโทษ นะที่รักนะ " 

"เคนมึงเรียกใครว่าที่รักวะ ไหนดูหน่อยดิ๊" 

เสียงแหลมของเพื่อนหน้าหวานที่เคนเสี่ยงอันตรายในการโดนเมียด่าเพื่อมาหาดังขึ้น และที่สำคัญมันดังรอดเข้าไปจนไลค์เองก็ได้ยินเสียด้วย

"ไอ้เชี่ยยยยอย่า..!!!!" เคนพยายามห้ามเพื่อนหน้าหวานที่กำลังยื้อแย่งไอโฟนไปจากมือเขา แต่ก็ดูท่าว่าจะไม่สำเร็จ

หมับ!!

เมื่อแย่งไอโฟนไปจากมือเคนได้ก้มดูที่หน้าจอ เห็นชื่อคนที่โทรเข้ามาก็ตกใจ!!

♥ เมียที่รัก ♥

("ใครน่ะเคน ฮัลโหลๆ เคน") เมื่อปลายสายได้ยินเสียงบุคคลที่สามก็เป็นกังวลคิดมากขึ้นมาทันที 

"มึงมี  เมียยย แล้วหรอ?" เพื่อนหน้าหวานถามอย่างสงสัย

"เฮ้อ~" เคนไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่ถอนหายใจออกมาแรงๆ

("เคน..มึงอยู่กับใคร เคน!!!") เสียงจากปลายสายยังคงเรียกชื่อเขาไม่เลิก และน้ำเสียงก็ทวีความหงุดหงิดมากขึ้นทุกที


....เชี่ยยยย เสียงผู้ชาย ไอ้เคนมีแฟนเป็นผู้ชายเหรอเนี่ย!!!!!!...


"ขอคืนเถอะกูไม่อยากทะเลาะกับแฟน" เคนพูดด้วยเสียงจริงจัง มันดูน่ากลัวจนอีกคนต้องส่งคืนให้แต่โดยดี

"เฮ้ยมึงซีเรียสไปป่าววะ โกรธกูเหรอ" 

"ป่าว!! ....ฮัลโหล...ยังอยู่ป่าว?" เมื่อได้คืนมาก็รีบเรียกคนปลายสายทันที แต่กลับไม่มีเสียงตอบใดๆ

".................................."

"โกรธกูแล้วสินะ  " พออีกฝ่ายไม่ตอบก็รู้ได้ทันทีว่าคนปลายสายถ้าไม่กำลังร้องไห้ก็คงกำลังโกรธจนไฟลุก

"..................................."

"งั้นกูวางนะ แล้วค่อยคุยกันที่บ้าน" เคนตัดใจวางสายในที่สุด ใจก็นึกถึงคนปลายสาย 

.....จะร้องไห้ป่ะวะ ซวยละกู.....

"เอ่อ มึง...เพราะกูรึป่าวเนี่ย" เพื่อนหน้าหวานตัวต้นเหตุหน้าเจื่อนลงไปทันทีเมื่อพอจะเดาเหตุการณ์ออก

"ไม่หรอกโซน กูโดนโกรธตั้งแต่กูออกมาโดยไม่ได้บอกอะไรมันแล้วละ" จริงๆแล้ววันนี้เขาก็ไม่ได้กะว่าจะออกมากับเพื่อนหรอก แต่เพราะ โอโซน นักร้องนำวง The EST (ดิเอสท์) คนนี้ช่างเป็นคนที่คุยด้วยแล้วสนุกสนานจริงๆ เขาเลยติดลม พอโซนชวนออกมากินข้าวด้วยเลยมาอย่างไม่ลังเล 

"แฟนมึง ไม่อยากให้มึงมาเหรอ" โซนยังคงรู้สึกผิดและไม่สบายใจที่ตัวเองเป็นต้นเหตุทำให้เคนกับแฟนต้องทะเลาะกัน 

"กูว่า มันไม่ได้ไม่อยากให้กูมาหรอก มันน่าจะโกรธที่กูไม่บอกมากกว่า" มันคงจะดีกว่านี้ถ้าเขาบอกไลค์ว่าออกมากับใครและไปทำอะไร 

"กูถามได้ป่ะวะ แฟนมึงใครวะ" โซนตัดสินใจถามออกไป ด้วยความสงสัย

"กูบอกไม่ได้หว่ะ เชี่ยมึงก็รู้เรื่องพวกนี้แม่งบอกใครไม่ได้ หลุดไปละชิบหายวุ่นวายกันหมด" โซนพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ ชีวิตศิลปินมันก็เป็นแบบนี้ มีแฟนทีก็ต้องหลบๆซ่อนๆ 

"อื้มงั้นก็ไม่เป็นไร แต่กูว่ามึงกลับไปง้อแฟนมึงเหอะงอนตายห่า" เมื่อโซนนึกได้ก็รีบไล่ให้เพื่อนที่นั่งหมดอะไรตายอยาก กลับไปง้อแฟนซะ 

"กูกลับไปตอนนี้ก็ทะเลาะกันแรง รอให้มันอารมณ์ดีกว่านี้ก่อนดีกว่า" 

"อื้มม ตามใจมึง ไงกูก็ขอโทษนะเว้ย เพราะกูแท้ๆเลย"


.................................................................................................


ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด

T T

ด้านไลค์พอโดนเคนตัดสายทิ้งไปก็หน้าชาทันทีน้ำตาที่คลออยู่ที่ดวงตาสวยก็ไหลรินลงมาไม่หยุด 

บลูที่ฟังอยู่ถึงกับตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

"เกิดอะไรขึ้นวะมึง" บลูรีบดึงกระดาษทิชชู่ให้ไลค์ซับน้ำตาซะเพราะหากให้ใครมาเห็นเดี๋ยวจะเป็นข่าวเอาได้

"มึง~ T Tมันอยู่กับคนอื่น แล้วมีคนถามมันว่ามันคุยกับใคร มึง...เมียน้อยมันป่าววะ"

ไลค์กำลังตีโพยตีพายและฟูมฟายจากเรื่องที่ตัวเองคาดเดาไปล่วงหน้าโดยที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรคืออะไร 

"มึงใจเย็นๆ มันอาจจะไม่ใช่แบบที่มึงคิดก็ได้"

บลูพยายามปลอบไลค์ แต่มันคงจะไม่เป็นผลเพราะไลค์จิตตกไปเรียบร้อยแล้ว 

"T Tมันแม่ง!!! ทำกูร้องให้อีกแล้ว กูจะฆ่ามันนน น" แล้วไลค์งก็ร้องไห้ออกมาอีก 

"โอ้ยยยฆ่ามันไปมึงก็ร้องไห้อยู่ดี มึงเงียบๆ อย่าร้องๆ" 


....................................................................



01:30 น. ประตูบ้านของวง Black Castle ก็ถูกใครบางคนเปิดเข้ามา ใครบางคนที่กลับบ้านช้าผิดปกติจนทำให้ใครอีกคนต้องมานั่งรอ

แอ๊ด~ แกร๊ก

เคนที่กำลังถอดรองเท้าถึงกับชะงักเมื่อมองผ่านความมืดมาที่ห้องนั่งเล่นก็พบกับไลค์ที่นั่งรอเขาอยู่

.......... T T กูนึกว่ารอดแล้ว ...​เสือกยังไม่นอนอีก ...ศึกใหญ่อีกแล้วกู...........



....................................................


MAYA : ไลค์ใจเย็นลูกกกกกก ผัวแค่มีเพื่อนนนนนนนน / เอาใจช่วยไลค์รึเคนดีไรท์เลือกไม่ถูก ไม่ถูกจริงๆ / ประชาสัมพันธ์นิดนึง !! ไรท์กำลังจะเปิดนิยายอีกเรื่องนาจา ฝากติดตามกันด้วย / คอมเม้น + กดไลค์ เติมเชื้อไฟให้คนเขียน / รักนาจารีดเดอร์ที่รัก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น