Mogami Aki

ขอฝากติดตามผลงานด้วยครับ วันละ 1 Like 1 Comment เป็นกำลังใจด้วยครับ ^^

ตอนที่ 27 ว่าแต่...ผมมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ได้ยังไง?

ชื่อตอน : ตอนที่ 27 ว่าแต่...ผมมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ได้ยังไง?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ธ.ค. 2560 18:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 27 ว่าแต่...ผมมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ได้ยังไง?
แบบอักษร

วิ้งงงงงงง

ตอนนี้หมัดของผมกำลังปล่อยออร่าสีขาวออกมา มันดูแข็งแกร่งและอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน เมื่อออร่าสีขาวได้ล้อมรอบหมัดของผมไว้นั้น ผมรู้สึกได้ว่าพลังหมัดของผมแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก

ตอนนี้ผมกำลังฝึกการใช้พลังขั้นพื้นฐานของ ‘เน็น’ อยู่

 [พลังแปลกๆนี่มัน.... ถึงจะคล้ายจักระก็เถอะ แต่ดูเหมือนว่าจะมีความแตกต่างกันอยู่สินะ]

คุรามะเองก็ดูเหมือนจะแปลกใจกับพลังเน็นเหมือนกัน เธอพึ่งเคยเห็นผมใช้พลังนี้เป็นครั้งแรก

‘พลังนี้เรียกว่าเน็นหน่ะ มันคล้ายๆกับจักระนั่นแหละ แต่เน็นจะใช้ได้หลากหลายกว่าล่ะนะ’

[อย่างนั้นเองรึ? พลังของเจ้า...มันช่างน่าสนใจจริงๆ ยังไงซะข้าก็ต้องได้เห็นมันอยู่แล้ว ข้าไม่รบกวนเจ้าต่อก็แล้วกัน]

ผมตอบคำถามที่เธอสงสัยไป ซึ่งเธอเองก็พยักหน้ารับแบบเข้าใจ

ตอนนี้ผมกำลังฝึกการใช้พลังเน็นขั้นพื้นฐานอยู่ การใช้ฮาคิกับจักระของผมนั้นถือว่าอยู่ในระดับดีมากแล้วนอกจากฮาคิสังเกตที่ยังมึนๆอยู่บ้าง ก็เหลือเน็นนี่แหละที่ฝึกได้ยากที่สุด ตอนที่สู้กับบาโฟเมตเองก็ดูเหมือนว่าผมจะใช้เน็นเปลืองไปหน่อยสำหรับการป้องกันการโจมตีของมัน ผมที่ระลึกถึงเรื่องนั้นได้จึงหันมาฝึกเน็นแบบจริงจัง

การหยุดเน็นไว้ที่ส่วนต่างๆของร่างกายนั้นค่อนข้างง่าย มันมีหลักการที่คล้ายๆกับฮาคิที่ต้องหน่วงพลังไว้ แต่การปลดปล่อยเน็นออกนอกร่างกายนั้นตอนแรกๆค่อนข้างจะยากนิดหน่อย แต่พอจับทางได้แล้วมันก็กลายเป็นง่ายไปซะอย่างนั้น การหยุดใช้เน็นในทันทีเองก็ทำได้แบบไม่มีปัญหาอะไร

ผมเสียเวลาไปประมาณ 3 ชั่วโมงในการฝึกขั้นพื้นฐานของเน็น จนตอนนี้เวลาล่วงเลยจนมาถึงประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆ ผมเริ่มเข้าห้องอาบน้ำแล้วออกมาที่ห้องนั่งเล่นเพื่อเล่นโทรศัพท์นิดหน่อย

คำขอเป็นเพื่อน

Fah Nipaporn     ยืนยัน ลบคำขอ

ระบบ : รูท นิภาพร อรุณภักดี

1.ยืนยัน [เริ่มดำเนินการรูทแบบเต็มรูปแบบ]

2.ลบคำขอ [ยังไม่เริ่มการดำเนินรูท]

“มาแนวนี้เหรอเนี่ย?”

หากพิจารณาข้อที่ให้เลือกแล้ว การลบคำขอนั้นก็เป็นแค่การยื้อเวลาให้กับผมเท่านั้นเอง แต่ก็เอาเถอะ....

ผมใช้นิ้วชี้ของผมกดไปยังปุ่ม ‘ยืนยัน’

[ระบบจะทำการดำเนินการเข้าสู่โหมดเนื้อเรื่องของ นิภาพร [ท่านได้ทำการตอบรับแล้ว] ]

[ท่านได้เข้าสู่โหมดเนื้อเรื่องของ นิภาพร อรุณภักดี แบบเต็มรูปแบบค่ะ]

ระบบ : [อีเว้นท์] การพูดคุยกันของอดีตคนรัก

คำอธิบาย : หญิงสาวผู้เป็นคนรักเก่า ได้ทักทายท่านผ่านโลกออนไลน์ จะตอบกลับหรือจะเมินเฉยล้วนอยู่ที่ความต้องการของท่าน

ระยะเวลา : ไม่มีกำหนด

รางวัล : ได้รับ 1 Point ต่อ 1 ข้อความ และ 100 ข้อความ ได้รับค่าความสัมพันธ์ +1

อาจจะพูดได้ว่ามันเป็น [อีเว้นท์] ง่ายๆ ไม่ซับซ้อน บางที หากความสัมพันธ์ของผมและเธอกลับมาอยู่ในเกณฑ์ดีอีกครั้ง ผมอาจจะถามเหตุผลที่เธอเลิกกับผม เหตุผลนั้นอาจจะมากกว่าคำว่า ‘เธอดีเกินไป’ ก็ได้ คิดว่านะ.......

.............................................................................

“เด็กน้อย เจ้าเคยมีความปรารถนาบ้างรึเปล่า?”

เป็นเสียงของชายชราที่ลอบถามหนุ่มน้อยที่กำลังนั่งเล่นกองทรายที่อยู่ข้างหน้าอย่างตั้งใจ

“..............”

เด็กหนุ่มคนนั้นหันหลังกลับมาพร้อมกับมองขึ้นไปบนฟ้า เขาทำท่าทางคุร่นคิดอย่างน่ารักน่าชังสมกับเป็นเด็กน้อยจนชายแก่อดที่จะเผยรอยยิ้มไม่ได้

“มีสิ! ผมอยากกินขนมเยอะๆหล่ะ!”

หนุ่มน้อยตอบคำถามออกมาด้วยใบหน้าที่เป็นประกาย

“หืมม.... เจ้าไม่อยากจะเป็นฮีโร่หรือผู้ครอบครองโลกอะไรแบบนี้รึ?”

ชายแก่ถามด้วยความสงสัย พร้อมกับจัดทรงหมวกของเขา

“ไม่เอาอ่า~ น่าเบื่อจะตายไป!  โอ๊ะ! ต้องมีสาวสวยเยอะๆป้อนขนมให้ด้วยนะ!”

เด็กหนุ่มตอบปัดปฏิเสธเรื่องนั้นไป บางทีความคิดของเขาอาจจะมีแต่เรื่องขนมก็ได้

“โฮะๆๆๆๆ นั่นสินะ”

ชายแก่หัวเราะออกมา เขาเดินมาที่หนุ่มน้อยกำลังนั่งเล่นอยู่พร้อมกับย่อเข่าลงไป

“บางทีข้ากับเจ้าอาจจะเหมือนกันก็ได้”

……………………………………………………………………………

“ว ว่าไง?”

ผมทักทายบุคคลที่อยู่ข้างหน้าของผม

“อ อื๊ม ขอบคุณที่รับเป็นเพื่อนเมื่อคืนนะ”

เธอกล่าวออกมาอย่างเขินอาย แก้มของเธอแดงอย่างเห็นได้ชัด สายตาที่จ้องมองมาที่ผมนั้นเป็นสายตาที่ดูเร่าร้อนยังไงแบบบอกไม่ถูก

“ก็นะ.......”

ถึงแม้จะมีทักษะในการพูดคุยอยู่บ้าง แต่ในเวลาแบบนี้ก็ไม่รู้หรอกนะว่าจะพูดอะไรออกไป

[เหห ทีเรื่องบนเตียงเจ้ากลับเชี่ยวชาญดังเซียนหกวิถี แต่เรื่องแบบนี้เจ้ากลับอ่อนแอเหมือนเจ้าเด็กหัวทองนั่นรึ]

‘เงียบน่า หากพูดไปมากกว่านี้ก็ได้กิน ‘ไอติม’ อีกหรอก’

‘จ เจ้า.......’

คุรามะที่อยู่ๆก็พูดแทรกขึ้นมา ก็โดนผมขู่กลับจนหน้าแดงไปไม่เป็น ก็รู้อยู่หรอกว่าคุรามะหวังดีอยากให้ผมได้คุยดีๆกับแฟนเก่า

สถานการณ์ที่ทำให้ผมมาเจอกับฟ้าได้ คือเธอมาดักรอผมอยู่ข้างหน้าร้านสะดวกซื้อในตอนพักเที่ยง อยู่ๆเธอก็ลากตัวผมมาในที่ๆไม่มีคนอยู่ มันคือทางเปลี่ยวๆที่ผมเจอกับอลิซเป็นครั้งแรกนั่นแหละ

“หืม เป็นอะไรไปเหรอที?”

เป็นฟ้าที่ถามผมขึ้นมาในขณะที่ผมกำลังพูดกับคุรามะอยู่

“ไม่มีอะไรหรอก ว่าแต่..ที่มาหาวันนี้มีเรื่องอะไรรึเปล่า?”

ผมถามออกไปด้วยความสงสัย มันก็น่าแปลกใจอยู่หรอกที่อยู่ๆเธอมาดักรอผมอย่างนี้หล่ะนะ

“คือว่า.... มีเรื่องอยากจะคุยหน่อยหน่ะ”

เธอเอานิ้วชี้ทั้งสองข้างชนกันพร้อมกับก้มหน้าลงไป พฤติกรรมของเธอมันดูแปลกๆ  หรือว่ามันจะเป็นผลจากการที่ผมดำเนินรูทแบบเต็มรูปแบบ?

“ก็....คือ..........”

เธอเงยหน้าขึ้นมามองผมเล็กน้อย แววตาของเธอดูเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด

“เกี่ยวกับเรื่องนั้น....คือ..........”

ผมที่กำลังรออยู่ว่าเธอจะพูดเรื่องอะไร ก็จ้องไปที่หน้าของเธอ เธอกำลังจะบอกผมเรื่องอะไรกันแน่?

“อ๊ะ ทีคะ!”

เป็นลิซ่าที่กำลังถือหนังสือไว้แนบหน้าอกของเธอ เสียงของลิซ่าดังขึ้นมาในขณะที่ผมกำลังรอคำตอบจากฟ้า

“ปกติตอนพักเที่ยงทีจะมาอยู่ที่นี่เองเหรอคะ?”

ลิซ่ารีบเดินมาหาผมพร้อมกับถามผมด้วยรอยยิ้ม ความรู้สึกหวิวๆเริ่มก่อขึ้นในจิตใจของผม ว่าแต่...ผมจะอธิบายเรื่องนี้ให้กับลิซ่าฟังยังไงดี

“ที..ผู้หญิงคนนี้….”

ฟ้าที่เห็นลิซ่าที่เริ่มจะคลอเคลียตัวของผมก็ทำหน้าปั้นยากแบบบอกไม่ถูก ซึ่งผมเองก็น่าจะมีสภาพไม่ต่างกัน

“ทีคะ....ผู้หญิงคนนี้...คนที่เรียนอยู่ห้องเดียวกับฉันนี่นา?”

ลิซ่าเองที่พึ่งสังเกตเห็นฟ้าเองก็เริ่มจ้องมาที่หน้าของผม เหงื่อเย็นๆเริ่มไหลลงหลังของผม ลำพังแล้วจะอธิบายยังไงดี!  

“อ๊ะ! พี่ชายนี่นา!”

เสียงพูดของเทพธิดาตัวน้อยดังขึ้นมาจากข้างหลังของผมอีกครั้ง! เริ่มหนักใจแล้วสิ!

อลิซวิ่งมาทางของผมพร้อมกับกระโดดใส่ผมอย่างรุนแรงทันที! อาจจะเป็นภาพที่ดูน่ารักไปบ้างแต่ผมรู้สึกได้เลย! ว่าแต่เธอออกมาที่นี่ได้ยังไง!? เวลาแบบนี้คุณโซอี้ควรจะดูแลอยู่ไม่ใช่เหรอ?

“ผู้หญิงพวกนี้.......ใครเหรอคะพี่ชาย?”

เป็นเสียงของเทพธิดาตัวน้อยถามผมด้วยน้ำเสียงเย็นๆ แบบแปลกๆ  ไอ้พล็อตแบบนี้มันอะไรกัน?

“เอ่อ.....คือ.............”

ผู้หญิงทั้งสามจ้องมองมาที่ผม ว่าแต่เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง?

“ผู้หญิงพวกนี้มันใครกันคะ!?”

เธอทั้งสามคนพูดประสานเสียงกัน.......โดยมีแค่อลิสหล่ะนะที่พูดเป็นภาษาฝรั่งเศส

ว่าแต่....ผมมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ได้ยังไง?







มาแล้วครับ >< ขอโทษนะครับที่เมื่อวานไม่ได้ลงตอนใหม่ แค่ อู้นิดหน่อย -//-

ถ้าชอบอย่าลืม Comment เน้อออ >,<


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น