ZALIKA

หนาวมากกกกก

ชื่อตอน : Ravee เลวี่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 653

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2560 16:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ravee เลวี่
แบบอักษร

ตู้ม ซ่าาาาาาา แรงกระทบของน้ำที่โดนร่างกายส่งผลทำให้ร่ายกายชาไปชั่วขณะ แต่กลับทำให้สติผมที่หลุดลอยกลับเข้ามาในสมองอีกครั้ง สายตาผมส่องส่ายสำรวจสิ่งแวดล้อมรอบข้างก่อนจะพบว่า นะ นี่ พวกเราห้าคนลอยอยู่กลางทะเลอันแสนไกลโพ้นสุดลูกหูลูกตาก็หาแผ่นดินไม่เจอ ก่อนที่ผมจะพบว่าตอนนี้สายตาทุกคนได้จับจ้องไปที่ยัยเบลฟี่เจ้าปัญหา ขณะที่เจ้าตัวส่งยิ้มแห้งๆให้พวกเรา

“ กะ ก็ ทะเลแห่งแกลิลีไง นี่ไงทะเล ฉันทำอะไรผิดง่ะ ” เบลฟี่พูดขึ้นเพื่อหวังว่าจะช่วยอะไรได้ก่อนที่จะถูกสายตาพวกเราทั้งสี่คนรุมจิกจนขาดใจตาย

“ ให้ตายเถอะ ฉันนึกว่าจะพูดอะไรที่ดีกว่านี้ ” แมมม่อนสบถขึ้นมา

“ มาเรียเธอลองบินไปสำรวจรอบๆนี้เพื่อเจอเกาะบ้าง หรือเจออะไรที่พอช่วยให้พวกเราไม่ลอยกลางน้ำแบบนี้ ” ผมออกคำสั่งแก่ปีศาจสาว เธอก้มหน้ารับคำสั่งก่อนจะทยานตัวพุ่งขึ้นบนฟ้าแล้วสยายปีกสีดำบินออกไปไกล ต้องทำอะไรซักอย่างก่อนที่จะหมดแรงละจมน้ำตายกันหมดหรือรอให้ฉลามมากินพวกเรา ไม่อยากจะคิดภาพ

“ ซีโน่ ” เสียงเรียกของมาร์คัสทำให้ผมต้องหันไปมองเจ้าของเสียง ผมเพิ่งมาสังเกตุว่ามาร์คัสดูเงียบผิดปกติหน้าตาเขาเหมือนกังวัลอะไรสักอย่าง

“ มาร์คัส นายกังวลเรื่องคนรักของนายเหรอ ” ผมถามมาร์คัสอย่างจริงจัง แบบลูกผู้ชายเพราะมาร์คัสดูผิดปกติจริงๆ หลังจากที่ออกจากเกาะของนางเงือก

“ หะ หา เรื่องคนรักอะไรเหรอ ” มาร์คัสถามอย่างงงๆ

“ ก็เชคิน่าไง ”

“ ฮ่าฮ่าฮ่า เชคิน่านั่นเหรอ เธอเปรียบเสมือนน้องสาวของฉัน ท่านผู้สร้างให้ฉันดูแลตั้งแต่เธอยังเด็ก พวกนายคิดอะไรกันเนี้ย ” ชายหนุ่มผู้ต้องสงสัยระเบิดเสียงหัวเราะออกมาก่อนจะค่อยๆ อธิบาย แหมจะไม่ให้จะให้ไม่ผมคิดได้ไง ทั้งกอด ทั้งจูบหน้าผาก ประกอบกับข่าวลือนั่นใครๆเขาก็คิดกัน

" จะให้ไม่คิดได้ไง ทั้งกอด ทั้งจูบหน้าผาก ประกอบกับข่าวลือนั่นใครๆเขาก็คิดกัน " ในขณะที่ผมคิดเสียงแมมม่อนก็ดังขึ้นมาเหมือนกับที่ผมคิดเด๊ะ ทำให้รู้ว่าไม่ใช่มีผมคนที่เดียวที่คิดแบบนี้ แต่มันชักจะเหมือนกัับที่ผมคิดจนน่าประหลาดใจ

" ข่าวลือ ?? อ๋อออออ ข่าวลือนั่นนะเหรอไม่คิดว่าพวกนายจะเชื่อ " อะไอ่มาร์คัสพูดแทงใจดำมาก ฉันไม่ใช่คนไร้สาระเชื่ออะไรง่ายขนาดนั่นนะเฟ้ย

" ตอนแรกก็ไม่คิดจะเชื่อหรอกนะ แต่พอเห็นอะไรหลายๆอย่างก็เริ่มเชื่อ " แมมม่อนพูดขึ้นอย่างมีเหตุผล

" พวกนายเลิกไร้สาระกันได้ยัง ตัวฉันจะเปื่อยอยู่ละนะ " เบลฟี่บ่นขึ้นมาทำให้พวกเราดึงสติกลับมา

" จริงซิ มาร์คัสเมื่อกี้นายเรื่อกมีอะไรหรอ " ผมถามขึ้นมา เพิ่งคิดได้ตอนเบลฟี่บ่น เมื่อกี้เจ้านั่นดูเหมือนเครียดๆ ถ้าไม่ใช่เครื่องเชคิน่าละเรื่องอะไร

" คือเข็มทิศนี้มันบอกแต่สถานที่ แต่ว่ามันไม่ได้บอกว่าตามหาใคร " เสียงมาร์คัสพูดขึ้นอย่างซีเรียส

" ชิบหายล่ะ เบลฟี่เธอเป็นสร้างมันนิ บอกได้ไหมว่ามันกำลังจะตามหาใคร " แมมม่อนถามเบลฟี่อย่างอารมณ์เสีย

" เออ...คือ ฉันบอกไม่ได้หรอกนะ ต้องถามมาร์คัส ตอนนายถือเข็มทิศนายนึกถึงใคร " เบลฟี่หันไปถามมาร์คัส ทำให้ทุกสายตารอลุ้นคำตอบของมาร์คัส

" นึกถึงใครงั้นเหรอ ก็ไม่นึกถึงใครนะแค่คิดว่าตามหาหนึ่งในพรรคพวกเรา ใช่ซิจู่ๆชื่อเลวี่ก็ฝุดขึ้นมาออกจากหัว " มาร์คัสตอบคำถามเบลฟี่

" เลวี่งั้นหรอ " ผมเผลอพูดขึ้นมา

" NO !! ขอเจอยัยนี้คนสุดท้ายไม่ได้เหรอ " แมมม่อนรีบพูดขึ้น จะว่าไปแล้วสองคนนี้คู่อาฆาตกันชัดๆ

" เลวี่เหรอ กรี๊ดดดดด ฉันอยากจะเจอใจจะขาด " เสียงเบลฟี่พูดขึ้นอย่างดีใจ เพราะสองคนนี้คู่ซี้กันสุดๆ

ปู๊นนนนน เสียงประหลาดดังขึ้นทำให้พวกเราต้องหันไปมองต้นเสียง มองเห็นเรือลำใหญ่ที่มีธงโจรสลัดโบกสะบัดอยู่บนเสากระโดงเรือกำลังเล่นทางพวกเรา เอ๊ะ ดูเหมือนบนเรือมีคนโบกมือให้เรา พวกเราเลยว่ายน้ำไปหาเรือที่กำลังแล่นมา

" เฮ้ มาทางนี้ " เสียงมาเรียที่อยู่บนเรือดังขึ้นมา จากปิศาจสาวที่บินไปกลับกลายมาเป็นสาวน้อยมาเรียบนเรือ เธอโยนเชือกให้พวกเราไต่ขึ้น

" เจ๋งอ่าาา มาเรีย " แมมม่อนพูดขึ้นพร้อมยกนิ้วโป้งให้เธอ

" แน่นอน แฮร่ " เธอพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดีก่อนที่จะแยกเขี้ยวใส่แมมม่อนทำให้คนตัวสูงตกใจแล้วค่อยๆถอยหลังมาหลบอยู่ข้างหลังผม

" เธอจัดการพวกโจรสลัดหมดเลยงั้นเหรอ " เบลฟี่ถามขึ้นอย่างสงสัย เรือโจรสลัดลำใหญ่ขนาดนี้คงมีจำนวนคนไม่ใช่น้อยๆแน่

" ก็ไม่เชิงว่าหมดหรอก เหลือไว้แค่พวกที่ต้องบังคับเรือ นอกนั่นก็ฆ่าโยนทิ้งในทะเลหมด " มาเรียพูดแล้วยักไหล่เหมือนไม่มีอะไรมากมาย

“ ขอบคุณนะมาเรีย ” ผมคงได้แต่พูดแค่นี้เมื่อเห็นสิ่งที่เธอทำ เธอเยี่ยมยอดไร้ที่ติจริงๆ

“ แล้วเราจะไปไหนต่อ มาร์คัสนายลองเปิดเข็มทิศดูซิ ” เบลฟี่ถามขึ้นอย่างสงสัยก่อนจะบอกมาร์คัสผู้ถือเข็มทิศ ทำให้ชายหนุ่มหยิบเข็มทิศออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วเปิดมาดู

“ มันไม่เห็นมีอะไรกระดิกเลย โดนน้ำแล้วเสียหรือเปล่า ” มาร์คัสถามขึ้นพร้อมยกตลับสีทองให้ผมดู

“ จะบ้าเหรอ นี้ของวิเศษไม่ใช่เครื่องไฟฟ้าซักหน่อยโดนน้ำแล้วจะเสีย ” เบลฟี่บ่นก่อนจะแทรกตัวมาดูเข็มทิศที่ไม่มีอะไรเคลื่อนไหวสักอย่าง

“ งั้นบอกกัปตันให้ไปที่แผ่นดินก่อนที่ไหนก็ได้ที่ใกล้ที่สุด ” ผมพูดขึ้นแล้วมองมาเรียแบบออกคำสั่ง ทำให้มาเรียเดินไปในห้องบังคับเรือ

“ โห่ เจ๊งว่ะ ของวิเศษภาษาอะไรโดนน้ำละเจ๊ง เธอสร้างยังไงเนี้ยเบลฟี่ ” แมมม่อนพูดขึ้นอย่างหัวเสีย

“ ฉันสร้างคนเดียวซะที่ไหนล่ะ แค่ครึ่งหนึ่งเท่านั่นเอง ไปถามท่านผู้สร้างซิ นายเก่งนักก็ลองไปสร้างเองซิว่ะ ”  เบลฟี่พูดขึ้นอย่างท้าทาย

“ นี้ !!!! อีกหนึ่งชั่วโมงถึงเกาะ ” เสียงมาเรียตะโกนขึ้นมาทำให้เจ้าสองคนนั่นเลิกทะเลาะกัน

“ แยกย้ายกันไปพักผ่อนเหอะ วันนี้เหนื่อยมามากล่ะ ” มาร์คัสพูดขึ้นก่อนจะเดินออกไปจากวงสนทนา ใช่ซิวันนี้เจออะไรมามากพวกเราก่อนจะพักผ่อนกันระหว่างหนึ่งชั่วโมงนี้ ผมจึงเดินตามมาร์คัสเพื่อให้สองคนนั้นรู้ตัวสักทีว่าควรแยกย้ายแล้วไปพักผ่อนซะ ไม่ใช่ยืนส่งสายตาอาฆาตให้กัน

1 ชั่วโมงผ่านไป

“ ตื่นๆ ถึงแล้วซีโน่ ” เสียงมาร์คัสดังขึ้น ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมา

“ ซีโน่ ตื่นดูนี่ซิ ” เสียงแมมม่อนพูดอย่างตื่นเต้น

“ ซีโน่ ดูๆๆๆ ” ตามมาด้วยเสียงเบลฟี่ ภาพที่ผมเห็นทำให้ผมช็อตพอสมควร เบลฟี่กับแมมม่อนกอดคอกันอย่างร่าเริง พร้อมโชว์สร้อยทองหลายร้อยเส้นที่ใส่ทั้งคอทั้งแขนของสองคน คือภาพที่เห็นล่าสุดคือมันสองคนยืนจ้องตากันเหมือนจะฆ่ากันตายทันไปญาติดีกันเมื่อไหร่เนี้ย ผมมองอย่างงงก่อนจะหันไปทางมาร์คัสที่นั่งเก็บเก็บแหวนกำไรสร้อยทองใส่ในกระเป๋าแบบเงียบๆ

“ ไปกันได้แล้วก่อนตำรวจจะมาหาว่าเราเป็นพวกโจรสลัด ” มาร์คัสพูดเมื่อรู้ตัวว่าผมกำลังมองการกระทำของเขาอยู่

“ โอเค/โอเค ” คู่ซี้หญิงชายพูดพร้อมกันก่อนจะกอดคอกันเดินออกไป

“ เดี๋ยว เก็บใส่กระเป๋าก่อน มันทำให้พวกนายดูเด่นเกินไป พวกเราไม่ต้องการเป็นจุดสนใจ ” เสียงเข้มของมาร์คัสดังขึ้นทำให้สองเพื่อนซี้หยุด

“ รับทราบคร้าบบบบบ/รับทราบคร้าบบบบบ ” สองคู่ซี้เก็บเงินใส่กระเป๋าเป้อย่างอารมณ์ดี

“ พวกนายไปเร็วตำรวจกำลังจะมา ” เสียงมาเรียดังขึ้นอย่างร้อนร้น มันก็แน่ละซิ เอาเรือโจรสลัดมาเทียบท่าในเมืองผู้คนก็แตกตื่นอยู่แล้ว พวกเรารีบวิ่งลงเรือด้วยความด้วยความเร่งรีบ แต่มันก็ต้องช้าเพราะแต่ละคนแบกกระเป๋าเป้ที่เต็มไปด้วยทองแม้แต่มาเรียก็ยังไม่เว้น 

“ เราเป็นคนดีคร้าบบบ เราปราบโจรสลัดมา ไม่เชื่อลองขึ้นไปดูบนเรือได้ครับ ” แมมม่อนตะโกนขึ้นขณะที่สายตาชาวบ้านแถวๆเหล่านั่นเริ่มหันมามองเราอย่างระแวง

“ โอ๊ะโอ ดูซิว่าฉันเจอใคร ” หญิงสาวผมสีฟ้าพูดขึ้นมาก่อนจะดึงแว่นตากันแดดสีชมพูที่ใส่อยู่ออกมาเล็กน้อย ร่างบางตัวเล็กผมสองข้างถูกเปียอย่างเรียบร้อยผิดกับริมฝีปากที่แต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงที่จัดจ้าด เธอยืนท่ามกลางชาวบ้านที่กำลังเดินมามุงพวกเรา

“ เลวี่ !! ”




เลวี่


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น