สูญองศา
facebook-icon Twitter-icon

ทักทายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ทุกคนค่ะ

บทที่ 2 เลอะเทอะ 30 %

ชื่อตอน : บทที่ 2 เลอะเทอะ 30 %

คำค้น : นิยายโรมานส์ นิยายรัก นิยายโรเมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ม.ค. 2561 19:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 เลอะเทอะ 30 %
แบบอักษร

บทที่ 2

คริสโตเฟอร์ยืดตัวเต็มความสูง ชายหนุ่มยืนล้วงกระเป๋ามองบ้านหลังน้อยตรงหน้า ความคิดแรกมันซอมซ่อ สกปรกและมีสัตว์หน้าขนตัวเล็กแยกเขี้ยวขู่ ชายหนุ่มใช้สายตาสำรวจรอบนอกคร่าวๆ ทำไมพวกเขาไม่เลี้ยงทิเบตั้นหรือไม่ก็เยอรมันเชพเพิร์ด จากนั้นสองเท้าจึงมุ่งหน้าเขาไปในทางแยกเล็กๆและคับแคบ

“ที่นี่เขานิยมนำสัตว์ตัวเล็กเฝ้าบ้านหรือ” ริมฝีปากหยักหนาของบอสหนุ่มเอ่ยเพราะฉงน ไม่สันทัดสิ่งใดนอกจากค่าเงินของประเทศนี้ ดังนั้นถ้ามีเหตุการณ์แปลกใหม่ชายหนุ่มจึงถามตลอด

“อ้อ...ครับ” เวทินคือล่ามที่ถูกว่าจ้างมาเพื่ออำนวยความสะดวกด้านภาษา “สุนัขเฝ้าบ้านถ้าเป็นพวกพันธุ์จากต่างประเทศจะมีราคาแพง ชาวบ้านจึงไม่นิยมเลี้ยงกันครับ อีกทั้งถ้ามีเหตุร้ายเกิดขึ้นเช่นพวกมันอาจทำร้ายมนุษย์ หรือสัตว์เลี้ยงอื่นๆอาจต้องชดใช้หนักอยู่เหมือนกัน”

“อึม” ชายหนุ่มยังเดินหน้าต่อ

“มีใครอยู่ไหมครับ” เสียงตะโกนดังก้อง

เขาไม่ได้มาคนเดียวแต่พกพักพวกมาเป็นโขยง บอดิการ์ดต่างถือไม้ไล่สุนัขกันคนละท่อน ส่วนพอลทำดีกว่าคือเรียกมันด้วยน้ำเสียงน่าเอ็นดู จากนั้นทุกคนก็ทิ้งไม้แล้วทำตาม สุนัขยังเห่าแต่หางของพวกมันกระดิกราวรู้จักกันมาช้านาน สงสัยงงว่าควรตั้งใจต่อต้านหรือจะสิโรราบดี

“มีใครอยู่ไหมครับ” ล่ามหนุ่มยังทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป และเริ่มเบาใจเมื่อร่างอรชรอ้อนแอ้นวิ่งออกมาเปิดประตู

“ค่า...มาแล้วค่ะ” ปาลิตาส่งเสียงมาจากด้านใน หญิงสาวรีบสวมรองเท้า “หยุดนะ” เธอส่งสัญญาณห้ามสัตว์สี่เท้าแสนเชื่อฟัง ไม่กี่นาทีเสียงเห่าจึงหยุดลง

“เอ่อคุณคือ...”

“ฉันเป็นเจ้าของบ้าน ความจริงก็เป็นลูกสาวเจ้าของบ้านค่ะ” เธอยิ้มแหย รู้สึกกระอักกระอ่วนไม่น้อย เวลายืนต่อหน้ามนุษย์ร่างยักทั้งหลายแหล่ “พวกคุณมีธุระอะไรรึเปล่าค่ะ”

เธอมองหน้าฝ่ายตรงข้าม ที่กำลังแปลคำพูดของเธอย่างตั้งใจ ความจริงคือฟังออกแต่ไม่ตอบโต้ คนที่ยืนอยู่ตรงกลางน่าจะเป็นหัวหน้า ดูเหมือนมาเฟียหรือนักธุรกิจต่างประเทศอะไรเทือกๆนั้น

“เรามาคุยเรื่องโครงการคอนโดมิเนียม ไม่ทราบว่าผู้ใหญ่อยู่รึเปล่า”

“อ้อ...” เธอรู้ทันทีว่าพวกเขาเป็นบุคคลอันตราย

“เชิญนั่ง” หญิงสาวมองไปยังแคร่ใต้ร่มมะม่วง “รอสักครู่นะคะ”

หญิงสาววิ่งเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว รีบถือถังไปตักน้ำหลังบ้านมา เมษามองเพื่อนสาวพร้อมสูดบะหมี่คำสุดท้ายเข้าปากไป แล้วซดโอกน้ำซุปจนรู้สึกอิ่มแปล้

“ปาทำอะไร” หญิงสาวโผล่เข้าขวาง นั่นน้ำครองหลังบ้านที่เน่าระดับปลายังว่ายไม่ได้ กลิ่นชวนอาเจียนยิ่งกว่าภูเขาขยะ

“จะเอาไปสาดนายทุนหน้าเลือด ที่เล่าให้ฟังไง” ปาลิตายกถังอย่างทุลักทุเล

“จะทำอะไร”

“จะช่วย ไปกัน เลสโก” หญิงสาวช่วยกันหิ้วถังอย่างทุลักทุเล

“พวกคุณนี่เหรอไอ้นายทุนหน้าเลือดที่พยายามครอบงำชาวบ้าน” เมษามองหน้าแล้วเปิดฉากถล่มทันที “เอาใหม่ก็ได้” เธอทวนคำพูดเดิมแต่เป็นคนละภาษา

“คุณพูดภาษาอังกฤษชัดดีนี่” พอลออกหน้าแต่ถูกบอสหนุ่มห้าม อาจมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรสักอย่างแล้วสำหรับเรื่องนี้ เขาไม่นิยมความรุนแรงถ้าไม่จำเป็น

ระหว่างนั้นสายตาเฉียบคมมองสองสาวราวกับไร้อารมณ์ ทำอย่างกับละครน้ำเน่าที่มีนายทุนจากต่างประเทศ มายื่นข้อเสนองามๆแล้วเก็งกำไรจากที่ดินนั่น บอกไว้ก่อนนะเขาไม่เคยหน้าเลือดทุกอย่างจ่ายสูงกว่าที่มันควรจะเป็นด้วยซ้ำ นี่ก็ปลุกระดมกันอยู่ได้ ไม่เข้าใจตรรกะ

“อธิบาย” ชายหนุ่มสั่งเพียงคำเดียว เวทินกำลังจะอ้าปากแต่ต้องกินลมเมื่อเจอตอกกลับฉับไว

“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น” ปาลิตาเดือดพล่าน ไม่ยอมฟังสิ่งใด และตอนนี้มือสองข้างก็ยกถังน้ำกลิ่นฉุนขึ้นมาเตรียมเล่นสงกรานต์หน้าฝน

“เดี๋ยวก่อน เราไม่ฟังเขาเหรอปา” คนมีสติออกโรงเตือนดูจากท่าทีแม้จะมาหลายคน พวกเขากลับไม่มีท่าทีคุกคามหยามเหยียดเลยสักนิด จะยกเว้นก็ตัวหัวหน้าที่ชอบทำหน้าโหดเหมือนคนไม่พอใจ

“ไม่” ปาลิตาไม่ฟังเสียงใครทั้งนั้น เธอยกถังหนักอึ้งขึ้นมาจ่อ แต่โดนพอลยึดมือไว้ได้ทัน จึงเกิดการยื้อแย่งสักพัก

“เอามานะ ไอ้ชั่ว” บทสนทนาเปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษตามอีกฝ่าย

“ผมไม่ใช่คนประเภทดี แต่ก็ยังไม่ถึงชั่วนะ” บอดิการ์ดหนุ่มตีรวนพยายามลดแรงลงไม่ให้เกิดความเสียหายทั้งเขาและเธอ

“เอามา!” หญิงสาวกระชากถังกลับมาทว่าเลขาหนุ่มยังเกาะถังแน่นจนน้ำกระเพื่อม

“ไม่ให้!”

“ก็บอกว่าเอามา”

“ไม่ให้” เขายังเถียงและดึงมันมา

“เอามาสิโว้ย.......”

สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ ..... ซ่าส์ ...เต็มๆ

คนทั้งคู่ที่ถกเถียงในตอนนี้เหมือนถูกราดด้วยช็อกโกแลตกลิ่นหืน เขาและเธอหัวเสียสุดขีด พอลพูดอะไรไม่ออกได้แต่ถอนหายใจแรงๆ ส่วนปาลิตาเคียดแค้นสุดกู่จนคาดโทษต่างนาๆ  เมษามองเพื่อนที่โกรธจัดหัวฟัดหัวเหวี่ยงเข้าบ้านไป สลับกับมองคนตัวโตส่ายหัวสองสามที ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนทำอะไรไม่ถูก

‘พวกคิงคองนี่มาเพื่อต้องการอะไรกันแน่’



ความคิดเห็น