ปนิตา / มุมลับ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โดนเต็ม ๆ (ต่อ)

ชื่อตอน : โดนเต็ม ๆ (ต่อ)

คำค้น : ปราบพยศบงการรัก, ผู้ปกครอง, เด็กในอุปการะ, ปนิตา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 321

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ธ.ค. 2560 10:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โดนเต็ม ๆ (ต่อ)
แบบอักษร

            “สวัสดีค่ะคุณลุงยุทธ์ มีอะไรจะใช้บัวหรือเปล่าคะ?”

            (สวัสดีหนูบัว ลุงไม่มีอะไรจะใช้หนูหรอก แค่จะโทรมาถามว่าหนูได้ที่ฝึกงานหรือยัง?)

            “ยังเลยค่ะคุณลุง”

            (ดีเลย  ถ้าอย่างนั้นก็มาฝึกที่โคนเซอร์ คอนสตรัคชั่นนะ)

            “เอ่อ คุณลุงคะ”

            (เอาไว้หนูกลับมาจากน่านแล้วค่อยเข้ามาคุยรายละเอียดนะ ว่าจะมาฝึกตำแหน่งอะไรยังไง)

            “แต่...เอ่อ..”

            (ขอให้หนูเดินทางกลับโดยสวัสดิภาพนะ ใช้เวลาพักผ่อนให้เต็มที่ แค่นี้แหละ)

            “เอ่อ...คุณลุงคะ คุณลุง” นิลุบลพยายามจะเรียกสุรยุทธ์ไว้แต่ไม่ทัน สายตัดไปก่อน หญิงสาวจึงได้แต่ทำหน้าคิดหนัก เก็บโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋าไป

            “เป็นอะไรของแกอีกวะไอ้บัว ทำหน้าเป็นแมวท้องผูกอีกแล้ว” พิมพ์ลักษณ์เห็นหน้าเพื่อนแล้วก็อดถามไม่ได้

            “ก็คุณลุงยุทธ์น่ะสิ จะให้ฉันไปฝึกงานที่บริษัทโคนเซอร์ คอนสตรัคชั่น”

            “แล้วไม่ดีหรือไงวะ แกจะได้ไม่ต้องมานั่งหาที่ฝึกงานอีกไง”

            “ก็ฉันไม่อยากเจอหน้าอีตารูอ้านั่นอีกนี่หว่า คนบ้าอะไรมองยังไงก็หาข้อดีไม่ได้เลย”

            “มันขนาดนั้นเลยเหรอวะแก ฮ่าฮ่า แต่แกจะซีเรียสอะไรวะ บริษัทเขาออกจะใหญ่โต พื้นที่มีเกือบร้อยไร่ แกจะไปเดินให้เจอเขาทำไมล่ะ”

            “ฉันยังไม่รู้เลยสิ ว่าคุณลุงยุทธ์จะให้ฉันไปฝึกตำแหน่งอะไร”

            “แกเรียนวิศวะโยธา เขาก็ต้องให้แกไปฝึกที่ฝ่ายวิศวกรรมหรือฝ่ายช่างสิ คิดว่าเขาจะจับให้แกไปฝึกงานเลขาฯ ท่านประธานหรือไงล่ะ” พิมพ์ลักษณ์บอกเพื่อนตามที่ควรจะเป็น

            “เออเนอะ...” นิลุบลยิ้มออก เมื่อคิดตามเพื่อนแล้วก็ไม่น่าจะต้องเจอกับคนที่เธอไม่ต้องการ “ปะ! ไป ๆ ซื้อของดีกว่า ไม่คิดแล้ว กลับมาค่อยว่ากัน แค่ไม่ต้องไปเห็นหน้าอีตารูอ้านั่น ฉันก็สบายใจละ”

            ช่วงบ่ายที่บริษัทโคนเซอร์ คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) มีประชุมฝ่ายบริหาร ซึ่งประเด็นหลัก ๆ ในวันนี้คือ การรับตำแหน่งของท่านประธานคนใหม่ และเรื่องการเปิดประมูลโครงการก่อสร้างโรงบำบัดน้ำเสียทั่วภาคเหนือ

            “ผมว่านี่เป็นโอกาสดี ที่ท่านประธานของเราจะได้พิสูจน์ฝีมือให้ผู้ถือหุ้นทุกคนได้มั่นใจ ว่าจะสามารถนำพาบริษัทให้เจริญรุ่งเรืองต่อไปได้” ณรงค์ฤทธิ์แสดงความคิดเห็น เมื่อผู้จัดการฝ่ายการตลาดนำเสนอโปรเจคเปิดประมูลตัวใหม่ให้ทุกคนในที่ประชุมรับทราบ

            “ดีเหมือนกันนะ การเปิดตัวประธานบริษัทพร้อมกับความสำเร็จก้าวที่หนึ่ง รับรองว่าหุ้นต้องขึ้นแน่นอน ถ้าเป็นอย่างนั้นนะ” คุณเนวิน ผู้จัดการฝ่ายการตลาดกล่าวเสริม

            “และถ้าโปรเจคนี้สำเร็จ นอกจากจะมีผลดีทางด้านผู้ถือหุ้นแล้ว พนักงานในบริษัทของเราเองก็จะเชื่อมั่นในตัวท่านประธาน ขวัญกำลังใจในการทำงานก็จะมีมากขึ้นอีกด้วยนะครับ” ผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรบุคคลเสริมด้วยอีกคน

            “ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นโปรเจคนี้ผมจะลงมารับผิดชอบเอง แต่ยังไงก็คงต้องขอแรงสนับสนุน และข้อมูลต่าง ๆ  จากทุกท่านด้วยนะครับ”

            “ได้เลยครับคุณลูก้าร์ พวกเรายินดีสนับสนุนคุณด้วยความเต็มใจ สมัยที่คุณวิลลี่และคุณจิตตรายังมีชีวิตอยู่ ท่านทั้งสองเป็นคนดีและเมตตาพวกเรามากครับ ยังไงเราก็ต้องส่งลูกชายคนเดียวของท่านให้ขึ้นมายืนผงาดในธุรกิจนี้ให้ได้แน่นอน” เนวินผู้จัดการฝ่ายการตลาดเป็นตัวแทนกล่าว และทุกคนในที่ประชุมก็พยักหน้าเห็นด้วย

            “ผมต้องขอบคุณทุกท่านมากนะครับ ผมจะตั้งใจทำงานและไม่ทำให้ทุกท่านผิดหวังแน่นอนครับ ส่วนที่ทุกคนจะสนับสนุนผมนั้น ผมไม่อยากให้ทุกคนคิดว่าเพื่อให้ผมได้ขึ้นไปยืนบนจุดสูงสุดอยู่คนเดียวนะครับ แต่อยากให้คิดว่าพวกเราทุกคนจะไปยืนจับมืออยู่บนจุดนั้นด้วยกัน และภูมิใจไปพร้อมกันทุกคนครับ”

            เสียงปรบมือดังเกรียวกราวไปทั่วห้องประชุม หลังจากที่จบวาทศิลป์สั้น ๆ แต่กินใจของท่านประธานคนใหม่ นับเป็นก้าวแรกของมหรรณพที่ได้รับการต้อนรับที่อบอุ่นจากผู้ร่วมงานทุกคน ซึ่งทั้งหมดนี้คงต้องยกให้เป็นความดีความชอบของพ่อแม่ของเขาที่เป็นคนดี จนซื้อใจบุคลากรทุกคนในองค์กรได้

            “ขอบคุณทุกคนมากนะครับ ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ผมขอปิดการประชุมวันนี้ ส่วนเรื่องงานประมูลผมรบกวนขอข้อมูลเพิ่มเติมจากคุณเนวินด้วยนะครับ  ข้อมูลทั้งหมดที่เรามีอยู่ตอนนี้เลย”

            “ได้ครับ เดี๋ยวผมรวบรวมแล้วเอาเข้าไปให้ที่ห้องท่านประธานวันนี้เลย”

            “ดีครับ”

            หลังจากที่ทุกคนทยอยออกจากห้องกันไปหมดแล้ว ณรงค์ฤทธิ์เดินเข้ามาจับไหล่มหรรณพให้กำลังใจ

            “พยายามให้เต็มที่นะหลานชาย โอกาสในการพิสูจน์ตัวเองมาถึงแล้ว ถ้ามีอะไรให้อาช่วยก็บอกมาได้เลย อายินดี”

            “ขอบคุณมากนะครับคุณอา คงต้องมีเรื่องรบกวนคุณอาแน่นอนอยู่แล้วครับ ผมเพิ่งเริ่มต้นคงต้องให้คุณอาช่วยแนะนำสั่งสอนอีกเยอะครับ” มหรรณพเอ่ยตอบด้วยความถ่อมตน ก่อนจะหันไปยิ้มให้วัชมนที่ยืนรอเจ้านายของตนเองอยู่ที่หน้าประตู “คุณมนด้วยนะครับ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนะครับ”

            “ด้วยความยินดีค่ะ” หญิงสาวเอ่ยตอบ พร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ

            มื่อกลับเข้ามาในห้องทำงานของณรงค์ฤทธิ์ วัชมนก็เอ่ยถามณรงค์ฤทธิ์เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องประชุม

            “คุณณรงค์คะ มนไม่เข้าใจ ว่าทำไมคุณถึงได้ส่งต่อโปรเจคสำคัญ ๆ ขนาดนั้นให้กับคุณลูก้าร์ โปรเจคที่ใหญ่ขนาดนี้ มันมีผลต่อบริษัทของเรามากนะคะ ถ้าเขาทำไม่สำเร็จขึ้นมาบริษัทจะต้องเสียรายได้ไปนับพันล้าน และที่สำคัญนี่เป็นโอกาสที่คุณจะได้ตอกย้ำให้ทุกคนได้รับรู้ในความสามารถของคุณ ทำให้พวกเขาได้เห็นว่าองค์กรนี้จะขาดคุณไม่ได้”

            “ผมก็แค่ทำในสิ่งที่ถูกต้อง แล้วงานก็ยังไม่ทันจะเริ่มเลย คุณก็คิดไปถึงความพ่ายแพ้เสียแล้ว จะไม่เป็นการดูถูกฝีมือของทายาทโคนเซอร์ไปหน่อยเหรอคุณมน” ณรงค์ฤทธิ์ตอบกลับอย่างไม่คิดจะเดือดร้อนอะไร พร้อมกับเดินไปนั่งลงที่โต๊ะทำงานของตนเอง ทำงานของเขาต่อไป “ผมว่าคุณกลับไปทำงานของคุณต่อได้แล้ว”

            วัชมนได้แต่มองหน้าเจ้าของห้องด้วยความขัดใจ ก่อนจะเดินกลับออกไปทำงานตามที่เขาบอก

---------------------------------------------

แวะไปเม้าท์มอยกับไรท์กันได้ 3 ช่องทางนี้เลยค่ะ

Facebook Fanpage :  นามปากกา ลูกตุ้มเงิน / ปนิตานามปากกา ลูกตุ้มเงิน / ปนิตา

Facebook Group : นิยาย style ลูกตุ้มเงิน / ปนิตานิยาย Style ลูกตุ้มเงิน / ปนิตา

Line ID : Looktumngen.writer

ความคิดเห็น