หารัก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แสบนักเดี๋ยวจัดให้ 29 ( ตอนจบ)

ชื่อตอน : แสบนักเดี๋ยวจัดให้ 29 ( ตอนจบ)

คำค้น : โหด,แสบ(จบแล้ว)

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.1k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ธ.ค. 2560 16:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แสบนักเดี๋ยวจัดให้ 29 ( ตอนจบ)
แบบอักษร

**:::**แสบนักเดี๋ยวจัดให้ 29:::


นี่ก็ผ่านมาได้สองอาทิตย์แล้วที่ร่างบางนอนหลับสนิทยังไม่รู้สึกตัวแต่ก็มีแทนค่อยดูแลตลอดไม่ห่าง แล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันที่แทนต้องมาค่อยดูแลแสบอย่างเช่นทุกวันร่างสูงเดินถืออ่างน้ำออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูแทนเดินมานั่งที่ข้างเตียงข้างๆร่างบาง

"เช็ดตัวก่อนนะจะได้หอมหอม" แทนพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม แทนปลดกระดุมเสื้อของแสบออกแล้วบิดผ้าขนหนูที่อยู่ในอ่างน้ำออกหมาดๆแล้วเช็ดไปตามหน้าและลำตัวของแสบอย่างเบามือแทนทำแบบนี้ให้แสบทุกวัน หลังจากเช็ดตัวให้แสบเรียบร้อยแล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าให้แสบก่อนที่จะดึงผ้าห่มมาคลุมไว้จนถึงลำคอของแสบ

"นอนนานขนาดนี้จะแกล้งกูรึไง" แทนลูบไปตามโครงหน้าเรียวที่ซูบลงไปนิด

"วันนี้กูคงกลับดึก อยู่คนเดียวได้ใช่ไหม" แทนบอกแสบที่ยังคงไม่รู้สึกตัวหรือตอบสนองอะไร แทนจูบลงไปที่หน้าผากของแสบอย่างแผ่วเบาแล้วผละออก แทนกระชับผ้าห่มขึ้นแล้วลุกเดินออกไปวันนี้เขามีงานต้องไปเคลียถึงเขาจะไม่อยากไปก็เถอะเขาไม่อยากปล่อยให้แสบอยู่ห่างตัวสักเท่าไรแทนเดินออกมานอกห้องโดยที่มีเคนกับไคยืนรออยู่ก่อนแล้ว

"ไคอยู่ที่นี่ส่วนเคนไปกับฉัน" แทนพูดสั่งลูกน้องแล้วเดินนำลงไปที่ชั้นล่างโดยที่มีเคนเดินตามหลังลงมาเคนเปิดประตูให้แทนแล้วขึ้นไปประจำที่คนขับและขับรถออกไป ส่วนไคหลังจากที่เจ้านายออกไปแล้วก็คอยยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องตลอดจนได้ยินเสียงไอดังมาจากข้างในห้องไคจึงรีบเปิดเข้าไปดูทันทีแล้วนั่นกลับทำให้ไครู้สึกดีใจมากที่เห็นร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงขยับตัวขึ้นมา

" !! แค็กๆๆ !! " เสียงไอแหบแห้งดังขึ้นหลังจากที่เริ่มรู้สึกตัว

"คุณแสบเป็นยังไงบ้างครับ"ไคเดินเข้ามายืนอยู่ข้างๆเตียงแล้วเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง

"น้ำ ขอน้ำหน่อย"เสียงเล็กที่แหบพูดแทบจะไม่ได้ยินพูดบอกคนที่ยืนอยู่ 

"ครับ" ไครีบหยิบแก้วน้ำที่อยู่ที่โต๊ะตรงหัวเตียงยื่นให้แสบทันที แสบดูดน้ำจากหลอกอย่างกระหายหลังจากกินน้ำเสร็จแสบก็กระพริบตาเล็กน้อยเพื่อปรับสภาพแสงที่สาดเข้ามา แสบมองไปรอบๆห้องแล้วหยุดสายตาที่ร่างสูงที่ยืนมองเขาอยู่

"ไค" แสบเรียกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเสียงเหนื่อยๆคงเป็นเพราะนอนหลับมาสองอาทิตย์เต็มๆเลยทำให้เพลียและไม่มีแรง

"ครับ คุณแสบจำผมได้เหรอครับ" ไคถามออกมาอย่างดีใจที่แสบจำตนเองได้

" พี่แทนไปไหน" แสบถามหาอีกคนที่เขาอยากเจอมากที่สุดตอนนี้ ไคยิ้มให้แสบเล็กๆก่อนที่จะพูดบอก

"นายไปทำธุระน่ะครับ งั้นผมไปโทรบอกนายก่อนนะครับ" ไคพูดแล้วกำลังจะผละตัวออกไปโทรหาเจ้านายตนเองแต่ก็ต้องชงักเมื่อได้ยินเสียงของแสบพูดดักเอาไว้ก่อน

"อย่านะ แสบยังไม่อยากให้พี่แทนรู้" แสบพูดออกมาเขาอยากรู้ว่าถ้าเขาไม่ฟื้นขึ้นมาแทนจะรอเขาได้รึเปล่า ไคมองแสบอย่างอึกอักเพราะถ้าแทนรู้ว่าเขาโกหกเขาต้องตายแน่ๆ

" ไม่ต้องห่วงหรอกแสบรับผิดชอบเอง"แสบพูดขอร้องไคออกมา ไคทำหน้าลำบากใจนิดๆแต่ก็ยอมพยักหน้าตอบรับคนป่วยที่นอนอยู่บนเตียง

"ครับ"

"ขอบคุณครับ" แสบรีบเอ่ยขอบคุณไคออกมาทันที

" แล้วคุณแสบอยากทานอะไรไหมครับเดี๋ยวผมจะไปดูให้"ไคถามแสบเพราะตอนนี้แสบได้รับแค่เพียงน้ำเกลือเท่านั้น

" ผมอยากกินข้าวต้มกุ้งครับ" แสบบอกไคที่ยืนรอรับคำสั่งอยู่

"ครับ งั้นเดียวผมไปจัดการให้นะครับ" ไคพูดแล้วเดินออกไปนอกห้องเพื่อเตรียมอาหารให้กับแสบ หลังจากที่ไคเดินออกไปแล้วแสบก็ขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงเอาไว้

"อึก ขอบคุณที่ให้ผมกลับมาพบเขาอีกครั้ง" แสบพูดออกมาทั้งน้ำตาเพราะเขาคิดว่าจะไม่ได้เจอกับแทนอีกแล้ว แสบเช็ดน้ำตาล้วกๆแล้วขยับย่อนขาลงมาที่ข้างเตียงแสบนั่งอยู่อย่างนั้นสักพักแล้วค่อยๆยันตัวลุกขึ้นยืนอาจจะมีเซเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ล้มแสบเดินไปมาในห้องเพราะเขาหลับไปนานกลามเนื้ออาจจะยังไม่ได้ทำงานสักเท่าไร

 !!ก๊อกกๆ!! !!แอ๊ดด!! 

"ข้าวมาแล้วครับ"ไคเดินเข้ามาพร้อมกับถ้วยข้าวต้มร้อนๆ แสบรีบเดินไปนั่งที่เตียงทันที

"เร็วครับผมหิวแล้ว" แสบพูดอ้อนเหมือนเด็กๆทำให้ไคยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูไคเดินเอาถาดข้าววางลงที่เตียงเพราะว่ามันยังร้อนอยู่

"มันร้อนอยู่นะครับ" ไคพูดบอกแสบที่หยิบช้อนมาเตรียมจะตักข้าวเข้าปาก

"อืม" แสบตอบรับในลำคอก่อนจะเป่าข้าวที่ช้อนแล้วตักเข้าปาก

" งั้นผมออกไปรอข้างนอกนะครับ" แสบเพียงพยักหน้าให้เท่านั่นแล้วสนใจกินข้าวต้มในถ้วยต่อ

แสบกินข้าวจนหมดถ้วยแล้วยกออกไปวางไว้ที่หัวเตียงก่อนจะยกน้ำขึ้นมาดื่ม

"อร่อยชมัด" แสบพูดพึมพ่ำออกมาเมื่อกินเสร็จแล้ว

"อาบน้ำดีกว่า" แสบพูดแล้วลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าออกใส่ตะกร้าแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำ สักพักร่างบางก็ออกมาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวพันเอวแสบแต่งตัวแล้วกำลังจะเดินออกไปนอกห้องแต่ก็ต้องชงักเพราะเสียงคุ้นหูกำลังจะเดินเข้ามา

"เป็นยังไงบ้าง" เสียงทุ้มดังขึ้นอยู่นอกห้องทำให้แสบรีบเดินไปที่เตียงแล้วล้มตัวลงนอนทันที

"ยังไม่ฟื้นเลยครับนาย"

!!แอ๊ดด!! แทนเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับถอดเสื้อตัวนอกออกแล้วพันแขนเสื้อขึ้นมาเหนือข้อศอก แทนเดินมานั่นที่ขอบเตียง 

" กูกลับมาแล้วนะเหนื่อยชิบ" แทนล้มตัวนอนลงข้างๆแสบแล้วจับแสบพลิกตัวเข้ามากอดเอาไว้ แสบที่ได้กลิ่มหอมประจำตัวของแทนยิ่งทำให้เขาขยับตัวเข้าหาแทนอย่างลืมตัว

"กูคิดถึงมึงจะแย่เมื่อไรจะตื่นมาคุยกับกูสักที" แทนหอมลงที่หัวทุยของแสบ อย่างคิดถึงแสบแทบจะโผลเข้ากอดแทนแต่ก็ต้องข่มใจเอาไว้ เสียงทุ้มเงียบไปพร้อมกับลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอแสบเงยหน้ามองอีกคนที่หลับลงไปแล้วคงจะเหนื่อยมากจริงๆไหนจะดูแลเขาแถมยังต้องไปทำงานอีกไหนจะเรื่องเรียนอีกล่ะ แสบจูบลงที่คางของแทนอย่างอย่างคิดถึงเช่นกันก่อนจะกอดแทนเอาไว้แน่นและหลับตามอีกคนไป


...ต่อนะ....

"อืม.." แสบขยับตัวขึ้นมาในตอนสายของอีกวันแสบกวาดตาหาคนที่นอนอยู่ข้างๆเมื่อคืนก็ไม่เห็นแล้วไม่รู้ว่าไปไหน แสบยันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนที่จะขยับตัวลงจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำ แสบอาบน้ำเสร็จก็ค่อยๆย่องเดินลงมาที่ชั้นล่างเพราะว่ากลัวแทนและคนอื่นจะเห็นเข้า

"คุณแสบลงมาทำอะไรเหรอครับ" เสียงทุ้มจากด้านหลังทำให้แสบสะดุ้งตกใจจนสุดตัวคิดว่าต้องโดนจับได้แล้วแน่ๆแสบค่อยๆหันกลับไปดูแต่ก็ต้องโล่งใจเมื่อรู้ว่าเป็นใคร

"ตกใจหมดเลย"แสบลูบไปที่หัวใจตนเองที่ยังคงเต้นแรงเพราะตกใจ

"คุณแสบจะเอาอะไรเหรอครับ" ไคถามแสบ

"เอ่อ..พอดีแสบหิวอ่ะ"แสบยิ้มแหยๆไปให้ไค 

"งั้นเดี๋ยวผมหาอะไรให้กินนะครับ" ไคตอบกลับนายอีกคนยิ้มๆแล้วกำลังจะเดินเข้าไปในครัว

"แล้วพี่แทนกับคนอื่นๆไม่อยู่เหรอ" 

"ออกไปทำธุระข้างนอกน่ะครับคงกลับดึกๆ"ไคพูดตอบแสบ

"งั้นเหรอ" แสบพยักหน้าเข้าใจแล้วเดินมานั่งรอที่โต๊ะอาหาร สักพักไคก็เดินออกมาพร้อมกับข้าวพัดน่าตาน่ากิน

"นี่ครับ"ไควางจานข้าวให้แสบแล้วเดินออกไปยืนรอด้านหลังเพื่อแสบต้องการอะไรเพิ่มอีก

"ไคระหว่างที่ฉันหลับอยู่ พี่แทน...เอ่อ.." แสบอยากจะถามไคว่าแทนมีผู้หญิงเข้ามาเกาะแกะรึเปล่าแต่ก็ไม่กล้าถาม

"อะไรเหรอครับ" ไคถาม เมื่อแสบอึกอักเหมือนจะไม่กล้าถาม แสบเม้นปากเข้าหากันเเน่นก่อนจะตัดสินใจถามออกไป

"มีผู้หญิงมายุ่งไหม" แสบถามออกไปด้วยน้ำเสียงเบาๆไม่ดังมากนักเพราะรู้สึกเขินที่ถามออกไปแบบนี้

"ไม่มีนี่ครับส่วนมากนายก็จะอยู่ดูแลคุณแสบตลอดไม่ห่าง..แต่จะมีก็แค่พักหลังๆที่นายมักจะกลับดึกน่ะครับ"ไคพูดไปตามความจริง จากตอนแรกที่แสบยิ้มดีใจออกมาที่แทนดูแลตนเองไม่ห่างแต่ประโยคหลังมันกลับทำให้แสบหุบยิ้มลงทันที

"มีงานด่วนงั้นเหรอ" 

"คงงั้นมั้งครับ" ไคตอบกลับยิ้มๆ แสบได้แต่คิดในใจว่ากวนกันทั้งเจ้านายและลูกน้องจริงๆ แสบลงมือตักข้าวเข้าปากไม่อยากคิดอะไรมากเดี๋ยวแผนจะแตกซะก่อน แสบหลังจากกินอิ่มแล้วก็เดินออกมาเดินเล่นข้างนอกเพื่อสูดอากาศยามเช้าบาง  แสบเดินอยู่อย่างนั้นสักพักก่อนที่จะเดินไปนั่งที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ข้างบ้านซึ่งอากาศตอนนี้มันชวนให้เขาอยากพักสายตาจริงๆ แสบนั่งเล่นไปสักพักก็เผลอหลับไปจนได้ยินเสียงแตรรถที่กำลังขับเคลื่อนเข้ามาภายในบ้าน แสบลืมตาขึ้นมามองแค่แป๊บเดียวก็ทำท่าว่าจะหลับต่อ

"เอ้ย..ซวยแล้ว" แสบที่นึกขึ้นได้ว่านั่นคือรถของแทนก็รีบลุกขึ้นอย่างตกใจ 

"ทำไงดีอ่ะ" แสบมองแทนที่กำลังก้าวเท้าลงจากรถและเดินตรงเข้าไปในบ้าน แสบรีบเดินเข้าไปในบ้านอย่างระวังมองซ้ายมองขวาก่อนที่จะเห็นแทนเดินไปในครัว จังหวะนั้นแสบก็รีบวิ่งขึ้นห้องไปทันทีอย่างหวุดหวิด แสบพอเข้ามาในห้องแล้วก็รีบขึ้นไปนอนบนเตียงทันที แทนที่เปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่าร่างบางยังคงนอนไม่ได้สติอยู่เหมือนเดิม แทนเดินมานั่งลงข้างๆเตียงแล้วเอื้อมมือไปเกลี่ยที่แก้มใส่ของแสบอย่างแผ่วเบา

"ตื่นได้แล้วจะนอนไปถึงไหน..หืม.." แทนพูดแล้วก้มลงไปกดจูบที่ริมฝีปากนิ่มของแสบเบาๆแล้วผละออก

"หึ..ไม่ได้ปิดประตูระเบียงรึไงถึงมีเศษใบไม้ติดมาด้วย" แสบเหงื่อแตกทันทีเมื่อแทนพูด แทนหยิบเศษใบไม้ออกจากผมของแสบก่อนที่จะก้มลงไปกระซิบที่ข้างใบหูของแสบ

"กูว่ากูคงรอมึงไม่ไหวแล้ว เพราะฉนั้นกูขอโทษนะ" แทนพูดเสร็จก็ผละออกทันที ทำให้แสบตอนนี้อึ้งกับสิ่งที่ได้ยินไม่กล้าที่จะลืมตาขึ้นมาตอนนี้ไม่กล้าที่จะฟังอะไรจากแทนตอนนี้ได้แต่กำมือเข้าหากันแน่น

"ขอโทษ..ที่กูคงต้องผิดสัญญากับมึง"แทนพูดออกมาเสียงนิ่ง แสบที่เผลอเม้นปากเข้าหากันแน่นพร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลลงที่แก้มเนียนแต่ก็ยังไม่ยอมลืมตาขึ้นมาอยู่ดี นี่เหรอคือสิ่งที่เขารอมาตลอด 

"อึก.." แสบพยายามกลั้นเสียงสะอื้นที่ดังเล็ดลอดออกมา 

"แต่กูตัดสินใจแล้ว..ว่ากูจะไม่รอ" แทนพูดเพียงแค่นั้นก็ลุกขึ้นจากเตียงแล้วทำท่าจะเดินออกไปถ้าหากไม่ได้ยินเสียงเล็กของอีกคนเรียกเอาไว้ก่อน

"อึก..คนโกหก..อึก..คนนิสัยไม่ดี..ฮื้ออ..แสบเกลียดพี่แทนที่สุดเลย"แสบลุกขึ้นร้องโวยวายออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่แทนพูด แทนยกยิ้มมุมปากขึ้นมานิดๆเขารู้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าแสบฟื้นแล้ว เพราะไคเป็นคนบอกเขาเองที่จริงเขาอยากจะจับและลงโทษตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่แค่อยากรู้ว่ามันจะทำยังไงต่อ แทนหันกลับมามองหน้าแสบนิ่งไม่มีแม้แต่คำพูดอะไรสักคำ

"อึก..พี่แทนจะไปจริงๆเหรอ..พี่แทนไม่รักแสบแล้วเหรอ..อึก..แสบฟื้นแล้ว..พี่แทนอย่าไปเลยนะ..ฮื้ออ...แสบ.รัก.." ยังไม่ทันที่แสบจะพูดจบแทนก็เข้าไปสวมกอดแสบเอาไว้แน่น ทั้งที่ใจจริงอยากจะแกล้งต่ออีกนิดแต่พอเห็นน้ำตามันแล้วเขาทำไม่ลงจริงๆแสบกอดรัดแทนเอาไว้แน่นเช่นเดียวกัน

"อึก..อย่าไปนะ..อย่าทิ้งแสบ..อึก..ฮื้อ.." แสบทั้งร้องทั้งพูดออกมาจนฟังแทบจะไม่รู้เรื่อง

"หึ..อะไรกันไหนคนที่มันจะลองใจกูทำไมตอนนี้ร้องไห้ไม่หยุดเลยล่ะ..หืม.."แสบชงักไปนิดและเงยหน้าขึ้นมาจากอกของแทนมองแทนด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา แทนเอามือเรียวเช็ดคราบน้ำตาที่ติดอยู่ที่แก้มออกให้แสบอย่างเบามือ

"หมายความว่ายังไงกัน..อึก." แสบพูดถามติดสะอื่น 

"คิดจะโกหกกูง่ายไปหน่อยมั้งเด็กน้อย" แทนพูดออกมาก่อนจะก้มหน้าลงไปจนจมูกชิดกัน

"อะไร..พูดเรื่องอะไร"

"หึ..ฟื้นตั้งแต่เมื่อวานแต่ไม่คิดจะบอกกูใช่ไหม "แทนถามโดยที่จมูกยังแนบกันอยู่

"แสบแค่ อยากรู้ว่า..ถ้าแสบไม่ฟื้นขึ้นมาจริงๆแล้วพี่แทนจะยังรอแสบอยู่รึเปล่า" แสบพูดออกมาเสียงหง่อยๆ แทนผละใบหน้าออกห่างจากแสบ

"ก็รู้แล้วนี่" แสบเริ่มจะน้ำตาคลอขึ้นมาอีกครั้ง แทนถอนหายใจออกมาช้าๆ

"ทีกูทำบ้างก็ร้องไห้จะเป็นจะตาย " แทนพูดออกมา แสบได้แต่มองตาแทนปริบๆ

"เฮ้อ..หยุดร้องเลยไม่ต้องร้องแล้ว..เดี๋ยวกูจะอดไม่ไหว"

"ทำไม.."แสบถามออกมาเสียงอ่อยๆและแผ่วเบา 

"อยากรู้เหรอ" แสบพยักหน้าให้ช้าๆ

"อ๊ะ.." แทนจับแสบนอนลงแนบไปกับเตียงและตามขึ้นมาทาบทับร่างบางเอาไว้

"มึงรู้ไหมว่ากูต้องใช่ความอดทนแค่ไหนที่ไม่จับมึงกดตั้งแต่เมื่อวานน่ะห๊ะ.." แสบหน้าแดงทันทีเมื่อรู้ว่าแทนพูดถึงเรื่องอะไร

" อะไรเล่า" แสบพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้มแล้วก้มหน้าหนีสายตาของแทนที่มองมา

"มึงต้องโดนทำโทษที่หลอกกู เพราะฉนั้นคืนนี้มึงต้องยอมตามใจกูเข้าใจไหม" แทนพูดแล้วกดจูบไปที่แก้มนิ่มของแสบไล่ลงมาจนถึงริมฝีปากบางแสบมองหน้าแทนนิ่ง

"พี่แทนจะไม่ทิ้งแสบไปจริงๆใช่ไหม" แสบถาม

"ถามโง่ๆรักจะตายห่าอยู่แล้วจะทิ้งลงได้ไง" แสบยิ้มออกมาทันทีพร้อมกับแขนที่สอดขึ้นไปรอบคอของแทนแล้วรั้งให้เข้ามาชิดกันมากขึ้นแสบกดปากลงไปกับปากหนาของแทนเบาๆแล้วสอดลิ้นเล็กเข้าไปช้าๆแทนดูจะตกใจนิดๆแต่ก็ปล่อยให้แสบเป็นคนคลุม แสบเกี่ยวลิ้นหนาไปมาอย่างเงอะเงะจนแทนทนไม่ไหวต้องเป็นคนนำเอง แทนจูบกลับแสบอย่างนักหน่วงจนแสบแทบจะจมลงไปในอ้อมกอดของเขา อ้อมกอดนี้จูบนี้จะเป็นของเขาแค่คนเดียวเท่านั้น ไม่มีวันที่เขาจะปล่อยมันเด็ดขาดไม่มีวัน..........




🤗🤗🤗🤗🤗🤗จบแล้วเด้อ🤗🤗🤗🤗🤗


ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายเรื่องนี้นะค่ะ นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ไรท์เขียนมันอาจจะยังไม่ดีพอ อาจจะมีส่วนสำคัญที่หายไปหรือเรื่องราวที่มันดูไม่สมบูรณ์แต่ทุกคนก็ยังติดตามและอ่านมันจนจบ ไรท์ดีใจมากๆๆๆๆเวลาที่ได้อ่านคอมเม้นถึงนิยายจะไม่ค่อยดีแต่แค่นี้ก็ดีใจแล้ว ยังไงก็ฝากนิยายเรื่องอื่นของไรท์ด้วยนะค่ะ

😍😍😍🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔😗😗😗😗😗😗🤔🤔🤔🤔🤔😗😗😗😗😗😗


    😆😆 ......ปล....อาจจะมีตอนพิเศษนะ......😄😄

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}