Queen.P
facebook-icon

ติดตามไรท์กดที่คำว่าQueen.Pเลยน้า 🖤เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของ พี&เพลิน นะคะ 🖤ต่อมาจากเรื่อง KING OF ENGINEER เมียวิศวะ (พายุ&ปลายฝน) 🙏🏻ไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกๆคนที่ติดตามกันมาตลอดน้า😘

ชื่อตอน : PRINCE CHAPTER 03

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 51.8k

ความคิดเห็น : 77

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2560 19:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
PRINCE CHAPTER 03
แบบอักษร

PRINCE CHAPTER 03

" ช้า... "

" หนูก็มาแล้วนี่ไง " โอ้โห จากที่อารมณ์ดีๆนี่หงุดหงิดเลยเนี่ย หวุ้ย นั่นปากรึไงย้ะพึ่งคุยกันครั้งแรกก็หาเรื่องให้ได้ด่าซะละ

" ขึ้นรถ... "

หลังจากที่ฉันได้เห็นหน้าชัดๆก็จำได้ทันทีว่าพี่เขาชื่อพีค่ะ เป็นเพื่อนสนิทเฮียพายุ และได้ยินมาว่าพี่พีเนี่ยพูดน้อยสุดๆจะเรียกว่าถามคำตอบคำยังได้เลย

ค่ะ เชื่อแล้วว่าพูดน้อยจริงๆ เพราะเท่าที่ฟังจากการคุยโทรศัพท์กันเมื่อกี้นี้ แค่ทักฉันในสายพี่เขายังไม่ทักเลยเถอะ เฮ้อ..แต่ยังไงตอนนี้ฉันก็เข้ามานั่งอยู่บนรถพี่พีแล้วหละ

คือมันเงียบมากอะมีแค่เพลงคลอเบาๆเท่านั้น ซึ่งมันน่าอึดอัดแล้วก็น่าเบื่อพอๆกับนั่งรถกับคนขับรถเลยไง โอ้ย..นี่ฉันคิดผิดหรือคิดถูกที่ให้เพื่อนเฮียมารับเนี่ย

ฉันได้แต่นั่งเงียบๆพลางบ่นงุ้บงิ้บอยู่ในใจอย่างนั้น จนกระทั่งชายร่างสูงข้างๆเอ่ยขึ้นมาเบาๆทำลายความเงียบนั่นลง

" คาดเข็มขัดดิ... "

" เดี๋ยวคาดค่ะ "

" เดี๋ยวนี้... " พี่พีหันมาย้ำฉันด้วยสีหน้านิ่งเรียบไม่แสดงถึงอารมณ์ความรู้สึกใดๆ ทำเอาฉันที่หงุดหงิดเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ทวีคูณขึ้นมาทันที

" แปบนึง! " ฉันหันไปตอบพี่เขาแบบส่งๆอย่างปัดรำคาญ คือฉันกำลังตอบแชทเพื่อนอยู่ไง..ยังไม่ว่างค่ะ

คนข้างๆฉันเงียบไปสักพักไม่โต้ตอบกลับมาแต่อย่างใด ทว่าการกระทำต่อไปจากนั้นทำเอาฉันตกใจอยู่ไม่น้อยเลยจริงๆ


พรืบ!!


จู่ๆคนตัวสูงก็โน้มตัวจากฝั่งคนขับข้ามมาอีกฝั่งนึงทันที นั่นมันก็คือฝั่งที่ฉันนั่งอยู่ยังไงหละ..เขาใช้ท่อนแขนสองข้างกันทางฉันไว้ ก่อนจะหันมามองหน้าฉันช้าๆด้วยสายตานิ่งเรียบ

ทว่าความนิ่งเรียบนั้นกลับประกอบไปด้วย ใบหน้าเหล่อเหล่าชวนให้ใจละลาย เรือนผมสีเทาควันบุหรี่ที่มาคู่กับรอยสักบนแขนขวา..มันทำให้เขาดูแบดบอยเอามากๆเลยหละ

นัยน์ตาสีครามดั่งน้ำทะเลลึกนั่น จ้องมองมาที่ฉันราวกับกำลังสำรวจใบหน้าของฉันอยู่ยังไงอย่างนั้น แต่ทว่า..ระยะห่างที่แสนจะอันตรายนี่มันชักจะทำให้หัวใจของฉัน เต้นไม่เป็นจังหวะแล้วน่ะสิ


ตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ


เสียงหัวใจของฉันเต้นโครมครามอยู่ภายในอกข้างซ้ายอย่างห้ามไม่อยู่ จริงๆฉันเคยมีแฟนนะแต่ตอนนี้เลิกไปแล้วแหละ คือฉันแค่อยากจะบอกว่าขนาดกับแฟน ฉันยังไม่ใจเต็นแรงง่ายขนาดนี้เลย

แต่เดี๋ยวนะ ไม่สิ ฉันจะต้องไม่ใจเต็นแรงกับตาบ้านี่สิ เขามันปากร้ายแถมยังเป็นเพื่อนพี่ชายตัวเองด้วยนะ หื้ออ..แต่ขืนอยู่ใกล้เขานานๆแบบนี้มีหวังฉันต้องหน้าแดงแน่ๆอะ


' โอ้ย ทำยังไงดีเนี่ยยัยเพลินคิดสิคิดๆๆ '

' เออใช่..ฉันต้องผลักเขาออกสิ จะมาปล่อยให้เขาทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้! '


หลังจากที่ฉันทะเลาะกับตัวเองในใจอยู่นาน ฉันก็ค้นพบทางเอาตัวรอด..ว่าแล้วฉันจึงใช้สองมือดันแผงอกของร่างสูงตรงหน้าออกไปทันที


ปึก!!


" นะนี่! จะทำอะไรอะ! " ขนาดว่าฉันออกแรงดันเขาแล้วนะ ยังถอยไปได้แค่นิดเดียวเอง เฮ้อ..จะบ้าตายจริงๆนี่คนหรือกำแพงเนี่ย

" คาดเข็มขัดไง... "

" ถ้าเสร็จแล้วพี่ก็ถอยออกไปสิ! "

" ..... "

" พี่พี! " เขาเงียบไม่ตอบอะไรฉันไม่พอ ยังจะมาจ้องหน้าฉันไม่เลิกอีก ฉันจึงตัดสินใจตะโกนเรียกเขาไปอีกครั้งด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง

เหอะ นี่เขาคิดว่าตัวเองเป็นใครกันถึงมาทำตัวยุ่มย่ามกับฉันแบบนี้ เพื่อนเฮียก็เพื่อนเฮียเถอะลองมาพูดจาไม่เข้าหูอีกทีเดียว แม่จะด่าให้ไฟลุกเลยคอยดู

" ไม่ต้องเรียกพี่..ฉันไม่ถือ " พี่พีพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะค่อยๆถอยกลับไปที่ฝั่งคนขับอย่างง่ายดาย เฮ้อ..นี่ชอบให้ด่ารึไงกันถึงจะยอมเนี่ย

" ก็ดี มีพี่แบบนายฉันคงปวดหัวแย่! "

" หึ.. " นายตัวร้ายคำรามกระหึ่มอยู่ในลำคอ ก่อนจะขับรถออกไป ทว่าสีหน้าเขายังคงนิ่งเรียบอยู่อย่างนั้น ไม่แสดงถึงอารมณ์หรือความรู้สึกใดๆแม้แต่น้อยเลยจริงๆ

และนั่นก็เป็นวันแรกที่ฉันได้เจอพี เอ้ย..ไม่ใช่สินั่นเป็นวันแรกที่ฉันได้คุยกับเขาต่างหากหละ เพราะเจอนี่เราก็เจอกันหลายครั้งแล้วตอนฉันไปไหนมาไหนกับเฮียพายุ แต่ทว่าเรื่องมันยังไม่จบแค่นั้นน่ะสิ


ณ Wonderland Pub

22:40น.

วันนั้นเป็นวันที่ฉันออกมาเที่ยวผับกับเฮียค่ะ คืออยู่ๆอีเฮียมันก็อยากให้ฉันมาด้วยเฉยเลยไง เห็นบอกว่าจะโชว์จีบสาวอะไรของมันก็ไม่รู้ ตลกมั้ยหละพี่ชายฉัน

แต่ถึงจะอย่างนั้น สุดท้ายแล้วฉันก็ออกมากับเฮียอยู่ดีแหละ..แหมก็อุตส่าห์มาชวนฉันไว้ล่วงหน้าตั้งสองสามวันจะไม่มาก็สงสารนางอยู่นะ ฮ่าๆ

พอมาถึงก็นั้งดื่มกับพวกเพื่อนเฮียนั่นแหละ อยู่ครบทุกคน แต่พีลุกออกไปไหนแล้วก็ไม่รู้อะ ฉันไม่ทันสังเกต ฉะนั้นถ้านับจากซ้ายมือฉันมี เฮีย พี่ปืน พี่เจ พี พี่พอร์ช พี่บาส วนกลับมาทางขวาฉันก็พี่ต้าค่ะ

คือเพื่อนเฮียพายุทุกคนเนี่ย..หล่อมากอะ ฉันละไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าในมหาลัยเฮียผู้ชายมันหล่อแบบนี้ทุกคนอยู่แล้ว หรือหล่อเฉพาะแก๊งนี้ก็ไม่รู้นะ

แต่ที่รู้ๆคือรัศมีความหล่อเลวมันแผ่ไปไกลมากอะ แบบว่าถ้าผู้หญิงคนไหนกวาดสายตาเข้ามาในผับแล้วไม่สะดุดเข้ากับผู้ชายโต๊ะนี้นะ คือมึงตาบอดแล้วอะพูดจริงๆ

แต่นั่นมันยังน้อยไป เพราะเรื่องที่เกินความคาดหมายกว่าความหล่อแล้ว คือเพื่อนสนิทเฮียทุกคนเนี่ยบารมีมันถึงกันมากอะ ลูกคนใหญ่คนโตกันทั้งนั้น มีทั้งด้านมืดด้านสว้างปนๆกันไป

และก็คงเพราะแบบนี้แหละมั้งที่ทำให้ผู้ชายเจ็ดคนนี้มีสาวๆเข้ามาแวะเวียนอยู่ไม่ขาดสาย แถมเข้ามาหมายปองกันเป็นว่าเล่น


' โอ้ย..นี่แค่ฉันได้มานั่งอยู่กลางวงเทพบุตรยังรู้สึกได้ถึงสายตาอาฆาตจากรอบทิศทางเลยอะ '


ฉันได้แต่บ่นพึมพำอยู่ในใจเงียบๆ พลางกวาดสายตาไปรอบตัวๆ ก็พบว่าผู้หญิงในร้านแต่ละคนนี่แบบ..มองแรงฉันสุดๆอะ

คือประนึงอยากจะเข้ามานั่งแทนที่ฉันแต่ทำไมได้ ฮ่าๆ จริงๆก็สะใจนิดๆนะ แต่ก็แอบกลัวว่าถ้าเดินไปเข้าห้องน้ำ จะโดนดักตบเอาเพราะความน่าหมั่นใส้ของฉันไง

เฮ้อ..แต่นั่งไปนานๆก็เบื่อนะ ไม่เห็นจะมีผู้ชายคนไหนเข้ามาขอบงขอเบอร์ แลกไลน์กับฉันบ้างเลยนี่ฉันไม่สวยรึไงกัน

ทีพวกพี่ๆเขานี่นะโอ้ย แปบๆก็ขอไลน์ได้มั้ยคะ แปบๆก็ขอเบอร์หน่อยคะ เหอะๆจ้าาาาาา~ ตามสบายกันเลยจ้าฉันขอลา

" เฮีย กลับยังหนูเบื่อ -3- "

" เที่ยงคืนนะๆ " เฮียพายุต่อรองเวลากับฉันด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองเล็กน้อย เหมือนฉันไปขัดเวลาสนุกของเขายังไงอย่างนั้น

" ไม่ "

" นะค้าบบ "

หลังจากฉันตอบปฏิเสธขอเสนอเฮียไป เฮียมันก็เริ่มเปลี่ยนจากเสียงแข็งๆมาเป็นอ้อนฉันแทน เหอะ แต่ขอโทษทีพอดีฉันไม่ค่อยจะชอบตามใจใครสักเท่าไหร่

" เดี๋ยวหนูโทรให้คนขับรถมารับละกัน เฮียจะอยู่ก็อยู่ไป "

" เอางั้นอ่อ? "

" เอ่อ..ราชาจะว่าอะไรมั้ยครับ ถ้าคืนนี้กระผมจะไปส่งเจ้าหญิงกลับวังเอง >< "

พี่บาสพูดแซวฉันทันทีที่เห็นว่าฉันกำลังจะกลับแล้ว ฉันก็รู้นะว่าพี่มันแค่พูดเล่นไปงั้นแหละ เพราะอีพี่บาสนี่กวนตีนสุดๆละในบรรดาเพื่อนเฮียอะ

" ไม่ต้องเสือกเลยมึง -.- "

เฮียพายุที่ได้ยินพี่บาสหยอดฉันแบบนั้นก็รีบหันขวับไปด่าพี่เขาทันควันเลยแหละ แหมทีงี้ทำมาหวงนะไอ่บ้า..ตอนฉันอยากกลับไม่เห็นไปส่งเลยชิ!

" ฮ่าๆ ไม่เป็นไรน้าเจ้าชาย..ไว้ครั้งหน้าค่อยไปส่งเนอะ " จริงๆฉันก็บอกกับพี่บาสเล่นๆไปอย่างนั้นแหละ หยอดมาหยอดกลับไม่โกงอยู่แล้วค่ะ

แต่เหมือนฉันจะสนุกกับพี่บาสแค่สองคนน่ะสิ เฮ้อ ก็ดูหน้าอีเฮียมันดิ..มองพี่บาสอย่างกับจะเอาไม่ไปตีหัวเขายังไงอย่างนั้น

" ไอ่ห่านี่แม่งก็หวงของจริง แตะนิดแตะหน่อยก็จะกัดกูละ หุ้ววว "

" มึงมันชั่วเกินไปกูไม่ให้แตะ - - "

" พอกันทั้งคู่แหละหน่า..หนูไปละ บาย "

ฉันบอกกับทุกคนในโต๊ะไปอย่างนั้นก่อนจะรีบลุกออกมาจากตรงนั้นทันที พลางส่ายหัวไปมาเพื่อเรียกสติตัวเองเล็กน้อย เพราะฉันก็พอดื่มมาบ้างมันก็จะยังมึนๆอยู่ไง

อ้อ แล้วที่พี่บาสเรียกเฮียพายุว่าราชาอะ ได้ยินไม่ผิดหรอก เพื่อนเฮียทุกคนก็มักจะเรียกเฮียแบบนี้แหละ ซึ่งฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมต้องราชา

แต่ก็นะฉันไม่ได้สนใจอะไรมาก..จะเรียกอะไรก็เรียกไปเถอะ เพราะยังไงเฮียพายุก็ยังเป็นเฮียพายุของฉันอยู่ดี ฮ่าๆ ระหว่างที่ฉันกำลังรอคนขับรถมารับอยู่นั้น ฉันก็ยืนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยนั่นแหละ

จนกระทั่งมีผู้ชายคนนึงเขาเดินมายืนสูบบุหรี่อยู่ข้างๆฉันเงียบๆ แต่คือที่มันมีตั้งกว้างไง แบบทั้งลานนี่จะไปยืนจะไปนอนตรงไหนก็ได้อะ แต่เขาเลือกจะมายืนใกล้ๆฉันเนี่ยนะ

ความรู้สึกแปลกๆ และความขี้ระแวงทำให้ฉันต้องหันไปหาชายที่ยืนเงียบอยู่ข้างๆฉันทันที เพื่อที่จะได้มองหน้าเขาชัดๆน่ะสิ

และในตอนนั้นเองฉันก็พบว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย เขาคือพีค่ะ..พีเพื่อนเฮียพายุนั่นแหละ เฮ้อ..นายบ้านี่จงใจมายืนข้างฉันหรือมันแค่บังเอิญกันนะ

" นี่นาย..ตามฉันมาเหรอ? "

" อื่ม... "

" ห้ะ?! "

" ...จะกลับแล้ว? " ร่างสูงเหลือบสายตามามองฉันเล็กน้อย ก่อนจะถามกลับมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

พลางเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม แต่ทว่าเมื่อกี้นี้มันเป็นคำตอบที่ค่อนข้างจะตรงไปตรงมามากอะ คือฉันไม่คิดว่าเขาจะตอบฉันแบบนี้น่ะสิ

" อ้อ อื่อ..รอคนขับรถมารับ "

" ...เดี๋ยวไปส่ง "

" ไม่ต้อง ฉันโทรบอกคนขับรถแล้ว " หลังจากที่ได้ยินพีพูดอย่างนั้นฉันจึงรีบหันไปปฏิเสธเขาทันที

เหอะ อะไรกันนี่เขาไม่ได้ยินที่ฉันพูดรึไงว่าจะเรียกคนขับรถมารับเนี่ย หุ้วว ช่างเถอะยังไงนายบ้านี่ก็ไม่เคยฟังอะไรใครอยู่แล้วหนิ

" เรื่องของเธอดิ..ฉันจะไปส่ง "

------------------------------------------

#โอ้ยย แบบพีนี่ไรท์จะเรียกว่าน่ารักหรือหน้าด้านดีเนี่ย ฮ่าๆ คนเขาก็บอกอยู่แท้ๆว่ารอคนขับรถ นี่ก็ยังดื้อด้านจะไปส่งให้ได้เลยจริงๆเชียว

❤️ คนละ 1 คอมเม้นได้จะน่ารักมากๆเลยน้า ❤️

ความคิดเห็น