Vixious

อยากกินหมูกระทะ

ชื่อตอน : Chapter 22

คำค้น : ArtsMen, Yaoi, BL, อักษร

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.7k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2560 16:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 22
แบบอักษร

22​


หลังจากไปอาบน้ำตามที่พี่ดราฟท์บอกแถมสระผมพ่วงให้เรียบร้อยเสร็จสรรพแล้วผมก็ต้องมานั่งเอาหัวจ่อพัดลมรอให้มันแห้งก่อนถึงจะไปนอนได้ ถ้านอนทั้ง ๆ แบบนี้เกรงว่ามวลมหาประชารังแคจะถามหาในไม่ช้า

แล้วคือแอร์ก็เปิดอยู่ พัดลมก็เปิดจ่อไปอีก โอ้โห นึกว่านั่งตากลมอยู่บนดอยปุย

ฝั่งไอพี่ดราฟท์ก็ยังนอนอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือคราวนี้มีหนังสือกับชีทที่เปิดค้างไว้ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ดรอบ ๆ ตรงที่พี่มันนอนอยู่ อย่างกับว่าพี่มันไปปักหลักที่ไหนก็จะมีกองชีทรก ๆ ที่นั่น

ผมนั่งเป่าผมไปได้สักพักจนเริ่มแห้ง ไม่รู้พี่มันทนเห็นผมนั่งลูบแขนกอดตัวเองหน้าพัดลมไม่ได้หรือยังไงเลยเดินไปหอบผ้าห่มบนเตียงมาคลุมให้ ซึ่งคำว่าคลุม ณ ที่นี้คือคลุมมันตั้งแต่หัวยันเท้านั่นแหละครับ เหมือนกะจะให้ผมจมกองผ้าห่มตาย

จะคลุมให้ดี ๆ ก็ไม่ได้เลยเนอะ

ผมตะกายออกมาจากกองผ้าห่มหนา ๆ ที่ทับตัวผมอยู่พร้อมหันหน้าไปหาพี่มันกำลังจะอ้าปากด่า แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นพี่ดราฟท์นอนเล่นโทรศัพท์บนโซฟาตัวเดิมพร้อมกับห่มผ้าห่มผืนหนาอีกผืน

อะไรวะ มีเตียงให้นอนไม่ไปนอน ดันมานอนเล่นบนโซฟา แล้วโซฟาก็ไม่ได้ยาวขนาดที่พี่มันจะยืดตัวนอนได้สบาย ๆ ด้วยนะเฮ้ย

" พี่ดราฟท์ "

" หื๊อ " พี่มันเลิกคิ้วขึ้นแต่สายตาก็ยังจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์

" ทำไมไม่ไปนอนเล่นบนเตียงวะพี่ " ผมถามก่อนจะปิดพัดลมแล้วหอบผ้าห่มไปนั่งบนพื้นข้าง ๆ โซฟาที่พี่มันนอนอยู่

" ยุ่ง " พี่ดราฟท์ตอบพร้อมเอามือมาขยี้หัวผมซึ่งอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะจะวางมือพอดี

รู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นหมาให้เขาลูบหัวเข้าไปทุกวันยังไงไม่รู้ ยิ่ง position ตอนนี้นี่เป๊ะเลย

" ปากหรืออะไรวะน่ะ คนอุตส่าห์หวังดี " ผมพูดต่อ พี่มันเลยเลิกสนใจโทรศัพท์แล้วหันมายิ้มบาง ๆ ให้ ส่วนมือก็ยังไม่เอาออกไปจากหัวผมสักที

" อะโถ่ แค่นี้ทำเป็นเดือด "

" อะไร ใครเดือด เขาเรียกว่าน้อยใจเว้ย "

" น้อยใจ? " พี่ดราฟท์เลิกคิ้วพร้อมขำเล็กน้อย " น้อยใจอะไรวะ "

" ก็เนี่ย ผมอุตส่าห์เป็นห่วงไง เห็นโซฟามันนอนไม่สบายก็เลยมาถามพี่ว่าทำไมไม่ไปนอนบนเตียง ละดูพี่ตอบดิ เสือก คำเดียวจบเลย "

" กูตอบว่ายุ่งต่างหาก " พี่มันเถียงทันที

" ความหมายมันก็เหมือนกันนั่นแหละหน่า "

" เหมือนที่ไหน ยุ่งซอฟต์กว่าตั้งเยอะ น่ารักด้วย "

" ไม่เห็นจะน่ารักตรงไหนเลยโว้ย มันก็แปลว่า ' ไม่ใช่กงการธุระอะไรของมึง ' อยู่ดี " ผมอธิบายต่อ ถึงผมจะทำหน้าซีเรียสแค่ไหนไอพี่ดราฟท์ก็ยังจะขำอยู่ดี

" อะ ๆ โทษ ๆ " พี่มันฉีกยิ้ม " ตอบดี ๆ ก็ได้ มึงถามว่าไรนะ "

" ทำไมพี่ไม่ไปนอนเล่นบนเตียง " ผมถามซ้ำอีกรอบ ความจำสั้นอะไรขนาดนั้นครับพี่

" อ๋อ ก็บนเตียงกูให้มึงนอนไงครับ " พี่ดราฟท์ตอบ

ก็บนเตียงพี่มันให้ผมนอน..

...

อะไรวะ งง ขยายความหน่อยดิ๊

" แล้วไงวะ " ผมทำหน้างง ๆ ถามพี่มันไป

" แล้วไงอะไร ก็กูให้มึงนอนไง "

" เออ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่พี่ไม่ไปนอนบนเตียง "

" ก็กูให้มึงนอนไง.. " พี่มันมองผมด้วยสายตาแปลก ๆ " มึงเก็ตปะเนี่ย "

" คือพี่.. ให้ผม.. ไปนอนบนเตียง " ผมชี้ไปที่พี่ดราฟท์ ตัวเอง และเตียง ตามลำดับ

" เออ ถูก " พี่มันพยักหน้า " แล้วมึงก็นอนไปคนเดียว "

" อ้าว.. เดี๋ยว เฮ้ย ไหงงั้นอะ ไม่ได้ดิ ละพี่จะนอนไหน " ผมขมวดคิ้วแล้วถามต่อทันที

เตียงก็ใหญ่ ไม่ใช่เตียงเดี่ยวสักหน่อย จะให้ผมนอนคนเดียวทำมะเขืออะไร

" ตรงนี้ไง " พอพี่ดราฟท์ตอบแบบนั้นผมก็ได้แต่ขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม

" จะบ้าเหรอ โซฟามันยาวไม่พอกับขาพี่ด้วยซ้ำ "

" เออหน่า กูนอนได้ "

" ไม่ได้โว้ย! เชี่ย ไม่รู้แหละ เจ้าบ้านจะมานอนโซฟาได้ไง "

ผมลุกขึ้นแล้วดึงแขนไอพี่ดราฟท์จะให้พี่มันลุกออกจากโซฟาให้ได้ แต่แน่นอนว่าพี่มันก็ยื้อกลับ กลายเป็นว่าเหมือนเรามาเล่นชักเย่อที่ผมไม่น่าจะชนะ

" เออ ได้! " พอรู้แบบนั้นผมเลยเดินไปหยิบหมอนบนเตียงมาวางบนพื้นข้าง ๆ โซฟาแล้วล้มตัวลงนอนแทน

" ทำไรวะไอกาย " พี่ดราฟท์พูด

" พี่ไม่นอนเตียงผมก็ไม่นอน เอาดิ แฟร์ ๆ "

" ไอสัตว์ กูมานอนโซฟาเพื่อให้มึงนอนเตียง ไม่ใช่มานอนพื้น " คราวนี้พี่มันลุกขึ้นนั่งแล้วใช้เท้าแซะสีข้างผมเบา ๆ " ลุก! "

" ไม่ลุกโว้ย! " ผมตอบพร้อมตีขาพี่มันกลับ " เจ้าบ้านนอนไหนผมก็นอนนั่นอะ ถ้าพี่อยากให้ผมนอนบนเตียง พี่ก็ต้องนอนบนเตียง "

" จะให้กูนอนกับมึงอะนะ " พี่ดราฟท์ถาม สีหน้าดูหนักใจพอสมควร

จะหนักใจอะไรกันนักกันหนา แค่นอนกับผมเนี่ยมันทำไม ฮะ!

" ก็เออไง หรือถ้าพี่อี๋ผมขนาดนั้นผมนอนโซฟาให้ก็ได้ แต่เจ้าบ้านอะต้องนอนเตียงเว้ย เข้าใจเปล่า " ผมตอบพร้อมลุกขึ้นนั่งแล้วมองหน้าพี่มันเหวี่ยง ๆ

" กูไม่ได้อี๋เว้ย " พี่มันส่ายหน้าตอบ " แต่มึงลืมปะว่ากูเป็นเกย์ "

อ๋อ เก็ตละ นี่ไม่ยอมนอนเตียงเพราะไอเรื่องนี้ใช่ปะ กังวลอะไรหยุมหยิมฉิบหายเลย โว๊ะ!

" แล้วไงว้า ผมไม่คิดมากหรอก " ผมพูดแล้วปาหมอนใส่พี่ดราฟท์ แต่พี่มันก็เอามือรับไว้ทันแล้วเอามานั่งกอดแทน

" มึงควรคิดถึงตัวเองให้มากกว่านี้ปะวะ "

" ก็คิดแล้วไง แต่ผมว่าผมไว้ใจพี่ได้อยู่แล้ว ใช่มะ "

" ไอกาย มันไม่.. "

" อีกอย่างพี่ก็เคยบอกไว้ไม่ใช่รึไงว่ายังไงก็ไม่เอาผมเพราะผมไม่ใช่ไทป์อะ "

" ... " พี่มันชะงัก " ..ฮะ "

" ฮะอะไรอีกอะ "

" กู.. เคยบอกด้วยเหรอ "

" เอ๊า เคยดิวะ " ก็พูดตั้งแต่วันแรกที่ผมรู้ว่าพี่มันเป็นเกย์ไม่ใช่รึไง ไอเชี่ยพี่นี่ความจำแย่กว่าปลาทองสมองเสื่อมอีก

พี่ดราฟท์เม้มปากแล้วมองหน้าผมสลับกับมองวอกแวกไปมาเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง

" งั้นมึง.. ลืม ๆ มันไปละกัน " พี่ดราฟท์พูด ทำเอาผมได้แต่ขมวดคิ้วงง ๆ แล้วถามกลับ

" หมายความว่าไง "

" ก็หมายความว่า.. "

" ... "

" หมายความว่ากูจะนอนโซฟาแล้วมึงก็ต้องไปนอนเตียง "

" โว้ย!! ไม่ได้! ไม่รู้แหละ ไปฉี่แป๊บ ถ้ากลับมาแล้วพี่ยังไม่นอนบนเตียงนี่ผมนอนพื้นจริง ๆ ด้วย " ผมพูดพร้อมลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปทางห้องน้ำโดยมีเสียงพี่มันโหยหวนตามหลังมาเบา ๆ

" ไอเชี่ยกาย เอาแต่ใจว่ะะะ "

" เออ! "

พอผมออกมาจากห้องน้ำแล้วเจอพี่มันนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงผมก็ได้แต่ยิ้มมุมปากที่ไอการขู่ว่าจะนอนพื้นของผมมันไปได้สวย ถึงพี่มันจะเอาหมอนข้างมากั้นกลางแถมตัวเองยังนอนอยู่แค่ขอบ ๆ เตียงก็เถอะ ก็ยังดี ยังไงจุดประสงค์ผมก็แค่ให้เจ้าบ้านเขาได้นอนบนเตียงนั่นแหละ

" ปิดไฟด้วย " พอพี่มันเห็นผมเดินเข้าห้องนอนมาก็เอ่ยปากใช้งานทันที

ผมปิดไฟตามที่พี่มันบอกแล้วเดินอ้อมเตียงไปอีกฝั่ง ถึงจะปิดไฟห้องแล้วแต่ไฟที่หัวเตียงก็ยังเปิดอยู่ผมเลยเดินได้สบายแฮไม่ต้องห่วงว่าจะชนอะไรเข้าจนเข่าแหก พอถึงอีกฝั่งปุ๊บผมก็       ล้มตัวลงบนเตียงแล้วแทรกเข้าไปใต้ผ้าห่มทันที

" ฝันดีพี่ " ผมพูดพลางอ้าปากหาวกว้าง ๆ ชนิดที่ว่าถ้ามีนกบินมาก็น่าจะบินเข้าไปได้

" นอนละเหรอ " พี่ดราฟท์หันมามองผมที่พยักหน้าให้จากนั้นก็เก็บโทรศัพท์แล้วเอื้อมมือไปปิดไฟหัวเตียง

" ก็มันดึกละปะ " ผมพลิกตัวไปกอดหมอนข้างที่กั้นอยู่ตรงกลางพร้อมกับเอาคางเกยหมอนข้างอันที่ว่า " หรือว่า.. พี่อยากจะทำอะไร "

พี่มันชะงักแล้วมองกลับมาแปลก ๆ พอเห็นแบบนั้นแล้วก็อดที่จะแอบขำในใจไม่ได้

แกล้งคนอื่นนี่มันสนุกจังโว้ยยย!

" โอเค กูกลับไปนอนโซฟาดีกว่า " พี่ดราฟท์ทำท่าจะลุกแต่ผมก็จับบ่าพี่มันให้ล้มตัวลงนอนเหมือนเดิมแล้วหลุดขำออกมา ทั้งขำรีแอคชั่นพี่มัน ทั้งขำตัวเองที่พูดอะไรแบบนั้นออกไป

" โอ๋ ๆ ล้อเล่นไอเชี่ยพี่ "

" เออ ขำเข้าไป " พี่มันว่าก่อนจะเอามือมาบีบจมูกผมที่นอนหัวเราะอยู่ ทำเอาผมต้องย่นหน้าแล้วกลิ้งหนีเพราะมันก็เจ็บเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

" โอ๊ย! "

" ถ้ากูเผลอทำอะไรขึ้นมาจริง ๆ กูจะโทษมึงนี่แหละ " พี่ดราฟท์พูดเสียงดุ แต่แทนที่ผมจะจ๋อยผมกลับฉีกยิ้มออกมาอีกรอบแล้วกลับมานอนตะแคงเอาคางเกยหมอนข้างเหมือนเดิม

" ยังไงพี่ก็ไม่ทำอะไรหรอกหน่า ผมรู้ "

" รู้ได้ไง มึงมองเห็นอนาคตเหรอ "

" ถึงไม่เห็นก็รู้เว้ย "

" เพราะ? " พี่มันเลิกคิ้วขึ้น

" เพราะพี่ไว้ใจได้ไง " ผมชูนิ้วโป้งประกอบแล้วยักคิ้ว ถึงมืด ๆ แบบนี้พี่มันไม่น่าจะมองเห็นก็ตาม ใครจะรู้ สายตาพี่มันอาจจะปรับตัวได้ไวกว่าผมก็ได้

" อะไรมึงเนี่ย " พี่ดราฟท์ขำเบา ๆ แล้วส่ายหน้า

" เอาเป็นว่าผมไว้ใจพี่อะ " ผมยิ้มตอบ ทำเอาพี่มันชะงักไปอีกรอบ

" อือ.. ขอบใจ "

" แล้วผมก็ไว้ใจสกิลการแทงเข่าของตัวเองด้วย "

" โอเค๊ ถ้าจะขนาดนี้แล้วกูว่ามึงไม่ต้องไว้ใจกูก็ได้ "

" ไม่ได้เว้ยพี่ มันต้องมาคู่กัน " ผมตอบขำ ๆ แล้วพลิกตัวไปนอนหงายตามเดิม " นอนละดีกว่า ฝันดีพี่ "

" เค ๆ ฝันดี " พี่มันตอบก่อนจะจัดหมอนตัวเองให้หนุนนอนสบาย ๆ แล้วหลับตาลง

แต่หลังจากนั้นไม่กี่นาทีพี่มันก็ต้องลืมตาขึ้นมาอีกรอบ

" พี่ดราฟท์ " ผมที่กลับไปกอดหมอนข้างอีกรอบพูดขึ้นมาใหม่ " พี่ชอบผู้ชายจริงดิ "

" ไหนมึงบอกว่านอนละไง " พี่มันเลิกคิ้วพร้อมเอียงหน้ามาทางผม

" พอดีนอนตอนเย็นมาแล้วเลยยังไม่ค่อยง่วงว่ะพี่ "

" เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ไม่ตื่นอะ "

" สบ๊าย " ผมพูด " แล้วสรุปพี่ชอบผู้ชายจริงเหรอ "

" เออดิ กูจะโกหกทำไม "

" แล้ว.. " ผมนึกหาเรื่องอื่นถามต่อ " พี่ชอบคนแบบไหนอะ "

" ถามเหมือนจะจีบกูอะ " พี่ดราฟท์พูดพร้อมขำเบา ๆ ทำเอาผมต้องรีบส่ายหน้าทันที

" ก็เหี้ยละพี่ ถามเฉย ๆ เว้ย "

" จริงอะเปล่าาา " พี่มันยังคงกวนตีนส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ผมไม่เลิก ผมเลยต้องเอามือไปตีแขนคนข้าง ๆ " โอ๊ย! มึงนี่ชอบใช้กำลังนะเนี่ย "

" พี่ก็ใช้เหอะ ทำมาเป็นพูด " ผมเบ้ปาก " ตอบมาเลยเร็ว ๆ "

" ถามว่าไรนะ สเปคเหรอ "

" เออ "

" ก็.. " พี่มันนอนคิดอยู่สักพักแล้วหันมาตอบ " มันเปลี่ยนไปเรื่อยอะ "

" ก็เอาอันล่าสุดอะ "

" ... " พี่มันเงียบ ผมเลยเงียบตามแล้วรอฟังพี่มันพูด " ไม่บอกดีกว่า "

" เอ๊า งั้นเอาอันไม่ล่าสุดก็ได้ แฟนเก่าพี่อะเป็นไง "

" โห ถามได้เหี้ยมากอะ " พี่ดราฟท์หรี่ตามองผมเซ็ง ๆ

" เป็นแผลมันก็ต้องราดแอลกอฮอล์เว้ยพี่ไม่ใช่หนียา " ผมตบบ่าพี่มันเบา ๆ 2-3 ที " เป็นรุ่นพี่ใช่ปะ "

" อือ " พี่ดราฟท์พยักหน้ารับ

" แล้วไงอีก " ผมถามต่อทันที

" ก็ตัวเล็ก ๆ ขาว ๆ " พี่มันยักไหล่ " แล้วก็.. ตาหวานมั้ง ไม่รู้ "

" อ่าฮะ " ผมพยักหน้าแล้วรอฟังต่อ แต่พี่มันก็แค่พยักหน้าตอบกลับมาแบบเดียวกัน

" อือ "

" อืออะไร แค่นั้นเหรอ "

" แค่นั้นแหละ " พอพี่มันตอบแบบนั้นผมก็ได้แต่ทำหน้ามุ่ย

" อะไรว้า กั๊กนี่หว่า "

" ช่าง ๆ มันเหอะหน่า กูขี้เกียจนึก " พี่มันบอกปัด ๆ " ละมึงอะชอบคนแบบไหน "

" ผม? " ผมเลิกคิ้วกวน ๆ " ถามไม จะจีบเหรอ "

" เชี่ยนี่ ลอกมุกนี่หว่า " พี่ดราฟท์ขำเบา ๆ " กูก็แค่อยากรู้ว่าคนที่ขนาดน้องแพรวายัง.. "

" พู่กัน " ผมรีบแก้

เมื่อไหร่พี่มันจะจำชื่อเขาได้วะครับ

" ฮะ "

" เขาชื่อพู่กันพี่ "

" เออ ๆ นั่นแหละ กูแค่อยากรู้ว่าคนที่ขนาดน้องพู่กันยังไม่ชอบจะต้องสเปคสูงแค่ไหน "

" เอาจริง ๆ ผมก็อยากรู้เหมือนกันแหละพี่ จนตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าตัวเองชอบคนแบบไหน " 

" มันต้องมีบ้างแหละหน่าไอไทป์ที่เห็นแล้วสะดุดอะ " พี่ดราฟท์พูด

" ถ้าเอาแบบ Ideal สุด ๆ ไปเลยก็แนว ๆ Cara Delevingne ไรงี้อะพี่ ซึ่งแม่งไม่มีสักคนไงแถวนี้ " ผมขำเบา ๆ " จริง ๆ ผมว่าถ้ามันใช่มันก็ใช่ ถ้ามันไม่ใช่มันก็ไม่ใช่อะ เก็ตปะพี่ "

" เก็ต "

" แต่ถ้านมใหญ่ก็ว่ากันอีกที "

" เกือบดีละไอสัตว์ " พี่มันหันมาส่ายหน้าพร้อมฉีกยิ้มให้

" ก็ล้อเล่น แหม่ เห็นผมเป็นคนยังไง " ผมยิ้มตอบ

" ไม่น่าถาม " พี่ดราฟท์พูด ส่วนผมก็ได้แต่ขำออกมาเบา ๆ

ผมพลิกตัวมานอนมองเพดานเงียบ ๆ จ้องมองหลอดไฟที่ไม่ได้เปิดโง่ ๆ แล้วคิดอะไรในหัวไปเรื่อยเปื่อย พอผมเงียบพี่มันก็เงียบตาม ห้องที่อยู่กันแค่ 2 คนก็เลยเหลือแต่เสียงเครื่องปรับอากาศเบา ๆ

" ทำไมมันยากจังวะ เลิกบุหรี่เนี่ย " ผมพูดเบา ๆ เหมือนพูดกับตัวเองมากกว่าที่จะพูดกับคนข้าง ๆ แต่ในเมื่อพี่มันก็อยู่ใกล้แค่นี้ยังไง ๆ ก็ต้องได้ยินอยู่ดี

" เลิกเหอะ กูขอ " พี่มันหันมามองผมด้วยคิ้วขมวดเล็กน้อย

" ก็เลิกแหละ แค่บ่นเฉย ๆ เอง " ผมถอนหายใจเบา ๆ " ละนี่พี่จะนอนยัง "

" กูจะนอนยังไงถ้ามึงยังไม่เลิกพูด " พี่มันตอบเหมือนจะบอกกลาย ๆ ให้ผมนอนไปเงียบ ๆ แต่ถามว่าผมทำตามมั้ย ก็ไม่

" งั้นผมถามไรอย่างดิ "

" เออ ๆ เต็มที่ โต้รุ่งแม่งเลยมะ " พี่ดราฟท์หยิบโทรศัพท์ข้างเตียงขึ้นมาดูเวลาแล้ววางกลับไปที่เดิม ไอผมก็พอจะเห็นเลข 2 บนจออยู่แวบ ๆ

" ก็ไม่ถึงขนาดนั้นปะว้า "

" ครับ ๆ ถามมาดิ "

" เรื่องบุหรี่อะ "

" อือ ทำไม " พี่มันเลิกคิ้ว

" ทำไมพี่ถึงสูบอะ " ผมถาม

" เรื่องมันยาวอะ " พอได้ยินพี่มันตอบแบบนั้นผมเลยถามอย่างอื่นต่อ

" งั้น.. ทำไมพี่ถึงเลิกอะ "

" อันนี้ก็ยาวเหมือนกัน "

" เออ งั้นก็เล่ามา มีเวลาอีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าพระอาทิตย์จะขึ้น "

" จริง ๆ ก็ไม่ยาวขนาดนั้น "

" ก็เล่า " ผมยังคงคะยั้นคะยอคำเดิม

" แต่กูขี้เกียจไง "

" เล่า " ผมพยักหน้าให้พี่มันตาปริบ ๆ

" ... "

" เล่า "

" เล่าจบละนอนเลยนะ " พี่มันพูดต่อรอง แน่นอนว่าผมก็รับปากไปทันที

" ได้เลยครับ "

" เฮ้อ.. " พี่มันถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วเริ่มเล่า " กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว "

" เดี๋ยว ๆ มันขึ้นงี้เหรอ "

" กูชอบ เหมือนเล่านิทานก่อนนอนให้เด็กฟังดี "

" โอเค๊ ตามสบาย เล่าต่อเลยครับผม " ผมพูด พี่มันก็ขำนิด ๆ แล้วเล่าต่อตามที่ผมบอกทันที

" ก็.. ตอนนั้นกูประมาณ ม. ต้น.. "



___________________________________



BABBLING CORNER

มา ๆ เดี๋ยวจะพาไปนั่งไทม์แมชชีน

ปล. #กายกินไก่ สำหรับทวิตน้า



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}