Darkqueen__

เรื่องนี้nc18+++ควรมีวิจารณญาณในการอ่านนะคะถ้าไม่ชอบแนวนี้กดปิดไปได้เลยค่ะ

ชื่อตอน : episode 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2563 20:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
episode 5
แบบอักษร

22:30น.

 

ฉันออกมานั่งรอเขาซักพักเขาก็เดินออกมา เขาไม่พูดอะไรเพียงแค่มองมาทางฉันแล้วก็เดินตรงไปที่ประตูฉันก็เลยลุกเดินตามเขาไประหว่างทางไม่มีใครพูดเลยจนเขาพูดขึ้น

 

"หิวรึป่าว" เขาถาม

 

"ไม่ค่ะไม่หิวอยากถึงบ้านเร็วๆมากกว่า"

 

ฉันตอบเขาแล้วหันหน้าไปอีกทาง ฉันไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าหรือพูดคุยกับเขาด้วยซ้ำ ซักพักรถก็จอดแต่มันไม่ใช่คอนโดฉันมันเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวข้างทางต่างหาก

 

"กินก่อนค่อนกลับ" เขาพูดขึ้นมา

 

"แต่หนูไม่หิวอยากกลับแล้ว"

 

"บอกให้กินก็ต้องกิน"

 

พูดเสร็จเขาก็เดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งที่ฉันนั่ง ฉันลงไปแต่โดยดีเพราะไม่อยากจะเถียงอะไรต่อ

 

"เอาอะไรดีจ๊ะหนู" ป้าคนขายถาฉันและเขา ร้านนี้คนเยอะพอสมควรคงจะอร่อยละมั้งคนถึงเยอะ

 

"เส้นเล็กน้ำใสค่ะ"

 

"แล้วพ่อหนุ่มหล่ะ"

 

"เหมือนกันครับ"

 

เขาตอบแล้วหันมามองหน้าฉัน ฉันจึงเบือนหน้าหนีแล้วก็พบว่าหลายคนมองมาที่ฉันคงจะเห็นรอยนั่นที่คอของฉันสินะ ว่าแล้วฉันก็เอาผมมาข้างหน้าสองข้างเพื่อปิดมันไว้ คนพวกนั้นคงจะมองฉันไม่ดีไปแล้วสินะยิ่งคิดก็เหมือนในตาฉันร้อนขึ้นมา

 

"มาแล้วจ๊ะ" ไม่นานป้าคนขายก็ยกถ้วยก๋วยเตี๋ยวมาเสิร์ฟ ฉันยิ้มให้ป้าบางๆก่อนจะกินมันโดยไม่ปรุงเลย ฉันไม่แปลกใจแล้วหล่ะว่าทำไมคนถึงเยอะเพราะมันอร่อยแบบนี้นี่เองคนแบบเขากินอะไรแบบนี้ด้วยหรอ ฉันคิดแล้วก็ลงมือกินจนอิ่มถึงเงยหน้าขึ้นมาเขากินมันหมดก่อนฉันซะอีกแถมยังเอาแต่นั่งจ้องฉันอีกต่างหาก

 

"ป้าครับเก็บเงินด้วยครับ"

 

"80บาทจ๊ะ พ่อหนุ่มวันนี้พาแฟนมาด้วยหรอปกติเห็นมากับเพื่อนพ่อหนุ่ม"

 

"ครับ" เขาตอบไปแบบนั้นทำไมกัน

 

"แฟนพ่อหนุ่มนี้สวยดีนะ"

 

ป้าพูดยิ้มๆแล้วเดินไปหยิบเงินทอนมาให้ ฉันลุกมารอเขาที่รถก่อนแล้วพอเข้ามาในรถฉันก็เห็นเขาถือขวดน้ำมาด้วยขวดนึง

 

ตุ้บ~~~~~~~

 

เขาโยนถุงที่ใส่อะไรซักอย่างมาให้ก่อนจะพูดกับฉัน

 

"กินมันซะถ้าไม่อยากท้องไม่มีพ่อฉันไม่ได้ป้องกันหรอกนะ" เขาพูดมาแบบนั้นนี้คงเป็นยาคุมฉุกเฉินสินะ

 

"นี่น้ำ" ฉันรับมาแล้วอ่านฉลากแล้วกินมันเงียบๆไม่มีใครพูดอะไรกันจนถึงคอนโด

 

"ขอบคุณที่มาส่งค่ะ"

 

ฉันพูดแล้วลงจากรถทันทีเมื่อถึงห้องน้ำตาทั้งหมดมันก็ไหลมาอีกครั้งได้แต่ถามตัวเองว่าทำไมทำไมเขาต้องทำแบบนี้ ฉันร้องอยู่แบบนั้นจนเผลอหลับไป

 

10:30น.

 

"ฮัลโหล" ฉันรับมันหลังจากได้ยินเสียงโทรศัพท์ตัวเอง

 

"มึงไม่มาเรียนหรอขวัญ"

 

"เออกูไม่สบายอ่าโทษทีกูไม่ได้บอก"

 

ฉันรู้สึกว่าจะไม่สบายจริงมันปวดหนึบตรงส่วนนั้นวันนี้ฉันเลยไม่ไปเรียน

 

"เป็นไรมากป่ะเมื่อวานยังดีๆอยู่เลยแล้วนี้ให้กูเข้าไปหามั้ยอยากกินไรกูจะซื้อไปให้"

 

"เห้ยไม่ต้องๆกูไม่เป็นไร"

 

ฉันรีบห้ามจะให้มาได้ไงถ้ามันเห็นสภาพฉันเป็นแบบนี้มันคาดคั้นเอาความจริงกับฉันแน่ซึ่งฉันไม่อยากรื้อฟื้นมันเท่าไหร่

 

"เอางั้นหรอไม่ให้กูไปหาแน่นะ"

 

"เออดิกูขอพักก่อนนะพรุ่งนี้เจอกัน" หลังจากวางสายเพื่อนฉันก็เดินมาเปิดทีวีเล่นโทรศัพท์ดูโซเชี่ยลต่างๆแก้เบื่อ

 

15:20น.

 

ก๊อกๆ ก๊อกๆ! ใครมาเคาะประตูกันคอนโดฉันก็มีแค่เพื่อนแล้วก็พ่อกับแม่ฉันนี่ที่รู้ ฉันเดินไปเปิดประตู และแล้วคนตรงหน้าคือคนที่ฉันไม่อยากเจอที่สุด

 

"มาทำไม" ฉันถามออกไปตรงๆ

 

"มาหาเมียตัวเองนี้มันต้องเรื่องอะไรด้วยพึ่งรู้"

 

"หนูไม่ใช่เมียพี่"

 

"พึ่งเอากันเมื่อวานไม่เรียกเมียแล้วจะให้เรียกว่าอะไรหื้ม"

 

"หึงั้นคนที่พี่นอนด้วยก็คงเป็นเมียหมดสินะ" ฉันสวนกลับเขาไป

 

"เออชั่งแม่งเหอะ แล้วไมไม่ไปเรียนโดนเอาแค่นี้ไปเรียนไม่ได้เลย"

 

"เรื่องของหนูอย่ายุ่ง"

 

"นี้จะไม่เชิญผัวเข้าห้องเลยว่างั้น"

 

"ไม่จำเป็นมั้งคะ"

 

ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบเขาก็ดันตัวฉันออกแล้วเดินเข้าห้องหน้าตาเฉย

 

"หน้าด้าน" ฉันว่าเขา

 

"มีอะไรจะด่าอีกมั้ย" เขาพูดแล้วก็เดินเข้าไปในครัวเปิดตู้เย็นแล้วหยิบน้ำออกมาขวดนึงก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟาแบบไม่สะทกสะท้านอะไร ฉันเดินตามเขาไป

 

"นี่ลุกแล้วออกไปจากห้องหนูเดี๋ยวนี้"

 

เขาชำเรืองมามองแค่แปปเดียวแล้วก็ทำเป็นไม่สนใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นหน้าตาเฉย

 

"นี้ไม่ได้ยินหรอหนูบอกให้ออกไป"

 

"เงียบปากเหอะว่ะรำคาญชิบ" อ่ะนี้ฉันผิดหรอที่ไล่เขาออกไป

 

"ก็นี่มันห้องหนูนี่"

 

เขาไม่สนใจแถมล้มตัวลงนอนหน้าตาเฉยคนมึนแบบนี้ฉันพึ่งจะเคยเจอเนี่ยแหละบ้าชะมัดเป็นฉันเองที่ต้องเดินหนีเขาออกมาอยากจะอยู่จะนอนจะทำอะไรก็ตามใจเขาเลยละกันฉันทำงานบ้านกวาดนู้นกวาดนี้จัดนู้นจัดนี้ไปเรื่อยเปื่อยดูนาฬิกาอีกทีมันจะหกโมงแล้วหรอเนี่ย

 

ฉันจะเดินไปดูเขาซักหน่อยเขายังหลับอยู่นี้นอนหรือตายกันนะ ฉันนเดินเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวจะออกไปซื้อของใช้บางส่วนกับของกินมาไว้เพราะมันจะหมดแล้วแล้วกะว่าจะไปหาอะไรกินด้วยเดินออกมาก็เห็นว่าเขาตื่นแล้ว

 

"กลับไปได้แล้วหนูจะออกไปข้างนอก" ฉันบอกเขา

 

"จะไปไหน"

 

"เรื่องของหนูกลับไปได้แล้ว"

 

"เดี๋ยวไปเป็นเพื่อนจะไปไหน"

 

"ไม่ต้องไปเองได้"

 

"กูบอกว่าจะไปเป็นเพื่อนจะไปไหนถ้าไม่บอกก็ไม่ต้องไปไหนแม่งทั้งนั้นอ่ะ" เอ๊ะเขาจะวุ่นวายเกินไปแล้วนะ

 

"ซื้อของจะไปหาอะไรกินด้วยหิวพอใจยัง"

 

"ดีหิวเหมือนกันไปดิรอไรอ่ะ" เขาพูดพร้อมกับจูงมือฉันเดินออกไป

 

ห้างW

 

"อยากกินไร" เขาถามขึ้นมา

 

"ชาบู" ฉันตอบ

 

"อื้อ" เขาพูดแค่นั้นแล้วจูงมือฉันไปที่ร้านชาบูร้านนึงในห้าง

 

"รับอะไรดีคะ"

 

พนักงานหญิงถามฉันแต่มองไปที่พี่เขาแถมพี่เขายังยิ้มกลับไปอีกเห็นแล้วหมั่นไส้ชิ เอ๊ะแล้วนี่ฉันจะไปสนใจทำไมหล่ะเขาจะยิ้มให้ใครมันก็เรื่องของเขาสิ

 

"เอาอันนี้ อันนี้ อันนี้ แล้วก็อันนี้ค่ะ" ฉันบอกแล้วชี้ไปที่เมนู

 

"พี่ไม่สั่งหรอ" ฉันหันไปถามเขา

 

"ไม่อ่ะหนูสั่งไปเยอะแล้วไม่ใช่หรอ"

 

เขาตอบแต่เอ๊ะเขาเรียกฉันว่าหนูหรอแล้วทำไมฉันต้องเขินกับคำนั้นด้วยหล่ะหยุดคิดเดี๋ยวนี้เลยนะของขวัญหยุดคิดอะไรบ้าๆแบบนี้เลยยัยโง่

 

"ใช่แต่หนูสั่งมากินคนเดียวพี่ก็สั่งใหม่สิ"

 

"เห้ยได้ไงวะแม่ง" เขาพูดแล้วหันไปสั่งอาหารกับพนักงานคนนั้น

 

"เอาอันนี้ครับ"

 

"สั่งมาถ้ากินไม่หมดระวัง" ประโยคนี้เขาหันมาพูดกับฉัน

 

หลังจากอาหารมาเสิร์ฟเราก็นั่งกินกันจนหมดแต่มันเหมือนขาดอะไรไป ของหวานไงต้องต่อด้วยของหวานสิถึงจะถูกอิอิ ฉันหันไปสั่งไอศกรีมกับพนักงาน

 

"เห้ยนี่ยังไม่อิ่ม" เขาถามฉัน

 

"อิ่มแต่มันก็ต้องกินของหวานด้วยสิถึงจะถูก"

 

"อ้วนว่ะ" เขาพูดขึ้น

 

"ไม่อ้วนซักหน่อย" ฉันพูดพร้อมเบ้ปากใส่เขาเล็กน้อย

 

"เออๆเชื่อ" ฉันไม่สนใจเขาอีกแล้วก็ลงมือกินไอศกรีมตรงหน้าพอกินเสร็จก็เช็คบิลแล้วออกจากร้านเพื่อที่จะไปซื้อของต่อแต่มีเสียงนึงเรียกพี่เขาไว้ก่อน

 

"ซันคะ"

ความคิดเห็น