Mogami Aki

ขอฝากติดตามผลงานด้วยครับ วันละ 1 Like 1 Comment เป็นกำลังใจด้วยครับ ^^

ตอนที่ 21 การเริ่มจู่โจมของพี่สาว

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 การเริ่มจู่โจมของพี่สาว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2560 22:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 การเริ่มจู่โจมของพี่สาว
แบบอักษร

พอถึงพักเที่ยง ผมรีบเดินไปทางตึกสีฟ้าที่เป็นที่รวมตัวของนักเรียนในโรงเรียนของเรา ผมถือเอกสารสีขาวไว้ในมือ

“สวัสดีครับ”

ผมยกมือขึ้นไหว้ผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้า เธอคือครูออยนั่นเอง เธอกำลังนั่งเหม่อลอยคิดถึงเรื่องอะไรซักอย่าง

“อ๊ะ! สวัสดีค่ะ เอาเอกสารส่งสินะคะ!”

เธอที่รู้สึกตัวได้ก็ตอบแบบลุกลี้ลุกลน ไม่สมกับเป็นผู้ใหญ่เลย แต่ว่า....

น่ารักจังแฮะ

ผมยื่นเอกสารนั้นให้กับคุณครู เธอนำมันขึ้นมาอ่านพร้อมกับทำหน้าตกใจนิดหน่อยเมื่อเปิดมาถึงหน้าสุดท้ายที่มีรูปติด

“เอ่อ... ถึงจะไม่ใช่เรื่องของครูก็เถอะ แต่ว่าเธออยู่กับดาวของโรงเรียนเหรอคะ?”

เธอจ้องมาที่ผมพร้อมกับถามคำถามออกมา

“ค ครับ... แต่ผมขอให้ช่วยเก็บเป็นความลับด้วยนะครับ พอดีมีเรื่องนิดหน่อยก็เลย...”

ผมตอบพร้อมกับทำหน้าตาที่แสดงออกถึงความหนักใจ ก็นะ ถ้าตอบว่า ‘ผมมีเซ็กกับเธอ เธอเลยมาอยู่บ้านเดียวกันกับผม’ก็ออกจะเกินไปหน่อย ถ้าจะหาเหตุผลอื่นๆ ก็ดูจะเหมือนแถไปหน่อย

“ย อย่างนั้นสินะคะ.... เข้าใจแล้วค่ะ ครูไม่ถามอะไรอีกแล้ว จะเก็บเป็นความลับให้อย่างดีเลยค่ะ!”

เธอพูดพร้อมกับเอานิ้วชี้มาป้องปาก พร้อมกับขยิบตาข้างหนึ่งให้ ความสวยของเธอเปล่งประกายออกมา จนทำให้ผมใจหายไปชั่วขณะ... นี่แหละคือเสน่ห์ของสาวมีอายุหล่ะ!

“ขอบคุณมากครับ ช่วยผมได้เยอะเลยครับ”

ผมก้มหัวลงขอบคุณ เธอเองก็โบกมือไปมาปฏิเสธ พร้อมกับเอกสารลงไป

“ขอตัวก่อนนะครับ”

ผมหันหลังพร้อมกับกำลังจะเดินออกไป

“อ๊ะ ค่ะ เอ่อ... คือ....”

ดูเหมือนว่าอยู่ๆครูออยก็ทำหน้าตาลำบากใจแปลกๆ เหมือนกับอยากจะถามอะไรซักอย่าง ปากของเธอสั่นเล็กน้อย ก่อนที่จะส่ายหัว

“ม ไม่มีอะไรค่ะ...ขอบคุณสำหรับเอกสารนะคะ”

ผมรีบเดินออกไปทันที

.................................................................................

‘ทำไม หลังของเขา..... ถึงเหมือนกับคนๆนั้น?’

เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในจิตใจของคุณครูสาวในขณะนี้ เมื่อชายหนุ่มผู้เป็นนักเรียนของเธอหันหลังให้ มันช่างคล้ายกับวันนั้น

แผ่นหลังสีดำ พร้อมกับผมเงินประกายขาว ความแข็งแกร่งที่เขาแสดงออกมามันทำให้เธอนับถือ เรื่องเหนือธรรมชาติที่เธอไม่เคยเชื่อมาตลอดชีวิต กลับพังทลายในวันเดียวกับที่เขาปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับมังกรไม้อันแสนทรงพลัง มันยากที่จะทำให้เธอลืมเลือนไปได้

‘คงไม่ใช่หรอก’

“ม ไม่มีอะไรค่ะ...ขอบคุณสำหรับเอกสารนะคะ”

…………………………………………………………………………..

“ไอ่ที จะกินข้าวป่ะ?”

เสียงกวนๆดังขึ้นมาจากข้างหลังผม หลังจากที่เอาเอกสารไปส่งแล้วกำลังจะเดินไปยังร้านสะดวกซื้อในโรงเรียน ก็เห็นไอ้โยวิ่งมาพร้อมกับถาม

“ไม่อ่ะ กินหนมปังกับนมดีกว่า..... มึงไปก่อนเลย เดี๋ยวตามไป”

“เอ่อ เดี๋ยวตามไปด้วยละกัน”

ผมรีบเดินไปพร้อมกับมองซ้ายมองขวาตลอดทางไปด้วย ทางที่ดีขอไม่ให้เจอกับเธอคนนั้นดีกว่า

ผมซื้อขนมปังที่กินง่ายกับนมจืดพร้อมกับรีบเดินไปที่โรงอาหารทันที ผมเดินมองหาเหล่าเพื่อนของผม เมื่อผมเห็นไอ้โยโบกมือให้ก็รีบเดินไปหามันทันที ผมมองซ้ายมองขวาก่อนที่จะนั่งลงไป

“เป็นอะไรของมึง? เหมือนคนบ้าหว่ะ”

“มึงก็รู้ๆอยู่ ไม่น่าถาม เมื่อวานก็เจอไปแล้วครั้งหนึ่งด้วย”

“หืมม เรื่องของฟ้าสินะ มึงก็คุยๆกับเธอไปให้เคลียร์สิวะ มาลับๆล่อๆแบบนี้ลำคานเว้ย”

มันพูดขึ้นมาด้วยความหัวเสีย อะไรของมัน?

ผมหันหน้ามองไปทางอื่น แม้ว่าการทำแบบนี้จะเหมือนกับเด็กก็เถอะ แต่มันก็ดีที่สุดแล้ว คิดว่านะ.......

“ก็เรื่องของมึงแล้วกัน”

มันทำหน้าโกรธๆพร้อมกับก้มหน้าก้มตากินข้าวไป

[ใส่ใจเรื่องของเพื่อนนี่ เป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งนี่นะ]

เสียงคุรามะดังขึ้นมาอีกครั้ง เธอพูดด้วยน้ำเสียงนับถือไอ้โยเล็กน้อย

‘ก็นะ.. ปล่อยๆไปแบบนี้แหละ เดี๋ยวมันก็กลับมากวนเหมือนเดิม’

[ก็ตามที่เขาพูดนั่นแหละ ไปคุยๆกับเธอให้รู้เรื่องดีกว่ามานั่งกลุ้มแบบนี้นะ]

‘ก็เคยคิดอยู่หรอก งั้นถ้ามีกำลังใจจากสาวสวยทั้งสองเมื่อไหร่จะไปพูดแล้วกันนะ’

[…….]

หลังจากนั้นคุรามะก็เงียบลงไป

“หืม นึกว่าใครที่ไหนซะอีก ที่แท้ก็พ่อหล่อเสียของ ของเรานี่เอง”

แต่อยู่ๆผมก็ได้ยินเสียงดังมาจากข้างหลัง ผมกับไอ้โยรีบหันไปทันที หลังจากที่ได้เห็นหน้าผู้พูดแล้ว ไอ้โยก็ทำหน้าปั้นยากทันที

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ ก็ตั้งแต่งานเลี้ยงเมื่อปีก่อนแล้ว”

ผู้ที่พูดออกมานั้นเป็นหญิงสาวที่สวมใส่แว่น จนดูเหมือนคนที่เข้มงวดและพึ่งพาได้ เธอกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆพร้อมกับมองไปที่หน้าของไอ้โย

“ฮึ! ไอ่ที ไปกันเถอะ ตอนนี้รู้สึกอิ่มแล้วหว่ะ”

มันที่กำลังกินข้าวได้ครึ่งจานก็รีบลุกทันที พร้อมกับท่าทางที่เหมือนกับจะเดินออกไปได้ทุกๆเมื่อ

“ใจร้ายจังเลยนะ นึกว่าจะดีใจซะอีกที่ได้เจอชั้นคนนี้”

เธอกล่าวขึ้นมาพร้อมกับนั่งลงไปที่ข้างๆของไอ่โย บรรยากาศมาคุเริ่มกินบริเวณไปทั่วทั้งโต๊ะ ไอ้โยเองก็ดูเหมือนจะถอนหายใจแล้วนั่งลงไป

“สวัสดีค่ะ คุณที ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ”

เธอกล่าวทักทายผมด้วยรอยยิ้ม ผมได้แต่ยิ้มตอบพร้อมกับทักทายเธอกลับไป เธอคนนี้คือเพื่อนสมัยเด็กของไอ้โย พูดให้ถูกก็คือเพื่อนที่คบมานานก่อนที่ผมกับมันจะรู้จักกันซะอีก ดูเหมือนว่าเพราะสาเหตุอะไรบางอย่างทำให้พวกเขาสองคนเขม่นกันตั้งแต่มัธยมต้น ซึ่งไอ้โยไม่เคยบอก และผมก็ไม่เคยถามอีกด้วย

“ว่าแต่เป็นยังไงคะ ไปได้ดีกับคู่หมั้นไหมคะ?”

เธอถามพร้อมกับมองไปที่โย น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความประชดประชัน ผมก็ได้แต่นั่งเงียบๆฟังบทสนทนาของเขาทั้งสองคน

“หึ เรื่องนั้นเธอสนใจด้วยเหรอ?”

“ก็นั่นสินะคะ เพื่อนสมัยเด็กผู้น่ารักมีคู่หมั้นทั้งที.....”

“ไปกันเถอะไอ่ที กูเข้าใจความรู้สึกของมึงเลยหว่ะ”

มันพูดตัดบทขึ้นมาพร้อมกับลุกออกไปทันที ผมได้แต่ก้มหน้าลงขอโทษแทนมัน ซึ่งเธอก็ได้แต่ส่ายหน้า ผมที่เห็นดังนั้นแล้วจึงรีบเดินตามมันไป

“ก็ไม่อยากยุ่งหรอกนะ แต่ตอนมอต้นพวกมึงก็อยู่ด้วยกันดีๆนี่หว่า”

ผมถามไปด้วยความสงสัย ผมพึ่งเคยเห็นมันหัวเสียสุดๆก็วันนี้นี่แหละ

“ก็ไม่ใช่เรื่องปิดบังอะไรหรอก พอดีหลังจากที่ครอบครัวของกูหาคู่หมั้นให้ ยัยนั่นก็เริ่มพูดประชดนี่หว่า”

มันพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเบาลงเล็กน้อย

“คู่หมั้น? มึงมีคู่หมั้นด้วย?”

“ก็เคยมี แต่กูไม่เอาหว่ะ”

“ก็สมกับเป็นมึงดี ไม่ชอบคือไม่ชอบสินะ”

“ก็ตามนั้นแหละ.....”

บทสนทนาห้วนๆนี้ก็ดำเนินไปในขณะที่ผมกับมันเดินด้วยกันอยู่

“ว่าแต่.. จะไปไหนต่อดี”

ผมถามไอ้โยที่กำลังเดินอยู่ข้างๆผม ตอนพักเที่ยงแบบนี้ถ้าเป็นโรงเรียนเก่าผมคงหาที่ๆหนึ่งฟุบลงไปแล้ว แต่ด้วยบรรยากาศใหม่ๆนี่เองทำให้ไม่อยากหลับซักเท่าไหร่

“อืมมม ไปหาคนอื่นๆป่ะ เผื่อมันจะเล่นอะไรแก้เครียดได้”

ไอ่โยเสนอความคิดออกมาซึ่งผมก็เห็นด้วย บางทีการรวมกลุ่มกับคนอื่นๆเยอะๆก็อาจจะดีเหมือนกัน

“อ๊ะ! น้องที~~”

ผมได้ยินเสียงตระโกนดังมาจากข้างหลัง เมื่อผมหันไปมองก็เจอถูก ‘ภูเขา’ ทั้งสองลูกทับไปเต็มๆ

ดึ๋ง

อื๊มมมมมมมมมมมมม

ผมแยกตัวออกมาอย่างยากลำบาก เนื่องจากเธอที่กอดผมแน่น หน้าของผมถูกซุกไว้ภายใต้เครื่องมือที่ทำให้ผู้ชายเกือบทั้งโลกตายได้!

“ส สวัสดีครับ พี่สาว ว่าแต่มาที่นี่ทำไมเหรอครับ?”

ผมกล่าวทักทายเธอที่กำลังทำหน้าตายิ้มแย้มอยู่

“อ้อ พอดีพี่สาวมาส่งของให้เพื่อนหน่ะ”

เธอกล่าวออกมาพร้อมกับชูถุงที่อยู่ในมือของเธอ

‘ว่าแต่ ไอ่ที พี่สาวฝรั่งนมใหญ่คนนี้ใครวะ’

ไอ่โยที่เห็นผู้จัดการร้านแล้วก็ถามผมด้วยน้ำเสียงเบาๆ

‘เป็นผู้จัดการร้านที่ทำอยู่หน่ะ’

ระบบ : รูท เอเนลี่ คูเปอร์

1.ให้ผมช่วยถือไหมครับ? [ได้รับค่าความสัมพันธ์ +1]

2……..[ได้รับค่าความสัมพันธ์ +0]

“เอ่อ.. ให้ผมช่วยถือไหมครับ?”

ผมถามเธอออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ซึ่งเธอเองก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย

“ขอบคุณนะ พี่สาวไม่รู้ทางเลย!”

[ได้รับค่าความสัมพันธ์ รวมเป็น 61 ค่ะ]

ผมเข้าไปถือของให้กับเธอพร้อมกับถามเธอว่าจะให้ไปส่งที่ไหน

“ไปก่อนเลยไอ่โย เดี๋ยวเสร็จธุระแล้วจะตามไป”

“เอ่อ รีบๆหล่ะ”

มันตอบเสร็จแล้วก็รีบเดินไปทันที

“เห็นเพื่อนของพี่สาวบอกว่าตึกวิทย์หน่ะ ช่วยหน่อยนะ!”

เธอเดินเข้ามากระชั้นชิดตัวของผม กลิ่นหอมๆของเธอถูกผมลอบสูดเข้าไป ผมส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปทางตึกวิทย์ที่เคยเดินผ่านมาแล้วครั้งหนึ่ง

“อ๊ะ ที่นี่แหละ ขอบคุณมากนะน้องที วันนี้อย่าลืมไปทำงานด้วยหล่ะ”

จุ๊บ

[ท่านได้รับ♥ จากเอเนลี่ คูเปอร์]

เธอกล่าวของคุณผมพร้อมกับจุ๊บแก้มไปหนึ่งที หน้าของเธอแดงก่ำพร้อมกับวิ่งเข้าไปในห้องทันที

‘!?’

ทิ้งให้ผมนิ่งค้างไว้อยู่หน้าห้อง แม้เหตุการณ์จะเกิดขึ้นเร็วมากแต่ผมยังจำสัมผัสนั้นได้ดี! ปากของเธอนุ่มนิ่มเป็นอย่างมาก เมื่อมันสัมผัสกับหน้าของผมแล้ว มันทำให้ความรู้สึกพุ่งพล่าน ไฟความอยากของผมติดขึ้นมา ดูเหมือนว่าค่าความสัมพันธ์กับค่าความรักที่มีจะทำให้เธอเริ่มจู่โจมผมแล้วสินะ!

‘จะต้องได้พี่สาวเป็นคนต่อไปแน่นอน!’

ผมตั้งปณิธานแน่วแน่ก่อนที่จะแตะแก้มพร้อมกับยิ้มออกมาเบาๆ ผมหันหลังกลับไปพร้อมกับเดินไปทางที่ไอ่โยบอกไว้ทันที

แต่ตอนที่เดินผ่านซอยเล็กๆซอยหนึ่งของโรงเรียนนั่นแหละ มันทำให้ผมเจอกับปัญหาที่กล่าวมาตอนตั้งต้น............................






ตอนนี้ก็ยังเรื่อยเปื่อยเหมือนเดิม ตอนหน้าจะเริ่มจริงจังขึ้นมาแล้วครับ ><

ซึ่งข่าวร้ายก็คือ วันพรุ่งนี้กับวันเสาร์จะไม่ได้ลงครับ แต่จะลงให้วันอาทิตย์ 2 ตอนนะครับ

หากถามว่าทำไมถึงไม่ได้ลง ก็จะสอบวัดระดับแล้ว ผมก็ต้องเริ่มจำคันจิที่จะเอาไปสอบบ้างแล้วหล่ะครับ ไม่งั้นไม่ผ่านแน่ๆ >< T-T ไวยกรณ์เองก็ค่อนข้างปวดหัวนิดๆเหมือนกัน แต่วันอาทิตย์จะรีบกลับมาลงไม่เกินตอนบ่ายสามนะครับ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น