ซารางเฮ๊

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

งานเข้า!!! เอ้า!มาได้ไง

ชื่อตอน : งานเข้า!!! เอ้า!มาได้ไง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ธ.ค. 2560 15:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
งานเข้า!!! เอ้า!มาได้ไง
แบบอักษร

~จิ๊บๆๆ~

“ฮ๊าวววววววววววววว”

ฉันหาวหนักมาก ซึ่งเป็นสัญญาณที่ดีในการเริ่มต้นเช้าวันใหม่ของฉัน

**“กี่โมงแล้วเนี่ย....”**

ฉันพูดตาปรือพลางมองหานาฬิกาปลุก และฉันก็พบว่ามันตั้งอยู่ที่โต๊ะโคมไฟสุดหรูเล็กๆข้างเตียงนอน เป็นนาฬิกาดิจิทัลที่แปลกตาที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาก่อน ฉันค่อยๆไล่ดูรูปร่างของนาฬิกาไปเรื่อยๆจนมาดูเวลาที่มันแสดง 9:45.........

“วี๊ดดดดดดดดดดด!!!!สายแล้วสายแล้วสายแล้ววววววว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

ฉันรีบตะเกียกตะกายลงมาจากที่เตียงนอนอันใหญ่เบ้อเริ่มของนายกระเทย เอ๊ะ!!!!

“ล....ลืมไปเลย เขาโทรไปลาออกให้ฉันแล้วนี่นาT^Tไม่ต้องตื่นเช้าอีกแล้วสินะ”

ฮือออ ในใจก็รู้สึกดีนะที่ต่อไปนี้ก็ได้นอนเต็มอิ่มกับเขาซะที แต่สักวันยังไงฉันก็ต้องไปจากบ้านหลังนี้อยู่ดี คงจะหางานลำบากแน่ๆเพราะต้องเลี้ยงลูกด้วย ถึงยังไงยัยกระเทยบ้านั่นก็ควรคิดถึงอนาคตของฉันกับลูกสักหน่อยนะยะ!!!!โธ่เอ้ยยยย ถึงจะท้องอ่อนๆก็ยังพอไปทำงานได้แหละน่าาาา จริงมั้ยจ้ะลูกแม่^^ ฉันพูดพลางเอามือมาลูบท้องที่ยังไม่ป่องของฉันอย่างแผ่วเบา

เมื่อวานก่อนที่จะมาที่คฤหาสน์นี้ ซีซาร์พาฉันไปที่โรงพยาบาล ไปตรวจครรภ์และทำประวัติคนไข้ ผลสรุปคือฉันตั้งท้องอ่อนๆจริงๆและต้องระวังมากขึ้นกว่าเดิม ฉันจะสู้ๆค่ะนักอ่านนน!!!!!

~แอ๊ดดดดดดด~

“อ้ะ คุณหนูเขาตื่นเเล้วอีช้อย!!!!”

“เอาชุดมาเปลี่ยนให้คุณหนูเร็วเข้า!!!”

เหวออออออ อยู่ดีๆก็มีแม่บ้านร่างกายกำยำทั้ง10คน เข้ามายืนเรียงเป็นเเถวพร้อมกับโค้งคำนับให้ฉันอย่างพร้อมเพรียง

“อ้ะ.....จะทำอะไรนะะ”

“ไม่ต้องห่วงค่ะคุณหนู นี่คือชุดที่ต้องใส่ในเช้าวันนี้นะคะ นายน้อยเตรียมไว้ให้แล้วค่ะ”

“เตรียมไว้ให้อีกแล้วเหรอ!!! ฉันอยากหาใส่เองบ้างนี่นา”

“ไม่ได้ก็คือไม่ได้สิคะคุณหนู!!!!เมื่อคืนโดนอะไรบ้างรึเปล่าคะ”

“ป.....เปล่า ฉันยังปลอดภัยไม่โดนอะไร ทำไมเหรอ”

“นี่ไงคะ!!!ถ้าคุณหนูทำตามที่นายน้อยต้องการ ดิฉันคิดว่าคุณหนูจะไม่มีวันโดนทำอะไรแน่ๆค่ะดิฉันรับประกัน”

“คุณหนูจะปลอดภัยค่ะะะะะ!!!”

ทุกคนพูดพร้อมกันจนเสียงดังสนั่นลั่นห้องนอน ถ้าฉันใส่หรือทำอะไรแล้วปลอดภัยจากการโดนลวนลามละก็ ฉันจะทำให้ทุกอย่างเลยจย้าาาาาาา!!!

“เอามา!!ฉันจะทำ”

ฉันพูดพร้อมกับยิ้มกระชากใจไปให้เหล่าแม่บ้านร่างกายบึกบึนทั้งหลายแหล่ แหมฉันอดไม่ได้จริงๆขอบรรยายหน่อยละกันนะ แป๊ปเดียวก็ได้ อืม...คนเเรกนี่คางเหลี่ยมหน่อยๆ ปากบานนิดๆไม่มีดั้งมากๆ แต่ผิวขาวสวยดีฉันช๊อบชอบ คนที่สองนี่มาอลังการมาก นางแต่คอสเพลย์ชุดเมดหรือไง มีหูมงหูแมวหูหมูหูหมีอะไรเยอะเเยะนักหนา ผมทรงแอฟโฟร์ ใส่แว่นตาสีแดงรูปหัวใจ คนที่นี่เขาคัดเลือกแม่บ้านยังไงกันเนี่ยยยย มา!!คนที่สามคือดาวเด่น ฉันชอบมาก ในขณะที่แม่บ้านคนอื่นๆเขานุ่งกระโปรงสั้นๆบ้าง ถึงเข่าบ้างนั้น นางจัดเต็มใส่ยาวถึงข้อเท้ามาเลยจ้าาา เมื่อกี้ฉันเห็นด้วยนะยะ ตอนนางเดินเข้ามานางมีแอบล้มหน้าคว่ำอยู่ตรงประตูแต่นางก็รีบลุกขึ้นยืนกลัวฉันจะเห็น(แต่ฉันเห็น_.,_)นางเป็นสาวแว่....เอ้ยไม่ใช่สิ มองเผินๆแล้วเหมือนเด็กสาวนะเนี่ย แต่พอนางหันหน้ามาเท่านั้นแหละ!!!หู้ยหู้ยๆไม่เอาไม่นินทา!!คิดเอาเองนะคะนักอ่านนนน

ฉันค่อยๆเดินไปล้างหน้า แล้วออกมารับประทานอาหารเช้าข้างล่างที่ซีซาร์เตรียมไว้ให้(อีกแล้ว?) ฉันสงสัยมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ ทำไมที่นี่ใหญ่โตมโหฬารแต่กลับมีคนเพียงไม่กี่คนที่อยู่ที่นี่ เท่าที่ฉันเห็นก็มีแค่ซีซาร์กับแม่บ้านและบอดี้การ์ดเท่านั้น ไม่เห็นคนอื่นเลย...

“บ้านเงียบจัง ที่นี่ไม่มีใครอยู่เลยเหรอคะ”

ฉันหันไปถามแม่บ้านที่ยืมอมยิ้มให้ฉันอยู่

“อ๋อ ตระกูลแอเรย์มีบ้านอยู่หลายสิบหลังค่ะคุณหนู แต่ว่าสมาชิกในตระกูลมีเพียงแค่2คนเท่านั้น ก็คือนายท่านซีซัส และนายน้อยซีซาร์ค่ะ”

“อ้าว แล้ว.....”

“นายหญิงท่านเสียไปนานเเล้วค่ะ ตั้งแต่นายน้อยซีซาร์ยังเด็กๆ เลยมีกันอยู่แค่สองคน”

“........”ถามไม่เข้าเรื่องอีกแล้วสินะเรา หยุดถามเเล้วกินต่อเถอะน่าริชชี่

“ไม่ถามเหรอคะ ว่านายท่านไปไหน”

แม่บ้านทุกคนต่างก็แย่งกันมาถามฉัน ว่าทำไมฉันไม่ถามต่อว่าอย่างนู้นอย่างนี้

“ถ....ถามก็ได้ คุณพ่อของยัยกร....เอ้ยยย คุณพ่อของซีซาร์เขาไปไหนเหรอ”

“แยกกันอยู่คนละหลังแล้วค่ะ หลังนี้เป็นของนายน้อย ส่วนคุณท่านไปอยู่หลังเล็กอีกหลังเพราะบ้านหลังนั้นมีแต่ความทรงจำที่ดีของนายหญิงกับนายท่าน”

“อ้าว!!!ทำไมเขาไม่ไปอยู่กับพ่อเขาละเนี่ย แยกกันอยู่ทำไมละ!!อุ๊ยย!!”ฉันรีบเอามือมาอุดปากตัวเองที่โพล่งออกไป ฉันเผลอถามอะไรไม่เข้าเรื่องออกไปซะแล้ววว

“นายท่านบอกว่าซักวัน นายท่านก็ต้องออกมาอยู่คนเดียวเพื่อมีครอบครัว ถ้าหากเจอคนที่ชอบก็ต้องให้มาที่นี่ค่ะ บ้านหลังนี้นายน้อยซีซาร์ออกแบบเองทั้งหมดตั้งแต่เด็กๆเลยนะค่ะ ช่างงดงามจริงๆ”

ห้ะะะ!!!ออกแบบเองตั้งแต่เด็กเลยเหรอ บ้านที่ใหญ่อย่างกับพระราชวังอย่างนี้เนี่ยนะ!!!!จะเก่งไปไหน พอๆฉันไม่ซักต่อแล้ว!!!ยิ่งรู้ว่าตานั่นเก่งระเบิดระเบ้อขนาดไหนฉันก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยเท่านั้นแหละ

.......รู้สึกต่ำต้อยกับรู้สึกไม่คู่ควรกับเขามันเหมือนกันรึเปล่านะ.......

ฉันพูดพลางกินต่อโดยไม่สนใจอะไรอีกแล้ว กินเยอะๆกินเยอะๆเลยดีกว่าริชชี่ พออิ่มแล้วก็จะปวดอึ อึเสร็จจะสบายตูดแล้วก็นอน นอนเเล้วก็จะลืมไงละ!!

——————

~ตรู๊ดดดด~

“ฮัลโหลพ่อครับ ผมประชุมแทนพ่อเสร็จแล้วนะ จะให้เล่าให้ฟังมั้ยว่าวันนี้ประชุมเรื่องอะไรไปบ้าง”

“555ไม่ต้องหรอกน่า พ่อจะให้แกทำงานแทนที่พ่อทีละนิด จนทำแทนทุกอย่าง”

“หนักเลย555”

“มะรืนนี้จะมีงานเลี้ยงต้อนรับแกนะซีซาร์ ทุกคนต่างก็รู้กันนะว่านี่ไม่ใช่งานเลี้ยงเฉยๆ จุดประสงค์คือเปิดตัวของแกในฐานะว่าที่ประธานและเจ้าของธุรกิจค้าน้ำมันรายใหญ่ที่สุดของเอเชีย ‘เเอเรย์กรุ๊ป’”

“รู้แล้วน่า”

“รู้แล้วก็ดี พ่อจะได้วางใจ งั้นวางสายเลยนะ”

“พ่อ!!!!.....ผมมีเรื่องจะคุย เดี๋ยวผมจะไปหานะครับ”

“นานแล้วนะไอ้ลูกชาย ที่พ่อได้ยินคำว่า’ครับ’จากลูก ได้สิ มาคุยกัน”

-ตี๊ดดดด-*

หลังจากที่พ่อวางสายไปนั้น ผมก็รีบไปหาพ่อที่บ้านเล็กทันที ตอนนี้ก็6โมงเย็นเเล้ว ถ้าไปช้าเดี๋ยวจะไม่ทันจัดอาหารให้ยัยตัวแสบนั่น

กริ๊งงง กริ๊งงง

“ว่า?”

“นายหน่อยยยคับบ เอิ่ม วันนี้จะกลับมาทานข้าวบ้านมั้ยคับ จ๊อดสิได้ไปบอกให้อีช้อยมันเตรียมไว้”

“ไป เดี๋ยวก็กลับแล้ว ริชชี่เป็นไงมั่ง มื้อเย็นฉันไม่ได้จัดไว้ให้ ถ้าเธอหิวก็บอกไปก่อนเลยว่าให้กินกล้วยน้ำว้าไปก่อน2ลูกนะ”

“ได้คับนาย...เย้ยย”

‘ตายแล้ววว คุณหนูคะ เดี๋ยวจรัสทำเองค่ะ คุณหนูอยู่นิ่งๆสิค่าาาาา’

‘คิกๆๆ555ก็มันจักจี้นี่นา555’

“เงียบๆกันหน่อยไม่ได้เหรอนิ คนกำลังคุยธุระ...”

“.......ไอ้ปึ๊ดละ...”

“อ้อ พี่ปึ๊ดดด อืมม พี่ปึ๊ดเขาไปเรียนร้องเพลงคับนาย เห็นบอกว่าใกล้จะวันเกิดเมียเขาเเล้ว เขาอยากร้องเพลงเพราะๆให้เมียคับนาย”

ติ๊ดดดดด

ผมกดวางสายทันที ชักจะไม่ไหวกับไอ้บอดี้การ์ดพวกนี้แล้วนะ งานจะทำมั้ยเนี่ย ไปเรียนร้องพงร้องเพลงอยู่ได้ ทำตัวเป็นเด็ก เมื่อวันก่อนผมแอบให้คนไปสะกดรอยตามไอ้ปึ๊ดมัน รู้มั้ยมันทำอะไร มันไปเรียนจริงๆนั่นแหละ แต่สักพักก็โดนตะเพิดให้ออกมาจากที่เรียนร้องเพลงเลยทันที ผมก็ไม่เข้าใจ เสียงมันเหมือนควายออกลูกเหรอ? สงสารมันจริงๆ

ผมลงจากรถเเล้วเดินเข้าไปในบ้านเล็ก เข้าไปสักพักก็ถึงห้องรับแขกที่มีพ่อนั่งไขว่ห้างจิบชารออยู่ตรงโซฟาสุดหรู

“ว่าไงลูกชาย”

“พ่อครับ...คืองี้นะ..”

ผมรีบคุยเรื่องที่ต้องการกับพ่อทันทีอย่างไม่ลังเลอะไร

“หยู๊ดดดดดก่อนลูกชาย พ่อรู้นะว่าเราจะพูดอะไร”

“คือผมชอบผู้หญิงคนนึงแล้วคือเขา....”

พรูดดดดดดดดด!!

เย้ยอะไรเนี่ย อยู่ดีๆพอที่กำลังค่อยๆซดชาอยู่ก็สำลักจนพ่นชาออกมาจากปากทันทีที่ได้ยินสิ่งที่ผมพูด

“อ....อะไรนะ แค่กๆ พ่อคิดว่าจะมาปรึกษาเรื่องผู้ชายเดิมๆซะอีก แกเป็นกระเทยไม่ใช่เหรอลูก!!!ซีซาร์ลูกพ่ออออ!!!”พ่อเอามือทั้งสองข้างมาบีบไหล่ผม แล้วเขย่าตัวผมเพื่ิอเค้นหาความจริง

ผมจึงเล่าทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นตั้งเเต่เลิกกับไอชั่วคิริว จนมาเจอกับริชชี่ เรื่องเเฟนของริชชี่ เรื่องยาปลุกเซกส์ เรื่องเด็ก เรื่องที่แฟนเก่าริชชี่มาตามทำร้ายถึงที่บ้าน...บลาบลา...

“เดี๋ยวก่อนนะ งั้นเรื่องเมื่อคืนนั้นที่อิตาลี แกก็จำได้หมดเลยนะสิไอ้ลูกเวร”

“ใช่สิพ่อ ผมคอเเข็งจะตาย ดื่มแค่นั้นไม่เมาหรอก จำได้ทุกอย่างแหละ”

“แล้วผู้หญิงเขาไม่ขัดขืนบ้างเลยรึไงห้ะ!!”

“ขัดขืนสิ ดิ้นแทบตาย เอะอะก็จะกลับห้องอ่ะ”

“อ้าว!!!ไอ้ลูกชั่ว ลูกเวร!!!อย่างนี้ก็คือแกตั้งใจจะมีซัมติงกับเขาชัดๆแถมไม่ป้องกัน เขาจะท้องก็ไม่แปลก!ผู้หญิงคนนั้นนี่น่าสงสารจริงๆ มาเจอกระเทยอย่างแก ฮึก!!”

“เย้ยยยยยย แล้วพ่อจะน้ำตาคลอทำไมเนี่ย”

“ก็สงสารหนูริชชี่นี่นา ลูกไม่ได้ชอบเขาแล้วทำอย่างนี้กับเขาทำไมว่ะลูกกกก!!!โอ็ยยยย ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว พ่อก็จะบอกความจริงของพ่อบ้าง!”

****

“พ่อเคยเป็นเกย์มาก่อน แล้วคือแม่ของลูกเข้ามาในชีวิตของพ่อ ทำให้พ่อรู้สึกไม่สามารถละเลยความรู้สึกที่ตัวเองมีต่อผู้หญิงคนนี้ได้ นั่นก็คือรัก!!! “

“0[ ]0”****

“หลังจากนั้นพ่อก็เลิกเป็นเกย์ทันที กลายมาเป็นผู้ชายธรรมดาๆคนนึงที่รักผู้หญิงทั่วไป...”

“.......”

“เป็นเกย์ยังเลิกได้!!!กระเทยก็ชอบผู้หญิงได้เหมือนกันเเหละเนอะะะ !!!ลูกนี่มันลูกพ่อจริงๆ!!!”

“ผ...ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพ่อ...คือแบบว่า”

“พอได้กลับมาเป็นผู้ชายแล้วรู้สึกดีนะว่ามั้ย”

พอยืนขึ้นปาดน้ำตา พร้อมกับพูดแล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

“..พ่อรู้สึกดีเหมือนกันเหรอ”

“อ้าวพ่อเเค่พูดเฉยๆนะ แกก็รู้สึกเหมือนกันเหรอ”

“พ่อเล่าเรื่องมาจนครบหมดทุกอย่างแล้วจริงๆเหรอ ต้องมีอะไรที่ยังไม่ได้เล่าแน่ๆระหว่างพ่อกับแม่อ่ะ”

“โอ็ยยย อะไรไม่มี๊ คิดมาก กลับบ้านไปได้แล้วไปเดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อไปหา อยากเจอกับหนูริชชี่แทบจะแย่แล้ว แหม่ปวดหลังจริงๆเลยนะวันนี้”

“.....”

“................”

เราสองคนนั่งจ้องตากันอยู่นานจน.....

“.........”

“ก็เหมือนลูกนั่นแหละ.......คนเราก็ต้องมีคืนนั้นกันทุกค๊นนนนนนน!!!”

“พ่อ!!!!! พ่อ!!!!!!!!!!!!”

พ่อพูดเเล้วรีบวิ่งหนีไปทันที แหมแก่แล้วยังวิ่งได้ปร๋อเลยนะตาเฒ่าคนนี้ อะไรคือคนเราก็ต้อง...อ๊ะะะะ!!!!เห้ยยยน เหมือนกับผมงั้นเหรอ คืนนั้นงั้นเหรอออ พ่อกับแม่ก็บะบะโอ้บะบะ...!!.!.!!!!!!!!!!!&;&;@(฿@8:฿;&

โธ่เอ้ย ครอบครัวนี้มันเป็นอะไรกันไปหมดดด ตอนนี้พ่อก็วิ่งหนีไปซะแล้ว ผมยังไม่ได้พูดสิ่งที่อยากจะพูดเลย ฝากแม่บ้านที่นี่ไปบอกได้มั้ยเนี่ย ไม่รู้แหละ

“ป้าฉอดฮะ พอจะรู้มั้ยฮะว่าพ่อไปไหนแล้ว”

“อ้อ หมั่ยรู้วสิคะนายน้อย...คุณท่านเขาวิ่งไปเรื่อยๆแหละค่ะ เดี๋ยวเหนื่อยก็คงหยุดเอง”

“งั้นฝากบอกอะไรพ่อหน่อยได้มั้ยฮะ...”

“ได้สิคะ ว่ามาเลยค่ะ”

“ผมจะแต่งงานนะครับ ภายในอังคารหน้า นี่ฮะบัตรเชิญของทุกคนที่นี่ ฝากด้วยครับป้า ขอบคุณมากครับเดี๋ยววันหลังจะซื้อฟันปลอมอันใหม่มาฝาก”

“ได้ค่ะนายน้อยอิอิ ห้ะ!!!จะแต่งงาน!!!!นายน้อยเนี่ยน้ะะะะะ”

———————

เห้อออออ เบื่อจังฉันหิ๊วหิววววตาบ้านั่นบอกให้กินกล้วยน้ำว้าไปสองลูก ตอนนี้ฉันกินไปสามลูกละยังหิวอยู่เล้ยยยยย

“ฉันหิวว ไม่ไหวแล้ววว”

“แหมมมม คุณหนูคะ ใจเย็นๆสิคะ นายน้อยนี่ก็ช้าจังเลย ผ่านไป15นาทีแล้วก็ยังไม่มา”

“เนอะๆไม่เข้าใจคนหิวข้าวเลย”

เอาจริงๆฉันไม่ค่อยจะหิวเท่าไหร่หรอก หิวนิดๆหน่อยๆตามประสาคนสวยเขาหิวกันอ่ะอิอิ

ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องครัว และคนใช้ก็กำลังทยอยกับออกไปข้างนอกทีละคนทีละคนกันจนหมด เหลือแค่ฉันกับจรัสเท่านั้นที่อยู่ในห้องครัว

“นี่จรัสสสส ฉันอยากกินข้าวตัมจังเลยอ่ะ”

“ได้เลยค่ะคุณหนู เดี๋ยวจรัสจะทำให้ แต่ว่าช่วยอยู่เฉยๆก่อนนะคะจรัสขอร้องงง”

“ม่ายอาววววว ฉันอยากทำกินเองนี่นาาา อยากชิมฝีมือฉันมั้ยยย ฉันทำอาหารอร่อยมากนะขอบอก แหมมม เวลาฉันทำเสต็กเนี่ยยย หอมเนื้อนิ่มละมุนจนคนห้องข้างๆฉันประมาณ3-4ห้องมาเคาะประตูขอกินด้วยเลยนะบอกไว้ก่อนน”**

ฉันไม่ได้โกหกนะ ฉันทำอร่อยจริงๆคนอ่านต้องเชื่อฉันสิคะ!!!เอ๊ะทำไมไม่เชื่อละคะ!!!ไว้ใจนางเอกคนนี้สิคะทุกคนนน!!!!

“ว้าวววว!!!จริงเหรอคะ งั้นทำเลยค่ะข้าวต้มของคุณหนู ทำเลย จรัสอยากกินนนนนน จรัสหิววว”

ยัยจรัสนักกล้ามตรงหน้าฉันนี่คือแบบว่า...แหมฉันอยากให้ทุกคนได้เห็นจริงๆ คือตอนนี้ยัยจรัสกำลังมองตาฉันด้วยสายตาอ้อนวอนหวานเยิ้ม ปากนี่ก็ยิ้มกว้างซะจนเหมือนโรคจิต แถมน้ำลายก็ไหลย้อยลงมานิดๆแล้วด้วยกรี๊ดดดดด กำลังจะหยดแล้ววว!!

“โอ....โอเครจ้ะะ เช็ดน้ำลายก่อนนะ เดี๋ยวฉันทำเเป๊ปนึงงงง”

“งั้นจรัสช่วยเตรียมของที่ต้องใช้นะคะ”

พูดเสร็จยัยนั่นรีบไปควานหาวัตถุดิบอื่นต่างๆที่ต้องใช้ทันที ที่บ้านนี่มีแต่ของคุณภาพดีๆทั้งนั้นเลย ฉันชักจะสนุกซะแล้วสิอิอิ

——————-

‘นายน้อย!!!!’

‘นายน้อยกลับมาแล้ววววว’

‘ยินดีต้อนรับกลับครับนายน้อยยยยย!!!’

“เออ”

ขวับ ขวับ

‘นายน้อยมองหาอะไรอยู่งั้นเหรอครับ’

“ยัยตัวเล็กละ ยัยนั่นไปไหน”

‘อึ๋ยยย....’

‘อย่าบอกเด็ดขาดน่ะพี่ว่าตอนนี้คุณหนูอยู่ในห้องครัวกับอีจรัสมัน’

“อยู่ในห้องครัวเหรอ?”

กลิ่นไรหอมๆวะ

——————

‘หูยยยยคุณหนู อร่อยที่สุดเลยค่ะ ที่พูดเนี่ยคือไม่ได้โม้จริงๆด้วย!จรัสชิมแล้วหัวใจเต้นตึกตักเลยยย’

จรัสพูดพลางหยิบจาน

‘ถ้างั้นเดี๋ยวจรัสไปจัดโต๊ะเลยดีกว่าค่ะ.......อุ๊ยตาย’

5555คงจะล้มที่ไหนซักที่นี่แหละมั้งไม่ต้องไปสนใจหรอกน่า เอ.....ควรเติมขิงอีกหน่อยดีมั้ยนะ หรือว่าพริกไทยดี...

‘น....นาย....นายน้อยคะ คุณหนูไม่ได้อยู่ที่นี่หรอกค่ะเชื่อดิฉันเถอะนะคะ!!!’

“อะไร จะอยู่หรือไม่อยู่ฉันจะเป็นคนไปดูเอง!!”

วี๊ดดดดดดด!!!ยัยกระเทยบ้านั่นกำลังจะมาที่ห้องครัวงั้นเหรออออ!!!!วี๊ดดดดดดดดดดต้องซ่อนๆๆๆๆ

ทันใดนั้นก็มีมือหนามาโอบรอบตัวของฉัน ทำให้ฉันดิ้นลำบาก

จุ๊บ~~~แก้วนิ่มเนียนใสของฉันถูกกดด้วยริมฝีปากนุ่มๆของใครสักคน

“เจอตัวแล้วว ฉันมาที่บ้านทำไมไม่เห็นมายืนรอเลยอ่ะ”

“ก...ก็คนมันไม่ว่าง!!!ยุ่งอยู่นี่นา”

“อุ๊ยงั้นถ้าไม่ยุ่งเธอก็จะออกมารับฉันล่ะสิ น่ารักจังหอมอีกทีดีมั้ยนะ...”

“นี่เดี๋ยวเถอะย่ะ!!ฉันหิวจะเเย่อยู่เเล้ว กินข้าวกันเหอะนะฉันทำข้าวต้มไว้แล้วเนี่ย นะนะนะนะนะ”

“หืม ข้าวต้มเหรอ ก็ได้ๆ แต่ต้องดื่มนมก่อนนอนด้วยนะ นี่ฉันกำลังตามใจเธอนะเนี่ยรู้รึเปล่าคนสวย”

แหวะ นี่ขนาดตามใจเเล้วนะ ยังบังคับให้ฉันดื่มนมก่อนนอนอีก เครื่องดื่มที่ฉันเกลียดก็คือนมจืดนี่แหละ แต่ถ้าอาหารที่มีนมเป็นส่วนผสมอย่างเค้กหรือชานมนี่ฉันโอเคนะอิอิ

“รู้แล้วหน่า”

“ได้ยินว่าเธอทำอาหารอร่อยนะ แต่ไม่รู้จริงรึเปล่า สงสัยคืนนี้อาจต้องเข้าห้องน้ำหลายรอบแน่เลย”

อี๊ เขาพูดพลางส่งยิ้มเย้ยหยันมาให้ฉัน รับมั่ยด้ายยยย คนสวยไม่ยอม!!!!ฉันจะทวงสิทธิความเป็นผู้หญิงของฉันคืนนน!!!

“หึ ลองดู๊ววว ฉันจะตักให้นายแบบพูนชามไปเลยยยย”

15นาทีผ่านไป

ฮือออออ อะไรอ่ะ เขากินหมดเกลี้ยงเลย ฉันตักให้เขาตั้งเยอะ แถมเขาเบิ้ลชามสองหลังจากที่ฉันตักให้อีกด้วย เขาหันมาทำหน้าทะเล้นใส่ฉัน แล้วเลียปากพลางพูดว่า

“ฉันชอบนะ”

“รู้แล้วน่า นายก็พูดไปแล้วเมื่อวานนี่นา”

ฉันตอบกลับอย่างหน่ายๆ หึยยยฉันก็เขิลเป็นนะยะะ

“เปล่า ที่ชอบนะไม่ใช่เธอแต่เป็นอาหาร”

“........”

เหล่าแม่บ้านต่างพากันขำฉันกันใหญ่ที่ฉันเสียหน้า หนอย!!!ยัยกระเทยบ้า ยัยตุ่นปากเป็ดแฮร์รี่!!!!ยัยโรคจิตตต!!!! ฉันจะไม่หลงกลอีกแล้ววววว!!!เอ๊ะ เชื่อฉันสิคะทักอ่านทุกคน ครั้งหน้าฉันไม่โง่แล้วค่ะ จริงๆนะ!!!

“กับเธอฉันคิดไปมากกว่าชอบแล้ว.....ฉันรักเธอเลยต่างหาก...กำลังน้อยใจอยู่ละสิท่า555”

“โอ็ยย ไม่รู้ ฉันจะน้อยใจได้ยังไง!!เราไม่ได้เป็นไรกันสักหน่อยนึง ไปนอนแล้ว!!!”

ฉันปกปิดความเขิลด้วยการลุกพรวดพราดออกจากโต๊ะเพื่อที่จะขึ้นไปนอน

“อะไรนะตัวเธอ เราไม่ได้เป็นไรกันได้ไง เดะปั๊ดดด!! ช้อยกับจรัสฝากเก็บจานด้วยนะ”

เย้ยยย ตาบ้านั่นรีบวิ่งตามหลังฉันมา แล้วทำไมบ้านนี้มันใหญ่จัง ฉันวิ่งตั้งนานละยังไม่ถึงบันไดเล้ยยยย แม่บ้านทุกคนต่างอมยิ้มโมเมนท์ของเราทั้งสองคนจนแก้มจะปริแตกแล้วเนี่ย เห้อถึงบนห้องซะที

“โอ็ยยยยย!!!!นายอย่ามาทำให้ฉันอายจะได้มั้ยยยย”

“อายอะไร ฉันไม่อาย เธออายเหรอ?”

“ก็ใช่นะสิ เห้ออออ เกิดเป็นฉันคนนี้นี่เหนื่อยจัง”

“เออใช่ มีเรื่องจะบอก แต่จะบอกหลังจากเธอดื่มนมแปรงฟันเสร็จ เธอต้องชอบแน่ๆ เพราะมันเป็นข่าวดี”

“เห้ยย ข่าวดีเหรอ ข่าวดีอะไรกันๆๆรีบบอกฉันมาเร็วๆเข้า”

“ไม่!!!ไปดื่มนมแล้วจะเกริ่นให้ฟังนิดๆ”

“โธ่เอ้ย ลีลา ไม่อยากรู้แล้วก็ได้! ราตรีสวัสดิ์”

“เย้ยย ยัยบ้า ยอมไม่รู้ดีกว่ายอมดื่มนมเลยเหรอ ไม่เอาอ่ะไปดื่มเดี๋ยวนี้ร่างกายจะได้แข็งแรง...”

“งื้ออออ....”

“แต่ถ้าเธอดื่มนมจากน้องชายตรงเป้ากางเกงฉันแทนก็ได้นะ จะอนุโลมให้พิเศษวันนึงเลยเชียวนะคนสวย”

“ทะลึ่ง!!!!!!!”

“อ้าว!!ก็วันนั้นเธอยังดูด......อุ๊บบบบ”

“ชู่ววววววววววว!!!!บอกแล้วไงงง ว่าอย่าพู๊ดดดด!! ฉันไปแล้ว ฉันจะดื่มนม!!”

“เด็กดี^^”

เขาพูดพลางเอามือมาลูบหัวฉัน เชอะตาบ้า บ้าบ้าบ้าที่สุด!!!! จริงๆเลยเชียว!!!

~ก่อนนอน~

ฮ้าาาาในที่สุดก็ได้นอนสักที หมอนั่นบอกว่าพอฉันดื่มนมและแปรงฟันเสร็จจะมาบอกข่าวดีไง แล้วตอนนี้เขาหายหัวไปไหนของเขา ช่างเถอะ ฉัน!!จะ!!!นอน!!!!

~คร่อก~ฟี้~

“อ้าวว หลับซะแล้วเหรอเนี่ยฮันนี่ริชชี่”

“กรี๊ดดด ชื่ออะไรบัดสีบัดเทลิง หยุดเรียกฉันอย่างนั้นเลยน้ะะะะะ”

“อ้าว ไอเราก็นึกว่าหลับแล้ว”

“ก็หลับแล้ว แต่ทนให้นายเรียกแบบนั้นไม่ไหว กะจะลุกตื่นขึ้นมาตบซักฉาดสองฉาด”

“ใจร้าย อ่ะๆนอนต่อๆ”

ฉันค้อนให้เขาอ่อนๆพอน่ารัก แล้วล้มตัวหลับตานอน เขาค่อยๆประคองมือฉันขึ้นมา

แล้วฉันก็รู้สึกได้ถึงอะไรที่สอดใส่เข้ามาในนิ้วของฉัน......มันคืออะไรกันนะ!!!ม....ไม่กล้าลืมตาดูเลยอ่ะ

เขาจะทำเรื่องทะลึ่งอีกรึเปล่าน่ะกรี๊ดดดดดด!!!


#เป็นไงบ้างคะกับตอนนี้ ช่วงนี้ไรต์อาจจะอัพช้าหน่อยนะคะเพราะช่วงนี้ไรต์ไม่ค่อยสบาย ถ้าถูกใจอย่าลืมกดไลค์และคอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรต์หายไวๆด้วยนะค้าาาา จุ๊บๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น