ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

ชื่อตอน : Ep 48. จับตัว

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2560 14:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 48. จับตัว
แบบอักษร

แพ้ใจ❤

Ep 48.


ดรีม:พี่ฟิว กินข้าวเที่ยง

พี่ฟิว:...............

ดรีม:พี่ฟิว

พี่ฟิว:..............

ดรีม:พี่ฟิว!

พี่ฟิว:ห๊ะ

ดรีม:กินข้าว

พี่ฟิว:แปปๆ พี่ขออ่านตรงนี้อีกหน่อย

ดรีม:ไม่ได้มากินข้าวก่อน จะได้มีแรง

พี่ฟิว:ครับ

พี่ฟิววางเอกสารบนโต๊ะ ก่อนจะเดินมาหาฉันที่โซฟา วันนี้ฉันทำอาหารไทยมาให้พี่ฟิวทาน เขาบ่นอยู่ว่ามาอยู่นี้แล้วยังไม่ได้กินอาหารไทยเลยฉันก็เลยเข้าครัวทำมาให้เขากิน ช่วงนี้เขามองเครียดๆไหนจะต้องศึกษางานของคาสิโนทั้งหมด ไหนจะเรื่องของคุณลิน ตอนนี้ยังตามจับตัวไม่ได้เลย

พี่ฟิว:อาหารไทย

ดรีม:พี่อยากกินหนูเลยทำมาให้พี่กิน

พี่ฟิว:ไม่เห็นต้องยุ่งยาก หนูเหนื่อยกับการเรียนแล้ว ยังจะมาดูแลพี่อีก

ดรีม:พี่เป็นคนที่หนูรักหนูก็ต้องดูแลสิ

พี่ฟิว:ครับ แล้วหนูแน่ใจนะว่าลงเรียนให้จบภายในปีเดียวอ่ะ

ดรีม:แน่ใจ เหนื่อยหน่อย แต่หนูจะพยายาม ทำให้สำเร็จ หนูอยากมาช่วยพี่ทำงานบ้าง

พี่ฟิว:ไม่ต้องหรอก เรียนจบแล้วเตรียมตัวทำหน้าที่แม่ของลูกพี่ก็พอ

ดรีม:พี่ฟิวอ่ะ กินเข้าไปเลย

พี่ฟิว:ป้อนหน่อย

ดรีม:มือก็ว่าง กินเองเลย

พี่ฟิว:เมื่อย เซ็นเอกสารทั้งวัน

ดรีม:ก็ได้ อ้าปาก

พี่ฟิว:อ้ำ อร่อยจังฝีมือเมียใครน้า

ดรีม:เมียหมามั้ง

พี่ฟิว:เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวจะโดนจับกด

ดรีม:คืนนี้นะคะสามี

พี่ฟิว:ยั่วนักนะ

ฉันทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ตั้งแต่พี่ฟิวเข้ามาบริหารคาสิโน ฉันกับพี่ฟิวยังไม่ได้มีอะไรกันเลย กลับถึงบ้านเข้าก็ล้มตัวลงนอนทุกวัน เวลาจะกินข้าวยังแทบไม่มี บางคืนเขาก็ต้องนอนค้างที่นี้ ถึงฉันจะมานอนด้วยแต่เขาก็กว่าจะเข้านอนฉันหลับก่อนทุกที

ดรีม:เรื่องของคุณลิน

พี่ฟิว:ยังไม่มีโอกาสจับตัวมา

ดรีม:ทำไม

พี่ฟิว:ลินแต่งงานกับพี่ไฟ

ดรีม:พี่ไฟ?

พี่ฟิว:พี่ไฟเป็นญาติพี่ เขาไม่ได้ไปงานแต่งเรา พี่ไฟแต่งงานกับลิน ใครๆห้ามก็ไม่ฟัง ขนาดคุณปู่ห้ามก็ไม่ฟัง แถมพี่ไฟยังหลงลินเอามากๆ พี่ก็เลยยังหาวิธีเอาตัวลินมาไม่ได้

ดรีม:เฮ่อ แล้วพี่ไฟน่ากลัวรึเปล่า

พี่ฟิว:ดรีมว่าเวลาพี่โกรธน่ากลัวมั้ย

ฉันพยักหน้าตอบ

พี่ฟิว:พี่ไฟยิ่งกว่าพี่

ดรีม:แล้วพี่จะทำไง

พี่ฟิว:พี่..

กริ๊ง กริ๊ง

พี่ฟิว:ว่าไง.....ดีมาก......เรื่องนั้นฉันจัดการเอง......นายแล้วกัน ฉันไว้ใจนายที่สุด

ดรีม:ใครโทรมา

พี่ฟิว:ไป๋ ได้ตัวลินมาแล้ว

ดรีม:ห๊ะ แล้วพี่ไฟ

พี่ฟิว:ยังไม่น่าจะรู้

ดรีม:แล้วถ้าเขารู้

พี่ฟิว:พี่ต้องให้ไป๋คอยคุ้มกันหนู พี่ไฟรู้เรื่องเมื่อไหร่ เขาต้องจับตัวหนูไปแน่

ฉันหน้าถอดสีเลย พี่ไฟจะมาจับตัวฉันหรอ

พี่ฟิว:ไม่ต้องกลัวนะ พี่ไม่ปล่อยให้หนูเป็นอันตรายหรอก

ดรีม:อือ หนูไปเรียนก่อนนะ

พี่ฟิว:หนูต้องมีไป๋ไปด้วยนะ เพื่อความปลอดภัย

ดรีม:ค่ะ หนูจะเชื่อฟังไป๋ทุกอย่างเลย พี่ฟิวไม่ต้องเป็นห่วงนะ เจอกันเย็นนี้นะคะ ฟอด ฟอด

ฉันหอมแก้มพี่ฟิวทั้งซ้ายขวา ก่อนจะเดินออกมาเจอไป๋ที่รออยู่หน้าห้อง

ดรีม:ไปกันค่ะ

ไป๋:เชิญครับ

.......................

ไป๋:ผมจะรอคุณหนูอยู่หน้าห้องนะครับ

ดรีม:ค่ะ ถ้าเมื่อยก็นั่งนะคะ ไม่ต้องทำตามกฎของคุณปู่มากนัก

ไป๋:ครับ

ฉันเดินเข้าห้องเรียนมา แล้วสายตาทุกคนในห้องก็มองฉันเป็นตาเดียว บางคนก็เดินเข้ามาถามว่าไป๋เป็นใคร พอรู้ก็ถามอีกว่าทำไมถึงต้องมีคนมาคุ้มกัน ฉันขี้เกียจจะตอบก็เลยแค่ยิ้มๆส่งไป แล้วก็นั่งที่ของตัวเอง ถ้าคนพวกนี้รู้ว่าฉันเป็นใครจะต้องเข้ามาเกาะเกะทำตัวเป็นเพื่อนที่แสนดีอย่างแน่นอน

จิ๋ว:ถึงขนาดต้องมีบอดี้การ์ดเลยหรอ

ดรีม:อือ ช่วงนี้ไม่ค่อยปลอดภัย

จิ๋วเป็นเพื่อนที่ฉันสนิท เธอไม่มีเพื่อนคบเพื่อนๆคิดว่าบ้านเธอจนเพราะจิ๋วได้ทุนเรียนฟรีที่นี้ แต่จริงๆแล้วบ้านเธอรวยมาก แถมยังรู้จักกับครอบครัวพี่ฟิวด้วย ก็เลยทำให้เราสองคนเป็นเพื่อนกันได้

จิ๋ว:มาเฟียก็เงี้ย

ดรีม:นั่นสิ ยายพวกนั้นน่ารำคาญมากเลย อยากรู้ไปซะทุกเรื่อง

จิ๋ว:ยังไม่ชินอีก

ดรีม:พิ่งจะเรียนได้แค่สองอาทิตย์เองนะ ฉันยังชินไม่ลง

จิ๋ว:เดี๋ยวก็ชินไปเอง อาจารย์มาแล้ว

......................

ดรีม:เฮ่อ เหนื่อย!

จิ๋ว:ใครใช้ให้ลงเรียนหลักสูตรนี้ล่ะ

ดรีม:ก็อยากจบเร็วๆนี่นา

จิ๋ว:พาฉันเหนื่อยไปด้วย

ดรีม:ฉันก็ลงเรียนตามเธอไง เธอนั้นแหละพาฉันเหนื่อย

จิ๋ว:จ้า คุณหนูดรีม

ดรีม:ไปเข้าห้องน้ำกัน

จิ๋ว:ต้องบอกเขาก่อนเปล่า

จิ๋วชี้นิ้วไปที่ไป๋ที่นั่งรอฉันอยู่หน้าห้อง

ดรีม:ลืมไปเลย ไป๋ ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ

ไป๋:ครับ เดี๋ยวผมไปเฝ้า

ดรีม:ไม่เป็นไร ตรงนั้นเอง เดี๋ยวฉันไปกับจิ๋วได้

ไป๋:แต่ว่า

ดรีม:ที่นี่สถานศึกษาไม่มีใครกล้าทำอะไรหรอก

ไป๋:ก็ได้ครับ แต่ถ้ามีอะไรคุณหนูต้องเรียกผมทันทีนะครับ

ดรีม:ค่ะ ไปกันจิ๋ว

ฉันกับจิ๋วเดินมาเข้าห้องน้ำ ที่นี่สถานศึกษา พี่ไฟคงไม่กล้าทำอะไรหรอก ฉันเข้าห้องน้ำเสร็จก็ออกมารอจิ๋ว

ดรีม:อื้อ อื้อ

ใครไม่รู้เอาผ้าที่มีกลิ่นแปลกๆมาปิดจมูกฉัน หรือว่าคนของพี่ไฟ ฉันไม่น่าพลาดเลย แล้วสติของฉันก็ดับวูบไป

..............................


ตอนนี้ผมอยู่ในห้องใต้ดินกำลังจะสอบสวนลิน

ฟิว:ว่าไงลิน

ลิน:ฟิวจับตัวลินมาทำไม

ฟิว:ฟิวว่าลินน่าจะรู้นะว่าเรื่องอะไร

ลิน:ฮึ เรื่องนังดรีมสินะ ทำไมมันถึงไม่ตายๆไปซะ ไอ้บ้านั้นไม่น่าทำงานพลาด

ฟิว:ลิน!

ผมตะโกนเรียกลินเสียงดัง ถูกมัดมือมัดเท้าอยู่ยังจะปากดี

ฟิว:ดรีมไปทำอะไรให้ลิน ลินถึงต้องคิดฆ่าดรีม!

ลิน:เพราะมันแย่งฟิวไปจากลิน ถ้าไม่มีมันฟิวก็ต้องแต่งงานกับลิน

ฟิว:ถึงไม่มีดรีม ฟิวก็ไม่แต่งงานกับลิน

ลิน:ทำไมล่ะฟิว ลินรักฟิวนะ

ฟิว:แต่ฟิวไม่ได้รักลิน ไม่เคยรัก

ลิน:ไม่จริง ฟิวรักลิน ถ้าไม่รักลินฟิวจะคบกับลินทำไม

ฟิว:เซ็กส์ไงลิน ลินเสนอมาฟิวก็สนองกลับ

ลิน:ไม่ตริง ฟิวรักลิน ไม่งั้นฟิวจะหวงลินทำไม

ฟิว:ฟิวก็แค่หลงและหวงของ ฟิวไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร

ลิน:ฟิว!

ลินตะโกนเรียกผม เธอคงจะผิดหวังมาก

ลิน:ฮึ จับตัวลินมาคิดดีแล้วหรอ

ฟิว:นั่นสิ พี่ไฟคงจะหัวหมุนน่าดู

ลิน:พี่ไฟไม่ปล่อยฟิวไว้แน่

ฟิว:พี่ไฟคงไม่ฆ่าฟิวแรกกับชีวิตผู้หญิงแบบลินหรอก

ลิน:ฮึ ผู้หญิงแบบลินที่ทำให้ฟิวเคยหลงมาแล้ว และตอนนี้พี่ไปก็หลงลินอีกคน หลงมาก

ฟิว:ฮึ เดี๋ยวก็ตาสว่าง

ลิน:ไม่มีวัน พี่ไฟรักลินมาก หลงลินมาก

ฟิว:ลินมั่นใจ?

ลิน:ใช่ เพราะพี่ไฟมันโง่ ลินแต่งงานกับมันก็เพราะเงิน ลินอยากสบาย แค่ลินอ้อนนิดอ้อนหน่อย ยั่วยวนมันสักนิด มันก็ทำตามที่ลินบอกทุกอย่าง ขนาดปู่ฟิวห้ามไม่ให้มันแต่งงานกับลิน มันยังแต่ง เพราะมันโง่ หน้ามืดตามัวหลงรักลินไง รอให้มันย่ามใจมากกว่านี้ลินจะเอาทุกอย่างมาเป็นของลินให้หมด พอถึงวันนั้นลินก็จะฆ่ามันทิ้งให้ตายทั้งเป็น

ฟิว:มันจะมากไปแล้วนะ! กล้ามากนะที่มาหลอกครอบครัวกู มึงอย่าอยู่เลย

ผมจ่อปืนไปที่หัวลิน

ลิน:ยิงเลย ถ้าลินตายนังดรีมก็ต้องตาย ยิงสิฟิวยิงเลย

กริ๊ง กริ๊ง

ฟิว:พี่ไฟ!

ผมกดรับโทรศัพท์ ร้อยวันพันปีพี่ไฟไม่เคยโทรหา เขาคงจะรู้เรื่องแล้ว

“เอาตัวลินมาถ้าไม่อยากให้เมียมึงตาย”

ฟิว:พี่ไฟ! พี่อย่าทำบ้าๆนะ

“กูทำแน่ ถ้ากูไม่ได้ลินคืน”

ฟิว:งั้นเรามาแลกกัน ผมเอาตัวลินคืนพี่ พี่ก็ต้องส่งดรีมคืนผม

“ได้สิ แต่ถ้ามึงตุกติกเมียมึงตายแน่”

ฟิว:พี่จะให้ผมไปที่ไหน

“เดี๋ยวกูส่งที่อยู่ไปให้”

ติ๊ด...พี่ไฟวางสาย ขนาดให้ไป๋ไปคอยคุ้มกันยังไม่รอดพ้นมือพี่ไฟเลย

ลิน:ฮึ เป็นไงล่ะ ลินเตือนฟิวแล้ว ยังอยากจะฆ่าลินอยู่มั้ย

ฟิว:กูฆ่ามึงแน่ มึงไม่ต้องห่วง เอาตัวมันไป

“ครับ”

ไป๋:นายน้อย

ฟิว:ไป๋

ไป๋:ผมขอโทษครับ ผมประมาทเอง นายน้อยลงโทษผมได้เลย

ฟิว:ไม่ใช่ความผิดของนายหรอก แต่ถ้าอยากจะขอโทษก็ไปช่วยดรีมกับฉัน

ไป:ครับ



นังคุณลินมันร้าย แบบนี้ต้องฆ่าให้ตาย อีพี่ไฟหน้าโง่ หลงจนโงหัวไม่ขึ้น หลงไม่ดูเวล่ำเวลา

อีพี่ฟิวจะยิงแล้วเชียว โทรมาขัดยังหวะซะได้ ดันมาจับตัวหนูดรีมไปอีก มันน่ายิงให้ตายทั้งคู่หญิงร้ายชายโง่

อีกไม่กี่อีพีก็จบแล้ว ติดตามกันต่อไปนะ

หายไปหลายวันหวังว่าจะยังไม่ลืมไรท์ พี่ฟิวและหนูดรีมกันนะ


ความคิดเห็น