Ranichat

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 26 : กามเทพทั้งสอง

ชื่อตอน : ตอนที่ 26 : กามเทพทั้งสอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ย. 2560 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26 : กามเทพทั้งสอง
แบบอักษร


“พี่กวินทร์!!!” เกลินตะโกนออกไปจนสุดเสียงเมื่อเห็นร่างกวินทร์มีลูกกระสุนฝังอยู่ที่ท้อง มือหนากุมมันด้วยความเจ็บปวด เกลินรีบวิ่งเข้ามาหากวินทร์ทันทีด้วยความตกใจ พร้อมน้ำตาที่ไหลรินจากความกลัว

“ปัง! ปัง! ปัง!” เสียงปืนดังขึ้นอีกหลายครั้ง แต่มันมาจากทางด้านหลังของพละพล พาขวัญลดปืนลงหลังจากปล่อยลูกกระสุนไปยังพละพลอย่างไม่ยั้ง คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของตนทรุดตัวลงนอนจมกองเลือดของตัวเองด้วยความเจ็บปวดจนไม่อาจจะทนไหว ทุกสายตาจ้องมองไปที่พาขวัญด้วยสีหน้าตกใจและหวาดกลัว รวมทั้งเกลินและกวินทร์ด้วยเช่นกัน

“พอสักทีเถอะพล ขวัญเหนื่อยแล้วและขวัญก็ไม่อยากให้คนที่ขวัญรักเกลียดขวัญไปมากกว่านี้” ว่าแล้วพาขวัญก็เล็งกระบอกปืนไปที่ศีรษะของตนเอง

“ลาก่อนนะคะกวินทร์ ขวัญรักกวินทร์นะคะ แต่ขวัญรับหนี้ที่พลกับขวัญสร้างไม่ไหวแล้ว” สิ้นคำพูดนั้น พาขวัญก็ลั่นไกปืนทันที เกลินถึงกับหลับตาด้วยความกลัว ร่างบางของพาขวัญหมดเรี่ยวแรงและล้มลงอย่างคนไร้จิตวิญญาณ



หลังจากเกิดเหตุการณ์ที่เลวร้าย ซึ่งไม่ใครอยากให้มันเกิดขึ้น พละพลและพาขวัญจบชีวิตของตนเอง ทั้งสองเป็นหนี้การพนันคนละไม่ต่ำกว่าสองร้อยล้าน ทั้งคู่กลับมาเพียงเพราะต้องการเงินไปใช้หนี้ กวินทร์เป็นที่พึ่งสุดท้ายของพาขวัญและแน่นอน เกลินก็เป็นที่พึ่งสุดท้ายของพละพลเช่นกัน แต่สิ่งที่เกิดมันไม่ได้เป็นเหมือนที่พละพลและพาขวัญวางแผนไว้ เพียงแค่หวังจะกลับไปคืนดีกับแฟนเก่า แต่มันเลยเถิดถึงขั้นต้องจบชีวิตของตนเอง ครอบครัวของทั้งคู่นำศพไปประกอบพิธีตามศาสนาที่ตนนับถือ


“ไม่คิดจะมองหน้าพี่หน่อยหรอคะ” คนที่ถือช้อนตักข้าวต้มยัดเข้าปากคนเจ็บที่นอนอยูบนเตียงที่โรงพยาบาลถูกเอ่ยถาม

“……” กวินทร์ได้รับแต่ความเงียบกลับมา

“พี่ขอโทษค่ะ ที่พี่ทำให้หนูเกลเสียใจ” กวินทร์รู้สึกผิดที่ลังเล ไม่ยอมบอกความในใจของตนออกไป จนทำให้คนที่รักเสียใจ

“ค่ะ” จริงๆเกลินไม่ได้โกรธหรือติดใจอะไรกวินทร์แล้ว แต่มันน่าน้อยใจนัก นี่ถ้าเธอไม่กลับมาด้วยสภาพเช่นวันนั้น เค้าจะยอมบอกความจริงกับตนหรือไม่

“หนูเกล…” กวินทร์หน้าเจือนเมื่อเกลินไม่ยอมคุยกับตนเหมือนเดิม

“อิ่มแล้วใช่ไหมคะ งั้นก็นอนเถอะค่ะ” เกลินลุกขึ้นแล้วเดินไปเก็บชามทันที กวินทร์ได้แต่ทำตามสิ่งที่หญิงสาวบอก ครั้งนี้คงไม่เป็นเรื่องง่ายเลยที่จะง้อคืนดี


หลังจากที่กวินทร์ออกมาจากโรงพยาบาลแล้ว เกลินก็ยังไม่ยอมพูดคุยกับกวินทร์เหมือนเดิม จนทั้งแสบและไข่ต้มจับผิดถึงความผิดปกตินี้ได้

“ไอ้แสบ เอ็งว่าเกลกับพ่อเลี้ยงแปลกๆไหมวะ” ไข่ต้มเอ่ยถามแสบอย่างเปิดประเด็น

“เออ จะว่าไปแล้วก็อีกไม่นานจะถึงกำหนดที่คุณเกลินกลับแล้วด้วย ข้าว่าถ้าปล่อยไปอย่างนี้ นายข้าต้องเป็นบ้าตายแน่ๆ” แสบคิดวิเคราะห์พยายามจะหาทางช่วยเหลือนายของตน

“ข้าว่าพวกเราต้องทำอะไรสักอย่างแล้วแหละ” ไข่ต้มเสริม

“ข้าคิดออกแล้ว เราต้องเป็นกามเทพ” แสบกล่าวขึ้นอย่างมีสีหน้าตื่นเต้น

“คิดออกว่าไงวะ แล้วเป็นกามเทพอะไรของแก” ไข่ต้มทำหน้าสงสัย

“เอ็งเอาหูมานี่” แสบกระสิบข้างหูของไข่ต้มพร้อมบอกแผนของตนที่คิดขึ้น


“หนูเกลมีอะไรหรือคะ” ขณะที่กวินทร์กำลังนั่งสะสางงานของตนบนโต๊ะในห้องนอน เหตุเพราะเขาเข้าโรงพยาบาลมาหลายวันเพื่อรักษาแผลที่ถูกพละพลยิ่งจนงานสะสมรอเขาสะสาง ทั้งงานที่ไร่และงานที่รีสอร์ต

“หนูเกลควรถามมากกว่าค่ะ ว่ามีอะไร ไหนบอกว่าไม่สบาย” เกลินถูกป้าสาธรไหว้วานให้ขึ้นมาดูชายหนุ่ม บอกว่าชายหนุ่มไม่สบาย ตนพยายามจะปฏิเสธ แต่ก็ถูกขอร้องจึงยอมใจอ่อนจนได้

“ห้ะ อะไรนะคะ ไม่สบายเหรอคะ” กวินทร์ไม่เข้าใจในสิ่งที่หญิงสาวตรงหน้าบอก

“อะไรของป้าสาธรเนี่ย” เกลินไม่ได้อธิบายให้กวินทร์ฟัง หมุนตัวจะไปเปิดประตูแต่ดันเปิดไม่ออก

“เอ๊ะ ทำไมเปิดไม่ได้นะ” มือเรียวพยายามที่จะบิดลูกบิดเพื่อเปิดประตูออก แต่ก็ไม่สามารถเปิดออกได้

“พี่กวินทร์! เล่นอะไรคะ” หญิงสาวหันไปค้อนชายหนุ่มที่ตอนนี้ค่อนข้างจะเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว

“พี่เปล่านะคะ พี่ไม่ได้ทำอะไร” ชายหนุ่มค่อยๆลุกขึ้นจากเก้าอี้หนังราคาแพง ก้าวเท้าเข้ามาหาหญิงสาว

“พี่กวินทร์! หนูเกลไม่ตลกนะคะ” เกลินเริ่มหวาดระแวงว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะทำอะไร

“พี่ยังไม่ได้หัวเราะเลยนะคะ” ตัวหนาเดินเข้ามาเรื่อยๆพร้อมยิ้มที่มุมปากอย่างคนมีแผน

“ใครอยู่ข้างนอก เปิดเดี๋ยวนี้นะ! ถ้าไม่เปิดหนูเกลจะโกรธทุกคนให้หมดเลย” สาวสวยหันไปเคาะประตูเป็นการใหญ่

“เดี๋ยวก่อนสิคะ ไหนๆเค้าก็อยากให้เราอยู่ด้วยกันแล้ว พี่ว่าเรามา…” กวินทร์เริ่มเดินเข้ามาประชิดร่างบางเรื่อยๆ คนร่างบางก็ขยับเท้าถอยหนีเรื่อยๆเช่นกัน

“พี่กวินทร์จะทำอะไรคะ!” เกลินเริ่มกลัวในการกระทำของชายหนุ่มเรื่อยๆ

“พี่แค่อยากคุยกับหนูเกล” กวินทร์เอื้อมมือไปพิงที่ประตูอย่างกักขังหญิงสาวไว้ใต้ร่างหนาของตน

“แต่หนูเกลไม่ได้อยากคุยกับพี่กวินทร์” เกลินเชิดหน้าไปทางอื่น ไม่ยอมสบตากับร่างตรงหน้า

“หนูเกลขา พี่กวินทร์ขอโทษ ขอโทษที่ทำให้หนูเกลเสียใจ แล้วก็ขอโทษที่ทำให้หนูเกลต้องเจ็บตัว” มือหนาเอื้อมไปจับคางเรียวสวยของเกลินให้หันหน้ามาที่ตน พยายามจ้องลึกลงไปนัยย์ตาเพื่อบอกความจริงจังที่ตนมีอยู่

“ขอโทษแค่นี้แล้วจะหายหรอคะ พี่กวินทร์รู้ไหมว่าหนูเกลต้องเสียใจมากแค่ไหน ยังไม่พอนะคะแถมยังต้องเจ็บตัวด้วย คนก็อุตส่าห์จะมาอธิบายเรื่องทั้งหมด แต่อีกคนกลับยอมให้มีคนมาจูบง่ายๆซะอย่างนั้น” ได้โอกาสแล้วหญิงสาวก็ร่ายเสียยาว ภาพที่พาขวัญดึงกวินทร์เข้ามาจูบยังวนเวียนอยู่ในสมองของตน

“ทำไมเหรอคะ หึงพี่หรอ” กวินทร์ทำสายตาเย้าแหย่

“นี่หนูเกลโกรธอยู่นะคะ!” เกลินโมโหที่คนตรงหน้ายังจะมาเล่นอีก

“โอเคค่ะๆ พี่ไม่แกล้งแล้วก็ได้ พี่ขอโทษค่ะ ตอนนั้นพี่ไม่ได้ตั้งตัวนี่คะ พี่ไม่รู้ว่าพาขวัญเค้าจะทำอะไร” กวินทร์เริ่มอธิบาย

“ชิ!” เกลินหันหน้าหนี

“นี่หนูเกล ตอนนี้พี่รักหนูเกลคนเดียวนะคะ ตอนแรกพี่ก็ไม่แน่ใจว่าพี่รักหรือหลงหนูเกลกันแน่ แต่ตั้งแต่ที่หนูเกลโกรธพี่แล้วเข้าไปร้องไห้ในห้องน้ำ ใจพี่ไม่ดีเลยค่ะ พี่ไม่ชอบความรู้สึกที่หนูเกลเป็นแบบวันนั้นเลยค่ะ” กวินทร์ลดมือลงไปจับมือเรียวสวยมากุมไว้พร้อมลูบไปมาอย่างหวนแหน

“นี่พี่กวินทร์รู้เหรอคะ” เกลินทำสีหน้าตกใจ ไม่คิดว่าชายตรงหน้าจะรู้

“รู้สิคะ เดี๋ยวนี้พี่อัพเกรดแล้วนะคะ เริ่มรู้แล้วว่าแบบไหนหนูเกลชอบ แบบไหนที่หนูเกลไม่ชอบ” กวินทร์เอื้อมหน้าไปจูบที่หน้าผากนูนของสวยของคนใต้ร่างตน

“พี่กวินทร์! ฉวยโอกาส!” มือบางฟาดลงที่อกแกร่งอย่างขวยเขิน

“อันนี้พี่ก็รู้ว่าหนูเกลชอบ” ชายหนุ่มส่งยิ้มให้อย่างอบอุ่น

“พี่กวินทร์!”

“ขา หนูเกลมีอะไรคะ” กวินทร์นึกอยากแกล้ง

“พอได้แล้วค่ะ เลิกแกล้งหนูเกลสักที” สาวสวยมองค้อนๆไปยังชายหนุ่ม

“หายโกรธพี่แล้วใช่ไหมคะที่รัก”

“ยังค่ะ” จริงๆก็หายโกรธแล้ว แต่ขอเล่นตัวอีกหน่อยก็แล้วกัน นานๆทีจะมีโอกาสเช่นนี้

“ดีค่ะ พี่จะได้ง้อต่อเลย” ไม่ว่าเปล่า กวินทร์อุ้มเกลินขึ้นจนหญิงสาวในอ้อมแขนร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ

“ว้าย! พี่กวินทร์จะทำอะไรคะ ปล่อยหนูเกลลงนะ หนูเกลบอกให้ปล่อย” เกลินดิ้นในอ้อมแขนของคนตัวสูง

“ค่ะ ปล่อยก็ปล่อย” กวินทร์ปล่อยหญิงสาวลงบนเตียงของตนแล้วไม่รอช้าที่จะตามลงไปทาบทับให้ตัวของตนอยู่บนร่างบางของสาวที่รัก

“พี่กวินทร์จะทำอะไรคะ” เกลินตกใจในการกระทำของชายหนุ่ม

“กำลังจะง้อคนขี้งอนอยู่ค่ะ” ว่าแล้วจมูกโด่งก็จมลงไปที่แก้มนุ่มของสาวร่างบาง

“พี่กวินทร์!!” การกระทำของชายหนุ่มเริ่มเพิ่มระดับความตกใจของหญิงสาวมากขึ้น

“เรียกพี่บ่อยเกินไปแล้วนะคะ” จมูกของตนยังคลอเคลียกับหน้าสวยไม่เลิก

“พอแล้วค่ะ หายงอนแล้วก็ได้ หนูเกลง่วงแล้วค่ะ” เกลินเขินจนไม่รู้จะเก็บอาการอย่างไรไม่ให้มันไม่ประทุออกมา

“หนูเกลก็นอนเลยสิคะ พี่ก็ยังไม่ได้ห้ามอะไรเลย” จมูกโด่งหยุดคลอเคลียแล้วมาคุยกับสาวใต้ร่างตน

“พี่กวินทร์จะทำอะไรคะ” หญิงสาวเริ่มไม่ไว้ใจชายหนุ่ม

“ไม่ได้ทำอะไรค่ะ พี่แค่อยากนอนกอดแฟนตัวเองเฉยๆ” ว่าแล้วก็นอนลงข้างๆแฟนสาวแล้วดึงคนข้างกายเข้ามากอดอย่างรู้สึกรักใคร่

“ไม่เอาค่ะ ปล่อยหนูเกลกลับห้องเถอะนะคะ หนูเกลง่วงแล้วจริงๆ” หญิงสาวพยายามแกะมือชายหนุ่มที่นอนกอดตนอยู่ด้านหลังแต่กลับแกะไม่ออกและไม่ได้ยินเสียงตอบรับของกวินทร์

“พี่กวินทร์คะ พี่กวินทร์” เกลินพลิกตัวไปหาคนด้านหลังปรากฎว่าชายด้านหลังชิ่งหลับไปเสียแล้ว

“หนูเกลรักพี่กวินทร์นะคะ” เกลินยื่นหน้าไปเพื่อจุ๊บกับปากหนาได้รูป

“พี่ก็รักหนูเกลค่ะ” ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาตอบรักคำรักของแฟนสาว

“นี่แกล้งหลับหรอคะ”

“ค่ะ แต่จะหลับจริงๆแล้ว นอนเถอะค่ะคนดี พี่ไม่ทำอะไรหนูเกลหรอก เชื่อใจพี่นะคะ” กวินทร์ว่าแล้วกระชับอ้อมแขนของตนเองเหมือนกลัวว่าเกลินจะหายไปไหนอีก

“ฝันดีนะคะ พี่กวินทร์ของหนูเกล”

“ฝันดีค่ะเด็กดื้อ” ร่างทั้งสองกอดกันกลมอย่างไม่มีทีท่าว่าจะพละออกจากกัน คำ่คืนนี้ช่างเป็นคำคืนที่อบอุ่นเหลือเกิน กว่าจะเข้าใจกันต้องผ่านเรื่องแย่ๆมาดสียจนน่าใจหาย ต่อไปนี้กวินทร์จะทำตามเสียงหัวใจของตนอย่างไม่ลังเลอีกแล้ว เค้าจะทำให้เกลินมั่นใจว่าเธอคือผู้หญิงที่เขารัก




มาแล้วววววว ตอนหน้าจะได้จิกหมอนแล้วววว ตอนนี้ก็ฟินๆนิดๆหน่อยๆแล้วกันเนอะ

ไรท์ไม่รู้ว่ามีใครรอมั้ย แต่ถึงยังไงไรท์ก็ไม่เททุกคนแน่นอน ไรท์จะทำตามสัญญาให้ดีที่สุดน้าาาา55555

รักคนที่กำลังรอไรท์ที่สุดนะคะ ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกัน 💚💚💚💚

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น